|
ΑΡΝΟΥΜΑΙ
Bιβλιοπαρουσίαση:
ΑΡΝΟΥΜΑΙ
...Επανάληψη\
τανκ και μπουλντόζες γκρεμίζουν
σπίτια, ορθώνουν τείχη\ καμικαζε σε
πολυσύχναστους χώρους,
νεκροί, σακατεμένοι, δάκρυα-αίμα,
οβίδες, \πύραυλοι κατά αμάχων,
πολυβόλα εναντίον παιδιών,
τεθωρακισμένα οχήματα απέναντι σε
πέτρες\ τανκ και μπουλντόζες
γκρεμίζουν σπίτια, πλακώνουν
ανθρώπους ...επανάληψη.
Εικόνες,
ξανά και ξανά όμοιες, με πάντα
καινούργια θύματα, μίσος - εκδίκηση-
ανωτερότητα- δίκαιο-οργή..... όμως
κάποιοι αρνούνται δεν θέλουν να
παίξουν ούτε τον θύτη ούτε το θύμα.
Aυτή
την "άλλη" εικόνα έρχεται να μας
δώσει το βιβλίο "Αρνούμαι" (The
privilege
to
say:
"No"
better
jailed
than
jailor)
του Perez
Kidron,
που έχει εκδώσει η Αντιπολεμική
Διεθνιστική Κίνηση. Είναι ένα βιβλίο
απαραίτητο για κάθε προλετάριο
μαχητή, όχι γιατί θα βρει τις "σωστές"
πολιτικές θέσεις, ή γιατί θα νιώσει
τη νίκη γύρω από το μαντίλι που
τυλίγει το πρόσωπο του εξάχρονου
μάρτυρα στη Ναμπλούς, αλλά γιατί
είναι μια μάτια στις γραμμές του "εχθρού",
εκεί όπου πραγματικά σ' ένα μεγάλο
βαθμό θα παιχτεί το στοίχημα για μια
ενιαία Παλαιστίνη, όπου άραβες και
εβραίοι θα ζούνε μαζί ειρηνικά χωρίς
διαχωρισμούς και διακρίσεις. Μέσα
στις σελίδες του περιγράφεται
κυρίως η δράση της YESH
GVUL
-σημαίνει: υπάρχει ένα όριο - μιας
ισραηλιτικής οργάνωσης αρνητών (μιλάμε
κατά κύριο λόγο για επιλεκτικούς
αρνητές) φαντάρων και αξιωματικών,
έφεδρων και μονιμάδων που δεν
συναινούν στο μέγα έγκλημα που
διαπράττεται στα παλαιστινιακά
εδάφη εδώ και δεκαετίες.
Το
βιβλίο δομείται γύρω από τις
αφηγήσεις των ίδιων των αρνητών αλλά
και μέσα από υλικά και προκηρύξεις
της οργάνωσής τους που μοιράζονται
σε στάσεις λεωφορείων και στέκια
φαντάρων - έχοντας σαφώς πιο θετική
επίδραση στον αγώνα των
παλαιστινίων απ’ ότι τα τυφλά
χτυπήματα- καθώς και δημοσιεύματα
και αγγελίες στον τύπο.
Ο
ίδιος ο Ρ. Κ. πήρε το πρώτο του
ερέθισμα πάνω στην "επιλεκτική"
άρνηση κατά την διάρκεια του πόλεμου
στο Βιετνάμ στη Γαλλία το '51,
βρισκόμενος στο δρόμο σε πορεία που
καλούσε για την λευτεριά ενός γάλλου
φαντάρου που αρνήθηκε να πολεμήσει
στην Ινδοκίνα.
...Μικρέ
μου αδερφέ Εliyahu
πριν
πας στον επόμενο Πόλεμο τους,
σκέψου
τον προηγούμενο πόλεμο...
Στίχοι
και ποιήματα αντιπολεμικά δίνουν ένα συνταρακτικό τόνο
δίπλα στις ιστορίες ανθρώπων που
χωρίς να είναι "επαναστάτες"
ούτε διεθνιστές υψώνουν τη φωνή και
το ανάστημά τους απέναντι σε έναν
από τους πιο μεγάλους,
καταπιεστικούς και άδικους
κρατικούς μηχανισμούς. Στην
πλειοψηφία τους αυτοί οι άνθρωποι
καταδικάζουν τις πράξεις βίας των
ομοεθνών τους, χαρακτηρίζουν
παράνομους τους εποικισμούς και
γενοκτονικές τις μεθόδους του
κράτους του Ισραήλ. Aυτό που ζητάνε
είναι και οι άλλοι φαντάροι να
ακολουθήσουν το παράδειγμά τους, να
αρνηθούν να υπηρετήσουν στα
κατεχόμενα εδάφη ή σε υπηρεσίες που
σχετίζονται με την κατοχή.
Επίσης μέσα από τα αρνητικά
δημοσιεύματα του εχθρικού τύπου
απέναντι στους αρνητές που υπάρχουν
μέσα στο βιβλίο, εκτιμούμε τη δύναμη
αυτού του κινήματος που επηρεάζει
τις κοινωνικό-πολιτικές, πολεμικές
εξελίξεις.
Είναι
ένα έντυπο - καταγγελία ενάντια στα
εγκλήματα πόλεμου, τους εποικισμούς,
την καταστολή των αραβικών
πληθυσμών από την σιωνιστική μηχανή
από τους ίδιους τους εβραίους,
πολλές φορές από σιωνιστές που
πιστεύουν ότι η κατοχή υπονομεύει
την ίδια την χώρα και το
στρατό του Ισραήλ, ή
μέσα από λόγια κατά τα άλλα
καθημερινών ανθρώπων που ζητάνε
απλά πράγματα όπως τη μείωση της
στρατιωτικής θητείας...
Σίγουρα
μπορεί κανείς να κριτικάρει τις
απόψεις περί επιλεκτικής και ακόμα
περί ολικής άρνησης, όμως όπως
είπαμε πρέπει πρώτα από όλα να δούμε
τα γραφόμενα σαν ένα ντοκουμέντο της
κίνησης του πραγματικού κόσμου, που
μπορεί και να
τροφοδοτήσει κριτικές
αντιπαραθέσεις, πόσο μάλλον σε σχέση
με τα δρώμενα στον ευαίσθητο
Βαλκανικό χώρο και τη στάση μας στον
πόλεμο και απέναντι στον αστικό
στρατό.
Μέσα
από αυτές τις σελίδες βγαίνει όλο το
πείσμα και η αγωνιστική συνέπεια που
χρειάζεται κανείς ώστε να ορθωθεί
ενάντια στο ρεύμα, μέσα σε ένα πολύ
δύσκολο πολιτικό κλίμα, όπου η
πλειοψηφία του κόσμου είναι
συσπειρωμένη γύρω από την κυβέρνηση
"της". Είναι αράδες που
στηλιτεύουν τον μιλιταρισμό μέσα
από την καρδιά της πιο
μιλιταριστικής μηχανής του
καπιταλιστικού κόσμου, μέσα από το
στρατό κλειδί για τον έλεγχο του
Ιμπεριαλισμού στην πιο "ευαίσθητη"
περιοχή του κόσμου.
Στρατηγέ,
ο άνθρωπος είναι χρήσιμος πολύ
Μπορεί
να πετάει, μπορεί να σκοτώνει
Έχει
όμως ένα ελάττωμα
Ξέρει
να σκέφτεται
(ας
το αποκτήσουμε, πωλείται 8 ευρω και
μπορείτε να το βρείτε και στη Λέσχη Yπογείως
στην Kαλλιδρομίου 94)
|
