"Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ"

Ανθρώπινα δικαιώματα

Ο σ. Ταϊλάν (κάνοντας το σήμα της νίκης) ενώ οδηγείται σιδεροδέσμιος στον Αρειο Πάγο όπου αναμένεται η απόφαση για την έκδοσή του ή όχι στις Γερμανικές αρχές. Η απόφαση θα ανακοινωθεί την Παρασκευή 22 Οκτωβρίου.

ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΜΕ «ΛΕΥΚΑ ΚΕΛΙΑ»

Ναζιστικής λογικής «συλλογική ευθύνη», σιδερένια κλουβιά, κατάργηση του απορρήτου, κάμερες παντού και τρομονόμοι κτίζουν μια κοινωνία – φυλακή.

Καθολική επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα εκδηλώνει η κυβέρνηση Καραμανλή, με την ουσιαστική συναίνεση του ΠΑΣΟΚ. Η επιμονή να αναπτυχθούν οι κάμερες στους δρόμους της Αθήνας, σε συνδυασμό με την όψιμη εγκατάσταση του συστήματος συντονισμού του χαφιεδισμού C41 (το οποίο έπρεπε να λειτουργήσει για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά τώρα η ΝΔ το ετοιμάζει για τους …άλλους αγώνες) δείχνουν ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει ακόμα παραπέρα το αυταρχικό (αντι)τρομοκρατικό καθεστώς, με τα δικαιώματα σε καταστολή. Αυτό δείχνει και η κατάθεση Προεδρικού Διατάγματος για την άρση του απορρήτου σε όλες τις επικοινωνίες, από τα κινητά και το ίντερνετ μέχρι το ταχυδρομείο και τη σταθερή τηλεφωνία!!! Επίσημα θα απαιτείται εισαγγελική εντολή, αλλά αυτό δεν φαίνεται να πτοεί τους εθνικούς χαφιέδες. Αόρατα, όσο και διάφανα «λευκά κελιά», όπου όλα θα είναι γνωστά, θα περικλείνουν τον κάθε εργαζόμενο. Η καταδίκη σε 1.178 χρόνια φυλακή (25 κατά συγχώνευση) για τον κάθε κατηγορούμενο για συμμετοχή στον ΕΛΑ, με τη ναζιστικής έμπνευσης λογική της «συλλογικής ευθύνης» και με αποδεικτικά στοιχεία, που θεωρήθηκαν ευρύτατα ανεπαρκή, δημιουργεί επίσης έντονα ερωτηματικά για την ευκολία που μπορεί κάποιος να καταλήξει όμηρος (και έγκλειστος) των τρομονόμων. Κι από κει και πέρα να αντιμετωπίσεις την εκδικητική μανία του κράτους, με τα υπόγεια κελιά, την αυστηρή απομόνωση και τον «προαυλισμό» μέσα σε ένα σιδερένιο, περίκλειστο, κλουβί. Η κυνική αντιμετώπιση της απεργίας πείνας των καταδικασθέντων ως μέλη της «17Ν» από τον υπουργό Δικαιοσύνης, που έφτασε να πει ότι «εάν πεθάνει ο Κουφοντίνας θα ευθύνεται ο ίδιος»(!) προκαλεί ανατριχίλα και προειδοποιεί: Στην εποχή των γκουαντανάμο η ωμή καταστολή κυβερνήσεων και κράτους δεν σημαδεύει κυρίως μέσα στις φυλακές, αλλά έξω από αυτές. Προσπαθεί να παγώσει τις αντιδράσεις, να καταστείλει προληπτικά όλες τις τάσεις ανατροπής. Δεν πρόκειται για «ειδικό καθεστώς», αλλά για τη μόνιμη τάση του αντιδραστικού καπιταλισμού, την εποχή της χρηματιστικής παγκοσμιοποίησης. Γι’ αυτό είναι πιο απαραίτητο από ποτέ η συγκρότηση ενός αυτοτελούς μετώπου για τις ελευθερίες της εποχής μας, από την αντικαπιταλιστική σκοπιά. Ενός μετώπου, που με την πρωτοπόρα συμβολή της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, θα σημάνει άμεσο συναγερμό για αποτελεσματική κοινή δράση όλων των δυνάμεων της Αριστεράς και του μαζικού κινήματος που θέλουν να αντισταθούν.

Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει ένα άρθρο του συνεργάτη μας ΓΙΑΝΝΗ ΕΛΑΦΡΟΥ σχετικά με όσα παραπάνω αναφέρθηκαν.

Υψώθηκαν φωνές αυτές τις μέρες, που καταδίκασαν την ύπαρξη «φυλακών μέσα στις φυλακές», αναφερόμενοι στο απαράδεκτο καθεστώς των ειδικών συνθηκών κράτησης που βιώνουν οι καταδικασμένοι ως μέλη της «17Ν». Κι έχουν δίκιο. Το χειρότερο όμως είναι ότι διαμορφώνονται αόρατες «φυλακές» και έξω από τις φυλακές, «λευκά κελιά» για κάθε εργαζόμενο που αντιστέκεται και αμφισβητεί. Και το ακόμα χειρότερο είναι ότι δεν πρόκειται για κάποιο «ειδικό καθεστώς», αλλά για το μόνιμο μοντέλο της αστικής δημοκρατίας του μέλλοντος. Πρωτομάστορας στην ελληνική εκδοχή της κοινωνίας-φυλακής, του σύγχρονου κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού είναι αναμφισβήτητα σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ, που ακολουθεί τα καλούπια του ΠΑΣΟΚ.

Από τη μήτρα του εκτρωματικού τρομονόμου ξεπήδησε η απόφαση στη δίκη του ΈΛΑ. Τέσσερις από τους πέντε κατηγορούμενους (Χρήστος Τσιγαρίδας, Κώστας Αγαπίου, Αγγελέτος Κανάς και Ειρήνη Αθανασάκη) καταδικάστηκαν στις ίδιες ακριβώς ποινές, αφού έτσι κι αλλιώς δεν αποδείχθηκε τίποτα για κανέναν, αλλά τους βαραίνει η «συλλογική ευθύνη» για όλες τις πράξεις του ΈΛΑ, μόνο και μόνο επειδή θεωρήθηκαν μέλη του! Κάτι που εξάλλου δεν αποδείχθηκε, παρά μόνο για τον Χ. Τσιγαρίδα που το παραδέχθηκε… Τιμωρήθηκαν λοιπόν με 1.174 χρόνια φυλακή έκαστος, κατά συγχώνευση 25 έτη. Η αθώωση του Χ. Κασίμη, μάλλον σαν άλλοθι ενίσχυσης της αμεροληψίας του δικαστηρίου πρέπει να νοηθεί. Έτσι λοιπόν καταδικάζονται τέσσερις άνθρωποι με ένα διάτρητο κατηγορητήριο, με μόνα αποδεικτικά στοιχεία τα κουρελόχαρτα της Στάζι και CIA και μια ψευδομάρτυρα, που θα την έδιωχναν ακόμα και από τα έκτακτα στρατοδικεία του εμφυλίου, ως φέρουσα αντιεπαγγελματική εμπάθεια. Τι προκαλεί όμως μεγαλύτερη ανατριχίλα; Η χρήση της, ναζιστικής έμπνευσης, «συλλογικής ευθύνης» ή η «συλλογική ανευθυνότητα», η γενική αδιαφορία μέσα στην οποία πορεύθηκε και ολοκληρώθηκε η συγκεκριμένη δίκη; Ποιος ύπουλος μιθριδατισμός υποσκάπτει τις αντιστάσεις και μας κάνει να θεωρούμε κανονικό το πρωτοφανές, νόμιμο το κραυγαλέα άδικο;

Ίσως όλα αυτά να γίνονται γιατί ο περισσότερος κόσμος αισθάνεται ότι αυτά δεν τον αφορούν. Κι όμως ο Μεγάλος Αδελφός είναι δίπλα του. Δείτε την ιστορία με τις κάμερες. Στην αρχή είπαν ότι τις χρειαζόμαστε για την ασφάλεια των Ολυμπιακών. «Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς» έλεγαν οι αρμόδιοι. Τώρα ψάχνουν προφάσεις εν αμαρτίαις για να τις κρατήσουν. Κι όχι μόνο αυτό. Το περιβόητο σύστημα C41, το σύστημα της άμεσης παρακολούθησης και της ενιαίας επεξεργασίας όλων των στοιχείων, δεν εγκαταστάθηκε πλήρως μέχρι τους Αγώνες. Αντί λοιπόν να το γυρίσουν στον αγύριστο, μπας και γλιτώσουν και κανένα φράγκο από τους «νταβατζήδες» της (αν)ασφάλειας (την αμερικανική SAIC και τους συνεταίρους της), ετοιμάζονται να το εγκαταστήσουν τώρα. Προφανώς ενόψει των άλλων αγώνων, των ταξικών. Η κυβέρνηση Καραμανλή δεν αφήνει δουλειές του ΠΑΣΟΚ στη μέση!

Αλλά παίρνει και νέες πρωτοβουλίες. Δίνει τη χαριστική βολή στο απόρρητο. Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, που κατατέθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας για επεξεργασία, δίνει τη δυνατότητα στις διωκτικές αρχές να χώνουν την αδιάκριτη μουσούδα τους σε κάθε επικοινωνία. Σύμφωνα με το ΠΔ θα χρειάζεται εισαγγελική άδεια, πράγμα όμως που δυστυχώς σπάνια μπαίνει εμπόδιο στο χαφιεδισμό ανύποπτων ή και απλών ύποπτων πολιτών. Μάλιστα, το νομοθέτημα ξεκαθαρίζει ότι οι αρμόδιες εταιρείες πρέπει να ανταποκρίνονται αμέσως (το πολύ σε τρεις ώρες!) στο αίτημα των αρχών. Οι λόγοι που μπορεί να επικαλεστούν οι αρχές είναι η υποψία ότι μπορεί να τελεστεί τρομοκρατικό αδίκημα, ή απειλή κατά των εθνικών συμφερόντων, το οργανωμένο έγκλημα κλπ. Πρόκειται για πλαίσιο πολύ ευρύ, με κίνδυνο οι κοριοί να εισβάλλουν στις συσκευές πολλών πολιτών και αγωνιστών. Γιατί δεν κυνηγούν βασικά το έγκλημα.

Την περασμένη Δευτέρα δόθηκε στη δημοσιότητα ο αριθμός των επίσημων αδειών παρακολούθησης και υποκλοπών, που έδωσαν οι δικαστικές αρχές το πρώτο εξάμηνο του 2004. Ο αριθμός είναι μάλλον…ενδεικτικός. Από τις 500 αυτές, οι 255 έγιναν για «θέματα εθνικής ασφάλειας», οι 195 για «ειδικά εγκλήματα κατά της ασφάλειας», ενώ μόλις 50 για «ανθρωποκτονίες, λαθρεμπόριο, ναρκωτικά και όπλα» και 20 για κακουργήματα αστυνομικών και δημοσίων υπαλλήλων.

Από την άρση του απορρήτου, σύμφωνα με το ΠΔ, δεν γλιτώνει τίποτα: Επιστολές, δέματα, ταχυμεταφορές, τηλεγραφήματα, επιταγές, τηλετυπική επικοινωνία, σταθερή και κινητή τηλεφωνία, επικοινωνία μέσω δικτύων και ίντερνετ, ασύρματη επικοινωνία, επικοινωνία κλειστών ομάδων χρηστών, δορυφορικές επικοινωνίες. Η πρόνοια του νομοθέτη είναι ανατριχιαστική. Μέχρι και στα τσατ ρουμς του ίντερνετ θα βάλουν χαφιέδες!

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά κράτος και κυβέρνηση έχουν αποφασίσει να βγάλουν όλο τον τσαμπουκά τους πάνω στους καταδικασμένους ως μέλη της «17Ν». Καταρχήν, ας μην ξεχνάμε ότι στη δίκη του αίσχους υπήρχαν καταδίκες με διάτρητα «στοιχεία». Η άποψή μας για τη δράση της «17Ν» είναι πεντακάθαρη. Τη θεωρούμε εχθρική και αρνητική για το κίνημα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα κλείσουμε τα μάτια στο αίσχος του Κορυδαλλού. Στα υπόγεια κελιά, στο σιδερένιο κλουβί και το συρματόπλεγμα που «φυλακίζει» τον ουρανό, στην απομόνωση που τρελαίνει και που είναι το χειρότερο βασανιστήριο, στους εξευτελισμούς των κρατουμένων. Πρόκειται για ντροπή! Είναι ντροπή όταν ο υπουργός Δικαιοσύνης με ακραίο κυνισμό λέει ότι «εάν πεθάνει ο Κουφοντίνας, θα έχει την ευθύνη»! Είναι ντροπή όταν χρειάζονται μέρες απεργίας πείνας για να βγουν μερικά μέτρα συρματοπλέγματα, χωρίς να αλλάζει η ουσία του «ειδικού καθεστώτος». Όλα αυτά είναι πρόβες για να χρησιμοποιηθούν εναντίον των αντιπάλων του καθεστώτος.

Υπάρχουν όμως και «στρατόπεδα συγκέντρωσης» για όλους τους εργαζόμενους. Αν τα δικαιώματα του πολίτη τελούν υπό αναστολή, στους τόπους δουλειάς και στους εργατικούς αγώνες σταματούν να υπάρχουν τα δημοκρατικά δικαιώματα. Κάμερες, «έξυπνες» χαφιεδοκάρτες, βιομετρικά στοιχεία, κοριοί στα τηλεφωνικά κέντρα, αλλά και τα…παραδοσιακά ΜΑΤ ενάντια στους διαδηλωτές (όπως στους απεργούς του υπουργείου Πολιτισμού), η ανακήρυξη σχεδόν κάθε απεργίας «παράνομης και καταχρηστικής», ο εργοδοτικός δεσποτισμός και η τρομοκρατία της απόλυσης κυριαρχούν.

Κι ακόμα, η κυβέρνηση κρατά το στρατό έξω από τους στρατώνες του, σε εκτέλεση αστυνομικών καθηκόντων. Πάνω από 1.000 άνδρες και γυναίκες των ενόπλων δυνάμεων κτυπούν ακόμα σκοπιά στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις, περιμένοντας τον κεφαλαιούχο που θα τις οικειοποιηθεί. Ο Ταϊλάν είναι ακόμα στη φυλακή, με την απειλή μιας ολοφάνερα αστήρικτης αίτησης έκδοσης στη Γερμανία, ενώ ο Γιώργος Μοναστηριώτης είναι «ελεύθερος» με αναστολή, αφού κουβαλά 3,5 περίπου χρόνια στην πλάτη του γιατί αρνήθηκε να συμμετέχει στο έγκλημα εναντίον του λαού του Ιράκ. Ο τρομονόμος του ΠΑΣΟΚ είναι στη θέση του, ενώ από τον Ιούνη έχουμε και τον τρομονόμο της ΝΔ, που φέρνει και τη βούλα της ΕΕ.

Η κυβέρνηση της ΝΔ πρωτοστατεί στην εμπέδωση του κλίματος ολικής καταστολής. Ας μη δικαιολογείται ότι ακολουθεί την κεκτημένη ταχύτητα του ΠΑΣΟΚ. Αν ήθελε ας κατέβαζε ταχύτητα. Ας κατέβαζε τις κάμερες. Αλλά δεν ξεχνούμε πως συνέβαλε όσο μπορούσε στη θωράκιση της «πειθαρχημένης δημοκρατίας» μας. Οι βουλευτές της ΝΔ ήταν περισσότεροι από του κυβερνώντος ΠΑΣΟΚ στην υπερψήφιση του πρώτου τρομονόμου. Σίγουρα όμως το πρόβλημα είναι βαθύτερο. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ συναινούν και συνεργάζονται στην κρατική τρομοκρατία γιατί αυτό είναι το σημερινό μοντέλο του ολοκληρωτικού καπιταλισμού για το τσάκισμα των αντιστάσεων. Αυτή είναι η γραμμή στις ΗΠΑ και στη Βρετανία του πολέμου, αλλά και στη Γερμανία και τη Γαλλία της «ειρήνης». Στους συντηρητικούς και στους κεντροδεξιούς. Είναι σύμφυτη με τη σημερινή φάση του κοινωνικού πολέμου του κεφαλαίου. Γι’ αυτό και η πάλη πρέπει να είναι ενάντια στην κυβέρνηση, αλλά και ενάντια σε όλο το αντιδραστικό μπλοκ του κεφαλαίου, ενάντια και στη συμπολίτευση του ΠΑΣΟΚ.

Γι’ αυτό το λόγο δεν μπορούν να πάνε μακριά οι παλιές λογικές του κινήματος στο ζήτημα των ελευθεριών. Τι μπορεί να αποδώσει η θεσμολαγνεία και ο αφόρητος ευρωπαϊσμός του ΣΥΝ, όταν η ίδια η ΕΕ και οι κοινοβουλευτικοί θεσμοί καθοδηγούν την επίθεση; Που οδηγεί η αφασία του ΚΚΕ, που θεωρεί ότι πολλά δεν το αφορούν και ότι για τα υπόλοιπα αρκεί να κάνει κάποιες κινήσεις εντυπωσιασμού μόνο του; Τι μέλλον έχει ο κατακερματισμός, η πρακτική «μία επιτροπή για κάθε αγωνιστή» ή η πάλη «γι’ αυτούς που είναι στα κελιά», τη στιγμή που η εργαζόμενη πλειοψηφία βιώνει την καθημερινή πειθάρχηση και απομόνωση; Πόσο μπορεί να κρατήσει η ιδεολογική περιχαράκωση, όταν η καταστολή του κράτους κτυπά όλους όσους αντιστέκονται;

Σήμερα έχει έρθει η ώρα για επείγουσες όσο και ολοκληρωμένες πρωτοβουλίες της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, για τη συγκρότηση ενός αυτοτελούς κοινωνικού και πολιτικού μετώπου ενάντια στην κυβερνητική, κρατική, εργοδοτική και νεοταξική καταστολή, για τις ελευθερίες της εποχής μας, από τη σκοπιά της συνολικής πάλης κατά του συστήματος. Ταυτόχρονα μπορεί και πρέπει να κινηθεί δραστήρια για την παρέμβαση στις πιο επείγουσες καταστάσεις, με λογική κοινής δράσης στη βάση αρχών, με όλες τις δυνάμεις που θέλουν να παλέψουν ενάντια στα σύγχρονα «γκουαντανάμο». Κι ακόμα είναι σημαντικό να γίνουν αυτά τα ζητήματα υπόθεση πάλης του μαζικού κινήματος, πρώτα και κύρια του εργατικού κινήματος. Σε αυτό τον πόλεμο δεν υπάρχει ανακωχή.

18/10/2004