Πολιτικό καφενείο

"Ο Μεγάλος Ανατολικός"

Πρόσθεση στα Αγαπημένα 

Πρότεινε αυτήν την σελίδα 

Forum

Βιβλίο επισκεπτών

Επικοινωνία

 Εγγραφή στην Mailing list        Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή       Οργάνωση θεμάτων: Βήχος Παναγιώτης

 

 

Διεθνή

 

Αρχείο

 

Κεντρική Σελίδα

 

 


 

Αιμόφυρτοι τραυματίες, καπνοί και χαλάσματα, κραυγές πόνου από εγκλωβισμένους, πανικός. Το ξενοδοχείο «Κανάλ» που στεγάζεται η αποστολή του ΟΗΕ μόλις έχει κτυπηθεί από την παγιδευμένη με εκρηκτικά μπετονιέρα. Ο «εκδημοκρατισμός» του Ιράκ από τις ΗΠΑ, βουτηγμένος στο αίμα...

 

 

 

 

 ΤΟ ΙΡΑΚ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ ΤΡΕΜΟΥΝ

Όλα τα φερέφωνα του «Δυτικού πολιτισμού» χύνουν μαύρο δάκρυ για τους αθώους που χάθηκαν από την επίθεση των Ιρακινών Ανταρτών στο κτίριο των Ηνωμένων Εθνών, στη Βαγδάτη. Οι περισσότεροι από αυτούς, όμως, ξεχνούν τα εγκλήματα και τις θηριωδίες που διαπράττουν καθημερινά τα στρατεύματα κατοχής στο Ιράκ. Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει ένα άρθρο του σ. ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ από το ΠΡΙΝ που κυκλοφορεί, που είναι αρκετά αποκαλυπτικό. Γιατί τα εγκλήματα και οι θηριωδίες των Αμερικανών αποσιωπούνται εντελώς ΄η υποβαθμίζονται από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Όμως η αλήθεια είναι αμείλικτη. Η Αντίσταση του Ιρακινού λαού διευρύνεται και κλιμακώνεται. Όλο και περισσότεροι στρατιώτες των κατακτητών πέφτουν νεκροί από τα πλήγματα των ανταρτών. Ήδη οι Αμερικάνοι έχουν εκατοντάδες τραυματίες και 261 νεκρούς, από τους οποίους οι 125, σχεδόν οι μισοί, μετά την κήρυξη της λήξης του πολέμου από τον Μικρό Μπους. «Η επιθετικότητα των αμερικανών στρατιωτών, ανίκανων να συναδελφωθούν με έναν πληθυσμό που φοβούνται και περιφρονούν, είναι το καύσιμο που τροφοδοτεί την ιρακινή αντίσταση» γράφει χαρακτηριστικά η ισπανική Ελ Παις. «Είναι αυτός στρατός απελευθέρωσης; Αυτός είναι στρατός εισβολής, είναι στρατός κατοχής, είναι στρατός  κλεφτών που θέλουν να λιμοκτονήσει ο ιρακινός λαός!», δηλώνουν στην απεσταλμένη της γαλλικής Μοντ, αγανακτισμένοι Ιρακινοί.

Ο πληθυσμός της χώρας έχει περιέλθει πάντως σε δραματική κατάσταση. Εξακολουθεί να μην έχει ηλεκτρικό φως και τρεχούμενο νερό, ενώ – πράγμα αδιανόητο για το Ιράκ – παρουσιάζεται τώρα και τεραστία έλλειψη…καυσίμων! Η καταστροφή της υποδομής της χώρας από τους Αμερικανούς έχει οδηγήσει σε σημείο, όπως τονίζει επιτροπή του ΟΗΕ, που η εγχώρια παραγωγή επεξεργασμένων προϊόντων πετρελαίου του Ιράκ δεν καλύπτει ούτε καν το 50% των αναγκών της χώρας. Την προπερασμένη εβδομάδα σημειώθηκε τριήμερη εξέγερση χιλιάδων κατοίκων στην περιοχή της Βασόρας λόγω των ελλείψεων σε καύσιμα, που αντιμετωπίστηκε με τα όπλα από τους βρετανούς κατακτητές. Διαρκείς εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Αμερικανών, οι οποίοι δολοφονούν κατά συρροή μέχρι και παιδιά, κατά το πρότυπο των ανθρωπόμορφων τεράτων του Ισραήλ. Στο μεταξύ το Τελ Αβιβ, αποθρασυμενο από τις εξελίξεις αυτές προκαλεί επεισόδια στο νότιο Λίβανο, ενισχύοντας τις υποψίες ότι καιροφυλακτεί για να εισβάλει και πάλι σ΄  αυτή τη χώρα. Παράλληλα οι Αμερικάνοι, προκαλώντας όλη την ανθρωπότητα, έβγαλαν πόρισμα ότι καλώς οι δυνάμεις τους δολοφόνησαν τους δυο ευρωπαίους κάμεραμαν στο ξενοδοχείο «Παλαιστίνη», στις 8 Απριλίου, γιατί «βρίσκονταν σε νόμιμη άμυνα»! Επιπλέον, το Στειτ Ντιπαρτμεντ επέβαλε πρόστιμο χιλιάδων δολαρίων σε Αμερικανίδα που είχε πάει ως «ανθρώπινη ασπίδα» στη Βαγδάτη και απειλεί να την κλείσει 12 χρόνια φυλακή! Κόλαση η ζωή και η Αντίσταση θεριεύει, όσο κι αν κράζουν τα κοράκια.

Περασμένη Παρασκευή. Βαγδάτη, συνοικία αλ-Σλαιχ. Πατέρας, μάνα και τέσσερα παιδιά βρίσκονται μέσα σε ένα αυτοκίνητο. Ξαφνικά, απροειδοποίητα, αμερικανοί στρατιώτες των στρατευμάτων κατοχής του Ιράκ αρχίζουν να τους γαζώνουν με τα αυτόματα, χωρίς καμία αφορμή. Πριν από λίγες ώρες κάποιοι είχαν πυροβολήσει εναντίον των Αμερικανών εκεί κοντά, οπότε αυτοί γάζωσαν το αυτοκίνητο με την οικογένεια για εκδίκηση ΄η επειδή τη θεώρησαν ύποπτη. Ο πατέρας και τρία από τα παιδιά σκοτώνονται επί τόπου, μπροστά στα μάτια της μάνας που γλιτώνει από τύχη, μαζί με το τέταρτο παιδί…

Τικριτ. Ίδια μέρα. Αμερικανοί στρατιώτες ανοίγουν πυρ εναντίον του παζαριού, επειδή γίνεται εμπόριο μεταχειρισμένων όπλων. Έξι Ιρακινοί πέφτουν νεκροί. Ανάμεσα τους ένα 11χρονο αγόρι. Στη Βασόρα είναι οι βρετανοί κατακτητές που ανοίγουν πυρ εναντίον χιλιάδων διαδηλωτών την Κυριακή και τη Δευτέρα. Οι νεκροί Ιρακινοί είναι καμπόσοι, αλλά οι αρχές κατοχής δεν τους μετρούν. Δεν αξίζουν τον κόπο, προφανώς. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ιρακινού τύπου και δυτικών μη κυβερνητικών οργανώσεων, ήδη έχουν ξεπεράσει τις 7.000. Οι Αμερικανοί μετράνε μόνο τους δικούς τους νεκρούς στο Ιράκ. Αισίως έφτασαν τους 261, από τους οποίους οι 136 σκοτώθηκαν στον πόλεμο και οι 125 μετά την κήρυξη της λήξης του από τον Τζορτζ Μπους, την Πρωτομαγιά. Αυξάνονται διαρκώς, με επιταχυνομενους ρυθμούς. Την προηγούμενη Δευτέρα, μάλιστα, οι Ιρακινοί έκαναν επίθεση σε αμερικανική βάση. Τώρα πια όλοι, ακόμη και τα πιο αμερικανόφιλα ευρωπαϊκά έντυπα, ομολογούν πως στο Ιράκ υπάρχει κατοχή. «Η κατοχή του Ιράκ συνιστά αφαίμαξη αμερικανικού αίματος και χρημάτων και οι κατακτητές μπορεί να ψάχνουν για στρατηγική εξόδου», γράφει χαρακτηριστικά ο δεξιός Εκονομιστ. Για «κατοχή και ταπείνωση» κάνει λόγο και η ισπανική Ελ Παις. Ταυτόχρονα, ακόμη και οι ίδιοι οι Αμερικανοί αναγκάζονται να ομολογήσουν πως ο ιρακινός λαός αντιστέκεται. Η λέξη «αντίσταση», με τεραστία γράμματα, κυριαρχεί και στο εξώφυλλο του αμερικανικού περιοδικού Νιουζγουικ της προηγούμενης εβδομάδας, που μιλάει για «αντάρτες» και όχι για «τρομοκράτες».

Ο Λευκός Οίκος εκνευρίζεται, αλλά αντιδρά με τον τρόπο που ξέρει: αφού οι Ιρακινοί δεν θέλουν να συνεργαστούν με τους κατακτητές και τις αρχές κατοχής, τόσο το χειρότερο γι΄ αυτούς – αντί για την ενσωμάτωση ακολουθείται πολιτική εξανδραποδισμού. Επιδρομές, συλλήψεις, δολοφονίες χιλιάδων Ιρακινών. Παράλληλα, πλήρης εξαθλίωση του πληθυσμού. Ούτε φως, ούτε νερό, ούτε καν…καύσιμα(!) δεν έχει πλέον το Ιράκ. Παίζουν ξύλο στις ουρές οι Ιρακινοί, ύστερα από δέκα ΄η περισσότερες ώρες, συχνά άγονης, αναμονής για να εξασφαλίσουν λίγη βενζίνη για το αυτοκίνητο τους ΄η λίγο πετρέλαιο για να μαγειρέψουν σε γκαζιέρες, αφού το ηλεκτρικό είναι ακόμη σπάνια πολυτέλεια. Το Ιράκ δεν έχει βενζίνη! Είναι τρελό μόνο και να το σκέπτεται κάνεις…

Οι Αμερικανοί όμως αδιαφορούν γι΄  αυτά. Όχι μόνο σκοτώνουν σαν τους ναζί τον ντόπιο πληθυσμό, αλλά σκληραίνουν και τη στάση τους προς οποιονδήποτε Ευρωπαίο ΄η και Αμερικανό που διαφωνεί. Έφριξε και αγανάκτησε όλος ο κόσμος την προηγούμενη Τρίτη, όταν το Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι είναι δικαιολογημένη η δολοφονία του ισπανού και του Ουκρανού δημοσιογράφου στο ξενοδοχείο «Παλαιστίνη» της Βαγδάτης στις 8 Απρίλη, γιατί τα στρατεύματα των εισβολέων πυροβόλησαν… «ευρισκόμενα σε νόμιμη άμυνα»!!! Επιπλέον, σε μια ακόμη πρωτοφανή πράξη εκφοβισμού όσων συμπαραστάθηκαν στο Ιράκ, το Στειτ Ντιπαρτμεντ κάλεσε την Αμερικανίδα Φειθ Φιπιντζιρ, η όποια είχε πάει ως «ανθρώπινη ασπίδα» στη Βαγδάτη, να πληρώσει… πρόστιμο χιλιάδων δολαρίων γιατί «παραβίασε το εμπάργκο που απαγορεύει σε όλους τους αμερικανούς πολίτες να έχουν άμεσες ΄η έμμεσες εμπορικές ΄η οικονομικές πράξεις και συναλλαγές με το Ιράκ»!!!Το Στειτ Ντιπαρτμεντ απειλεί τη Φιπιντζερ με φυλάκιση 12 ετών αν δεν πληρώσει το πρόστιμο, αλλά η γενναία ακτιβιστρια κάλεσε τον Μπους να τη βάλει φυλακή γιατί «δεν σκοπεύει να δώσει χρήματα στο αμερικανικό δημόσιο για να τα χρησιμοποιήσει αυτό για εξοπλισμούς». Όλοι οι απεσταλμένοι ευρωπαϊκών εφημερίδων μεταδίδουν πως οποιονδήποτε συναντούν, τους λέει ότι τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα επί Σανταμ, ότι ζούσαν απείρως καλύτερα από σήμερα. Το καθεστώς των δοσίλογων συνεργατών των αμερικανών κατακτητών είναι πλήρως απομονωμένο.

Υπό το φως αυτής της κατάστασης, καγχασμούς προκάλεσε σε όλη την Ελλάδα άρθρο του πρεσβευτή των ΗΠΑ Γόμας Μίλερ την προπερασμένη Κυριακή. «Η ζωή των Ιρακινών βελτιώνεται… Η οικονομία ενισχύεται… Εικοσιτέσσερα εκατομμύρια Ιρακινοί είναι ελεύθεροι», ισχυρίζεται αντιστρέφοντας γκεμπελικά την πραγματικότητα, πριν αποστομώσει όλους τους εχθρούς της Αμερικής με το τελειωτικό χτύπημα: «Ξανάνοιξε η όπερα της Βαγδάτης»!

Τι να το κάνουν το φαγητό, το φως και το νερό οι υπόδουλοι Ιρακινοί, αφού μπορούν να πάνε στην όπερα του Μίλερ;

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Έναρξη Μάιος 2002

 

22/08/2003