ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ
Στις 13 Δεκέμβρη μια ακόμα γενική απεργία παρέλυσε την Αργεντινή καθώς η οργή για την αντεργατική πολιτική των τελευταίων χρόνων βγήκε στους δρόμους.
Την απεργία κάλεσαν τα
τρία μεγαλύτερα συνδικάτα για να διαμαρτυρηθούν για την αυξανόμενη με γεωμετρικούς ρυθμούς ανεργία
και την πολιτική που ρίχνει ολοένα και πιο πολλούς εργάτες στο περιθώριο. Διαδηλωτές έριξαν πέτρες στις τράπεζες και έκαψαν ταξί ενώ η αστυνομία έριξε δακρυγόνα για να διαλύσει τα «βίαια» στοιχεία της διαδήλωσης.
Οι διαδηλώσεις κάλυψαν όλη την Αργεντινή από την Παταγονία ως τις Άνδεις όπου οι δάσκαλοι φώναζαν «θέλουμε τους μισθούς μας».
Αυτή η απεργία ήταν ακόμα ένα μεγάλο χτύπημα στον καθόλου δημοφιλή πρόεδρο Φερνάντο ντε λα Ρούα που με την πολιτική του χωρίς να αντιμετωπίζει την ύφεση στην
οικονομία έχει οδηγήσει στην ανεργία, στην εξαθλίωση και τώρα στη χρεοκοπία την αργεντίνικη οικονομία.
Ενώ κάποια μαγαζιά άνοιξαν στο Μπουένος Άιρες, τα βιομηχανικά προάστια έμοιαζαν με πόλεις φαντάσματα. Εκατοντάδες διαδηλωτές έδιναν σούπα και έριχναν
πυροτεχνήματα έξω από το πολυτελές σπίτι του υπουργού οικονομικών Ντομίνγκο Καβάλο.
Ένας διαδηλωτής είπε στην τηλεόραση «Θέλουμε δουλειά αλλά η κυβέρνηση μας δίνει μόνο βάσανα» με το πρόσωπό του καλυμμένο με ένα μαντίλι καθώς αυτός και άλλοι
έκαιγαν λάστιχα σε κεντρικό δρόμο.
Για να αντιμετωπίσει την κατάσταση οικονομικής κατάρρευσης, ο Ντε λα Ρούα έβαλε όριο 1000 δολαρίων στις αναλήψεις χρημάτων από τις τράπεζες.
Όμως και αυτό το μέτρο του Ντε λα Ρούα δεν έχει βοηθήσει καθόλου την κατάσταση, μάλλον έχει ενισχύσει την οικονομική κατάρρευση και στέλνει 2000 ανθρώπους κάθε μέρα
κάτω από το επίσημο επίπεδο φτώχειας.
Αυτή η γενική απεργία ήταν η ένατη κατά του Ντε λα Ρούα που πήρε την εξουσία δυο χρόνια πριν υποσχόμενος το πικρό φάρμακο της λιτότητας. Η
πολιτική που ακολούθησε αυτά τα δυο χρόνια μονάχα επιδείνωσε και όξυνε την κρίση της Αργεντινής με συνέπειες και στην παγκόσμια οικονομία.
Η κυβέρνηση του Ντε Λα Ρούα έχει προβεί σε μια σειρά περικοπών για να μπορέσει να πληρώσει τα τεράστια χρέη, ανακοινώνοντας ακόμα πρόσφατα ότι θα αναβάλει τα
επιδόματα συνταξιοδότησης στους συνταξιούχους έως τα Χριστούγεννα.
Η κυβέρνηση ελπίζει πως με τέτοια μέτρα συν την έγκριση ενός λιτού προϋπολογισμού για το 2002 θα ικανοποιήσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που έχει παγώσει 1,3 δις.
δολάρια σε οικονομική βοήθεια.
Όλοι πια φοβούνται πως η οικονομία της Αργεντινής θα συνεχίσει να επιδεινώνεται τους επερχόμενους μήνες καθώς η ανεργία αυξάνεται πάνω από το 20%. Μια μελέτη μάλιστα
υποστηρίζει ότι η οικονομία θα μειωθεί έως και 9% το πρώτο μισό του επόμενου χρόνου.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΣΕ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΚΕΡΑΜΕΙΚΩΝ
Οι εργάτες του εργοστασίου κεραμικών Ζανόν, ενός από τα μεγαλύτερα εργοστάσια πορσελάνης στην Νότιο Αμερική, απεργούν για πάνω από τρεις μήνες απαιτώντας την πληρωμή των μισθών τους
και το άνοιγμα του εργοστασίου. Τα αφεντικά σταμάτησαν
την παραγωγή και έκλεισαν το εργοστάσιο καθώς δεν ήταν «προσοδοφόρο». Oι εργάτες οργάνωσαν διαδηλώσεις, εκδηλώσεις υποστήριξης, πικετοφορίες και μπλοκαρίσματα δρόμων και γεφυρών.
Παρά τη δικαστική απόφαση υπέρ των εργατών που έλεγε πως η εταιρεία πραγματοποιούσε ένα «επιθετικό λοκ άουτ» και μια συμφωνία πως οι εργάτες θα λάμβαναν τους μισθούς του Σεπτέμβρη
και του Οκτώβρη, η εταιρεία στις 30 Νοέμβρη έκλεισε το εργοστάσιο και απέλυσε τους 380 εργάτες.
Μετά από μια μαζική συνάντηση που πραγματοποιήθηκε την ίδια ημέρα, οι εργάτες διαδήλωσαν προς το κτίριο της επαρχιακής κυβέρνησης στο
Neuquun
για να διαμαρτυρηθούν. Έκαψαν το γράμμα απόλυσής τους, έριξαν αυγά στο κτίριο και έκαψαν λάστιχα. Λίγα λεπτά αργότερα έφθασε η αστυνομία για να σβήσει την φωτιά.
Οι εργάτες ζήτησαν την αποχώρησης των MAT. Τότε αυθόρμητα πολλοί άνθρωποι ενώθηκαν με τους διαδηλωτές που ήταν περικυκλωμένοι από την αστυνομία. Ο αρχηγός της αστυνομίας διέταξε την
αποχώρηση των MAT αλλά εκείνη την στιγμή «τυχαία» έπεσε ένα δακρυγόνο, ξεκίνησε συμπλοκή και η αστυνομία άνοιξε πυρ με πλαστικές σφαίρες αν και οι εργάτες ήταν τελείως άοπλοι.
Στη συνέχεια η αστυνομία κυνήγησε τους διαδηλωτές, όποιον φορούσε καφέ μπλούζα, την φόρμα των εργατών του εργοστασίου. Οι εργάτες αμύνθηκαν και βοηθήθηκαν από τις γυναίκες και τις
κόρες τους που εμπόδιζαν την αστυνομία να κάνει συλλήψεις. Η αστυνομία επίσης προσπάθησε να συλλάβει τον γενικό γραμματέα του Εργατικού Συνδικάτου Κεραμικών του εργοστασίου καθώς και άλλους εργάτες.
Οι διαδηλωτές προσπάθησαν να βρουν καταφύγιο σε δημόσια κτίρια, γραφεία συνδικάτων και σε νοσοκομεία που βρίσκονταν κοντά. Το δακρυγόνο επηρέασε τους ασθενείς των νοσοκομείων που
είναι κοντά. Συνολικά 19 εργάτες συνελήφθηκαν και 9 τραυματίστηκαν.
Δυο ώρες αργότερα οι εργάτες του Ζανόν μαζεύτηκαν με τις οικογένειες τους και άλλους συνδικαλιστές. Πάνω από 3000 διαδήλωσαν μέσα στην πόλη ζητώντας την απελευθέρωση των 19 εργατών που
είχαν συλληφθεί φωνάζοντας «Εδώ είμαστε, οι εργάτες του Ζανόν» καθώς άνθρωποι κούναγαν τα χέρια τους και χειροκροτούσαν από τα μπαλκόνια τους.
Οι εργάτες που είχαν συλληφθεί τελικά ελευθερώθηκαν το βράδυ και όλοι ζήτησαν συνέχιση του αγώνα μέχρι να ανοίξει πάλι το εργοστάσιο.
Mετά τη χρεοκοπία της Aργεντινής
Η κρίση απειλεί με επέκταση
Η πτώχευση της Αργεντίνικης οικονομίας μετά από μια δεκαετία αυστηρής εφαρμογής των εντολών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, έχει συγκλονίσει το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, παρά τις δηλώσεις
παραγόντων της Παγκόσμιας Τράπεζας και του G-10 ότι οι εξελίξεις στην Αργεντινή δεν μπορούν να παρασύρουν τις άλλες οικονομίες.
Το συνολικό χρέος της Αργεντινής ξεπερνάει τα 141 δισ.δολ. από τα οποία τα 50 περίπου είναι δανεισμένα στο εσωτερικό της χώρας και τα υπόλοιπα 90 στο εξωτερικό.
Η απόφαση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε μια τύποις "ελεγχόμενη υποτίμηση" κατά 28,5% έναντι του δολαρίου, παρότι αναμενόμενη έχει προκαλέσει τριγμούς τόσο στην Ε.Ε. όσο και στις ΗΠΑ.
Η υποτίμηση αυτή σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης του Ντουχάλντε θα ισχύσει μονο για τις επίσημες εμπορικές συναλλαγές του κράτους με το εξωτερικό ενώ στις υπόλοιπες συναλλαγές η
υποτίμηση αναμένεται να ξεπεράσει το 40%, αν και πολλοί τραπεζίτες μιλούν για μια πτώση χωρίς τέλος που θα αντιστοιχίσει τελικά το ένα δολάριο με τουλάχιστον δύο πέσος...
Από το σύνολο των 90 δισ.δολ. εξωτερικού χρέους τα 30 περίπου αφορούν σε δάνεια μεσω του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας και μένουν κάπου 60 δισ.δολ. από τα οποία τα 2/3 κατέχουν τράπεζες και θεσμικοί
επενδυτές ενώ τα υπόλοιπα 20 δισ.δολ. έχουν απορροφηθεί από μικροεπενδυτές κυρίως στην Ε.Ε. και τις ΗΠΑ.
Από την διάρθρωση του χρέους (εσωτερικό - εξωτερικό) και την απόφαση της κυβέρνησης Ντουχάλντε να "πληρώσει" το εσωτερικό χρέος αλλά να αφήσει στον αέρα το εξωτερικό χρέος, έχει επιδεινωθεί ο
πανικός στους διεθνείς επενδυτικούς κύκλους αφ' ενός γιατί οι θεσμικοί που κατέχουν τα 40 περίπου δισ.δολ. δεν θα πάρουν παρά ένα μικρό μέρος της ονομαστικής αξίας των ομολόγων που κατέχουν και αφ' ετέρου γιατί έχει αρχίσει να γίνεται πλέον συνείδηση ότι η χρεοκοπία της Αργεντινής
διαφέρει ποιοτικά από την κρίση στο Μεξικό ή την Ρωσία.
Συγκεκριμένα αυτό που έχει προκαλέσει ένα "σιωπηλό" πανικό στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου έχει να κάνει με το γεγονός ότι:
* ο νέος πρόεδρος της Αργεντινής δίνοντας προτεραιότητα στην πληρωμή του χρέους στους αργεντίνους επενδυτές επιχειρεί να κερδίσει την υποστήριξη της ντόπιας μεσαίας και μικροαστικής τάξης, η οποία
είχε μέχρι τώρα συμπαραταχθεί με τους εργάτες τους άνεργους και τους αγρότες.
* η δυνατότητα του νέου προέδρου να βρεί τα 50 δισ.δολ. που απαιτούνται γι΄ αυτό είναι ελάχιστη καθώς κανείς πλέον στο εξωτερικό δεν διατίθεται να δανείσει το καθεστώς.
Ο Ντουχάλντε μη έχοντας κανένα σοβαρό στήριγμα έξω από την έλλειψη οποιασδήποτε εναλλακτικής λύσης στα πλαίσια του κοινοβουλευτικού καθεστώτος στρέφει ολόκληρη την προσοχή του στο να κερδίσει έστω
και μέρος της ανοχής των μεσαίων στρωμάτων διασφαλίζοντάς τους μια προσδοκία να πάρουν πίσω τα λεφτά τους (που ήταν σε ομόλογα ή άλλες μορφές αποταμίευσης). Για τον λόγο αυτό υποχρέωσε τις τράπεζες στο εσωτερικό της χώρας να αποδίδουν στους κατοίκους τις καταθέσεις τους με ισοτιμία
ενός πέσος για κάθε δολάριο, να παίρνουν (σταδιακά) τις καταθέσεις τους σε δολάρια (όσοι είχαν καταθέσεις σε δολάρια) και η κυβέρνησή του αναλαμβάνει να εγγυηθεί στις τράπεζες το κόστος αυτής της συναλλαγής μεσοπρόθεσμα... Στην πραγματικότητα ο Ντουχάλντε δεν έχει το συνάλλαγμα για
να εγγυηθεί την κάλυψη του κόστους της υποτίμησης στους αργεντίνους αλλά "ποντάρει" στην πιθανότητα να σταθεροποιήσει το καθεστώς του μέσα από αυτό και έτσι να αποκτήσει πιστοληπτική δυνατότητα με την οποία να ανταποκριθεί στις "εσωτερικές" ανάγκες του.
Όλα είναι ένα πολιτικό στοίχημα σύμφωνα με τους διεθνείς τραπεζίτες και ο Ντουχάλντε δεν έχει έτσι κι αλλιώς να χάσει τίποτα γιατί προς το παρόν δεν έχει τίποτα...
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που διαβλέπει το ευρωπαϊκό τουλάχιστον τραπεζικό σύστημα είναι ότι η χρεοκοπία είναι πλέον δευτερεύον και το κύριο είναι "η πολιτική και οικονομική αποσταθεροποίηση του
καθεστώτος...".
Σε ένα δεύτερο επίπεδο η χρεοκοπία της Αργεντινής και η υποτίμηση αναμένεται να "χτυπήσει" άσχημα τίς γειτονικές οικονομίες και κυρίως την Βραζιλιάνικη και το Μεξικό. Η "μετακύλιση" στις
λατινοαμερικάνικες χώρες του συνδρόμου Αργεντινή δεν αφορά τις οικονομικές μόνο επιπτώσεις αλλά κυρίως - πλέον - τις πολιτικές, αν οι επαναστατικές εξελίξεις προκαλέσουν εκρήξεις και στις γειτονικές χώρες.
Όσο δε για το καθαρά οικονομικό επίπεδο, τραπεζίτες παρατηρούν ότι όλες σχεδόν οι "αναπτυσσόμενες οικονομίες" μέσα στο επόμενο δίμηνο, πρόκειται να εκδώσουν μεγάλα ομολογιακά δάνεια για να
καλύψουν "τρύπες" με πρώτες την Βραζιλία, την Ρωσία, την Τουρκία, την Μαλαισία, κ.λ.π., ήτοι τις χώρες εκείνες που είχαν αποτελέσει τον πρώτο γύρο της κρίσης που είχε ξεσπάσει το 1997-98. Τα δάνεια αυτά τώρα αντιμετωπίζονται σαν ενδεχόμενες "παγίδες" καθώς η απορρόφηση τους από
τις διεθνείς αγορές τίθεται εν αμφιβάλω λόγω της Αργεντινής. Στο πλαίσιο αυτό άλλωστε έχουν αρχίσει να πληθαίνουν τα δημοσιεύματα στον διεθνή τύπο για την αντιστοιχία όσο αφορά το χρέος της Αργεντινής με την Τουρκία η οποία μόνο λόγω της οικονομικής βοήθειας από το ΔΝΤ με παρέμβαση
των ΗΠΑ (εξ αιτίας του πολέμου στο Αφγανιστάν αλλά και της κρίσης στην Μ.Ανατολή) έχει μετακυλίσει για το άμεσο μέλλον την πτώχευση...
Στην πραγματικότητα ο κύκλος που άρχισε την άνοιξη του 97 στην Ν.Α. Ασία και στην συνέχεια πέρασε στην Λατινική Αμερική, την Ρωσία για να ξεφουσκώσει εν μέρη τις χρηματιστηριακές αγορές σε ΗΠΑ και Ε.Ε.
τώρα "επιστρέφει" στον τόπο του εγκλήματος φέρνοντας στην επιφάνεια τις πτωχευμένες οικονομίες. Η "νεοφιλελεύθερη" απάντηση του ΔΝΤ στην κρίση του 97 όχι μόνο απέτυχε αλλά παράγει τώρα τα φυσιολογικά της αποτελέσματα με πρώτο την χρεοκοπία και την
κοινωνική έκρηξη της Αργεντινής...
Γ.Α.
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ
ΕΠΟΜΕΝΗ
ΣΕΛΙΔΑ
|
