Η ιρακινή Ιντιφάντα
εξευτελίζει την αμερικανική
αυτοκρατορία
Σε πόλη μαρτυρίου της
ιρακινής εξέγερσης μετατράπηκε η
Φαλούτζα
Άναυδη έμεινε όλη η ανθρωπότητα
βλέποντας τον ηρωισμό που
επιδεικνύουν καθημερινά δεκάδες
χιλιάδες Ιρακινοί. Στο Κιρκούκ, τη
Μοσούλη, τη Βασόρα, την Καρμπάλα, τη
Βαγδάτη, το Ραμαντί, το Κουντ, τη
Νατζάφ που πέρασε τελικά υπό τον
έλεγχο των ανταρτών, και ιδίως στην
πολιορκημένη Φαλούτζα, που
αποκομμένη από τον έξω κόσμο εδώ και
δέκα ημέρες μετατρέπεται σε Τζενίν
της ιρακινής ιντιφάντα, η Pax Americana
σφαδάζει και αιμορραγεί!
Οι ίδιοι οι Αμερικανοί, μιλούν για
τις πιο αιματηρές μάχες από την
ημέρα που κατέλαβαν τη Βαγδάτη. Οι
νεκροί μισθοφόροι από την
προηγούμενη Κυριακή μέχρι αυτή τη
στιγμή φτάνουν τους 36, και πλάι σ’
αυτούς προστίθενται ουκ ολίγα
αναλώσιμα υλικά από το Σαλβαδόρ, την
Ουκρανία και την Ιταλία. Πληροφορίες
μάλιστα που βγαίνουν από το Ιράκ και
είναι ανεπιβεβαίωτες από τις αρχές
κατοχής, αναφέρουν ότι οι αντάρτες
έχουν πιάσει ομήρους ισπανούς
στρατιώτες και έναν αμερικανό και
συζητούν να τους ανταλλάξουν με
συλληφθέντες ιρακινούς! Πλήρως
επιβεβαιωμένη αντίθετα είναι η
είδηση της απαγωγής τριών Ιαπώνων
μέσω βιντεοκασέτας που διανεμήθηκε
σε διεθνή μέσα. Το αίτημα των
ανταρτών είναι να αποσύρει το Τόκιο
από το Ιράκ κάθε στρατιώτη ή πολίτη
που συνεργάζεται με τους κατακτητές.
Η σφοδρότητα των μαχών είναι τέτοια
ώστε σε συνέντευξη Τύπου που
παραχώρησε ο Ντόναλντ Ράμσφελντ στα
αμερικανικά μέσα, περισσότερες από
μία φορές διαβεβαίωνε ότι οι
κατοχικές δυνάμεις εξακολουθούν να
έχουν τον έλεγχο της χώρας, με την
ίδια σιγουριά που πριν λίγους μήνες
διαβεβαίωνε ότι το Ιράκ δεν θα γίνει
Βιετνάμ, για να φτάσουμε τώρα να
χαρακτηρίζουν το Ιράκ ως «Βιετνάμ
του Τζορτζ Μπους», ακόμη και
κορυφαίοι γερουσιαστές των ΗΠΑ. Και
ο ίδιος ο υπουργός Άμυνας του Μπους
και αρχιτέκτονας της εισβολής στο
Ιράκ, ο οποίος μέχρι πρόσφατα δήλωνε
αποφασισμένος να μη στείλει ούτε ένα
παραπάνω στρατιώτη για να ενισχύσει
τους 135.000 Αμερικανούς που βρίσκονται
στη Μεσοποταμία, απευθύνεται τώρα
στο Πεντάγωνο λέγοντας «να
αποφασίσουν τι χρειάζονται και θα το
λάβουν»!
Από το φλεγόμενο Ιράκ, οι
διυλισμένες από χίλια δύο φίλτρα
ειδήσεις που βγαίνουν προς τον έξω
κόσμο, περιγράφουν μία εξέγερση
αντίστοιχης της παλαιστινιακής, σε
ηρωισμό και αποφασιστικότητα.
Ενδεικτικά μόνο, να αναφέρουμε ότι
στη Φαλούτζα των 300.000 κατοίκων, τρεις
απόπειρες έκαναν οι 1.200 μισθοφόροι
πεζοναύτες να εισέλθουν στο κέντρο
της πόλης, για να τιμωρήσουν τους
κατοίκους της που έκαψαν ζωντανούς
τους τέσσερις πράκτορες πριν δύο
εβδομάδες, και το μόνο που κατάφεραν
ήταν να μαζεύουν πτώματα ομοεθνών
τους που γαζώνονταν από συνεχή και
πυκνά πυρά. Για να σπάσουν αυτό το
τείχος ηρωισμού τα στρατεύματα
κατοχής χρησιμοποίησαν ακόμη και
μαχητικά F - 16 που δεν δίστασαν να
βομβαρδίσουν τζαμί, τιμωρώντας τους
κληρικούς που καλούσαν τον κόσμο σε
ιερό πόλεμο, σε τζιχάντ, με τα δικά
τους λόγια. Δεν δίστασαν επίσης να
στείλουν στην πόλη ακόμη και άρματα
μάχης που επιχείρησαν να φτάσουν στο
κέντρο ισοπεδώνοντας ότι έμπαινε
στο δρόμο τους. Το αποτέλεσμα της
αμερικανικής θηριωδίας ήταν οι
νεκροί στην ηρωική Φαλούτζα, μέχρι
την Πέμπτη το μεσημέρι μόνο, να
φτάνουν τους 280. Οι σκηνές που
μετέδιδε η τηλεόραση και ο δικτυακός
τόπος του Αλ Τζαζίρα από το
νοσοκομείο της πόλης σίγουρα θα
περάσουν στην ιστορία της
ανθρώπινης φρίκης. Ακόμη και έτσι
όμως, οι δυνάμεις κατοχής το μόνο που
κατάφεραν να ελέγξουν, είναι το 25%
της πόλης!
Ο άθλος της ιρακινής αντίστασης, η
ταυτόχρονη δηλαδή εξέγερση σε μια
σειρά πόλεις, που ανάγκασε τα
αμερικανικά στρατεύματα κατοχής να
αναδιπλωθούν μετρώντας πλέον 630
άψυχα κουφάρια από την ημέρα που
ξεκίνησε η εισβολή, άλλα όπως της
Ουκρανίας να υποχωρήσουν άτακτα και
άλλα όπως του Καζακστάν να δηλώσουν
ότι αποχωρούν από το συνασπισμό
θανάτου, θα ήταν αδύνατη αν δεν
προσχωρούσαν τόσο απροσδόκητα στην
αντίσταση οι σιίτες που
επηρεάζονται από τον τριαντάχρονο
κληρικό Μοκτάντα Αλ Σαντρ. Η εμφανής
συνεργασία μεταξύ σιιτών και
σουνιτών, όπως εμφαντικά δηλώθηκε
μέσα από τα μηνύματα αλληλεγγύης των
σουνιτών που διαβάζονταν στα
σιιτικά τζαμιά της Βαγδάτης και της
απελευθερωμένης Νατζάφ, και από
ανάλογα μηνύματα των σιιτών που
ακούγονταν από τα μεγάφωνα των
τζαμιών της δοκιμαζόμενης
σουνιτικής Φαλούτζα, έπεισαν τους
πάντες πόσο πολύ αμερικανικά, δηλαδή
βλακώδη ήταν τα σενάρια που στήριζαν
τη διαιώνιση της κατοχής στη
θρησκευτική διαίρεση του πληθυσμού
μεταξύ σουνιτών και σιιτών. Η κοινή
μάλιστα πορεία πενήντα περίπου
χιλιομέτρων στην οποία συμμετείχαν
χιλιάδες σιίτες και σουνίτες από τη
Βαγδάτη προς τη Φαλούτζα,
μεταφέροντας τρόφιμα και φάρμακα
και με το στόχο να σπάσουν το
ναζιστικό κλοιό που έχουν επιβάλλει
γύρω από την πόλη οι Αμερικανοί,
αναμφίβολα θα μείνει στην ιστορία
σαν ένα λαμπρό δείγμα ηρωισμού.
Οι κοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις
που πραγματοποίησαν τα δύο αυτά
κέντρα αντίστασης, η συμμετοχή όλου
του ιρακινού λαού στην αντικατοχική
εξέγερση, καθώς και οι διαδηλώσεις
αλληλεγγύης στην ιρακινή Ιντιφάντα
που έγιναν σε πολλές πόλεις της
Παλαιστίνης (όπου κυριαρχούσε το
σύνθημα «από την Παλαιστίνη στο Ιράκ,
ένας λαός - ένα αίμα - ένας εχθρός»),
αλλά και του υπόλοιπου αραβικού
κόσμου, βεβαιώνουν ότι η νέα
αμερικανοκρατία δεν είναι αήττητη.
Αυτό που δεν θέλησε να πράξει ο ΟΗΕ,
ούτε και οι υπόλοιπες αραβικές ή
ευρωπαϊκές κυβερνήσεις παρά τους
ανταγωνισμούς τους με την
αμερικανική αυτοκρατορία, μπορούν
να το πράξουν οι λαοί. Η πάλη των λαών
μπορεί να καθυστερήσει, να αναβάλλει,
ακόμη και να ακυρώσει τα
ιμπεριαλιστικά σενάρια πλανητικής
κυριαρχίας, το νέο μεσαίωνα που
σχεδιάζουν
