Πολιτικό καφενείο

"Ο Μεγάλος Ανατολικός"

Πρόσθεση στα Αγαπημένα 

Πρότεινε αυτήν την σελίδα 

Forum

Βιβλίο επισκεπτών

Επικοινωνία

 Εγγραφή στην Mailing list        Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή       Οργάνωση θεμάτων: Βήχος Παναγιώτης

 

 

Διεθνή

 

Αρχείο

 

Κεντρική Σελίδα

 

 


 

 

 

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΒΟΛΙΒΙΑΝΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

- AHORA ES CHANDO! Τώρα είναι το πότε!

Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει σήμερα ένα χρονικό της Βολιβιανής Επανάστασης που έγραψε ο συνεργάτης μας ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΛΩΡΟΣ. Το χρονικό είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και το ποιο πλήρες που δημοσιεύεται στα Ελληνικά,  ενώ χρησιμοποιήθηκαν πληροφορίες από το Athens Indy media, Bolpress.com, econoticias/bolivia.

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΩΣ ΕΔΩ

  • 14 Σεπτεμβρίου 2003

Αρχίζουν τα μπλόκα στους δρόμους, ενάντια στην απόφαση της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει το δίκτυο και τα κοιτάσματα Φυσικού Αερίου. Ως ανάδοχος εταιρεία, η πολυεθνική κοινοπραξία Pacific LNG με κυρίαρχη τη συμμετοχή αμερικανικών κεφαλαίων, θα αποκτήσει πλήρη δικαιώματα εκμετάλλευσης στα κοιτάσματα φυσικού αερίου της Βολιβίας, άλλα και στα μικρότερα κοιτάσματα πετρελαίου της χώρας.

Από τον Αύγουστο διαφορές κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις έκαναν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και ενημέρωσης του κόσμου.

 

  • 19 Σεπτεμβρίου 2003

Τεράστιες διαδηλώσεις σ’ ολόκληρη τη χώρα, ενάντια στα κυβερνητικά σχέδια. Στην Κοτσαμπάμπα μόνο, υπήρχαν 20.000 διαδηλωτές. Πορείες ειρηνικές.

 

  • 20 Σεπτεμβρίου 2003

  Επέμβαση της αστυνομίας στα μπλόκα της πόλης Sorata για τον «απεγκλωβισμό» 700 οδηγών και επιβατών λεωφορείων στην εθνική οδό. Συγκρούσεις με τους διαδηλωτές εκεί και στη γειτονική Warisata.

Ο στρατός πυροβολεί στο ψαχνό και κάποιοι διαδηλωτές απαντούν με τα δίκαννα τους. Πέντε διαδηλωτές και δυο στρατιώτες, πέφτουν νεκροί. Υπάρχουν πάνω από εικοσιπέντε σοβαρά τραυματίες και από τις δυο μεριές. Η ένταση ανεβαίνει καθώς η κυβέρνηση κατηγορεί ως τρομοκράτες και ναρκοσυνδικαλιστές  τους αγρότες γης και τον ηγέτη τους Felipe Quispe, ο οποίος έκτοτε κρύβεται. (Το κόμμα του πήρε 6% στις τελευταίες εκλογές του 2000).

 

  • 23 Σεπτεμβρίου 2003-10-21

  Η αμερικανική κυβέρνηση χορηγεί εκτάκτως εξηνταριά εκατομμύρια δολάρια στη Βολιβία, ενώ ο πρέσβης Greenfee κάνει δηλώσεις υποστήριξης της επέμβασης της αστυνομίας στην πόλη Warisata. Κηρύσσονται και απεργίες σε όλη τη χώρα.

 

ΟΙ 36 ΩΡΕΣ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΤΟΥ ΕΛ ΑΛΤΟ

  • Από το Σάββατο το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου, όλο το βράδυ και όλη την επόμενη μέρα δεκάδες χιλιάδες βολιβιανοί αγρότες και εργάτες συγκρούονταν με τον βολιβιανό στρατό. Τα επεισόδια ξεκίνησαν στις εφτά το πρωί του Σαββάτου, όταν μονάδες του βολιβιανού στρατού με άρματα μάχης, επιχείρησαν να σπάσουν τα μπλόκα στις εθνικές οδούς και στα σοκάκια μέσα και έξω από το Ελ Αλτο. Οι ντόπιοι κάτοικοι οργανωμένοι μέσα από τα σωματεία εργατών γης, και ΛΑΪΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ στις γειτονιές τους, απάντησαν με πέτρες, αυτοσχέδια όπλα (σφεντόνες, τόξα) και βόμβες μολότωφ. Μόνο την πρώτη ημέρα σκοτώθηκαν τουλάχιστον δεκαοχτώ διαδηλωτές από τα στρατιωτικά πυρά, ενώ υπήρχαν πάνω από 150 τραυματίες από σφαίρες που διακομίστηκαν στα νοσοκομεία της περιοχής. Ένας διευθυντής νοσοκομείου δήλωνε το βράδυ του Σαββάτου: «Δεν μπορούμε πλέον να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση. Υπάρχουν νεκροί σ’ όλη την πόλη και δεν είμαστε σε θέση να τους περισυλλέξουμε. Υπάρχουν τραυματίες στο νοσοκομείο που πεθαίνουν από την έλλειψη των βασικών και στοιχειωδών όπως φιάλες αίματος και φάρμακα».

Μέσω των ΜΜΕ οι γιατροί έκαναν έκκληση για αίμα, φάρμακα και χρήματα για τους νοσηλευόμενους στο νοσοκομείο του Rio Seco. Οι δημοσιογράφοι αναφέρουν επίσης ότι οι στρατιώτες έκαναν και χρήση βαρέων όπλων, όπως πολυβόλα και πυροβόλα. Όλα τα νοσοκομεία της περιοχής όπως του Waya Tambo, της Pachamama κ.α. δέχονται νεκρούς και τραυματίες. Στο νοσοκομείο Juan 18ος οι γιατροί και οι νοσοκόμες με δάκρυα στα μάτια ξεσπούν στις κάμερες των τηλεοράσεων: «Σας παρακαλούμε όχι άλλους νεκρούς». Επεισόδια το βράδυ με νέους νεκρούς στην περιοχή Los Andes και Rio Seco. Νεολαιίστικη πορεία αργά μετά τα μεσάνυχτα στην πλατεία Ballivian. Οδοφράγματα στη Ceja στη Villa Tunari, στο Santiago II και σ’ άλλα προάστια. Κόβεται ξανά η εθνική οδός προς τη Λα Παζ. Συνεχείς συγκρούσεις. Προσπάθειες διαμεσολάβησης από την επιτροπή Ανθρώπινων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και τα σωματεία των δημοσιογράφων, καταπίπτουν στο κενό καθώς ο στρατός αρνείται να διαπραγματευτεί με διαδηλωτές.

Έως τα ξημερώματα καταφθάνουν στην περιοχή και νέες στρατιωτικές ενισχύσεις. Οι συγκρούσεις εντείνονται την Κυριακή. Η πλειοψηφία των 800.000 κατοίκων έχει τώρα κάνει οδοφράγματα σε κάθε γειτονιά. Ο εκ των ηγετών των ανθρακωρύχων Jaime Solares, Δηλώνει: «Ούτε με την κατάσταση έκτακτου ανάγκης δε θα μπορέσουν να νικήσουν το λαό. Αν η κυβέρνηση δεν αποσύρει το στρατό από το Ελ Αλτο, αυτό θα καεί όλο». Από τους χιλιάδες διαδηλωτές του Ελ Αλτο, υπολογίζεται ότι πάνω από 100.000 βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή των οδοφραγμάτων. Επίσημος απολογισμός 78 νεκροί και πάνω από 500 τραυματίες που διακομίστηκαν σε νοσοκομεία. Ανυπολόγιστος αριθμός ελαφρών τραυματιών.

 

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ

Δευτέρα 13 Οκτωβρίου

  • Το πρωί της Δευτέρας και μετά τον απόηχο της σφαγής στο Ελ Αλτο, και αφού είναι φανερό ότι η οργή του λαού θα οδηγήσει σε εξέγερση σ’ όλη τη χώρα, ο στρατός αποσύρεται και κατευθύνεται στη Λα Παζ. Επισήμως για να προστατεύσει το καθεστώς Λοσάδα, άλλα ο εκνευρισμός που επικρατεί στους στρατηγούς, τους οδηγεί και σε εναλλακτικές σκέψεις αντικατάστασης του προέδρου.

  • Ξεκινάει μια γιγάντια πορεία από το Αλ Αλτο προς την πρωτεύουσα Λα Παζ. Οι αγρότες και οι εργάτες φωνάζουν «Τουφέκια και οβίδες δεν κάνουν το λαό να σωπάσει» και «Μαλάκα Γκόνι σε περιμένει εκτέλεση». (σ.σ. το παρατσούκλι Γκόνι αφιερώνεται στον Πρόεδρο Λοσάδα). Αστυνομικά μπλόκα τους σταματάνε 12 χλμ. Από το κέντρο της Λα Παζ. Οι διαδηλωτές επιτίθενται με πέτρες, σιδηρολοστούς, παλούκια φωνάζοντας «Τώρα είναι το όταν». Η αστυνομία πυροβολεί. Τρεις τραυματίες.

  • Νωρίς το πρωί ο αντιπρόεδρος Κάρλος Μέσα κάνει δηλώσεις αποστασιοποίησης από τον πρόεδρο απειλώντας με παραίτηση. Ο πρόεδρος Λοσάδα (Γκόνι) δηλώνει ότι δεν προτίθεται να παραιτηθεί και θα αντιμετωπίσει τους ταραξίες που απειλούν τη Δημοκρατία. Στις 10 το πρωί επεισόδια με την αστυνομία τόσο στο Ελ Αλτο όσο και στην Λα Παζ. Στο προεδρικό μέγαρο γίνεται σύσκεψη με τις ηγεσίες του στρατού, της αστυνομίας και ξένων (!!) πρεσβευτών.

  • Διαδήλωση συμπαράστασης στη βολιβιανή πρεσβεία στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής με 3.000 άτομα.

  • Ανακοινώνεται ότι πέντε αξιωματικοί της αστυνομίας συνελήφθησαν από συναδέλφους τους γιατί αρνήθηκαν να υπακούσουν σε εντολές για να ανοίξουν πυρ σε διαδηλωτές. Ένας ακόμη, ο ταγματάρχης David Vargas διέφυγε τη σύλληψη και ζήτησε άσυλο και προστασία στα γραφεία ενός εργατικού σωματείου στη Λα Παζ!!!

  • Οι εκ των ηγετών των κοκαλέρος, Εβο Μοράλες, με δηλώσεις του λέει πως ελπίζει ο πρόεδρος να έχει στη διάθεση του ένα ελικόπτερο για να το σκάσει!! Νωρίς το απόγευμα ο Λοσάδα ανακοινώνει με διάταγμα του το πάγωμα της ιδιωτικοποίησης του φυσικού αερίου.

  • Σε αρκετά σημεία το αστυνομικό μπλοκ ανοίγει και αφήνει τον κόσμο να περάσει. Οι διαδηλωτές φωνάζουν: «Αδέλφια μας αστυνομικοί, ενωθείτε μαζί μας στον αγώνα». Άλλου αυτό γίνεται άλλου όχι. Υπάρχουν μπλόκα που πυροβολούν τους διαδηλωτές και αμέσως μετά διαλύονται από εσωτερική φαγωμάρα των αστυνομικών. Η αστυνομία αρχίζει να διαλύεται και αρκετοί αστυνομικοί παίρνουν το μέρος των διαδηλωτών. Ανάλογες φήμες ακούγονται για το στρατό.

  • Η εξέγερση επεκτείνεται και στην πόλη της Κοτσαμπάμπα. Γενική απεργία έχει παραλύσει την πόλη.

  • Έως το απόγευμα οι βόρειες, οι ανατολικές και οι δυτικές συνοικίες της Λα Παζ έχουν πέσει στα χέρια των διαδηλωτών. Ο Στρατός κρατάει μόνο το κέντρο γύρω από το προεδρικό μέγαρο στην πλατεία Μουρίγιο όπου κάνει και χρήση φλογοβόλων ενάντια στους διαδηλωτές. Ο πρόεδρος είναι αποκλεισμένος στα νότια πλούσια προάστια.

  • Τα συνδικάτα μεταφορών κηρύττουν απεργία διαρκείας με αίτημα την παραίτηση του Προέδρου.

  • Ώρα πέντε το απόγευμα. Οι στρατιωτικές δυνάμεις αποχωρούν από το κέντρο και το προεδρικό μέγαρο το οποίο το καταλαμβάνουν διαδηλωτές. ΟΙ στρατιώτες ενισχύουν την άμυνα των νότιων προαστίων και περιμένουν πολεμοφόδια.

  • Συγκρούσεις στις 7:20 το απόγευμα έξω από το σπίτι του προέδρου. Τουλάχιστον 3 νεκροί αγρότες.

  • Συγκρούσεις και στην Κοτσαμπάμπα μεταξύ φοιτητών και αστυνομίας, γύρω από την πλατεία 14ης Σεπτεμβρίου. Οι εργάτες γης κηρύττουν απεργία διαρκείας.

  • Νέοι νεκροί στο Ελ Αλτο. Πρόκειται για δυο νέους αγρότες.

  • Αργά το βράδυ σημειώνεται μια ύφεση στις συγκρούσεις και μια προσωρινή αναδίπλωση των διαδηλωτών που δίνουν έτσι το δικαίωμα στο στρατό να ανακαταλάβει το λεηλατημένο προεδρικό μέγαρο.

Η συνέχεια και το τέλος.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Έναρξη Μάιος 2002

 

31/10/2003