ΦΡΙΚΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟΝ ΙΝΔΙΚΟ

Πρόκειται για μαζική δολοφονία εκ προμελέτης

{Οδύνη και οργή για το θάνατο 200.000 συνανθρώπων μας, πολλοί από τους οποίους μπορούσαν να είχαν σωθεί}

Γιγαντιαία επιχείρηση συγκάλυψης των εγκληματικών ευθυνών κυβερνήσεων και διεθνών οργανισμών του κεφαλαίου για τη μαζική δολοφονία πάνω από διακοσίων χιλιάδων συνανθρώπων μας, στη Νοτιοανατολική Ασία, βρίσκεται σε εξέλιξη. Μάθαμε τα πάντα για τα τσουνάμι, αλλά δεν μάθαμε ότι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι θα μπορούσαν να είχαν σωθεί εάν ξοδεύονταν 4-5 εκατομμύρια δολάρια ή ευρώ το χρόνο – όσο ένα πολεμικό αεροσκάφος – για μέτρα πρόληψης και προειδοποίησης. Αμερικανοί, Ιάπωνες και Αυστραλοί είδαν με τα μάτια των κατασκοπευτικών δορυφόρων τους την καταστροφή που ερχόταν, αλλά ισχυρίζονται κυνικά ότι δεν έβρισκαν στο τηλέφωνο τους αρμόδιους! Οι κυβερνόντες στις χώρες που επλήγησαν προτίμησαν να μην κηρύξουν κατάσταση έκτακτης ανάγκης για να μη θιγούν τα κέρδη των διεθνών μονοπωλίων της τουριστικής βιομηχανίας σε περίπτωση λάθους!! Μετά την καταστροφή, οι κυβερνήσεις των μεγάλων καπιταλιστικών χωρών αρνούνται να βάλουν βαθιά το χέρι τους στην τσέπη για ανθρωπιστική βοήθεια. Το γελοίο ποσόν των 35 εκατομμυρίων δολαρίων δίνουν οι ΗΠΑ, τη στιγμή που ξοδεύουν 300 με 350 εκατομμύρια τη μέρα για την κατοχή στο Ιράκ. Το εξίσου γελοιοδέστατο ποσό των 30 εκατομμυρίων ευρώ δίνει η «ευαίσθητη» Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν χιλιάδες τουρίστες από τις χώρες της χάθηκαν στα κύματα. Βρικόλακας αποδεικνύεται το χρηματιστικό κεφάλαιο που ανεβάζει τα χρηματιστήρια της περιοχής, τζογάροντας και προσδωκόντας κέρδη από το θάνατο. Χαίρονται και οι ασφαλιστικές εταιρείες που ανακαλύπτουν ότι δεν θα πληρώσουν φράγκο, και γιατί οι φτωχοδιάβολοι της περιοχής δεν είχαν τη δυνατότητα ασφάλισης των περιουσιών τους, και γιατί χάθηκαν ολόκληρες οικογένειες και δεν υπάρχουν διεκδικητές ασφάλιστρων. Στον αντίποδα, 11 εκατομμύρια ευρώ πλήρωσαν από το υστέρημά τους Ιταλοί εργαζόμενοι, χρήστες της κινητής τηλεφωνίας, 25 εκατομμύρια έδωσαν Γερμανοί ιδιώτες, 50 εκατομμύρια Βρετανοί πολίτες. Ωστόσο, η λύση δεν βρίσκεται στη φιλανθρωπία, όσο παρήγορη κι αν είναι αυτή. Το κεφάλαιο δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις φυσικές καταστροφές, αντίθετα τις αξιοποιεί με τον πιο βδελυρό τρόπο για να αυξήσει τα κέρδη του. Οι λαοί πρέπει να ανακαλύψουν τη δύναμή τους και να τιμωρήσουν τους ενόχους για όλα τα φρικτά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που έχουν διαπράξει.

Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ μετά από τα δύο ρεπορτάζ που δημοσίευσε της φίλης ΙΩΑΝΝΑΣ αυτή τη φορά δημοσιεύει ένα Πολιτικό άρθρο του συνεργάτη μας ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ όπου δίνει την πολιτική διάσταση από το φονικό τσουνάμι του κέρδους που χτύπησε στον Ινδικό.

ΤΣΟΥΝΑΜΙ

Ανείπωτη είναι η οδύνη για τον ξαφνικό και άδικο χαμό περισσότερων από 200.000 συνανθρώπων μας από το φονικό σεισμό στον Ινδικό Ωκεανό και το τσουνάμι που ακολούθησε, αφήνοντας πίσω του, εκτός όλων των άλλων καταστροφών, πέντε εκατομμύρια άστεγους και πολλαπλάσιους χωρίς πρόσβαση σε βασικά είδη πρώτης ανάγκης. Αμέτρητη είναι και η οργή μας για όλους εκείνους, τους στυγνούς δολοφόνους που, ενώ θα μπορούσαν να είχαν σώσει τις περισσότερες από τις ζωές που χάθηκαν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, διέπραξαν μια μαζική δολοφονία εκ προμελέτης, εναντίον ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Καταγράψαμε το σεισμό των 8,9 Ρίχτερ, είδαμε με τα μάτια των δορυφόρων και των άλλων υπερσύγχρονων μηχανημάτων μας τα τεράστια παλιρροϊκά κύματα που δημιουργήθηκαν και κατευθύνονταν προς τις χώρες της περιοχής, παραδέχτηκαν οι Αμερικανοί, Αυστραλοί και Ιάπωνες αξιωματούχοι, για να προσθέσουν ανερυθρίαστα: Προσπαθούσαμε να ειδοποιήσουμε και δεν βρίσκαμε κανέναν αρμόδιο! Περιμένουν φαίνεται αυτοί οι αρχιψευταράδες να πιστέψει ολόκληρος ο κόσμος ότι δεν έχουν τα…τηλέφωνα των πρωθυπουργών και των υπουργών της Ινδονησίας και της Ταϊλάνδης ή ότι θα ήταν τόσο αναίσθητοι εάν τα τσουνάμι κατευθύνονταν προς τις ακτές της Καλιφόρνιας ή της Οζάκα.

Αλλά, βεβαίως, ούτε οι κυβερνώντες τις χώρες που επλήγησαν πάνε πίσω. Σύμφωνα με ρεπορτάζ που δεν διαψεύστηκαν από κανέναν (και ποιος να τολμήσει να τα διαψεύσει, άλλωστε;), οι τοπικές αρχές κατάλαβαν σχετικά νωρίς ότι είχαν σηκωθεί τεράστια κύματα από το σεισμό, αλλά δεν ειδοποίησαν εγκαίρως για εκκένωση των παραλιακών περιοχών. Ο λόγος είναι ότι φοβήθηκαν πως, εάν δεν κατέληγε εκεί το τσουνάμι, ο πανικός που θα προκαλούνταν θα σήμαινε τεράστιο πλήγμα για τον τουρισμό! Έτσι, παρόλο που από την ώρα εκδήλωσης του σεισμού μέχρι να φτάσουν τα κύματα στις διάφορες παραλίες πέρασαν από μισή μέχρι δυόμιση ή και περισσότερες ώρες, προτίμησαν να αφήσουν δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους να πεθάνουν αβοήθητοι, παρά να διακινδυνεύσουν στο ελάχιστο τα κέρδη τους και τη σχέση τους με τα μεγαθήρια της τουριστικής βιομηχανίας, που στέλνουν κάθε χρόνο εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες στην περιοχή.

Η υποκρισία και η αναλγησία δεν σταματούν όμως εκεί. Ακολουθώντας το γνωστό νόμο, οι δολοφόνοι κίνησαν ήδη να γυρίσουν στον τόπο του εγκλήματος για να κρύψουν τα ίχνη τους. Αποφάσισαν να δώσουν μερικά ψίχουλα βοήθειας στα εκατομμύρια των ανθρώπων που έχουν χάσει τα πάντα για να τους κάνουν να ξεχάσουν τους πραγματικούς ενόχους. Να τους κάνουν να λησμονήσουν, δηλαδή, το γεγονός ότι τόσα χρόνια δεν ενδιαφέρθηκε κανείς να χτιστούν σπίτια και εγκαταστάσεις που να αντέχουν τα ακραία φυσικά φαινόμενα που είναι συνηθισμένα στην περιοχή – ποιος μπορεί να μην θυμάται, για παράδειγμα, πως όταν βρέχει καταρρακτωδώς κάθε χρονιά πνίγονται σε εκείνες τις χώρες χιλιάδες άνθρωποι; Θέλουν να τους κάνουν να ξεχάσουν ότι στη Σρι Λάνκα υπάρχει τόσο ανείπωτη φτώχεια που δεν περισσεύει πετρέλαιο για να αποτεφρωθούν οι 1.500 νεκροί επιβάτες μιας αμαξοστοιχίας η οποία παρασύρθηκε από τα μανιασμένα κύματα!

Επιχειρούν, όλοι αυτοί, να σβήσουν από τη μνήμη των θυμάτων και όλης της ανθρωπότητας ότι, ενώ η περιοχή αυτή θεωρείται από τις πλέον σεισμογενείς του πλανήτη, ουδείς σκέφθηκε να τοποθετήσει ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης, ανάλογο με αυτά που υπάρχουν στον Ειρηνικό, αλλά και γύρω από την Αυστραλία και την Ιαπωνία. Ο λόγος, λένε τώρα, είναι ότι ένα τέτοιο σύστημα είναι πολύ ακριβό. Δίκιο έχουν: Κάθε «τσουναμόμετρο» κοστίζει γύρω στα 250.000 δολάρια και ένα σχετικώς ολοκληρωμένο σύστημα γύρω στα 4-5 εκατομμύρια το χρόνο – με άλλα λόγια, κάτι λιγότερο από ένα σύγχρονο πολεμικό αεροπλάνο, από αυτά που πωλούνται και αγοράζονται κατά εκατοντάδες από τις διάφορες χώρες για να σκοτώνουν κάθε λογής «τρομοκράτες»!

Ούτως ή άλλως, μην νομίζετε ότι και τα λεφτά της βοήθειας που δίνουν τώρα οι διάφορες χώρες και οργανισμοί είναι τίποτε το σημαντικό, ενώ τα όσα ακούγονται τώρα ως υποσχέσεις δεν είναι βέβαιο ότι θα φτάσουν στον προορισμό τους. Είναι χαρακτηριστικό πως το Ιράν καταγγέλλει ότι ενώ του είχαν υποσχεθεί κάπου 30 εκατομμύρια δολάρια σε βοήθεια μετά τον περσινό καταστροφικό σεισμό που άφησε πίσω του 31.000 νεκρούς, έχει πάρει μόνο 2-3 εκατομμύρια μέχρι σήμερα. Π¨αντως, τη στιγμή που χιλιάδες ζωές και εκατομμύρια νοικοκυριά έχουν αφανιστεί και ενώ οι πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ζημιές που θα ξεπεράσουν τα 20 δισεκατομμύρια δολάρια, η απλοχεριά των «δωρητών» είναι τόση, ώστε για την ώρα δεν έχουν μαζευτεί συνολικά παρά 400-500 εκατομμύρια – δηλαδή, περίπου το 2-3% των όσων χρειάζονται για να σταθεί στα πόδια του ο τσακισμένος κόσμος στο τρίγωνο του διαβόλου.

Ούτε λόγος, φυσικά, ότι ο πιο γενναιόδωρος από όλους είναι ο Μπους: Ενώ για την κατοχή του Ιράκ και του Αφγανιστάν ξοδεύει καθημερινά τουλάχιστον 300 με 350 εκατομμυρίων, ήτοι το ένα δέκατο των όσων κοστίζουν κάθε μέρα τα πολεμικά της σχέδια! Αφήστε που χρειάστηκε να περάσουν τρία 24ωρα από τη βιβλική καταστροφή για να αποφασίσει ο πολέμαρχος Μπους να διακόψει τις χριστουγεννιάτικες διακοπές του στο ράντσο του στο Τέξας και να βγει δημοσίως να μιλήσει. Εκεί, μάλιστα, δεν έχασε την ευκαιρία να περάσει γενεές δεκατέσσερις τον ταλαίπωρο εκπρόσωπο του ΟΗΕ Γιαν Έγκελαντ, ο οποίος είχε τολμήσει να καυτηριάσει την απροθυμία των πλούσιων χωρών και κυρίως των ΗΠΑ να βάλουν το χέρι στην τσέπη και να βοηθήσουν.

Αλλά και οι υπόλοιποι, δεν δείχνουν να είναι ιδιαιτέρως γαλαντόμοι, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Η ΕΕ, για παράδειγμα, αποδέσμευσε το…τεράστιο ποσό των 30 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ άλλα τόσα μάζεψαν οι διάφορες χώρες-μέλη με τις ξεχωριστές εισφορές τους. Αλλά κι αυτά, για να λέμε την αλήθεια, τα δίνουν πιο πολύ επειδή βρέθηκαν ανάμεσα στα θύματα μερικές χιλιάδες άτυχοι ευρωπαίοι τουρίστες. Μην βιάζεστε να θεωρήσετε ακραία ή άδικη αυτή την εκτίμηση και ιδού γιατί: Αν και για το κατεχόμενο Ιράκ όλοι συμφώνησαν πρόσφατα να παραγράψουν τα παλιότερα χρέη του, στη συνεδρίαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) που θα πραγματοποιηθεί στις 12 Ιανουαρίου μόλις και μετά βίας ενδέχεται να εγκριθεί η πρόταση για αναβολή πληρωμής των χρεών των χωρών αυτών προς τους πιστωτές τους – αρκεί να αναφέρουμε ότι μόνο η Ινδονησία, όπου οι νεκροί δεν αποκλείεται να ξεπεράσουν τους 100.000, έχει να πληρώσει δόση 250 εκατομμυρίων δολαρίων εντός του Φεβρουαρίου, ενώ η Σρι Λάνκα δεν δικαιούτε άλλης αναβολής, καθώς έχει πάρει ήδη μία.

Η στάση των ασφαλιστικών εταιρειών είναι ακόμη πιο σκληρή. Είναι χαρακτηριστικό ότι, από την πρώτη κιόλας μέρα, έσπευσαν να ξεκαθαρίσουν ότι σχεδόν κανείς δεν δικαιούται αποζημιώσεων στις πληγείσες περιοχές. «Πολλοί από τους ανθρώπους που πέθαναν φαίνεται ότι ανήκαν στα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα, τα οποία συνήθως δεν είναι ασφαλισμένα», δήλωσε ο εκπρόσωπος του μεγαλύτερου ινδικού ασφαλιστικού ομίλου, που συνεργάζεται με τους αντίστοιχους δυτικούς. Και πρόσθεσε, κυνικά: «ΣΕ μερικές περιπτώσεις, ολόκληρες οικογένειες παρασύρθηκαν από τα κύματα και έτσι πιθανότατα δεν υπάρχει κανείς για να διεκδικήσει τις όποιες αποζημιώσεις»!

Καλά είναι όμως τα νέα για τις ασφαλιστικές και τις τράπεζες που τις υποστηρίζουν και εξαιτίας ενός άλλου γεγονότος, που αποδεικνύει ότι εκεί που ήθελαν οι αρμόδιοι έκαναν ότι έπρεπε εγκαίρως: Οι μεγάλης σημασίας οικονομικές εγκαταστάσεις (όπως για παράδειγμα τα διυλιστήρια και οι αποθήκες εμπορευμάτων) έμειναν ανέπαφες, μια και ήταν κατασκευασμένες στην ενδοχώρα, αφού είχε προβλεφθεί το ενδεχόμενο ενός τέτοιου καταστροφικού φυσικού χτυπήματος. Το ίδιο ασφαλή φαίνεται πως έμειναν και τα φορτία που είχαν απομείνει στα λιμάνια αλλά και στα ίδια τα πλοία, καθώς όλα αυτά είναι φτιαγμένα με τρόπο που να αντέχουν ακόμη μεγαλύτερους σεισμούς και τσουνάμι.

Πάλι καλά, γιατί οι κακόμοιρες οι ασφαλιστικές είχαν πληρώσει περίπου 20 δισεκατομμύρια δολάρια στην περιοχή της Φλόριντα μετά τους τυφώνες που την έπληξαν πρόσφατα! Ευτυχώς και για τα χρηματιστήρια, που διαπίστωσαν ότι το κόστος για τους καπιταλιστές δεν θα είναι μεγάλο και άρχισαν να ανεβαίνουν ξανά σε Ινδία και Ινδονησία μετά το τσουνάμι…

Είναι αλήθεια, βεβαίως, ότι υπάρχει και μια άλλη πλευρά, πολύ πιο ανθρώπινη. Αυτή που έχει να κάνει με τη συγκινητική προσφορά εκατομμυρίων απλών ανθρώπων από ολόκληρο τον κόσμο, οι οποίοι έσπευσαν αμέσως να δώσουν χρήματα για την ανακούφιση των πληγέντων. Μάλιστα, είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι σε πολλές περιπτώσεις τα χρήματα αυτά ξεπέρασαν τα κονδύλια που διέθεσαν οι κυβερνήσεις, όπως έγινε στη Γερμανία και στη Βρετανία, όπου οι εισφορές ιδιωτών είχαν φτάσει μέχρι την προηγούμενη Πέμπτη (όπου υπάρχουν στοιχεία) τα 25 και 50 εκατομμύρια ευρώ αντιστοίχως.