[Το «POLO OBRERO» (Εργατικός Πόλος) είναι το μετωπικό συνδικαλιστικό σχήμα
του PARTIDO OBRERO, και αποτελεί βασική συνιστώσα του κινήματος των
PIQUETEROS, στην Αργεντινή. Το POLO OBRERO μαζί με την αντίστοιχη
συνδικαλιστική οργάνωση του Μαοϊκού PARTIDO COΜMUNISTA REVOLUCIONARIO που
ονομάζεται C.C.C., (οργάνωση που πρόσφατα διασπάστηκε γύρω από την ορθότητα
ή μη, της συμετοχής στην πάλη για την άμεση ανατροπή της κυβέρνησης Dhualde)
είναι οι μοναδικές οργανώσεις της Αριστεράς στην Αργεντινή που συμμετέχουν
στο κίνημα των PIQUETEROS, αναγνωρίζοντας και εμψυχώνοντας αυτή τη νέα μορφή
οργάνωσης του εργατικού κινήματος και των ανέργων στην φάση της
επαναστατικής του ανάτασης. Το POLO OBRERO διεξήγαγε το 1ο του συνέδριο
μεταξύ 18 και 21 Μαίου στο Buenos Aires, και το κείμενο που ακολουθεί
αποτελεί την ανταπόκριση του γραφείου τύπου της οργάνωσης αυτής.]
Το πρώτο συνέδριο του Polo Obrero αποτελεί την πιο σημαντική απόδειξη της
νέας ιστορικής εποχής στην οποία βρίσκεται η χώρα. Οι εκατοντάδες
αντιπρόσωποι και οι χιλιάδες εργαζόμενοι που συγκεντρώθηκαν στο στάδιο
José Maria Gatica της Avellaneda, αναγνώρισαν ένα σημαντικό βήμα προς
τα μπρος που έκανε η εργατική τάξη με την μαζική συμμετοχή της στο μπλοκ του
Polo Obrero κατά την διάρκεια της πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης στην Plaza de
Mayo. Ένα νέο εργατικό κίνημα αυτό των Piqueteros γεννήθηκε, ικανό να
αποτελέσει την ηγεσία ενός μαζικού λαϊκού κινήματος που θα θέσει ένα τέλος
στην κυριαρχία της αστικής τάξης που μας έχει οδηγήσει στην λιμοκτονία. Αυτό
το κίνημα δεν γεννήθηκε σήμερα. Αποτελεί την συνέχεια των εξεγέρσεων της
περασμένης δεκαετίας και αυτές στο Τartagal και στο General Mosconi πέρυσι,
καθώς επίσης και των μεγάλων γενικών απεργιών που έκαναν οι Piqueteros τα
τελευταία χρόνια. Η χώρα έχει χωριστεί στα δύο: στην καπιταλιστική Αργεντινή
και στην Αργεντινή των Piqueteros. Η πρώτη είναι η χώρα του Dhualde και του
Αlfonsin, η χώρα των εντολών του ΔΝΤ, του ψεύτικου εθνικισμού, και της
ολικής καταστροφής της εργατικής τάξης. Η άλλη Αργεντινή είναι η χώρα που
μπορεί και πρέπει να αποτελέσει την εναλλακτική λύση στην παρούσα
καπιταλιστική καθεστωτική κατάσταση. Αυτή η δεύτερη χώρα είναι η χώρα που
έχει σαν σλόγκαν της την φράση QUE SE VAYAN TODOS! (να φύγουν όλοι), γιατί
στην Αργεντινή έχει τεθεί το ζήτημα της εξουσίας. Και τι σημαίνει αυτό; Ότι
ακόμη και τα πλέον στοιχειώδη μέσα επιβίωσης της εργατικής τάξης δεν μπορεί
να τα διασφαλίσει καμία πολιτική και καμία πτέρυγα του αστικού πολιτικού
κόσμου εντός των ορίων του συστήματος, οι υπηρέτες των εντολών του ΔΝΤ και
των ιδιωτικοποιήσεων. Αυτό μας οδηγεί πολύ λογικά να θέσουμε επί τάπητος το
σύνολο των πολιτικών μας προοπτικών.
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΞΕΓΕΡΣΗ
Η σημερινή εικόνα της Αργεντινής είναι αυτή της αποσύνθεσης της οικονομίας
και της πολιτικής. Δεν πρόκειται για κάποια φυσική καταστροφή, αλλά είναι,
όπως πιστεύουμε εμείς, μια κρίση του ίδιου του αστικού κράτους που
αντιμετωπίζει την προοπτική της έκρηξης όλων των αντιφάσεων του, και του
καπιταλιστικού ανταγωνισμού. Στις 19 και 20 Δεκεμβρίου, οι μάζες στον δρόμο
και ανάμεσα τους το Polo Obrero και το Bloque Piquetero Nacionál (το
Εθνικό Μπλοκ των Piqueteros), κατάφεραν να ρίξουν την κεντροαριστερή
κυβέρνηση της Alianza, μεγιστοποιώντας την κρίση αυτή και ανοίγοντας τον
δρόμο σε μία επαναστατική κατάσταση. Σε ποιό σημείο βρισκόμαστε τώρα; Έχουμε
ήδη γίνει μάρτυρες των δραματικών καταστάσεων της αντιδραστικής
καπιταλιστικής καταστολής, αλλά την ίδια στιγμή έχουμε περάσει σε ένα στάδιο
κατά το οποίο μπορούμε να δώσουμε το αποφασιστικό χτύπημα για να δώσουμε ένα
τέλος στην πείνα, την φτώχεια, και την εκμετάλευση. Γι΄αυτόν τον λόγο το
Συνέδριο του Polo Obrero κάνει ένα ανοιχτό κάλεσμα για άμεση δράση με σκοπό
να τεθεί ένα τέρμα σαυτήν την κατάσταση, προσανατολίζοντας τους
εργαζόμενους στον δρόμο της κατάκτησης της πολιτικής εξουσίας, ακριβώς
επειδή πρέπει να φύγουν όλοι: ο Dhualde, η Γερουσία, το Κοινοβούλιο, οι
δημοτικές αρχές και να αντικαταστηθούν από Συντακτικές Συνελεύσεις σε
πανεθνικό, περιφερειακό, και τοπικό επίπεδο με σκοπό να αναδιοργανωθεί η
χώρα και να απαλλοτριωθούν οι απαλλοτριωτές. Η αστική τάξη της χώρας δεν
έχει καμία λύση να δώσει, καθώς το μόνο που προτείνει είναι νέες
ανθρωποθυσίες: κι άλλους ανέργους, μισθούς στα 150 πέσος, περικοπές στις
κοινωνικές δαπάνες, απολύσεις 400.000 δημόσιων υπαλλήλων ( δηλαδή άλλο ένα
10% στην ανεργεία) φτάνοντας στα 4 εκατομύρια ανέργους. Αλλά εμείς
προτείνουμε έναν άλλο δρόμο: να ξανανοίξουμε τα εργοστάσια, εθνικοποιημένα
και κάτω από εργατικό έλεγχο,με την αναδιανομή των ωρών εργασίας για να
βρούν όλοι δουλειά. Την επανεθνικοποίηση όλων των εργοστασίων και των
δημόσιων υπηρεσιών που ιδιωτικοποιήθηκαν, αρχίζοντας από τις τράπεζες, έτσι
ώστε κάτω από διαδικασίες εργατικού ελέγχου, οι αποταμιεύσεις των
μικροκαταθετών να αποδεσμευτούν για να ξαναζωνταεύσει και να κινηθεί η
παραγωγή της χώρας. Το κράτος που προσπαθεί να περισώσει τους καπιταλιστές
είναι ένα αστικό κράτος. Δεν μπορεί να κυνηγήσει τους τραπεζίτες, ούτε να
εθνικοποιήσει την Κεντρική Τράπεζα, ούτε να διασφαλίσει την μη φυγάδευση
κεφαλαίων στο εξωτερικό, που αντλούνται από την εγχώρια παραγωγή. Πολύ
περισότερο δεν πρόκειται να καταργήσει την αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους.
Το 1ο συνέδριο του Polo Obrero καλεί τον λαό σε μια νέα εξέγερση σε τοπικό
και περιφερειακό επίπεδο με βασικό σύνθημα να φύγουν όλοι και να
αντικαταστηθούν από μια Συντακτική Συνέλευση που θα αναλάβει όλη την
εξουσία, θα καταργήσει όλους τους θεσμούς του κράτους, θα διευθύνει την
οικονομία, την παραγωγή, τον πολιτισμό και θα λογοδοτεί σε καθημερινή βάση
για την πρόοδο των πρωτοβουλιών που θα παίρνει. Για να ανοίξει ο δρόμος προς
τον στόχο που έθεσε η πρωτομαγιάτικη πορεία μας: την κυβέρνηση των εργατών.
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΛΥΣΗ
Το συνέδριο εκτίμησε ότι πίσω από την κρίση στην Αργεντινή βρίσκεται μια
διεθνής κρίση σε πλήρη εξέλιξη και διεθνείς προεκτάσεις καθώς ήδη οι
τράπεζες έχουν καταρρεύσει στην Ουρουγουάη και στην Βραζιλία και οι εκεί
εργαζόμενοι έχουν αρχίσει να αντιμετωπίζουν την κατάσταση με τις ίδιες
μεθόδους με μας: στην Ουρουγουάη έχουν ήδη αρχίσει τα μαζικά cacerolazos.
Εμείς αναλύσαμε ιδιαίτερα την νέα κατάσταση και προειδοποιούμε την εργατική
τάξη για τον ανοιχτό πόλεμο που της έχουν κηρύξει οι τραπεζίτες, έναν πόλεμο
που περιλαμβάνει πολιτικές δολοπλοκίες και ετοιμασίες πραξικοπήματος. Ήδη οι
τράπεζες έχουν δώσει ένα τελεσίγραφο στους πολιτικούς να δεσμευθούν εντελώς
οι τραπεζικές καταθέσεις για να περισωθούν τα αποθεματικά τους. Για τους
εργαζόμενους δεν προβλέπεται καμία αύξηση αποδοχών αλλά ούτε καν η συνέχιση
της διανομής των βασικών αναγκαίων φαρμάκων στην αγορά. Την ίδια στιγμή οι
τραπεζίτες κατάφεραν να φυγαδεύσουν εκατομύρια δολλάρια στο εξωτερικό
αποδυναμώνοντας παραπέρα τα αποθέματα της Κεντρικής Τράπεζας. Τα δολλάρια ή
έστω τα πέσος δεν δίνονται στους εργαζόμενους, που πληρώνονται με αυτό το
νέο άθλιο νόμισμα που ονομάστηκε Lecop ( πρόκειται ουσιαστικά για κουπόνια
), αντίθετα δίνονται σε τράπεζες όπως η Galicia, η Citibank, η Santander. Το
συνέδριο του Polo Obrero καταγγέλει την πολιτική των χρεοκωπημένων πολιτικών
δυνάμεων της αστικής τάξης ( PJ, UCR, ARI, FreNaPo ) των στηριγμάτων και
εκτελεστικών οργάνων του καπιταλισμού. Καταγγέλουμε την προσπάθεια προσφυγής
σε πρόωρες εκλογές ως μια συγκαλυμένη μορφή πραξικοπήματος. Πίσω από την
πρόωρη προσφυγή στις κάλπες κρύβεται μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού των
μαζών και σε κάθε περίπτωση με την κρατική καταστολή αυτές οι εκλογές κάθε
άλλο παρά ελεύθερες θα είναι. Παράλληλα καταγγέλουμε τους εθνικιστές και λαϊ
κιστές δημαγωγούς της αστικής τάξης καθώς αυτοί είναι αυτοί που εφαρμόζουν
την πολιτική της υποτίμησης και βασικά στηρίγματα του Dhualde. Και φυσικά
δεν μπορούν να ηγηθούν σε καμία αντι-ιμπεριαλιστική πάλη.
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ
Οι Piqueteros έχουν αποδείξει ότι αποτελούν τον πιο συνειδητό και ιστορικό
παράγοντα σαυτήν την κρίση. Δεν υπάρχει καμία πολιτική δύναμη και καμία
μερίδα της αστικής τάξης που να μπορεί να αποπροσανατολίσει και να ελέγξει
αυτό το κίνημα και το πρόγραμμα πάλης του όπως φάνηκε και στο πρόσφατο
Εθνικό Συνέδριο εργαζομένων και ανέργων. Σ αυτό το συνέδριο το Polo Obrero
κάλεσε την εργατική τάξη να παλέψει για να αποτελέσει η ίδια την εναλλακτική
δύναμη εξουσίας και να θέσει ένα τέλος σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις που
προστατεύουν το σύστημα. Οι εργαζόμενοι έχουν δείξει μέχρι στιγμής τεράστιες
ικανότητες στην αντιμετώπιση της καταστροφής που αντιμετωπίζουν οι ίδιοι και
οι οικογένειες τους. Το Polo Obrero έχει πρωτοστατήσει στην συγκρότηση
επιτροπών επισιτισμού και σε προγράμματα διανομής ειδών διατροφής για βρέφη
και παιδιά, λαϊκά συσίτια, καταλήψεις χωραφιών, απαλλοτριώσεις τροφίμων και
ειδών πρώτης ανάγκης κτλ. Αναγνωρίζουμε ωστόσο ότι οι εργατικές διεκδικήσεις
δεν μπορούν να περιοριστούν απλά στην εύρεση μίας δουλειάς και στο γέμισμα
μιας σακούλας με τρόφιμα, αλλά θεωρούμε ένα σημαντικό εργαλείο τις ενέργειες
αυτές για να εμπνεύσουμε την προοπτική μιας κανονικής εργασίας με έναν
κολλεκτιβίστικο τρόπο παραγωγής και αμοιβή ικανή να ικανοποιήσει όλες τις
ανάγκες των εργαζομένων κάτω από συνθήκες εργατικού ελέγχου στην δημόσια
ιδιοκτησία. Οι οργανώσεις που περιορίζουν την πολιτική τους δράση απλώς στην
αποδοχή των κρατικά ελεγχόμενων προγραμμάτων κατάρτισης και υπο-απασχόλησης
που προωθεί το κράτος αυτή την στιγμή για να δώσει κάτι στον λαό, τείνουν να
γίνουν η ουρά του, αποδεχόμενες την μείωση των μισθών και εμποδίζουν τις
κολλεκτιβίστικες τάσεις που έχουν αρχίσει να αναπτύσονται. Το Polo Obrero
καλεί την οργανωμένη στα επίσημα συνδικάτα εργατική τάξη να επανακτήσει τα
συνδικάτα αυτά διώχνοντας τους γραφειοκράτες. Η πρόσφατη προσπάθεια για
ενότητα των ομοσπονδιών της CGT, είναι μία ακόμη προσπάθεια της
γραφειοκρατίας να θέσει τα συνδικάτα στην υπηρεσία των κυρίαρχων πολιτικών
δυνάμεων. Οι απεργίες της αποσυντεθειμένης CGT και της CTΑ είναι ψεύτικες,
στερούμενες συνέχειας, διάρκειας και προοπτικής και δεν υπερβαίνουν τα
εσκαμμένα, αλλά από την άλλη μεριά εκφράζουν πιέσεις του κόσμου. Το Polo
Obrero καλεί για την ενότητα των εργαζομένων και των ανέργων γιατί και οι
δύο είναι κομμάτι της ίδιας τάξης. Για την ανάπτυξη ενός προγράμματος
διεκδικήσεων για όλους: αύξηση του βασικού μισθού άμεσα κατά 50%, βασικός
μισθός 600$ και αναδρομικές αυξήσεις 500$ για τις απώλειες από τον
Δεκέμβριο, το πάγωμα των απολύσεων, την αναδιανομή των ωρών εργασίας, την
άμεση επαναλειτουργία των εργοστασίων, την άμεση εκπόνηση ενός προγράμματος
στέγης για όλους, την αντίθεση μας στην αντικατάσταση των κανονικών θέσεων
εργασίας από παρτ-τάιμ πλάνα εργασίας, και την υπαγωγή της παραγωγής σε
κολλεκτιβίστικες αρχές λειτουργίας. Καλούμε επίσης για την άμεση
απελευθέρωση των πολιτικών και κοινωνικών αγωνιστών που κρατούνται στις
φυλακές και την απόσυρση όλων των δικαστικών διώξεων που εκκρεμούν. Για την
ηγεμονία όλων των νέων μορφών κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης έναντι των
επίσημων γραφειοκρατιών και των κρατικών οργανισμών. Να τιμωρηθούν οι
δολοφόνοι που σκότωσαν και τραυμάτισαν διαδηλωτές στα γεγονότα του Δεκέμβρη.
Καλούμε σε ένα πανεθνικό εργατικό συνέδριο στις 8 Ιουνίου για να αποτελέσει
το νέο στάδιο ανάτασης της εργατικής τάξης. Καλούμε την οργάνωση της C.C.C.,
να διακόψει τους δεσμούς της με την κυβέρνηση και τα παζάρια πίσω από την
πλάτη του εργατικού κινήματος και να ενώσει τις δυνάμεις της μαζί μας για
την ανεξάρτητη δράση των Piqueteros. Καλούμε ομοίως και την ανεξάρτητη
εργατική ομοσπονδία CTD υπό την ηγεσία του Anibal Veron, να συνταχθεί μαζί
μας ενόψει του Εθνικού Συνέδριου των Piqueteros, και να κάνει το επόμενο
αποφασιστικό βήμα στην ριζοσπαστικοποίηση των θέσεών της. Καλούμε τους
Piqueteros να διαμορφώσουν μαζί με τις Λαϊκές Συνελεύσεις ένα μέτωπο πάλης
των εκμεταλευόμενων τάξεων υπό την ηγεσία της εργατικής τάξης.
Καλούμε την εργατική τάξη να προσχωρήσει στις γραμμές του Polo Obrero, ως το
αποφασιστικό εργαλείο πολιτικής μάχης ενάντια στο αστικό καθεστώς, ως το
πολιτικό εργαλείο οργάνωσης των ανέργων, ως εργαλείο πάλης για μια κυβέρνηση
εργαζομένων για να θέσει τέλος στην καπιταλιστική εκμετάλευση στην Αργεντινή
και σόλο τον κόσμο. Καλούμε την εργατική τάξη να φτιάξει το δικό της ταξικό
κόμμα.
