Πολιτικό καφενείο

"Ο Μεγάλος Ανατολικός"

Πρόσθεση στα Αγαπημένα 

Πρότεινε αυτήν την σελίδα 

Forum

Βιβλίο επισκεπτών

Επικοινωνία

 Εγγραφή στην Mailing list        Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή       Οργάνωση θεμάτων: Βήχος Παναγιώτης

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΒΟΛΙΒΙΑ

“Μια επαναστατική στρατηγική κατάληψης της εξουσίας είναι το ζητούμενο”

Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει σήμερα μια ανταπόκριση της οργάνωσης Oposicion Trotskista, σχετικά  με την εξέγερση στη Βολιβία. Η οργάνωση Oposicion Trotskista συμμετέχει σαν μειοψηφία στο τροτσκιστικό Partido Obrero Recoloucionario και εκδίδει την εφημερίδα Trinchera Odrera ενώ συμμετέχει μαζί με το ΕΕΚ στην Κίνηση για την Επανίδρυση της 4^ης Διεθνούς. Πρόκειται για ένα σημαντικό κείμενο που καλύπτει μια σημαντική συνδιάσκεψη αγωνιστών της εξέγερσης που έγινε μόλις δέκα μέρες πριν τα γεγονότα του Ελ Αλτο. Σ’ αυτήν, η βάση των κοινωνικών κινημάτων άσκησε δριμεία κριτική στους «κινηματιστές» ηγέτες που μπήκαν αργά και διστακτικά στην μάχη χωρίς Ποτε να κόψουν τις γέφυρες επικοινωνίας με τις διάδοχες λύσεις του αστισμού όπως εκφράζονται από τον νέο πρόεδρο Carlos Mesa. Στην ουσία η βάση είναι αυτή που σπρώχνει και τραβάει την ηγεσία στην μη-αποδοχή, τουλάχιστον προς το παρόν της νέας κυβέρνησης παρ’ όλο το σχετικό παρασκήνιο.

ΔΙΑΔΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΗΝ ΒΟΛΙΒΙΑ

Ηλεκτρονικό Γράμμα από τους συντρόφους της Oposicion Trotskista για την επόμενη μέρα στην Βολιβία

Η Γενική Ομοσπονδία Εργατών Βολιβίας, C.O.B., αποφάσισε να συνεχίσει την Γενική Απεργία Διαρκείας καθώς ο νέος πρόεδρος Carlos Mesa, αποτελεί απλώς μια αλλαγή πολιτική στα πλαίσια του ίδιου του συστήματος και δεν αντιπροσωπεύει την εργατική τάξη. Αν και ο αγώνας ξεκίνησε αρχικά ενάντια στην απόφαση να πωληθεί το φυσικό αέριο της χώρας μέσω Χιλής τώρα το πλαίσιο έχει διευρυνθεί με την άρνηση σε οποιαδήποτε απόπειρα πώλησης του φυσικού αερίου και αντίθετα ζητείται η παροχή του για την ανάπτυξη της ντόπιας βιομηχανίας.

Στην πόλη του Ελ Αλτο, που είναι μια εργατούπολη ενός εκατομμυρίου κατοίκων δίπλα από την Λα Παζ (το Ελ Αλτο είναι πιο ψηλό σε υψόμετρο από την Λα Παζ και έχει ψυχρό κλίμα, ενώ η Λα Παζ και ιδιαίτερα τα νότια πλούσια προάστια της είναι πιο χαμηλό σε πιο θερμό κλίμα) η εργατική τάξη έχει δημιουργήσει τα δικά της όργανα δυαδικής εξουσίας τις τελευταίες εννέα μέρες μέσα από λαϊκές συνελεύσεις γειτονιάς. Υπάρχουν 562 λαϊκές συνελεύσεις γειτονιάς που συνδέονται αναμεταξύ τους με ένα συντονιστικό όργανο. Αυτές παρέχουν συσσίτια με ζέστη σούπα σε κάθε γειτονιά. Η συνέλευση γειτονιάς αποφασίζει για την διοργάνωση συγκεντρώσεων και πορειών προς την Λα Παζ κ.τ.λ. Έχουν καταστραφεί όλοι οι αστυνομικοί σταθμοί στην πόλη και έχουν εκδιωχθεί όλοι οι αστυνομικοί εκτός από εκείνους που υποστήριξαν την εξέγερση και δεν στράφηκαν εναντίον της.

Η Βολιβία ήταν μια ακόμη αποτυχημένη συνταγή της Παγκόσμιας Τράπεζας που της χάρισε τμήμα του εξωτερικού της χώρας με σκοπό να αποπληρωθεί τουλάχιστον το υπόλοιπο. Αλλά αυτή η διαδικασία τώρα σταμάτησε. Η κρίση στη Βολιβία δεν περιορίζεται μόνο στην εκτίναξη της ανεργίας και στην διάλυση της δημόσιας υγείας και περίθαλψης.

Όλες οι ιδιοκτήτριες και εκμεταλλεύτριες τάξεις έχουν τώρα υποστεί τα δεινά της κοινωνικής και οικονομικής διάλυσης που μαστίζει την χώρα.

Μια πρόσφατη έκθεση του Βολιβιανού Συνδέσμου Βιομηχάνων επισήμανε την κατάρρευση του καπιταλισμού στην χώρα. Η ύφεση διαρκεί ήδη εδώ και τέσσερα χρόνια. Σ’ αυτά η ανεργία εκτοξεύτηκε από το 5% στο 60%, και η διαρκής υποτίμηση του νομίσματος και ο πληθωρισμός καθιστούν αδύνατη την πληρωμή του χρέους. Μόνο στο πρώτο τετράμηνο του 2003 το συνολικό χρέος έφτασε το ένα δις δολάρια, πόσο που ισοδυναμεί με το 10% του ΑΕΠ. Η τωρινή κατάσταση, σύμφωνα μ’ αυτή την έκθεση έχει αγγίξει εννέα στις δέκα επιχειρήσεις. Οι κυρίαρχοι πιστωτές που είναι οι διαφορές τράπεζες έχουν καταφύγει σε μια επιθετική πολιτική εκποίησης προσημειωμένων ακίνητων που είχαν υποθηκευτεί σαν εγγύηση για δάνεια. Ο αναπρογραμματισμός των χρεών των τραπεζών που έκανε η κυβέρνηση Λοσάδα, δεν έλυσε το πρόβλημα. Παρ’ όλο που 849 εκατομμύρια δολάρια τραπεζικών χρεών καλύφθηκαν από την κυβέρνηση, η κατάσταση δεν αντιστράφηκε.

Η κατάρρευση και η χρεοκοπία της βολιβιανής βιομηχανίας είναι μη-αντιστρέψιμη. Εν όψει αυτής της κατάστασης ο σύνδεσμος βιομηχάνων έκανε προτάσεις εντελώς «παρασιτικές»: απαίτησε την εθνικοποίηση των χρεών των εταιρειών του, με σκοπό να τις πληρώσει το δημόσιο, ο λαός δηλαδή. Η λαϊκή εξέγερση ενάντια στις λεηλασίες του μεγάλου κεφαλαίου, θέτει επί τάπητος την αναγκαιότητα μιας ριζικής πολιτικής και κοινωνικής αναδιοργάνωσης της Βολιβίας. Κάτω από τον ιμπεριαλιστικό ζυγό και την κυριαρχία του κεφαλαίου η Βολιβία δεν έχει κανένα μέλλον.

18 Οκτωβρίου 2003