ΦΡΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΤΣΟΥΝΑΜΙ 200.000 ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ!

Η ΦΡΙΚΗ μεγαλώνει, ώρα με την ώρα, με τους νεκρούς να ξεπερνούν τις 200.000, με χιλιάδες έκθετα πτώματα και χιλιάδες αγνοουμένους

Υποτίθεται ότι τις ημέρες αυτές οι άνθρωποι γιορτάζουν τη γέννηση του Θεού (υπό τη μορφή του Χριστού). Γιατί ένας πανάγαθος Θεός έσπειρε τόσο πόνο αυτές ακριβώς τις ημέρες; Ισως μπορεί να δώσει κάποια εξήγηση ο Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης πέρα από τη συνήθη εξήγηση περί (σαδιστικής) «δοκιμασίας της πίστης των τέκνων του Θεού κ.λπ., κ.λπ.»

Με το βλέμμα στον ουρανό

ΓΕΝΕΥΗ

Οι νεκροί από τις μεταδοτικές ασθένειες μπορεί να είναι ισάριθμοι με αυτούς που προκλήθηκαν από τον σεισμό και τα τσουνάμι, προειδοποιεί η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ). Οι νεκροί από τον σεισμό ξεπερνούσαν χθες βράδυ τις 200.000. Πόσο θάνατο μπορεί ακόμα να χωρέσει ο ανθρώπινος νους;

Χιλιάδες έκθετα πτώματα, δεκάδες χιλιάδες αγνοούμενοι, πάνω από ένα εκατομμύριο οι άστεγοι σε 12 χώρες του Ινδικού και μακρύτερα, μέχρι εκεί όπου έφθασε η μήνις του σεισμού και των τσουνάμι. Κατά τη χθεσινή ημέρα ο αριθμός των βεβαιωμένων νεκρών διπλασιάστηκε, η υπόθεση νέου διπλασιασμού του όμως φαντάζει πια βάσιμη.
Ο επικεφαλής της ομάδας δράσης για την αντιμετώπιση κρίσεων της ΠΟΥ, Ντέιβιντ Ναμπάρο, δήλωσε χθες από τη Γενεύη ότι «η φρίκη από το τσουνάμι και τον σεισμό μπορεί να μην είναι τίποτα μπροστά στα βάσανα που θα αντιμετωπίσουν από εδώ και στο εξής πολλά χωριά και μπροστά στις μεταδοτικές ασθένειες... η απειλή είναι σοβαρή και πραγματική». «Οι νεκροί από τις επιδημίες μπορεί να είναι τόσοι όσοι και αυτοί των τσουνάμι» πρόσθεσε ο Ναμπάρο.

Τρόμος οι επιδημίες

Εξαιρετικά δυσοίωνες προβλέψεις για τον αριθμό των νεκρών και τις επιπτώσεις των επιδημιών διατύπωσε και ο Γκουίντο Μπερτολάζο, διευθυντής των ιταλικών υπηρεσιών πολιτικής προστασίας, οι οποίες έχουν αναλάβει τον συντονισμό της επιχείρησης βοήθειας της Ευρωπαϊκής Ενωσης. «Φοβούμαι ότι στο τέλος οι νεκροί θα ξεπερνούν τους 100.000, μολονότι τον ακριβή αριθμό δεν θα τον μάθουμε ποτέ, αφού στις περισσότερες από τις πληγείσες χώρες δεν γίνεται απογραφή πληθυσμού», είπε ο Μπερτολάζο. Κατά τον Ιταλό αξιωματούχο, τα τσουνάμι άφησαν πίσω τους έναν τεράστιο αριθμό πτωμάτων και κατέστρεψαν τις υγειονομικές υποδομές και τα συστήματα περισυλλογής των νεκρών. Πρόκειται για ένα σενάριο Αποκάλυψης, το οποίο όμως δυστυχώς είναι αληθινό».

Η «λίστα» των νεκρών

Οι χώρες που επλήγησαν περισσότερο είναι η Ινδονησία (περίπου 28.000 νεκροί), η Σρι Λάνκα (περί τους 18.000) και η Ινδία (8.500). Στο βόρειο άκρο της Ινδονησίας όμως λίγοι γνώριζαν μέχρι χθες τι ακριβώς συμβαίνει, αφού η περιοχή Ατσέχ είναι από χρόνια αποκλεισμένη λόγω του εμφυλίου. «Τα πρώτα σημάδια παραπέμπουν σε μια ανείπωτη τραγωδία», ήταν τα λόγια του αξιωματούχου της ΠΟΥ Ναμπάρο, που ανακοίνωσε ότι οι υγειονομικές υπηρεσίες μόλις άρχισαν να προωθούνται στην περιοχή. Απόγνωση και στη Σουμάτρα, όπου πολύς κόσμος κατέφυγε σε λεηλασίες κατεστραμμένων καταστημάτων για να βρει να φάει.
Δέκα χιλιάδες ανθρώπους, ή το ένα τέταρτο του πληθυσμού της, έχασε η πόλη Μεουλάμπο της Ινδονησίας, εκεί όπου τα κύματα ξερίζωσαν ένα τρένο από τις ράγες, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν ή να δηλώνονται αγνοούμενα πάνω από 1.000 άτομα.

Ινδία: 30.000 αγνοούμενοι

Γκρίζο σημείο, ως προς τον τελικό αριθμό νεκρών που μπορεί να έχουν, και τα νησιά Ανταμάν και Νικομπάρ της Ινδίας. Αξιωματούχοι έκαναν λόγο προχθές για 30.000 αγνοουμένους και χθες εκπρόσωπος της ακτοφυλακής του Νικομπάρ είπε ότι οι νεκροί μπορεί να φθάνουν τους 10.000, αφού «το 80% των κτιρίων έχει ισοπεδωθεί».
Στη Σρι Λάνκα, όπου οι συγγενείς των θυμάτων άνοιγαν χθες τάφους με τα χέρια τους για να θάψουν τους νεκρούς, ελλοχεύει ένας ακόμα σοβαρότατος κίνδυνος: το 1,5 εκατομμύριο ναρκών που φυτεύτηκαν τα τελευταία χρόνια σε διάφορα σημεία της χώρας από το στρατό και τους «Τίγρεις Ταμίλ». Σύμφωνα με δήλωση του επικεφαλής της UNICEF στη χώρα, «οι νάρκες ξεριζώθηκαν και ξεβράστηκαν πολύ μακριά από τα σημεία των γνωστών οριοθετημένων ναρκοπεδίων, έτσι δεν ξέρουμε πού βρίσκονται και δεν υπάρχουν πια προειδοποιητικές πινακίδες». Ο Τεντ Τσαϊμπάν είπε ότι τεράστιο κίνδυνο θα αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι που, καθώς θα τελειώνει το κακό, θα προσπαθήσουν να επιστρέψουν στις εστίες τους. Από τη διάχυση των ναρκών ασφαλώς δυσκολεύει πάρα πολύ και η προσπάθεια προώθησης ανθρωπιστικής βοήθειας στις πληγείσες περιοχές.

Μέχρι Ν. Ζηλανδία

Η δύναμη του παλιρροϊκού κύματος που προκλήθηκε από τον σεισμό ήταν τόσο μεγάλη, που έφθασε μέχρι τις ακτές της Νέας Ζηλανδίας. Το Κέντρο προειδοποίησης τσουνάμι του Ειρηνικού ανακοίνωσε ότι η στάθμη των υδάτων έφθασε τα 65 εκατοστά στον κόλπο Τζάκσον, ενώ ο σεισμολόγος Γουόργουικ Σμιθ ανακοίνωσε ότι μετρητής κυμάτων στην ακτή Φιόρλαντ έδειξε ότι η στάθμη της θάλασσας ανέβηκε κατά 20 εκατοστά.

(Γαλλικό-Ασοσιέιτεντ-ΑΠΕ)

ΞΕΝΟΙ ΤΟΥΡΙΣΤΕΣ Δεκάδες οι νεκροί που έχουν βρεθεί μέχρι στιγμής, εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες, οι αγνοούμενοι, ενώ κανείς δεν τολμά προβλέψεις...

Ταξιδιώτες σε παραδείσιο εφιάλτη...

Σε εφιάλτη κατέληξαν για χιλιάδες ξένους τουρίστες οι χριστουγεννιάτικες διακοπές στις ασιατικές ακτές.

Δεκάδες είναι οι νεκροί που έχουν ήδη βρεθεί, ενώ δραματικά αυξάνεται ο αριθμός των αγνοουμένων που ανέρχεται σε πολλές εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες.

Η μεγάλη πλειονότητα όσων γλίτωσαν αναζητούν αγωνιωδώς τρόπο επιστροφής στην πατρίδα τους, ενώ όσοι επρόκειτο να ταξιδέψουν στην περιοχή τις επόμενες μέρες αλλάζουν τα σχέδιά τους.
Πάνω από 700 ξένοι παραθεριστές έχουν χάσει τη ζωή τους μόνο στην Ταϊλάνδη, σύμφωνα με χθεσινή ανακοίνωση του υπουργείου Εσωτερικών της χώρας. Περίπου 1.500 Σουηδοί εξακολουθούν να αγνοούνται και πολλοί από αυτούς μπορεί να είναι νεκροί, δήλωσε η Σουηδή υπουργός Εξωτερικών, Λάιλα Φρέιβαλντς, ενώ ο Γερμανός ομόλογός της, Γιόσκα Φίσερ, εξέφρασε τον φόβο ότι οι Γερμανοί νεκροί είναι τουλάχιστον 100.

Αγνοούμενοι στο Πουκέτ

Ο ξενοδοχειακός όμιλος Accor ανακοίνωσε ότι αγνοεί την τύχη 229 ανθρώπων που διέμεναν στο Sofitel Magic Lagoon Khao Lak, βορείως του Πουκέτ. Στα συντρίμμια του ξενοδοχείου είχαν βρεθεί μέχρι χθες 35 πτώματα. Τα νούμερα αυτά είναι ενδεικτικά του μεγέθους της καταστροφής και είναι αδύνατον να υπάρξει σαφής εικόνα δεδομένου ότι στις χώρες που χτυπήθηκαν από τα τσουνάμι εξακολουθεί να επικρατεί σύγχυση και χάος. Θεωρείται βέβαιο ότι ο απολογισμός θα αλλάξει προς τα πάνω, δεδομένου ότι στην περιοχή βρίσκονταν πολλές χιλιάδες ξένοι: 20.000 με 30.000 Σουηδοί, 10.000 Βρετανοί, 8.000 Γερμανοί και υπήκοοι πολλών ακόμη χωρών.

«Αποκάλυψη» στην Ταϊλάνδη

Οι μαρτυρίες που έρχονται από τις πληγείσες περιοχές, και κυρίως από την Ταϊλάνδη, κάνουν λόγο για «σκηνές αποκάλυψης» και για μια αίσθηση ότι ήρθε «το τέλος του κόσμου». Οι πιο τυχεροί κατάφεραν ήδη να επιβιβαστούν σε αεροπλάνα που έστειλαν ειδικά για τον σκοπό αυτόν οι χώρες τους, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, και να επιστρέψουν σώοι. Αλλοι έχουν γλιτώσει από τα κύματα αλλά βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε διάφορα νησιά. Οι τραυματίες είναι διασκορπισμένοι σε διάφορα νοσοκομεία και μέλη οικογενειών έχουν χαθεί μεταξύ τους. Ενας Ιταλός γύρισε χθες ολόκληρο το Πουκέτ μπαίνοντας στα νοσοκομεία με μια σημαία της χώρας του, καταφέρνοντας να εντοπίσει έτσι πενήντα συμπατριώτες του. Οι τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας που έχουν στηθεί από τις ευρωπαϊκές αρχές έχουν κατακλυστεί από κλήσεις συγγενών και φίλων των ταξιδιωτών, που αγωνιούν για την τύχη των αγαπημένων τους προσώπων

(Ασ. Πρες - Γαλλικό - ΑΠΕ)

Επηρέασε την κίνηση ολόκληρου του πλανήτη

ΠΑΡΙΣΙ

Ο σεισμός της Κυριακής, με επίκεντρο 250 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Σουμάτρας, δεν προκάλεσε μόνο τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων, αλλά άλλαξε και τον γεωγραφικό χάρτη της περιοχής, ενώ, σύμφωνα με εκτιμήσεις επιστημόνων, επηρέασε και την κίνηση ολόκληρου του πλανήτη.

Οι ειδικοί γνωρίζουν ήδη ότι σε ορισμένα σημεία η ισχυρότατη δόνηση οδήγησε σε μετατόπιση των ακτών, σε μια ζώνη μήκους 400 μέτρων, κατά 20 περίπου μέτρα. «Ο σεισμός έδωσε 3 λεπτά και 20 δευτερόλεπτα συνεχούς δόνησης στην περιοχή γύρω από το επίκεντρο. Πρόκειται για γεγονός τεράστιας σημασίας», επισημαίνει ο Πολ Ταπονιέ, διευθυντής του Εργαστηρίου Τεκτονικής του Ινστιτούτου Φυσικής της Γης στο Παρίσι (IPG). Κατά τον ίδιο, «η μέγιστη αξία της μετατόπισης του ρήγματος προς τα νοτιοδυτικά είναι 20 μέτρα, σε ένα κομμάτι του ρήγματος μήκους 40 χιλιομέτρων, και κατά 15 μέτρα, σε ένα κομμάτι του ρήγματος μήκους τουλάχιστον 100 χιλιομέτρων». Σημειώθηκαν επίσης και κάθετες μετακινήσεις, που σε ορισμένα σημεία μπορεί να έχουν φτάσει το ένα ή τα δύο μέτρα προς τα πάνω ή προς τα κάτω. Στην περιοχή του νησιού Σιμπερούτ, 100 χιλιόμετρα δυτικά της Σουμάτρας, υπήρξε ανύψωση εδαφών. Ομως, «εξαιτίας του αντάρτικου, κανένας επιστήμονας δεν μπόρεσε να κάνει μετρήσεις σε όλη τη Σουμάτρα. Είναι πιθανόν ορισμένες περιοχές της Σουμάτρας, νοτίως του Ισημερινού, να έχουν ολοκληρωτικά βυθιστεί». «Ο σεισμός άλλαξε τον χάρτη», δήλωσε από την πλευρά του ο Κεν Χάντνατ, του Αμερικανικού Γεωλογικού Ινστιτούτου (U.S. Geological Survey): «Βασιζόμενοι σε σεισμικά μοντέλα, μπορούμε να πούμε ότι ορισμένα από τα πιο μικρά νησιά, νοτιοδυτικά των ακτών της Σουμάτρας, μπορεί να έχουν μετατοπιστεί κατά 20 μέτρα προς τα νοτιοδυτικά».

Αλλαγή τοπίου

«Όλοι οι σεισμοί αλλάζουν το τοπίο. Ο σεισμός είναι πραγματικά ο αρχιτέκτονας του τοπίου. Όλα τα βουνά που γνωρίζουμε σήμερα έχουν σχηματιστεί από σεισμούς», τονίζει ο Πολ Ταπονιέ, θυμίζοντας μερικές χαρακτηριστικές περιπτώσεις από την πρόσφατη σεισμολογική ιστορία: ο τελευταίος μεγάλος σεισμός στη Χιλή, το 1960, είχε προκαλέσει μετατόπιση 20 μέτρων, ενώ μια ισχυρή δόνηση στην Αλάσκα, το 1964, «ύψωσε» ολόκληρα νησιά. Ο σεισμός των 6,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και τα επακόλουθα τσουνάμι, τον περασμένο Νοέμβριο, στη Γουαδελούπη, μετατόπισαν τον πυθμένα του ωκεανού κατά μερικές δεκάδες εκατοστά.
Στην περίπτωση της Σουμάτρας έχουμε να κάνουμε με έναν σεισμό πολύ ισχυρότερο από αυτόν της Γουαδελούπης και τέτοιου είδους φαινόμενα δημιουργούν αρκετή ενέργεια για να επηρεάσουν, έστω ελάχιστα, ακόμη και την κίνηση του πλανήτη. Ο άξονας περιστροφής της Γης, ο οποίος άλλωστε δεν είναι σταθερός, ταρακουνήθηκε κατά τρόπο σχεδόν ανεπαίσθητο, «όπως ένα ελαφρύ χτύπημα με το δάχτυλο σε μια σβούρα που γυρίζει», εξηγεί ο Ταπονιέ.

(Γαλλικό Πρακτορείο)

«Έρχεται κι άλλο κύμα;», ρωτούσε με αγωνία ο μικρός

ΠΟΥΚΕΤ

Όταν μιλάμε για μια καταστροφή, πόσο σκληρή μπορεί, αλήθεια, να είναι η πραγματικότητα; Η UNICEF εκτιμά ότι το ένα τρίτο των νεκρών που προκάλεσε το τσουνάμι είναι παιδιά κι αν αυτό επιβεβαιωθεί, η τραγωδία θα ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Μια άλλη γλυκόπικρη αίσθηση περιβάλλει μικρά παιδιά που επέζησαν χάρη σε κάποιο θαύμα, αλλά έχασαν τους δικούς τους.

Όταν τα νερά φούσκωσαν και κατέκλυσαν τα πάντα, ο επτάχρονος Καρλ Νίλσον νόμιζε ότι μεταφέρθηκε σε άλλη πόλη. Ο πανικός του άρχισε μόλις συνειδητοποίησε ότι οι γονείς και τα δύο αδέλφια του δεν ήταν μαζί του. Τώρα δέχεται τις φροντίδες μιας άλλης σουηδικής οικογένειας και ελπίζει πως η δική του δεν βρίσκεται μεταξύ εκείνων που άφησε νεκρούς το τσουνάμι στον -για φαντάσου- επίγειο παράδεισο όπου παραθέριζαν.
«Έρχεται κι άλλο κύμα;», ρωτά με αγωνία ο μικρός κάθε φορά που πετάγεται ενώ αποκοιμιέται από εξάντληση.

Προστασία στον Βούδα

Μια οικογένεια από τη Στοκχόλμη, που είχε καταφύγει σε βουδιστικό ναό για να σωθεί τον εντόπισε από το δυνατό του κλάμα μέσα στην απελπισία του, τραυματισμένο, ημίγυμνο και κυριολεκτικά χαμένο στο πουθενά.
Όταν ξεπέρασε το πρώτο σοκ, μπόρεσε να πει πως βρισκόταν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του με τους δύο αδελφούς του, τον πεντάχρονο Ολόφ και τον τρίχρονο Βιλγκότ, ενώ οι γονείς τους είχαν βγει.
Τραγική ειρωνεία: σε κάποια άλλα δωμάτια ξενοδοχείων γονείς ελπίζουν τα δικά τους παιδιά να έχουν, επίσης, σωθεί από ένα θαύμα και να ξανάρθουν κοντά τους.

Ο δίχρονος Χάνες

Σε μια άλλη μικρή και ταυτόχρονα «μεγάλη» ιστορία, ο δίχρονος Χάνες Μπέργκστρομ αναγνωρίστηκε από τον θείο του στη Σουηδία, που είδε τη φωτογραφία του στο Ιντερνετ, στον δικτυακό τόπο του νοσοκομείου όπου νοσηλευόταν μετά την καταστροφή. Πήρε το πρώτο αεροπλάνο κι έφτασε το βράδυ της Δευτέρας στο Πουκέτ για να βγάλει τον μικρό από την απελπισία. Ο Χάνες βρισκόταν σε διακοπές μαζί με τους γονείς, τον παππού και τη γιαγιά του στην Ταϊλάνδη όταν χτύπησε η καταστροφή. Ο πατέρας και ο παππούς του εντοπίστηκαν χθες, όχι όμως η μητέρα και η γιαγιά του.
Ο μικρούλης είχε βρεθεί σε έναν δρόμο κοντά στην πόλη Κάο Λακ. Φωτογραφίες του δημοσιεύτηκαν στο Ιντερνετ από το νοσοκομείο όπου μεταφέρθηκε, αλλά και στις τοπικές εφημερίδες. Κανείς δεν ήξερε ποιος είναι και φυσικά, ούτε από πού είναι. Φωτογραφία του έκανε πρωτοσέλιδο και η βρετανική «Ντέιλι Μίρορ».
Όσο για το τι σημαίνει «θαύμα», υπάρχει τουλάχιστον μια απάντηση: ένα μόλις 20 ημερών βρέφος εντοπίστηκε ζωντανό στη Μαλαισί, επιπλέοντας πάνω στο στρωματάκι του.

(Ασοσιέιτεντ Πρες)

Σεισμολόγοι: Ήξεραν το «κάπου εκεί», όχι όμως το «πού και πότε»

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

Ο σεισμός που κατέστρεψε τους πληθυσμούς ολόκληρων περιοχών του Ινδικού θα μπορούσε να έχει προβλεφθεί; Οτι θα γινόταν «κάπου εκεί» ναι, υποστηρίζουν σεισμολόγοι στους «Νιου Γιορκ Τάιμς», όχι όμως το «πού» ακριβώς ούτε φυσικά το «πότε».

Παρά την επί πολλές δεκαετίες μελέτη των σεισμικών ρηγμάτων -και του ρήγματος των τεκτονικών πλακών στον Ινδικό- και παρά τα τεράστια ποσά που έχουν δαπανηθεί, κυρίως σε Καλιφόρνια και Ιαπωνία, οι επιστήμονες δεν μπορούν να προειδοποιήσουν εγκαίρως τους πληθυσμούς για το ενδεχόμενο σεισμού. Σύμφωνα με το άρθρο των «Νιου Γιορκ Τάιμς», το καλύτερο που μπορούν να κάνουν οι σεισμολόγοι είναι να προβλέψουν την πιθανότητα για νέο σεισμό σε περιοχές που έχουν ήδη πληγεί στο παρελθόν. Η απόκλιση της πρόβλεψης είναι μεταξύ 10 και 30 ετών. Τέτοιες προβλέψεις είναι χρήσιμες για τη λήψη αποφάσεων που αφορούν την κατασκευή φραγμάτων, σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, δρόμων και αγωγών, δεν βοηθούν όμως τους απλούς ανθρώπους που ζουν στις επίμαχες περιοχές, σημειώνει ο γεωφυσικός του Παρατηρητηρίου της Γης στο Πάλισεϊντ, δρ Λιν Σάικς. Πολλοί σεισμολόγοι υποστηρίζουν ότι ένας σεισμός δεν μπορεί ποτέ να προβλεφτεί επειδή ο φλοιός της γης είναι ετερογενής. Οποιοσδήποτε μικρός φλοιός μπορεί να εξελιχθεί σε μεγάλο γεγονός. Το κάτα πόσο ένας μικρός σεισμός εξελίσσεται σε μεγάλο ή φθίνει σε ένταση εξαρτάται από μυριάδες λεπτομέρειες. Κατά τον δρα Τζον Ραντλ, σεισμολόγο του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας που μίλησε στους «Νιου Γιορκ Τάιμς», οι μεγαλύτερες ελπίδες για βραχυπρόθεσμη πρόγνωση μπορούν να στηριχτούν σε μια στατιστική μέθοδο καταγραφής των επικίνδυνων σημείων. Οι περιοχές υψηλού κινδύνου χωρίζονται σε τετράγωνα, των οποίων η κάθε πλευρά έχει μήκος περί τα 10 χιλιόμετρα. Με τη βοήθεια ειδικού εξοπλισμού εντοπίζονται τα σημεία που δίνουν μικρούς σεισμούς, γύρω στα 3R. Αν η σεισμική δραστηριότητα ενταθεί, τότε ένας μεγάλος σεισμός πιθανολογείται στην επόμενη πενταετία. Η μέθοδος αυτή προέβλεψε τους 12 από τους 14 σεισμούς μέτριας έντασης που σημειώθηκαν στην Καλιφόρνια την τελευταία πενταετία. Ο δρ Ραντλ, πάντως, διευκρινίζει ότι με τη μέθοδο «προβλέφτηκε το πού αλλά όχι ακριβώς το πότε».

(ΑΠΕ-«Νιου Γιορκ Τάιμς»)

Κύμα μαρτυριών στο Διαδίκτυο

Ποιος θα μπορούσε να περιγράψει καλύτερα την καταστροφική μανία των κυμάτων τσουνάμι από τους ίδιους τους πληγέντες;

Στο Ιντερνετ μια σειρά από blogs, σελίδες που λειτουργούν εν είδει προσωπικού ημερολογίου στο Διαδίκτυο, παραθέτουν με τον ανατριχιαστικά γλαφυρό τρόπο που μόνο ένας παθών και κανένας δημοσιογράφος -όσο καλός κι αν είναι- μπορεί να μεταδώσει την εμπειρία της φυσικής καταστροφής.
Τα κύματα θεριεύουν μέσα από την οθόνη του υπολογιστή για να σκάσουν πάνω στο γραφείο μας με μοναδική αγριότητα, το ίδιο και οι φωτογραφίες των πληγέντων, που, αν δεν διαθέτει κανείς πολύ γερό στομάχι, καλύτερα είναι να μην τις ξεφυλλίσει καθώς τα θύματα, οι εγκλωβισμένοι και οι σπαρακτικές φιγούρες των συγγενών αναβιώνουν μπροστά στα μάτια μας ένα μαρτύριο που καλύτερα είναι όχι μόνο να μην το ζήσει κανείς, αλλά και να μην το αντιληφθεί στο αποτρόπαιο μέγεθός του.

Η βάρκα

Στο http://www.thiswayplease.com/extra.html    η λιτή φωτογραφία μιας βάρκας που έχει σκιστεί στα δύο αγκαλιάζοντας ένα φοινικόδεντρο στην Τζάφνα, Σρι Λάνκα, συνοδευόμενη από το σχόλιο του Fred Robart που τη δημοσίευσε ότι «άνθρωποι που γνωρίζουν και σέβονται τη θάλασσα μιλούν πλέον γι' αυτήν με δέος, φόβο και βαθιά ανησυχία» αναδεικνύει τη βαθιά μεταστροφή ολόκληρων πληθυσμών που κοιτούν πλέον το υγρό στοιχείο που τους εξασφάλιζε τα προς το ζην με μάτια ραγισμένα.

Στο http://www.sumankumar.com  ο Nanda Kishore έστειλε φωτογραφίες από το Τσενάι της Ινδίας λέγοντας ότι «κάποιοι ήταν βρεγμένοι ώς τους γοφούς, ορισμένοι μέχρι το στέρνο, άλλοι είχαν βυθιστεί τελείως μέσα στο νερό και είχαν σταματήσει να αναπνέουν. Αντρες και γυναίκες, νέοι και γέροι, όλοι έτρεχαν για τη ζωή τους. Ηταν ένα θέαμα αποτρόπαιο. Οι νεκροί αφήνονταν και οι μισοζώντανοι μεταφέρονταν σε ασφαλή σημεία».
Ανάμεσα στις φωτογραφίες του υπάρχει μία που δείχνει ένα νεκρό κορμί στην άκρη του δρόμου, ενώ δίπλα του περνάει ένα βουβάλι, «τώρα μοιάζει προφητικό», σχολιάζει, «επειδή, σύμφωνα με την ινδουιστική μυθολογία, ο Lord Yama, θεός του θανάτου, πορεύεται πάνω σ' ένα βουβάλι».
Η συντάκτρια του http://www.BoingBoing.net , Xeni Jardin, που έχει συγκεντρώσει αρκετές σελίδες με δημοσιεύσεις των πληγέντων, αναφέρει στους «New York Times» ότι οι δημιουργοί των blogs που βρίσκονταν στις πληγείσες περιοχές έχουν επηρεαστεί βαθύτατα από τα γεγονότα, ενώ οι δημοσιογράφοι που μετέβησαν εκεί για να τα καλύψουν είναι αναγκαστικά πιο αποστασιοποιημένοι και κουβαλούν εμπειρίες ανάλογων καταστροφών. «Μας βοηθούν να καταλάβουμε τον αντίκτυπο του γεγονότος με έναν τρόπο που δεν γίνεται να αποδοθεί από τα υπόλοιπα μέσα», είναι μια παλλόμενη φωνή με σάρκα και οστά, μια ωμή οπτική βγαλμένη μέσα από το τοπικό πρίσμα», εξηγεί.

Και για βοήθεια

Ορισμένοι bloggers του http://www.worldchanging.com  που ζουν στις πληγείσες περιοχές, αμέσως μετά την καταστροφή μπήκαν σε chat rooms και συζητούσαν τρόπους με τους οποίους μπορούν να προσφέρουν βοήθεια.
Οι bloggers της νοτιοανατολικής Ασίας δημιούργησαν το www.blogspot.com προκειμένου να οδηγούν τους επισκέπτες σε ιστοσελίδες οργανισμών που προσφέρουν βοήθεια.
Στο ερώτημα εάν τα blogs θα αντικαταστήσουν τα επιχειρησιακά μέσα ενημέρωσης η Jardin απαντά ότι πρόκειται για λάθος ερώτημα «είναι σαν να ρωτάς αν οι αγρότες θα αντικαταστήσουν τα εστιατόρια, πρόκειται για διαφορετικά στάδια της παραγωγικής διαδικασίας, το ένα ασχολείται με την ακατέργαστη πρώτη ύλη» ενώ το άλλο αποτελεί το επόμενο βήμα της ανθρώπινης παρέμβασης, αποδελτίωσης, αξιολόγησης και μαζικής διανομής.
Το blog είναι πρωτόλειο και άμεσο, στερείται όμως της συνολικής κατόπτευσης της κατάστασης και της αξιοπιστίας της διασταύρωσης της πληροφορίας που προσφέρουν οι μεγάλοι δημοσιογραφικοί οργανισμοί. Αποτελούν αλληλοσυμπληρούμενα και όχι επικαλυπτόμενα κομμάτια του παζλ της ενημέρωσης. Συνθέτουν από κοινού μια πιο καθαρή εικόνα ενός συμβάντος που θα θέλαμε να μην είχαμε αντικρίσει.

Οι ΗΠΑ μπορούσαν να ειδοποιήσουν

Η γιαπωνέζικη λέξη «τσουνάμι» σημαίνει «μεγάλο κύμα στο λιμάνι». Εκφραση που περιγράφει με ακρίβεια το πρόβλημα. Ο επιστημονικός όρος είναι: «σεισμικό θαλάσσιο κύμα». Το τσουνάμι δεν έχει σχέση με την παλίρροια, επομένως η έκφραση «παλιρροϊκό κύμα» είναι λανθασμένη. Ομως, τι είναι το κύμα; Είναι μια διαταραχή που μεταδίδεται μέσα σε ένα σώμα (υγρό κ.λπ.). Αυτό σημαίνει ότι δεν κινείται το ίδιο το νερό από την Ινδονησία στην Ινδία, αλλά είναι η διαταραχή που ταξιδεύει. Πώς δημιουργείται η διαταραχή; Αυτή δημιουργείται όταν ο πυθμένας της θάλασσας κινηθεί κατακόρυφα προς τα πάνω ή προς τα κάτω. Εάν κινηθεί οριζόντια, δεν δημιουργείται τσουνάμι. Ομως η κίνηση του πυθμένα προκαλεί σεισμό. Συνεπώς και ο σεισμός και το τσουνάμι είναι αποτέλεσμα της κίνησης του πυθμένα και δεν είναι ο σεισμός που προκαλεί το τσουνάμι. Απλώς «γεννιούνται» την ίδια στιγμή από την ίδια αιτία. Το τσουνάμι στη βαθιά (ανοιχτή) θάλασσα κινείται με ταχύτητα πάνω από 600 χιλιόμετρα την ώρα. Η ταχύτητα αυτή υπολογίζεται εύκολα με έναν απλό μαθηματικό τύπο εάν ξέρουμε μόνο το βάθος της θάλασσας. Δηλαδή, εάν ξέρουμε πού έγινε ο σεισμός, μπορούμε να εκτιμήσουμε σε πόσες ώρες θα φτάσει το τσουνάμι στον τόπο μας.
Το ύψος του κύματος στην ανοιχτή θάλασσα δεν ξεπερνάει το 1 μέτρο. Συνήθως είναι 30 πόντοι. Κοντά στην ξηρά το ύψος του κύματος φτάνει και τα 35 μέτρα. Η απόσταση ανάμεσα σε δύο διαδοχικές κορυφές του κύματος (αυτό που ονομάζεται «μήκος κύματος») καθώς αυτό ταξιδεύει φτάνει στα τσουνάμι πάνω από 160 χιλιόμετρα. Το τσουνάμι αποκτά πολύ μεγάλο ύψος συνήθως μέσα σε λιμάνια (που έχουν μορφή λεκάνης ή χωνιού) και στο σημείο συνάντησης ποταμών (ή φιορδ) με τη θάλασσα. Ιδιότητες του τσουνάμι, που επιβεβαιώνουν την ορθότητα της γιαπωνέζικης έκφρασης. Τα τσουνάμι έρχονται υπό μορφή αλληλουχίας. Συνήθως τα πιο επικίνδυνα είναι το τρίτο ή το τέταρτο τσουνάμι της σειράς.
Ηδη από το 1919 ένας απλός επιστήμονας, ο Thomas Α. Jaggar, είχε κατανοήσει και είχε αρχίσει να μελετάει τη σχέση σεισμού-τσουνάμι. Έτσι, όταν το πρωί της 23ης Φεβρουαρίου του 1923 ο Jaggar διαπίστωσε από τους σεισμογράφους της Χαβάης ότι σε απόσταση 2.500 μιλίων είχε γίνει ένας μεγάλος σεισμός, ειδοποίησε τις αρχές (που «οργανώνουν» την κοινωνία) ότι υπήρχε πιθανότητα σε λίγες ώρες να χτυπηθεί η Χαβάη από ένα τσουνάμι. Οι αρχές τον αγνόησαν. Το τσουνάμι χτύπησε τη Χαβάη περίπου την ώρα που είχε προβλέψει ο Jaggar.
Οι αμερικανικές αρχές της Χαβάης συνέχισαν την «ευσπλαχνική» οργάνωση της κοινωνίας της Χαβάης αγνοώντας τον Jaggar και κατά τα επόμενα χρόνια. Έτσι, όταν στις 7 το πρωί της 1ης Απριλίου του 1946 η Χαβάη χτυπήθηκε από ένα τσουνάμι λόγω ενός σεισμού στην Αλάσκα, οι νεκροί στην μικρή κοινωνία της Χαβάης ανήλθαν σε 159. Θα μπορούσαν να είχαν σωθεί.
Με την πίεση των προσπαθειών του Jaggar και των επιγόνων του οι αμερικανικές αρχές αναγκάστηκαν το 1948 να οργανώσουν ένα Σύστημα Προειδοποίησης (για) Τσουνάμι (το TWS). Το σύστημα αυτό βασίζεται στην αρχή ότι ένας μεγάλος σεισμός (πάνω από 7,5 Ρίχτερ) δημιουργεί την πιθανότητα να γεννηθεί ένα τσουνάμι, αλλά χρειάζεται και ένα δίκτυο συσκευών που παρακολουθούν τον πραγματικό κυματισμό στην πιθανή πορεία του ώστε να επιβεβαιωθεί η ύπαρξη ενός τσουνάμι.
Οι αμερικανικές αρχές έφτιαξαν το σύστημα TWS για τη Χαβάη, μια και είναι αμερικανικό έδαφος, αλλά και αυτό το έφτιαξαν «μεσοβέζικο» μόνο για τον βόρειο Ειρηνικό. (Στον νότιο Ειρηνικό ζουν «υπάνθρωποι», δηλαδή μη Αμερικανοί.)
Έτσι, στις 22 Μαΐου του 1960 έγινε στη Χιλή (νότιος Ειρηνικός) σεισμός 8,5 Ρίχτερ. Χρειάστηκαν 15 ώρες για να διανύσει το τσουνάμι την απόσταση των 6.600 μιλίων και να φτάσει στη Χαβάη. Η έλλειψη συμπλήρωσης της TWS προς Νότο κόστισε στη μικρή κοινωνία της Χαβάης άλλους 61 νεκρούς και 43 τραυματίες.
Εδώ τίθεται το ερώτημα: καλά, αφού οι απανταχού (καλοκάγαθες) αρχές δείχνουν πλήρη αδιαφορία για τη ζωή των απλών ανθρώπων, τι κάνουν αυτοί οι απλοί άνθρωποι; Για παράδειγμα, τι κάνουν οι λαοί στον Ινδικό Ωκεανό δοθέντων των παραπάνω περί Jaggan, αλλά ακόμη με δεδομένο ότι το 1876 (μόλις πριν από 5 γενιές) στις ίδιες ακτές που γίνεται θρήνος σήμερα σκοτώθηκαν 200.000 (!) άνθρωποι από ένα παρόμοιο τσουνάμι;1 Γιατί αφήνουν τις αρχές της Ινδίας να φτιάχνουν πυρηνικά, τις αρχές της Ταϊλάνδης να προσφέρουν τουριστικές τέρψεις στους Γερμανούς παιδεραστές, τις αρχές της Σιγκαπούρης να προωθούν τον «αντισηπτικό» φασισμό με δρόμους καθαρούς από γόπες κ.λπ., κ.λπ. αντί οι αρχές να φτιάξουν ένα σχετικά απλό σύστημα προειδοποίησης για τα τσουνάμι; Τι μπορούν να κάνουν αυτοί οι απλοί άνθρωποι (και τα παιδιά τους, που παίρνουν πανεπιστημιακά διπλώματα σωρηδόν); Μπορούν να φτιάξουν το σύστημα μόνοι τους, εκμεταλλευόμενοι το υπάρχον σύστημα σεισμογράφων, προσθέτοντας ένα δίκτυο συσκευών παρακολούθησης του κυματισμού (όπως αναφέρθηκε πιο πάνω).
Είναι καιρός να καταλάβουν οι άνθρωποι πως ισχύει η θέση του Νόαμ Τσόμσκι ότι οι κοινωνίες που έχουμε με τις καλοκάγαθες εξουσιαστικές αρχές τους είναι πλήρως ανοργάνωτες. Ο μόνος τρόπος οργάνωσης είναι ο συλλογικός ελευθεριακός (αναρχικός) τρόπος οργάνωσης από τα κάτω, μέσα από την υπάρχουσα κοινωνία.
Το ίδιο μπορεί να γίνει και στην Ελλάδα. Τα τσουνάμι δημιουργούνται κατά τρεις τρόπους: από σεισμούς, από ηφαίστεια και από κατολισθήσεις. Η περιοχή της Σαντορίνης μπορεί κάποτε να είναι μια εστία δημιουργίας τσουνάμι. Αλλά επίσης πιθανές εστίες τσουνάμι είναι οι τεχνητές λίμνες πίσω από τα πολύ υψηλά χωμάτινα φράγματα που έχουν γίνει στην Ελλάδα τα τελευταία 40 χρόνια.
Το 1963 στην Ιταλία ένας σεισμός προκάλεσε μια τεράστια κατολίσθηση στο φράγμα του Vaiont, η οποία δημιούργησε ένα τσουνάμι, που κατέστρεψε το φράγμα και σκότωσε 2.000 ανθρώπους.
Για παράδειγμα, στο φράγμα των Κρεμαστών η λίμνη περιβάλλεται από ένα υλικό (τον φλύσχη) που είναι πολύ επιρρεπές σε κατολισθήσεις. Αυτό που μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι της περιοχής είναι να ερευνήσουν τι μπορούν να κάνουν από πριν για να προστατευτούν εάν υπάρξει μια μεγάλη κατολίσθηση μέσα στη λίμνη των Κρεμαστών.
Τέλος, για τον σημερινό θρήνο στις ακτές του Ινδικού: Αφού υπήρξε ένας σεισμός πάνω από 7,5 Ρίχτερ, στην περιοχή η πιθανότητα για τσουνάμι ήταν πολύ μεγάλη. Συνεπώς οι τοπικές αρχές, αλλά κυρίως οι αμερικανικές αρχές, έπρεπε να φροντίσουν να μάθουν οι άνθρωποι εγκαίρως (ώρες πριν χτυπήσει το τσουνάμι) για τον πιθανό κίνδυνο, έστω και εάν διαψεύδονταν η πρόβλεψη για τσουνάμι. Η αδιαφορία που έδειξαν κυρίως οι Αμερικανοί (δοθέντος του τεχνικού τους υποβάθρου) αποτελεί έγκλημα.

ΥΓ. Υποτίθεται ότι τις ημέρες αυτές οι άνθρωποι γιορτάζουν τη γέννηση του Θεού (υπό τη μορφή του Χριστού). Γιατί ένας πανάγαθος Θεός έσπειρε τόσο πόνο αυτές ακριβώς τις ημέρες; Ισως μπορεί να δώσει κάποια εξήγηση ο Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης πέρα από τη συνήθη εξήγηση περί (σαδιστικής) «δοκιμασίας της πίστης των τέκνων του Θεού κ.λπ., κ.λπ.».

Να πληρώσουν τώρα οι πλούσιοι

ΑΠΟΚΑΛΥΨΑΝ ο σεισμός και τα σαρωτικά τσουνάμι που ακολούθησαν, τις απαράδεκτες συνθήκες εξαθλίωσης των χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας. Εκατομμύρια συνανθρώπων ζουν μια καθημερινή τραγωδία μέσα στη φτώχεια και στη δυστυχία. Ηρθε μια θεομηνία και τους βύθισε στην κόλαση, από την οποία θα χρειαστεί να περάσουν χρόνια για να βγουν.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ συνειδητοποιήσει η διεθνής κοινότητα, ιδιαίτερα η «λέσχη των ανάλγητων πλούσιων χωρών», ότι οι εξαθλιωμένοι του Ινδικού δεν μπορούν να βγουν μόνοι τους από την κόλαση. Δεν μπορούν ούτε να θάψουν τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς μόνοι τους. Δεν μπορούν να στεγάσουν τα εκατομμύρια των αστέγων, ούτε και να φροντίσουν τα χιλιάδες παιδιά που έμειναν ορφανά.
Η ΒΟΗΘΕΙΑ επομένως πρέπει να είναι γενναία, ουσιαστική, αποτελεσματική και, προπαντός, άδολη, διότι είναι βέβαιο ότι θα σπεύσουν στον τόπο της συμφοράς μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες για να αναλάβουν -με το αζημίωτο φυσικά- το έργο της ανασυγκρότησης των ρημαγμένων χωρών. Είναι γνωστό από την επιδρομή των εταιρειών στο Ιράκ πώς γίνεται η διανομή της λείας.
ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να εκδηλωθεί διεθνής και ειλικρινής αλληλεγγύη, όχι μόνο στους λαούς που έπληξε η συμφορά, αλλά σε όλους τους εξαθλιωμένους του πλανήτη, που ζουν μακριά από τον Θεό σε τόπους-εστίες ντροπής για τον σύγχρονο κόσμο της αφθονίας, της σπατάλης και της υπερκατανάλωσης.
ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ στους νεκρούς και εκατοντάδες -αν όχι χιλιάδες- ξένοι τουρίστες προερχόμενοι από χώρες ευημερίας. Στη μνήμη όλων αυτών οφείλουν οι χώρες τους να πρωτοστατήσουν στην παροχή βοήθειας και σε όποιες άλλες εκδηλώσεις συμπαράστασης και αλληλεγγύης.
Η ΒΟΗΘΕΙΑ πρέπει να δοθεί εδώ και τώρα, καθώς είναι άμεσος ο κίνδυνος επιδημιών και ασθενειών για τους άστεγους και εξαθλιωμένους. Χρειάζονται φάρμακα και εμβόλια, αλλά και τρόφιμα και νερό.
ΤΩΡΑ ΜΑΘΑΜΕ ότι στον ΟΗΕ λειτουργεί η οργάνωση «Διεθνής Στρατηγική για την Πρόληψη Καταστροφών» (ISDR) και εύλογα αναρωτιέται κανείς: Είναι μια οργάνωση σφραγίδα ή μια από τις πολλές υπηρεσίες του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών που μένουν αδρανείς επειδή δεν υπάρχουν χρήματα; Και δεν υπάρχουν διότι πολλές χώρες, με πρώτη τις Ηνωμένες Πολιτείες, χρωστούν μεγάλα ποσά από τις συνδρομές τους και δεν πληρώνουν.
ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ της παγκόσμιας κοινής γνώμης μπορεί να ταρακουνήσει τις κυβερνήσεις των χωρών του πλούτου, για να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν ένα πρόγραμμα για να εξασφαλιστούν ανθρώπινες συνθήκες ζωής στους εξαθλιωμένους του πλανήτη.

Δικτατορίες και σεισμοί

Τσουνάμι και αντάρτες

Τα φυσικά φαινόμενα συχνά αποκαλύπτουν τη σκληρή πραγματικότητα που κρύβουν οι εξωτικοί «παράδεισοι» πίσω από τα ειδυλλιακά τους τοπία: Οι χώρες που σαρώθηκαν από τα τσουνάμι, ναι μεν είχαν πολυτελή ξενοδοχεία στη διάθεση των τουριστών, όχι όμως κι ένα σύστημα πρόληψης καταστροφών.

Οι ισχυρότατοι σεισμοί και τα καταστροφικά παλιρροϊκά κύματα βγάζουν τώρα στην επιφάνεια μια κάθε άλλο παρά ειδυλλιακή πραγματικότητα που προδιαγράφεται ακόμα πιο ζοφερή, μετά το τελευταίο συντριπτικό πλήγμα στις οικονομίες τους.
*Αν το Μπάνγκλα Ντες, μία από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου, έχει συνηθίσει να ζει με τις πλημμύρες, να θάβει κάθε φορά από δεκάδες, έως χιλιάδες νεκρούς και ουσιαστικά να μην περιμένει καλύτερες μέρες, οι υπόλοιπες χώρες της περιοχής θα στερηθούν για μεγάλο διάστημα τον τουρισμό, μία από τις βασικότερες πηγές εσόδων και θα δουν τις πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις στο εσωτερικό τους να οξύνονται. Άλλωστε, τα αυτονομιστικά κινήματα, οι δικτατορίες και τα απολυταρχικά καθεστώτα βρίθουν στη γειτονιά της Νοτιοανατολικής Ασίας.
*Στη Νότια Ινδία επλήγησαν τα νότια κρατίδια του Αντρά Πραντές, της Κεράλα και του Ταμίλ Ναντού, που αποτελεί ορμητήριο των Ταμίλ (μία κομάντο τους δολοφόνησε τον πρωθυπουργό Ρατζίβ Γκάντι).
*Στη Σρι Λάνκα, τις μεγαλύτερες καταστροφές τις έχουν υποστεί οι βόρειες και οι ανατολικές επαρχίες όπου πλειοψηφούν οι Ταμίλ. Οι συγκρούσεις ανάμεσα στους αυτονομιστές Ταμίλ και την κεντρική κυβέρνηση τα τελευταία 20 χρόνια έχουν αφήσει πίσω τους 65.000 νεκρούς.
Μια αχτίδα φωτός είχε αρχίσει να διαφαίνεται τον Δεκέμβριο του 2002, όταν οι δύο πλευρές ξεκίνησαν ειρηνευτικές συνομιλίες στο Όσλο. Ο διάλογος ωστόσο έχει πέσει σε τέλμα από τον Απρίλιο του 2003 όταν οι αντάρτες Ταμίλ αποσύρθηκαν από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων επειδή δεν έγινε αμέσως δεκτό το αίτημά τους για παροχή ευρείας αυτονομίας στα εδάφη τους.
Μετά την τελευταία καταστροφή, τα πράγματα αναμένεται να γυρίσουν πολύ πίσω. Ένα πρώτο δείγμα ήταν οι δριμύτατες κατηγορίες για αδράνεια και αδιαφορία που εκτόξευσαν οι Ταμίλ εναντίον της κυβέρνησης μέσω των ιστοσελίδων τους.
*Κατά σατανική σύμπτωση, εκείνο το κομμάτι της Ινδονησίας που επλήγη περισσότερο βρίσκεται στη βόρεια Σουμάτρα, όπου μαίνεται το αυτονομιστικό κίνημα του Ατσέχ. Το κίνημα χρονολογείται από το 1976, επί δικτατορίας Σουχάρτο.
Οι συγκρούσεις των ανταρτών με το στρατό της Ινδονησίας έχουν προκαλέσει το θάνατο 12.000 ανθρώπων, στους οποίους συγκαταλέγονται και πολλοί άμαχοι. Η τελευταία μεγάλη εκκαθαριστική επιχείρηση του ινδονησιακού στρατού έγινε τον Μάιο του 2003 και πυροδότησε νέο κύκλο βίας, στον οποίο έχουν χάσει τη ζωή τους τουλάχιστον 2.300 αντάρτες.

Εμφύλιες συρράξεις

Η εμφύλια σύρραξη έχει καταδικάσει το Ατσέχ σε απομόνωση και υπανάπτυξη συγκριτικά με την υπόλοιπη Ινδονησία. Η σχεδόν ανύπαρκτη υποδομή στην περιοχή δυσχεραίνει την έλευση της ανθρωπιστικής βοήθειας αυτές τις μέρες, ενώ ο αρχηγός του γενικού επιτελείου της Ινδονησίας απηύθυνε έκκληση για εκεχειρία προκειμένου να ανακουφιστούν οι πληγέντες.
*Αλλά και στο νότιο τμήμα της Ταϊλάνδης (βασικό προορισμό του σεξοτουρισμού), που σαρώθηκε από τα τσουνάμι, μαίνεται μουσουλμανικό αυτονομιστικό κίνημα. Οι μουσουλμάνοι αποτελούν το 4% από τα 65 εκατομμύρια του πληθυσμού της Ταϊλάνδης και οι επαρχίες τους προσαρτίστηκαν το 1902. Παρόλο που οι μουσουλμάνοι δεν έπαψαν ποτέ να διεκδικούν την ανεξαρτησία τους, η συμβίωση με τους βουδιστές όλα αυτά τα χρόνια κυλούσε χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Τη χρονιά που πέρασε, όμως, η εμφάνιση ορισμένων ακραίων μουσουλμανικών στοιχείων σε συνδυασμό με τη σκληρή κατασταλτική πολιτική που υιοθέτησε ο πρόεδρος της χώρας και μεγιστάνας των ΜΜΕ Τακσίν Σιανουάτρα -ένας Μπερλουσκόνι ασιατικού τύπου- έχουν ανεβάσει σημαντικά την ένταση στις επαρχίες του μουσουλμανικού Νότου κι έχουν προκαλέσει το θάνατο 550 ανθρώπων.
Ντόπιοι σχολιαστές αναφέρουν την παρουσία του στρατού ως το σημαντικότερο πρόβλημα στην περιοχή και όχι την Αλ Κάιντα και προειδοποιούν τον πρόεδρο ότι παίζει με τη φωτιά όσο προσπαθεί να λύσει με τη χρήση βίας ένα κατά βάση πολιτικό πρόβλημα.
*Στη γειτονική Βιρμανία, η οποία καταδυναστεύεται από μια στυγνή δικτατορία, δεν ξέρουμε - κι ίσως να μη μάθουμε ποτέ - τον ακριβή αριθμό των θυμάτων, αφού τα αυστηρώς ελεγχόμενα ΜΜΕ δεν μπορούν να δώσουν στη δημοσιότητα στοιχεία για ανθρώπινες απώλειες και υλικές ζημιές από τον καταστροφικό σεισμό των 8,9 ρίχτερ.
Η Βιρμανία, που κάποτε ήταν η πλουσιότερη χώρα της ΝΔ Ασίας, κατάντησε να είναι η φτωχότερη εξαιτίας των εγκληματικών χειρισμών της χούντας και της διεθνούς απομόνωσης. Η Αούνγκ Σαν Σου Κίι, η βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης ηγέτης της αντιπολίτευσης, βρίσκεται σε κατ' οίκον περιορισμό, ενώ τουλάχιστον άλλοι 1.000 αντικαθεστωτικοί σαπίζουν στις φυλακές.
Η χούντα αρνείται να παραδώσει την εξουσία που έχασε στις εκλογές του 1988 και να προχωρήσει σε δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις με το πρόσχημα ότι προσπαθεί να διατηρήσει την ενότητα της χώρας, αν και η πραγματική αιτία είναι ότι δεν θέλει να χάσει τα τεράστια κέρδη που της αποδίδει το λαθρεμπόριο των ναρκωτικών.
*Με δεδομένη την πολιτική γεωγραφία της περιοχής, το μέλλον δεν προβλέπεται καθόλου ευοίωνο, ούτε για τις εξωτικές Μαλδίβες, οι οποίες επίσης διοικούνται από στρατιωτική χούντα, κάτι που όμως δεν φαίνεται να αφορά τους χιλιάδες τουρίστες που τις επισκέπτονται κάθε χρόνο.
Μόλις και ο τελευταίος δυτικός τουρίστας επιστρέψει στη γενέτειρά του, οι χιλιάδες νεκροί και οι υλικές ζημιές στη Νοτιοανατολική Ασία θα ξεχαστούν σιγά σιγά. Άλλωστε, αν δεν υπήρχαν οι τουρίστες, τα 8,9 ρίχτερ και τα τσουνάμι δύσκολα θα γίνονταν πρώτο θέμα στα διεθνή ΜΜΕ. Ή μήπως όχι;

Φτώχεια μέχρι θανάτου

Στις φτωχογειτονιές του πλανήτη, όταν τα σωστικά συνεργεία πιάνουν δουλειά ανάμεσα στα ερείπια που αφήνει πίσω της κάποια φυσική καταστροφή, μια πικρή αλήθεια ανασύρεται: το κόστος των «θεομηνιών» στις υπανάπτυκτες κοινωνίες είναι ζωές, ενώ στον αναπτυγμένο Βορρά είναι χρήμα.

Αυτό ήταν και πάλι το τραγικό μήνυμα των ινδονησιακών 8,9 ρίχτερ, που προστέθηκε στην ιστορία των φυσικών καταστροφών.
Καθώς τα λασπόνερα από το παλιρροϊκό κύμα αποτραβιούνται, οι διεθνείς ασφαλιστικές εταιρείες καταμετρούν και ανακοινώνουν τις οικονομικές διαστάσεις της καταστροφής, που δεν είναι ιδιαίτερα σοβαρές επειδή «οι πληγείσες περιοχές είναι υπανάπτυκτες και δεν διαθέτουν σημαντικούς διαύλους προς τη διεθνή ασφαλιστική αγορά».
Αντίθετα, ανοδικός είναι ο δείκτης του κόστους σε ανθρώπινες ζωές, καθώς ώρα με την ώρα ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται και είναι αμφίβολο αν θα μάθουμε το αληθινό νούμερο, πάλι επειδή ο υπανάπτυκτος κόσμος «δεν διαθέτει την στατιστική επάρκεια και τη γραφειοκρατική δαπάνη» ώστε να μετρά με ακρίβεια τους νεκρούς του.
Το 2004 είχε χαρακτηριστεί «έτος των καταστροφών» μια και στις ανεπτυγμένες χώρες οι αποζημιώσεις για αυτές είχαν πιάσει το ύψος ρεκόρ των 42 δισ. δολ., ενώ το συνολικό κόστος των ζημιών έφτανε τα 105 δισ. δολ.
Ο ΟΗΕ, παράλληλα, εκτιμούσε ότι οι αποζημιώσεις θα φτάσουν κατά μέσο όρο τα 150 δισ. δολάρια ανά δεκαετία, ποσό δυσβάσταχτο για το διεθνή ασφαλιστικό τομέα, αλλά παρήγορο για το οικολογικό μέλλον του πλανήτη, διότι «όταν μιλάς για χρήμα, μπορεί να σε καταλάβει ακόμη και ο Μπους», σύμφωνα με εκπρόσωπο της Greenpeace.

Περιβαλλοντικά εγκλήματα

Βέβαια, το πρόβλημα των αποζημιώσεων αφήνει αδιάφορο τον φτωχό νότο, που μετρά αλλιώς τις πληγές του: 150.000 νεκροί κάθε χρόνο από «θεομηνίες», αποτέλεσμα μιας αναπτυξιακής πολιτικής αδιάφορης προς το περιβάλλον.
Πρόσφατη ήταν, άλλωστε, η προειδοποίηση της NASA ότι η επιταχυνόμενη τήξη των παγόβουνων, λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου, αυξάνει την πιθανότητα ισχυρών σεισμών. Έτσι, μόνο το 2004 οι νεκροί από φυσικές καταστροφές πριν από τον σεισμό στον Ινδικό (σεισμοί, πλημμύρες, ηφαίστεια, τυφώνες, καταιγίδες, κατολισθήσεις) ήταν 21.000, κι από αυτούς τα δύο τρίτα σε χώρες της Ν. Ασίας και οι υπόλοιποι σε άλλες υπανάπτυκτες ή αναπτυσσόμενες χώρες.
Είναι αλήθεια ότι ο φτωχός Νότος βρίσκεται εκεί όπου συνήθως εκδηλώνονται οι φυσικές καταστροφές, όπως είναι επίσης αλήθεια ότι η υπανάπτυξή του οδηγεί σε αύξηση των κινδύνων για τους λαούς του. Η αναγκαστική, λόγω φτώχειας, πυκνοκατοίκηση επικίνδυνων περιοχών και η απουσία προστατευτικής υποδομής, είναι δύο από τις αιτίες που οδηγούν σε υψηλούς αριθμούς θυμάτων. Αυτό πάλι, με τη σειρά του, έχει ως αποτέλεσμα την απροθυμία αναπτυξιακών επενδύσεων.
Αυτός ο φαύλος κύκλος τεκμηριώνει τη λαϊκή ρήση «όπου φτωχός κι η μοίρα του», και οι υπανάπτυκτες κοινωνίες τελικά διαβιώνουν χωρίς προδιαγραφές ασφάλειας.
Το τίμημα είναι ένα «τσουνάμι θανάτων»: ο ΟΗΕ μετρά ότι στο διάστημα 1970-2000 πάνω από 3 εκατ. άνθρωποι σκοτώθηκαν από φυσικές καταστροφές. Σχεδόν όλοι στις χώρες του Νότου...

 
ΙΩΑΝΝΑ