Πολιτικό καφενείο

"Ο Μεγάλος Ανατολικός"

Πρόσθεση στα Αγαπημένα 

Πρότεινε αυτήν την σελίδα 

Forum

Βιβλίο επισκεπτών

Επικοινωνία

       Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή       Οργάνωση θεμάτων: Βήχος Παναγιώτης

ΣΑΡΩΣΕ ΤΟ ΌΧΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

75,83% ΟΧΙ  -  24,17% ΝΑΙ 

Κόντρα σε όλες τις πιέσεις, την καταστροφολογία, τις απειλές και τους εκβιασμούς των Αμερικάνων, της ΕΕ και των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα και την Κύπρο, οι ελληνοκύπριοι ψήφισαν μαζικά και με πάθος ΌΧΙ στο επαίσχυντο Σχέδιο Ανάν. Ένα περήφανο ΌΧΙ που τσάκισε τα πλευρά των Ιμπεριαλιστών και των παπαγάλων τους σε Αμερική και Ευρώπη.

Το εργατικό και λαϊκό κίνημα και των δύο κοινοτήτων στο νησί, αλλά και την Ελλάδα και την Τουρκία, κινητοποιήθηκε, και ξεσκέπασε τις υποκριτικές παραινέσεις των αστών για «νηφαλιότητα» κι αποδοχή του σχεδίου Ανάν σαν της κακής αλλά «μόνης λύσης». Οι Κύπριοι πολίτες με την ψήφο τους ΕΝΩΘΗΚΑΝ – έστω και ασυνείδητα - σε μια αντιιμπεριαλιστική και ταξική βάση ενάντια στους αγγλοαμερικάνους κι ευρωπαίους ιμπεριαλιστές και ενάντια στις αστικές τάξεις και των πολιτικών κομμάτων των χωρών τους, που στην πλειοψηφία τους ήταν υπέρ του ΝΑΙ. Οι Κύπριοι, πρέπει τώρα να ενωθούν σαν μια γροθιά,  από τα κάτω κι από τα αριστερά στην Κύπρο για να διώξουν όλους τους ξένους στρατούς και τις ιμπεριαλιστικές βάσεις, να πετάξουν από την εξουσία όλους τους αστούς πολιτικάντηδες που παρ’ όλες τις κορώνες τους υπηρετούν πιστά τον ιμπεριαλισμό γιατί αυτό βολεύει το πορτοφόλι τους. Να πάρουν την τύχη στα χέρια τους εγκαθιδρύοντας μια κυβέρνηση των εργατών και των αγροτών που θα εγκαθιδρύσει όρους ισότητας κι αδελφικής συμβίωσης των δύο κοινοτήτων. Οι άρχουσες τάξεις στην Ελλάδα και την Τουρκία δεν είναι, ούτε ήταν ποτέ, οι «εγγυητές» των δικαίων τους αλλά οι ορκισμένοι εχθροί κι εκμεταλλευτές τους. Το μέλλον της Κύπρου δεν βρίσκεται στην ένταξή της στην ιμπεριαλιστική Ε.Ε. αλλά στην ενσωμάτωσή της σε μιαν ευρύτερη σοσιαλιστική Ομοσπονδία στη περιοχή, στα Βαλκάνια, στην Ευρώπη. Το ΟΧΙ των Κυπρίων είναι ένα μεγάλο ΑΤΟΥ στα χέρια των Επαναστατικών και αντικαπιταλιστικών δυνάμεων στην Κύπρο και τη χώρα μας.

Στόχος του σχεδίου δεν ήταν η λύση του Kυπριακού προβλήματος, αλλά η αναδιαμόρφωση της ιμπεριαλιστικής στρατηγικής στη νοτιοανατολική Mεσόγειο και παραπέρα, στο δρόμο των πετρελαίων, από τον Kόλπο μέχρι τα Oυράλια, μέσα σε συνθήκες όπου η ιρακινή αντίσταση και η παλαιστινιακή ιντιφάντα  είναι αδύνατο να καταπνιγούν.  Διόλου τυχαία, η ασφυκτική πίεση του Mπους για αποδοχή του σχεδίου Aνάν συγχρονίζονταν με την πλήρη υποστήριξή του στα γενοκτονικά σχέδια του ακροδεξιού σιωνιστή πρωθυπουργού Σαρόν κατά των παλαιστινίων. Mόνο αφελείς μπορεί να πιστεύουν ότι στην Παλαιστίνη ή στο Iράκ η πολιτική των HΠA είναι ιμπεριαλιστική, ενώ στην Kύπρο έχει «περισσότερα θετικά από αρνητικά», όπως ήταν του συρμού να λέγεται τις τελευταίες ημέρες. Παραπέρα, στόχος της αμερικανικής πολιτικής στο Kυπριακό , με τη δημιουργία του υβριδικού κρατιδίου – προτεκτοράτου δυο συνιστώντων κρατιδίων ήταν και η παρέμβαση στα εσωτερικά της ίδιας της ανταγωνίστριας Eυρωπαϊκής Ένωσης.

Στην πραγματικότητα είναι δυο όψεις της ίδιας πολιτικής. Η μετατροπή της Kυπριακής δημοκρατίας σε ένα χειραγωγούμενο προτεκτοράτο, διοικούμενο από μια διορισμένη διεθνή τριάδα του OHE, με την αμερικανο-βρετανική επιλογή είναι μέρος της στρατηγικής των HΠA  για να εξαλειφθούν οι «εκκρεμότητες» στην περιοχή.

Σε ότι προηγήθηκε του Δημοψηφίσματος δεν μπορούμε να μην καταγγείλουμε  συγχρόνως την φαυλότητα και την υποταγή της ελληνικής μπουρζουαζίας και των κομμάτων της. Το πολιτικό τέκνο της Mαντλιν Oλμπράιτ, που για χρόνια από τη θέση του υπουργού εξωτερικών της Eλλάδας δρούσε ως τμηματάρχης του αμερικανικού Στέιτ Nτιπάρτμεντ, ο αρχηγός του ΠAΣOK Γιώργος Παπανδρέου, έσπευσε αμέσως να αποδεχθεί το σχέδιο Aνάν και να πιέσει τα κυπριακά κόμματα και την κυπριακή κυβέρνηση να κάνουν το ίδιο. Στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, την Πέμπτη 15/4/2004, ο αρχηγός της NΔ και πρωθυπουργός K. Kαραμανλής διστακτικά και με περικοκλάδες,  ύστερα και από την κατακραυγή που έχει ξεσηκωθεί σε Kύπρο αλλά και στην Eλλάδα, είπε NAI στο σχέδιο Aνάν.  Oι περιστροφές και οι περικοκλάδες, ασφαλώς έχουν τη σημασία τους. Όμως,  δεν αναιρούν το γεγονός ότι τα κόμματα της ελληνικής μπουρζουαζίας συμπαρατάχθηκαν με τον ιμπεριαλιστικό παράγοντα.  Το έκαναν όχι από κάποια έμφυτη «ξενοδουλεία», αλλά γιατί τα ταξικά τους συμφέροντα είναι άρρηκτα δεμένα με τον ιμπεριαλισμό.

Στην ουρά των αστικών κομμάτων βρίσκεται ο Συνασπισμός, ο πρόεδρος του οποίου ρητά είπε NAI στο σχέδιο Aνάν επικαλούμενος τον  «κίνδυνο να παγιωθεί η μη λύση του Kυπριακού». O Συνασπισμός, στον οποίο πολλοί αριστεροί προσέβλεπαν και τον βοήθησαν για να μη μείνει εκτός βουλής,  να κρύβονταν πίσω από το AKEΛ της Kύπρου. Αλλά μήπως το ΑΚΕΛ κράτησε διεθνιστική θέση απέναντι στο Σχέδιο και στα Σχέδια των Ιμπεριαλιστών; Πρώτον, γιατί ποιος λέει ότι η ηγεσία του  AKEΛ έκανε σωστά που στο Πολιτικό Γραφείο υποστήριζε το σχέδιο Aνάν, (για να ακυρώσει την υποστήριξη ύστερα από την αντίδραση της Kεντρικής Eπιτροπής και τη μαζική απόρριψη  της πρότασης για NAI από τη συνδιάσκεψη του κόμματος;). Δεύτερον και ανεξάρτητα από τους ελιγμούς του Xριστόφια, το AKEΛ είπε NAI και ψήφισε OXI θεωρώντας το σχέδιο όχι καλό και ζητώντας αναβολή του δημοψηφίσματος και επαναδιαπραγμάτευση ορισμένων σημείων. Φυσικά και ΝΑΙ να ψήφιζε, τα μέλη του θα ψήφιζαν ΌΧΙ! Aντίθετα, ο Nίκος  Kωνσταντόπουλος θεωρούσε καλό το σχέδιο Aνάν και κρύβονταν πίσω από την πρόταση του AKEΛ για αναβολή του δημοψηφίσματος. Aλλά αν δεν γίνοντανι δεκτό το αίτημα αναβολής του δημοψηφίσματος ο ΣYN με απόφαση της Kεντρικής Πολιτικής Eπιτροπής του πρότεινε να γίνει αποδεκτό το σχέδιο Aνάν. Αυτοί είναι οι «αριστεροί» μας δυστυχώς.

Στο Δημοψήφισμα του Σαββάτου, σε ότι αφορά τα κόμματα που οι ηγεσίες του τάχθηκαν υπέρ του ΝΑΙ (ο μεν Δημοκρατικός Συναγερμός βρέθηκε  σε μία σχέση 2/3   και δύο στους τρεις οπαδούς του είπαν  ΌΧΙ ενώ ένας στους τρεις είπε ΝΑΙ – οι δε Ενωμένοι Δημοκράτες βρέθηκαν σε μία σχέση 56% ΝΑΙ και 44% ΌΧΙ.

Όπως μεταδόθηκε χθες από τη Λευκωσία, ο Αλβάρο Ντε Σότο, στις 10 το βράδυ, σε συνέντευξη Τύπου θα ανακοίνωνε την αποχώρησή του από τη διαδικασία. Ότι θα ανακοίνωνει πως κλείνει το Γραφείο του Αντιπροσώπου του ΓΓ για το Κυπριακό και θα αποχωρήσει από την όλη διαδικασία. Τελικά τίποτα τέτοιο δεν έκανε παρά αρκέστηκε να εκφράσει τη λύπη του για τη στάση των Ελληνοκυπρίων, κάτι που έκανε και ο αρχιτρομοκράτης πρόεδρος της Αμερικής Μπους ο Μικρός.

Τα αποτελέσματα του Δημοψηφίσματος στα Κατεχόμενα ήταν τα εξής: 64,91% ΝΑΙ και 35,09% ΌΧΙ.

Η πρώτη αντίδραση από τις ΗΠΑ ήταν η εξής δήλωση: «Εκφράζουμε τα συγχαρητήρια σε αυτούς που ψήφισαν υπέρ του Σχεδίου Ανάν, ιδιαίτερα στους Τουρκοκύπριους, και στο κουράγιο που υπέδειξαν για την Ειρήνη και για τη Φιλία.

Εκφράζουμε απογοήτευση για την ψήφο των Ελληνοκυπρίων, που είναι ένα πισωγύρισμα των ελπίδων, αυτών που ψήφισαν υπέρ της λύσης».

Σε δηλώσεις του ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Τάσος Παπαδόπουλος, μεταξύ άλλων τόνισε: «Ο λαός δεν είπε «όχι» στη λύση, είπε «όχι» στο συγκεκριμένο σχέδιο» Απευθυνόμενος δε στους Τουρκοκυπρίους, διαβεβαίωσε ότι η Λευκωσία παραμένει προσηλωμένη στην προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού.

Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας σημείωσε ότι ο κυπριακός λαός, επιδεικνύοντας συναίσθηση της ευθύνης του, δεν αποδέχθηκε το προτεινόμενο σχέδιο λύσης για το Κυπριακό.

Επανέλαβε δε τη δέσμευσή του σε μία λύση η οποία θα είναι αποδεκτή και από τις δύο κοινότητες και διαβεβαίωσε τους Τουρκοκυπρίους ότι θα κάνει δυνατή προσπάθεια για απολαύσουν τα οφέλη της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση».,

«Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν είναι το τέλος του δρόμου» υποστήριξε εκ νέου ο κ. Παπαδόπουλος, προσθέτοντας ότι παραμένει προσηλωμένος στην εξεύρεση λύσης διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας.

«Όταν οι Ελληνοκύπριοι πούνε «ναι» στη λύση, αυτή η λύση θα είναι προς το συμφέρον και των Τουρκοκυπρίων» επισήμανε, τονίζοντας ότι θα ληφθούν και νέα μέτρα στήριξής τους. Εξέφρασε δε την ικανοποίησή του γιατί λειτούργησαν οι δημοκρατικοί θεσμοί κατά τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος.

Αν και εμφανώς ικανοποιημένος, ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας υποστήριξε ότι το «όχι» στο σχέδιο Ανάν από τον ελληνοκυπριακό λαό δεν αφήνει περιθώρια για πανηγυρισμούς, καθώς εκτίμησε ότι «δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι».

Η βρετανική κυβέρνηση δια στόματος του υπουργού Εξωτερικών Τζακ Στρο εξέφρασε τη λύπη της για την απόρριψη από τους Ελληνοκυπρίους του σχεδίου Ανάν και χαιρέτισε το «ναι» των Τουρκοκυπρίων στο δημοψήφισμα του Σαββάτου. Άφησε επίσης ανοιχτό το ενδεχόμενο αναζήτησης λύσης, διαβεβαιώνοντας ότι η Βρετανία θα καταβάλει κάθε προσπάθεια για να διασφαλίσει ώστε η όποια λύση να καταστεί πρακτική και επιτυχής.

«Σεβόμαστε την επιλογή των Ελληνοκυπρίων, αλλά ελπίζω πως θα συνεχίσουν να αναλογίζονται αν αυτή η επιλογή ήταν η ορθή» τονίζεται στην ανακοίνωση του επικεφαλής του Φορέιν Όφις. Ο Τζακ Στρο εξέφρασε την ευαρέσκειά του για το ξεκάθαρο αποτέλεσμα των Τουρκοκυπρίων, σημειώνοντας ότι η Βρετανία θα συνεχίσει να εργάζεται ώστε η Τουρκοκύπριοι να βγουν από τη διεθνή απομόνωση, να σμίξουν με τους Ελληνοκυπρίους σε ένα επανενωμένο νησί και να κινηθούν μαζί προς της ΕΕ. «Είμαι χαρούμενος που η τουρκοκυπριακή κοινότητα ψήφισε τόσο καθαρά υπέρ του σχεδίου. Το αποτέλεσμα δείχνει πως τα τελευταία χρόνια συντελέστηκε μια ουσιαστική αλλαγή στην στάση των Τουρκοκυπρίων» επισήμανε ο Στρο. Σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών διαβεβαιώνει επίσης «όλους τους Κυπρίους ότι αν σε οποιοδήποτε στάδιο οι δύο κοινότητες αποφασίσουν να υποστηρίξουν μια συνολική λύση που θα επανενώσει το νησί στην ΕΕ, το Ηνωμένο Βασίλειο, ως εγγυήτρια δύναμη, μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας και ηγετικό μέλος της ΕΕ, και ας μην ξεχνούμε μακροχρόνιος φίλος και υποστηρικτής της Κύπρου, θα καταβάλει κάθε προσπάθεια για να διασφαλίσει όπως η λύση καταστεί πρακτική και πολιτική επιτυχία που για τόσο καιρό άξιζαν οι Κύπριοι».

Όπως καταγγείλαμε τόσο σαν ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ αλλά και σαν ΜΕΤΩΠΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, όταν τα παπαγαλάκια των ιμπεριαλιστών προπαγάνδιζαν υπέρ του ΝΑΙ: «Για άλλη μια φορά η Κύπρος και ο λαός της (ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι) βρίσκονται στο στόχαστρο των διεθνών επιδιώξεων και ανταγωνισμών του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου. Μπους και Μπλαίρ, επίσημοι εκπρόσωποι της Ε.Ε., οι κυρίαρχες αστικές πολιτικές δυνάμεις στην Κύπρο, στην Ελλάδα και στην Τουρκία μαζί με τις ηγεσίες της υποταγμένης Αριστεράς (ΑΚΕΛ, ΣΥΝ και δορυφόροι) προσπαθούν να ανατρέψουν τις μαζικές λαϊκές αντιστάσεις και να επιβάλουν την υπερψήφιση του Σχεδίου Ανάν στο Δημοψήφισμα του Σαββάτου 24 - 4 - 04. Δεν τους αρκούν οι αποφάσεις της Λουκέρνης. Για να τρομοκρατήσουν και να υποτάξουν τον κυπριακό λαό θέλουν αντίστοιχες αποφάσεις και «εγγυήσεις» και από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ: που θα διαγράφουν με μια μονοκοντυλιά όλες τις προηγούμενες σχετικές αποφάσεις και εγγυήσεις του και κάθε έννοια «διεθνούς δικαίου». Θα απαιτούν την νομιμοποίηση της εισβολής και κατοχής. Την διάλυση της σημερινής «Κυπριακής Δημοκρατίας». Την επιβολή μιας «λύσης» - έκτρωμα που αντί για τη θεραπεία των πληγών θα αποτελεί νέο θανάσιμο κίνδυνο για την ειρηνική συμβίωση και τα δικαιώματα ελληνοκύπριων και τουρκοκύπριων αλλά και όλων των λαών της περιοχής.
Το «σχέδιο Ανάν» προωθείται σήμερα σε συνθήκες όπου η ιμπεριαλιστική διεύρυνση - επέκταση της Ε.Ε. με δέκα νέα κράτη - μέλη την 1η του Μάη αποτελεί παράγοντα που βαθαίνει την καπιταλιστική εκμετάλλευση και οξύνει τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις σε βάρος των εργαζόμενων των λαών της Ευρώπης και της ευρύτερης περιοχής. Από την άλλη πλευρά οι ΗΠΑ επιδιώκουν την στερέωση και επέκταση της ηγεμονίας τους σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή Ήπειρο στα πλαίσια ενός νέου «ευρωατλαντισμού» μέσω του ΝΑΤΟ. Επί πλέον οι ΗΠΑ, με αφετηρία την κατοχή του Ιράκ, έχουν σχεδιάσει και μεθοδεύουν σήμερα και το νέο μεγαλεπήβολο ιμπεριαλιστικό «Σχέδιο της Μεγάλης Μέσης Ανατολής», του οποίου επιδιώκουν να αποσπάσουν την έγκριση στην προσεχή Σύνοδο του ΝΑΤΟ τον Ιούνη στην Κωνσταντινούπολη. Βασικά χαρακτηριστικά του σχεδίου, σύμφωνα με δηλώσεις του Μπους και του Τσένεϋ, είναι ο «εκδημοκρατισμός» ( δηλαδή η βίαιη ανατροπή μη ελεγχόμενων καθεστώτων και η κατασκευή καθεστώτων - προτεκτοράτων) και η «φιλελευθεροποίηση των οικονομιών» (δηλαδή ιδιωτικοποίηση, αρπαγή και έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πηγών και ιδιαίτερα του ενεργειακού πλούτου) όλων των χωρών που περιλαμβάνονται στη ζώνη από το Μαρόκο και τη Β. Αφρική, σε όλο τον αραβικό κόσμο και στην Περσία, μέχρι τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία στα σύνορα της Ρωσίας και της Κίνας.
Για την προσαρμογή σ’ αυτές τις προτεραιότητες η «Συμφωνία της Ν. Υόρκης» το Φλεβάρη του 2004 αποφάσιζε ένα ασφυκτικό διαδικαστικό πλαίσιο πριν από τη διεύρυνση της Ε.Ε. και τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ. Αυτή η διαδικασία ιμπεριαλιστικής επιβολής και επιδιαιτησίας που έγινε αποδεκτή απ’ τις αστικές τάξεις Ελλάδας, Κύπρου και Τουρκίας προέβλεπε: Α - την πιεστική διεξαγωγή ενδοκυπριακών διαπραγματεύσεων, Β - σε περίπτωση αποτυχίας τους «τετραμερή» με τη συμμετοχή Ελλάδας και Τουρκίας υπό την αιγίδα του Κόφι Ανάν και Γ - την πρωτοφανή εν λευκώ εξουσιοδότηση του Γ.Γ. του ΟΗΕ να επεξεργαστεί μόνος του το τελικό σχέδιο ενός δοτού Συντάγματος που θα έπρεπε Δ - να «εγκριθεί» από ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους σε ξεχωριστά δημοψηφίσματα.
Η λύση - έκτρωμα που επιδιώκεται σήμερα με το «σχέδιο Ανάν 5» που ολοκληρώθηκε στη Λουκέρνη, βρίσκεται στα πλαίσια της καπιταλιστικής - ιμπεριαλιστικής διεύρυνσης της Ε.Ε. και των ηγεμονικών ιμπεριαλιστικών σχεδίων των ΗΠΑ για τη «Μεγάλη Μέση Ανατολή». Στο όνομα της «επανένωσης», κόβει την Κύπρο στα τέσσερα, διαπερνάται βαθιά από την ιμπεριαλιστική φιλοσοφία και πρακτική του «διαίρει και βασίλευε» και χαρακτηρίστηκε «νομικό τέρας». Έτσι δημιουργούνται:
• Τρία κράτη (ένα «κοινό» και δύο «συνιστώντα κρατίδια» ελληνοκύπριων και τουρκοκύπριων) που εντάσσονται στην Ε.Ε.. Μια τέταρτη ξεχωριστή οντότητα, έξω απ’ την Ε.Ε. κάτω από απόλυτη αγγλική κυριαρχία (με καθοριστική την παρουσία των ΗΠΑ) θα είναι τα εδάφη των βρετανικών βάσεων.
• Τρία Συντάγματα (του κεντρικού κράτους και των κρατιδίων)
• Τέσσερα Κοινοβούλια (Άνω και Κάτω Βουλή του κοινού κράτους και από μία στα κρατίδια)
• Συμπροεδρία για τρία χρόνια και στη συνέχεια εναλλαγή ελληνοκύπριου και τουρκοκύπριου Πρόεδρου
• Κατάργηση της αρχής της πλειοψηφίας και δικαίωμα βέτο στις αποφάσεις όλων των θεσμικών οργάνων του κοινού κράτους. Κι’ ακόμα
• Τρεις αστυνομίες, τρία δικαστικά σώματα, τρεις σημαίες, τρεις εθνικοί ύμνοι κ.λπ.

Κεντρική επιδίωξη του κρατικού κατακερματισμού:
• Ο οριστικός διαχωρισμός των πληθυσμών με θρησκευτικά και φυλετικά κριτήρια, σε πνεύμα «εθνοκάθαρσης» και ρατσισμού, για την παρεμπόδιση της πλειοψηφίας ελληνοκύπριων και τουρκοκύπριων προσφύγων να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να συνυπάρξουν ειρηνικά.

• Η στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων σε όσους ελάχιστους επιστρέψουν σε αλλοεθνές κρατίδιο.
• Η διατήρηση του συνόλου σχεδόν των εποίκων ως της σημαντικότερης κοινωνικής βάσης στήριξης του λαομίσητου καθεστώτος του Ντενκτάς και της στρατιωτικής κατοχής της Τουρκίας.
Θύματα αυτών των απαράδεκτων και πρωτοφανών ρυθμίσεων είναι όχι μόνο οι 180.000 ελληνοκύπριοι πρόσφυγες αλλά και οι τουρκοκύπριοι που συρρικνώθηκαν στο μισό εξ’ αιτίας της τριαντάχρονης κατοχής και του ερχομού των εποίκων.
Η σκόπιμη παρεμπόδιση κάθε αυτόνομης λειτουργίας αυτού του κρατικού εξαμβλώματος καθιστά «απαραίτητη» την ιμπεριαλιστική επικυριαρχία και διαιτησία μετατρέποντας την Κύπρο σε προτεκτοράτο:

• Με την εισαγωγή του θεσμού ενός «Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου» που θα αποτελείται από τρεις ελληνοκύπριους, τρεις τουρκοκύπριους αλλά και από τρεις μη κύπριους δικαστές οι οποίοι θα έχουν τον αποφασιστικό ρόλο για την «άρση των αδιεξόδων», παραπέμποντας έτσι σε συνθήκες αποικιοκρατίας.
• Με την διάλυση απ΄τη μια μεριά της κυπριακής εθνοφρουράς, και απ΄την άλλη με την στρατιωτική παρουσία ως «εγγυητριών δυνάμεων» της Ελλάδας, της Τουρκίας και της Αγγλίας, με επί πλέον χωριστά επεμβατικά δικαιώματα, σε μια υποτιθέμενη ανεξάρτητη χώρα μέλος του ΟΗΕ και της Ε.Ε..

• Με την εγκατάσταση στην Κύπρο μιας «Διεθνούς Δύναμης Επιτήρησης των Συμφωνιών» που δεν θα ελέγχεται από την κεντρική κυπριακή Κυβέρνηση αλλά από τους μηχανισμούς του ΟΗΕ, δηλαδή κατά κύριο λόγο από τις ΗΠΑ, για τη μετατροπή του νησιού σε «Γκουαντανάμο» της Ν.Α. Μεσογείου, φρουρό του τερματικού αγωγού των πετρελαίων του Καυκάσου στο απέναντι λιμάνι του Τσεϊχάν, μόνιμο ορμητήριο για την υλοποίηση των ιμπεριαλιστικών σχεδίων και τεράστια κατασκοπευτική βάση ολόκληρου του χώρου της «Μεγάλης Μέσης Ανατολής».
Όπως είναι γνωστό το επίσης υπαγορευμένο καθεστώς της «Ζυρίχης» με βάση τους τότε συσχετισμούς των δυνάμεων στα πλαίσια του διπολισμού και των προσπαθειών της Αγγλίας να διαφυλάξει ότι ήταν δυνατό από τις κτήσεις και τη διεθνή της επιρροή, άντεξε μόνο τρία χρόνια. Με την κατάρρευσή του το 63 είχαμε, τα συρματοπλέγματα και τη ντε φάκτο διχοτόμηση του 64, την παρατεταμένη κρίση με τις υποκινημένες εθνικιστικές συγκρούσεις στην Κύπρο, τις ελληνοτουρκικές εντάσεις, τη χουντική επταετία, το φασιστικό πραξικόπημα κατά του Μακάριου και την τούρκικη εισβολή του 74. Είναι φανερό πως το σημερινό τρισχειρότερο καθεστώς που έχουν στα χαρτιά με το «σχέδιο Ανάν», δύσκολα θα αντέξει περισσότερο. Σε κάθε αλλαγή συσχετισμών, σε κάθε τροποποίηση των στρατηγικών επιδιώξεων της μιας η της άλλης πλευράς, θα απειλεί να τιναχτεί στον αέρα με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους κατοίκους του νησιού, με ακόμα πιο οδυνηρές μορφές διχοτόμησης και απόσχισης, με επιδιώξεις κατάληψης ολόκληρου του νησιού, με κινδύνους πολεμικής ανάφλεξης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και με θερμές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.
Μια σειρά από αντιδραστικές όσο και ανομολόγητες επιδιώξεις, σε βάρος κάθε έννοιας αυτοπροσδιορισμού των λαών, είναι αυτές που εξηγούν την αποδοχή του ιμπεριαλιστικού αμερικανοβρετανικού σχεδίου απ’ τη μεριά της Ε.Ε. και των κυρίαρχων τάξεων Ελλάδας, Κύπρου και Τουρκίας:
• Η διεκδίκηση μεριδίου από τη λεία της Μ. Ανατολής κάνει την Ε.Ε. να αποδέχεται την πολιτικοστρατιωτική ηγεμονία των ΗΠΑ και στην Κύπρο ποντάροντας στην οικονομική δυναμική της δικής της διεύρυνσης - επέκτασης.
• Η ελληνική άρχουσα τάξη επιδιώκει την «αναβάθμιση» του ρόλου της μέσα απ’ την πλήρη ευθυγράμμιση με τις επιδιώξεις των κυρίαρχων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ και Ε.Ε. και την ταυτόχρονη διεκδίκηση κάποιου μερίδιου από τη λεία της εκμετάλλευσης των ενεργειακών πηγών και των λαών της περιοχής.
• Η άρχουσα τάξη της Κύπρου αποδέχεται το διχοτομικό «σχέδιο Ανάν» και με την ένταξή της στην Ε.Ε. προσβλέπει σε ισχυρά οικονομικά οφέλη από την οικονομική διείσδυση στο Βόρειο τμήμα του νησιού, την διαμεσολάβηση και τις σχέσεις της στις αγορές της Μ. Ανατολής.
• Για την άρχουσα τάξη της Τουρκίας τέλος, μια λύση σαν την παραπάνω, χωρίς να της αφαιρεί και πολλά απ’ τα κεκτημένα της εισβολής και κατοχής στην Κύπρο, της ανοίγει το δρόμο της ένταξης στην Ε.Ε.. Μετατρέπει στα χέρια της το κυπριακό, όσο και τα ανοιχτά ζητήματα του Αιγαίου, σε διαρκή μοχλό πίεσης για την βελτίωση της θέσης και της επιρροής της στην Ε.Ε. αλλά και για την αναβάθμισή της συνολικότερα στη Μ. Ανατολή στα πλαίσια της ιμπεριαλιστικής «Νέας Τάξης».
Η διαρκής επίκληση του «ρεαλισμού» της υποταγής και της «προσαρμογής στη σημερινή πραγματικότητα» ενισχύει τις πιο αντιδραστικές επιδιώξεις των ΗΠΑ και της ιμπεριαλιστικής «Νέας Τάξης». Δεν βρίσκεται μόνο σε πλήρη αντίθεση με τα δικαιώματα των εργαζόμενων των λαών, αλλά και με τις πραγματικές τάσεις και δυνατότητες της σημερινής εποχής,. Γιατί αν κάτι σφραγίζει τη σημερινή διεθνή πολιτική συγκυρία αυτό δεν είναι η αποδοχή αλλά η όλο και πιο βαθιά κρίση και μαζική αμφισβήτηση της καπιταλιστικής - ιμπεριαλιστικής «Νέας Τάξης», της αμερικάνικης ηγεμονίας και των «προληπτικών πολέμων» της. Αυτό δείχνουν οι αγώνες των εργαζόμενων και των λαών, η ηρωική ιρακινή αντίσταση και η ακατάβλητη παλαιστινιακή Ιντιφάντα, το παγκόσμιο αντιπολεμικό κίνημα. Αυτό επιβεβαιώνουν η απομόνωση της συμμορίας των δολοφόνων Μπούς - Μπλαίρ - Αθνάρ με την αποκάλυψη του ψεύδους περί όπλων μαζικής καταστροφής, η απομάκρυνση της κεντροδεξιάς κυβέρνησης του πολέμου στην Ισπανία και των στρατευμάτων της από το Ιράκ, η προοπτική εκλογικής ήττας των σημερινών κυβερνήσεων και στις ΗΠΑ και στην Αγγλία.
Κι’ ακόμα, αν κάτι σφραγίζει τη σημερνή πολιτική πραγματικότητα στην Κύπρο και στην Ελλάδα, αυτό δεν είναι μόνο οι ιδιοτελείς ταξικές επιδιώξεις των κυρίαρχων δυνάμεων και τα σκυμμένα κεφάλια της υποταγμένης Αριστεράς. Είναι και η βαθιά ανησυχία και απροθυμία του λαού να αποδεχτεί μοιρολατρικά τη «νέα Ζυρίχη» που σκαρώθηκε στη Λουκέρνη και τις ευρύτερες ιμπεριαλιστικές νεοταξικές «ρυθμίσεις» στην περιοχή. Παρά τον ορυμαγδό της κατευθυνόμενης ενημέρωσης, παρά τα αναίσχυντα και κατάπτυστα Ναι που προπαγανδίζουν σε όλους τους τόνους το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΝ, η ΝΔ (έμμεσα) και κυρίως τα κάθε είδους παπαγαλάκια του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου, η συντριπτική λαϊκή πλειοψηφία στην Κύπρο αλλά και η πλειοψηφία των εργαζόμενων και του λαού στην Ελλάδα παραμένει σταθερή υπέρ του Όχι (σε αντίθεση με τις επιλογές των κυρίαρχων πολιτικών κομμάτων) αμφισβητώντας έτσι και το συνολικότερο πολιτικό σκηνικό.

Για να μπορέσει ωστόσο ν’ αντέξει και να εκφραστεί ως το τέλος το Όχι του λαού στο ολέθριο αμερικανοβρετανικό σχέδιο Ανάν, για να αποκτήσει το Όχι συνολική πολιτική διέξοδο και προοπτική, κυρίως για να αποκρουστούν και στη συνέχεια τα αντιδραστικά σχέδια του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου, είναι ανάγκη μέσα απ’ αυτή την πάλη να γίνουν αποφασιστικά βήματα προς τα μπρος και για την ανασυγκρότηση του εργατικού αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος
Για τους εργαζόμενους και τη νεολαία είναι άμεση και επιτακτική ανάγκη να συνδέσουν τα αντιιμπεριαλιστικά τους καθήκοντα με το κοινωνικό ζήτημα, με τα εργατικά δικαιώματα, με την αντικαπιταλιστική πάλη στο εσωτερικό της χώρας ενάντια στην αντεργατική πολιτική Ν.Δ. - Ε.Ε. - Κεφαλαίου. Να προωθήσουν αποφασιστικά την συνολικότερη υπόθεση του Μετώπου του Πόλου της αντικαπιταλιστικής - αντιϊμπεριαλιστικής επαναστατικής Αριστεράς. Να ανταποκριθούν στο άμεσο και κορυφαίο διεθνιστικό τους καθήκον, να πάρουν την πρωτοβουλία για ένα πλατύ και μαχητικό κίνημα συμπαράστασης προς τον κυπριακό λαό. Για την ματαίωση και απόσυρση του «σχεδίου Ανάν», σαν βασική προϋπόθεση για την αλληλεγγύη, την ειρηνική συμβίωση και την ενότητα ελληνοκύπριων και τουρκοκύπριων, για την ανάπτυξη του κοινού αντικατοχικού και αντιιμπεριαλιστικού - αντικαπιταλιστικού τους αγώνα, από τη σκοπιά της πολιτικής χειραφέτησης και της κοινωνικής τους απελευθέρωσης».

Τελειώνοντας να τονίσουμε, κόντρα στις Κασάντρες και τους καταστροφολόγους πώς το μαζικό αποφασιστικό ΟΧΙ του ελληνοκυπριακού λαού στο σχέδιο Ανάν αποτελεί ένα ισχυρό πλήγμα στις μεθοδεύσεις και τα σχέδια των ιμπεριαλιστών.

 Βήχος Παναγιώτης