"Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ"

Ανθρώπινα δικαιώματα

Με τη σημαία του ΟΦΗ μπροστά και την κραυγή «δολοφόνοι» στα χείλη συγγενείς και φίλοι αποχαιρέτησαν τον Ηρακλή Μαραγκάκη.

Ο φόνος της Κρήτης, τα ΤΕΑ της «ισχυρής Ελλάδας» και το 2004

Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει ένα άρθρο του συνεργάτη μας ΔΙΟΝΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΥ σχετικό με την εν ψυχρώ δολοφονία ενός 20χρονου, στο Ηράκλειο της Κρήτης, πριν μερικές ημέρες.

Ταινία παραγωγής 1973: ο «σκληρός επιθεωρητής Κάλαχαν (Κλιντ ‘Ιστγουντ), αυτή τη φορά είναι ο …μαλακός της υπόθεσης. Έχει να αντιμετωπίσει μια συμμορία αστυνομικών, οι οποίοι για να «καθαρίσουν την κοινωνία» σκοτώνουν οποίον οι ίδιοι θεωρούν διεφθαρμένο ΄η εγκληματία, παρακάμπτοντας κάθε «γραφειοκρατικό» εμπόδιο. Ο Κάλαχαν σχολιάζει: «Αν συνεχίσουμε έτσι, σε λίγο θα σκοτώνουμε ανθρώπους για τροχαίες παραβάσεις». Προφανώς το 1973 στις ΕΙΠΑ η εν λόγω εφιαλτική προοπτική προκαλούσε, ακόμη, γενικό σοκ…

Δεκέμβριος 2003: Έξω από το χωριό Γωνιές Κρήτης ένας νέος, ο Ηρακλής Μαραγκάκης, μένει κλινικά νεκρός από σφαίρα, μια εκ των πολλών που έριξαν εναντίον του ίδιου και των νεαρών συνεπιβατών του δυο «ειδικοί φρουροί» και ο επικεφαλής του «μπλόκο» αστυφύλακας. Γιατί; Διότι δεν ακινητοποίησαν το αυτοκίνητο τους όταν τους έκαναν σήμα να σταματήσουν. Τέλειοι σκοπευτές, όπως αποδείχθηκε, οι ένστολοι πραιτοριανοί μάλλον θα υποχρέωναν τον αδίστακτο κινηματογραφικό επιθεωρητή Κάλαχαν να νιώσει πραγματικό αγγελούδι. Ότι θα επιστρατευόταν, όμως, εκ μέρους τόσων Μέσων Ενημέρωσης η φιλολογία περί «ανεπαρκούς εκπαίδευσης» των πιστολέρο – λες και είναι δυνατόν να «μπέρδεψαν» τα κεφάλια των τριών επιβατών, ας πούμε με τα λάστιχα του αυτοκινήτου – για να εξευρεθούν ελαφρυντικά, ε, αυτό κανένας σεναριογράφος δεν θα τολμούσε να σκαρφιστεί. Ούτε στις πιο ευφάνταστες «μαύρες κωμωδίες», ούτε στον πιο πικρό σουρεαλισμό των Μοντι Πάιθον θα στεκόταν τέτοια εικασία. «Ανεκπαίδευτοι» και πέτυχαν έναν στους τρεις αυχένες, σκεφθείτε δηλαδή να ήταν και εκπαιδευμένοι…

Η δολοφονία της Κρήτης είναι τόσο εξοργιστική και φανερά απροσφορη για «δικαιολογίες», ώστε δεν αποκλείεται οι ένοχοι κάπως να πληρώσουν. Αν αυτό συμβεί, θα είναι η εξαίρεση που θα επιβεβαιώνει έναν κανόνα γεμάτο από φακέλους στοιβαγμένους σε αραχνιασμένα αρχεία. Γεμάτο από «Ένορκες Διοικητικές Εξετάσεις» - παρωδία, στις οποίες ως είθισται η Αστυνομία αποφαίνεται περίπου ότι τα κεφάλια των θυμάτων επιτέθηκαν βιαίως εναντίον των ανυποψίαστων διερχομένων βλημάτων, που πήραν άδεια από «τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις» να βγουν περίπατο. Γεμάτο από δικαστικές αποφάσεις που επέβαλαν πρόστιμα 10-15 χιλιάδων δραχμών σε αστυφύλακες οι οποίοι σκότωσαν αναίτια – σύμφωνα με τις ίδιες τις δικαστικές ετυμηγορίες. Γεμάτο, ακόμη, από ιατρικά ανακοινωθέντα για άγρια ξυλοκοπημένους ΄η και σακατεμένους ανθρώπους, που είχαν την ατυχία να διασταυρωθούν με κάποιους ένστολους νταήδες. Αν τώρα, υπό την πίεση και της – τοπικής και όχι μόνο – κατακραυγής επιβληθούν στους δολοφόνους της Κρήτης ποινές που δεν θα λειτουργήσουν ως «ενθαρρυντικό χάδι» όπως δεκάδες άλλες, υπό προϋποθέσεις μπορούμε να μιλήσουμε για κάτι αξιοποιήσιμο στην απόπειρα να αναχαιτιστεί ο εθισμός στην πιο ωμή κατασταλτική κτηνωδία. (Εάν…). Προς το παρόν όμως αξίζει να επισημανθεί ότι χρειάστηκε να συμβεί κάτι τέτοιο για να αρχίσουν τα ΜΜΕ, έστω και δειλά, να μνημονεύουν ιστορίες κυνικής βιαιότητας από τη δράση των περιβόητων «ειδικών φρουρών», ειδικά στην Κρήτη. Ανυποψίαστοι άνθρωποι προπηλακίστηκαν, εξυβρίστηκαν, εξευτελίστηκαν μπροστά στις οικογένειες τους, μόνο και μόνο επειδή τα σύγχρονα «τάγματα εφόδου» έχουν το ελεύθερο να αντιμετωπίζουν καθένα ως ζωοκλέφτη  ΄η χασισέμπορο – και επιπλέον να επιβάλουν τη δέουσα… σωματική ποινή ΄η να κρίνουν εάν θα του «φυτέψουν» και καμιά σφαίρα – μέχρι της αποδείξεως του τουναντίον. Κι αν το «τουναντίον» αποδειχθεί κατόπιν ξυλοδαρμού ΄η πυροβολισμού, μικρό το κακό. «Εμπεδώνεται κλίμα ασφάλειας», όπως θα έλεγε ο «παλιός» Μ. Χρυσοχοϊδης. Η «ισχυρή Ελλάδα» του Κ. Σημίτη έχει τα δικά της…ΤΕΑ, τους «ειδικούς φρουρούς» και τα λοιπά σώματα της ειδικευμένης – γενικευμένης θηριωδίας. Ακόμη και τα αρχικά των εν Κρήτη δραστηριοποιούμενων «ειδικών» θυμίζουν τα ΤΕΑ, ονομάζονται ΤΑΕ – Τμήματα Αστυνομικών Επιχειρήσεων. Ένας απλός αναγραμματισμός, αυτό θα πει «εκσυγχρονισμός»…

Όμως ποιος είπε ότι η «ισχυρή Ελλάδα» υποχρεώνει το κλίμα αστυνομικής ΄η παρααστυνομικής τρομοκρατίας (στην εποχή των ΤΕΑ το έλεγαν παρακράτος, τώρα πως;) να «αποκεντρωθεί» πλήρως; Πολυταξιδεμένος έμπειρος δημοσιογράφος παρατηρούσε προσφάτως μελαγχολικά ότι η εικόνα της Αθήνας, πριν καν μπούμε στην τελική ευθεία προς τους Ολυμπιακούς, αρχίζει να θυμίζει επικίνδυνα Τουρκία την εποχή του καθεστώτος Εβρέν! Υπερβολή; Ίσως, όμως το «κάθε γωνία και οπλοφόρος, κάθε σταθμός του μέτρο και ένας βλοσυρός τύπος με αυτόματο», ήδη αρχίζει να παγιώνεται. Την ίδια στιγμή στη Βρετανία του «τρομολάγνου» Μπλέρ, η οποία έχει λόγους – λόγω Ιράκ – να ανησυχεί για πιθανά κτυπήματα, οι απλοί αστυνομικοί εξακολουθούν να μην οπλοφορούν. Η αντιμετώπιση του ένοπλου εγκλήματος πάντα ανατίθεται σε ειδικά εκπαιδευμένες ομάδες της Αστυνομίας. Πριν από λίγα χρόνια στη Γαλλία της υψηλής εγκληματικότητας, ο τότε πρωθυπουργός Ζοσπέν ένιωσε την ανάγκη να δηλώσει ότι η αστυνομία δεν νοείται να πυροβολεί απλούς διαρρήκτες ΄η ύποπτους. Αλλά αυτοί οι αγγλογάλλοι «Φλώροι», δεν έχουν έναν «σιδηρού»…Φλωρίδη.

18/12/2003