Στις 24 Μαρτίου, στο Βελιγράδι
τιμούσαν τους νεκρούς, πέντε χρόνια
μετά τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς. Η
«σκληρή» ρητορική του προέδρου
Κοστούνιτσα ήταν παρούσα και όσοι
τον άκουγαν θα πίστευαν, ότι τίποτα
δεν άλλαξε στο Κοσσυφοπέδιο μετά τα
επεισόδια των τελευταίων ημερών.
«ΝΑΤΟ σε ευχαριστούμε! Είμαστε μαζί
σου», έγραφε την ίδια ημέρα δισέλιδη
διαφήμιση στην εφημερίδα Κόχα
Ντιόρε του Κοσσυφοπεδίου. Εκεί,
μπορούσες να ακούσεις τη φωνή του
Αλβανού προέδρου Ρουγκόβα να
περιγράφει την 24η Μαρτίου ως «ημέρα
ελπίδας» και να ευχαριστεί με τη
σειρά του τα νατοϊκά στρατεύματα.
Καμία πλευρά, φυσικά, δεν ήταν
ειλικρινής. Στο Βελιγράδι, φαίνεται
να γνωρίζουν πολύ καλά, ότι η
πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί
στο Κοσσυφοπέδιο, μετά την εισβολή
και κατάληψη από τις δυτικές
δυνάμεις, απέχει πολύ από αυτήν που
περιγράφεται στα μπαλκόνια. Και στην
Πρίστινα, όμως, την πρωτεύουσα του
Κοσσυφοπεδίου, κανείς δεν
ευχαριστούσε πραγματικά τις
αυτοαποκαλούμενες ειρηνευτικές
δυνάμεις. Μέσα στους τελευταίους 12
μήνες, η δημοτικότητα της διοίκησης
του ΟΗΕ έπεσε από το 65% στο 25%. Θα ήταν,
άλλωστε, γελοίο να ισχυριστεί κανείς
το αντίθετο, ύστερα από τις
επιθέσεις που δέχονται τις
τελευταίες ημέρες οι δυνάμεις που
σταθμεύουν στην περιοχή. Αυτή την
εβδομάδα, δυο στρατιώτες έχασαν τη
ζωή τους, όταν άγνωστοι άνοιξαν πυρ
εναντίον του οχήματος που τους
μετέφερε.
Οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ και του ΟΗΕ, που
έχουν περάσει από την περιοχή,
απέδειξαν πέρα από κάθε αμφιβολία
την ολοκληρωτική αποτυχία της Δύσης
να τερματίσει το χάος, που η ίδια
δημιούργησε πριν από περίπου μια
δεκαετία. Εδώ βρίσκεται, ίσως και το
μοναδικό σημείο στο οποίο θα
συμφωνήσουν οι Σέρβοι, οι Αλβανοί
αλλά και όλοι οι κάτοικοι της
περιοχής που κάποτε αποτελούσε την
ενιαία Γιουγκοσλαβία: Περίπου 10
χρόνια μετά το Ντέιτον και πέντε
χρόνια μετά τους νατοϊκούς
βομβαρδισμούς εναντίον των Σέρβων,
τα τερατόμορφα κρατικά μορφώματα
που δημιούργησε η Δύση, βρίσκονται
στο σημείο μηδέν. Οι εθνικιστικές
δυνάμεις, που αναμόχλευσε η Ευρώπη (με
προεξέχουσα τη Γερμανία) για να
βυθίσει την περιοχή στο αίμα και τον
αλληλοσπαραγμό, είναι παρούσες και
τα νομικίστικα τεχνάσματα, που
προβάλλονται για την αντιμετώπιση
του προβλήματος, απλώς επιδεινώνουν
την κατάσταση.
Η μίνι εθνοκάθαρση που επιχειρήθηκε
εναντίον των Σέρβων του
Κοσσυφοπεδίου, αποτέλεσε το
χαρακτηριστικότερο δείγμα αυτής της
πραγματικότητας και αποκάλυψε τα
σχέδια ορισμένων για τη
συγκεκριμένη περιοχή. Το γεγονός,
ότι 51.000 Αλβανοί συμμετείχαν σε 33
επιθέσεις και αφού σκότωσαν 28 άτομα
και απομάκρυναν άλλα 4.000 από τις
εστίες τους, υπαναχώρησαν, σχεδόν,
όσο ξαφνικά είχαν ξεκινήσει,
αποδεικνύει, ότι δεν πρόκειται για
ένα περιστατικό της στιγμής. Ακόμη
και νατοϊκοί αξιωματούχοι
αποκάλυψαν, ότι πίσω από τις
επιθέσεις υπήρχε οργανωμένο σχέδιο
και φυσικά δεν το έκαναν απλώς για να
δικαιολογήσουν την παντελή αδυναμία
τους να θέσουν την κατάσταση υπό
έλεγχο.
Το Βελιγράδι φαίνεται να αρχίζει να
συνηθίζει στην ιδέα ότι το «λίκνο
του σερβικού έθνους» χάνεται
οριστικά και προετοιμάζεται με την
ιδέα του διαμελισμού, ώστε να
συγκεντρωθούν στο βόρειο Κόσοβο οι
Σέρβοι και στο νότιο οι Αλβανοί. Ο
Κοστούνιτσα, μιλώντας για καντόνια,
άνοιξε το παράθυρο για μια τέτοια
συζήτηση. Παρά τις αρχικές
αντιδράσεις τους οι Αλβανοί, που
επιθυμούν έλεγχο σε ολόκληρο το
Κόσοβο, αρχίζουν να εξετάζουν και
αυτό το ενδεχόμενο.
Και ξένοι παράγοντες όμως αρχίζουν
να διατυπώνουν, ανοιχτά πλέον,
διαφορετικά σενάρια για το μέλλον
της περιοχής, που πριν από μερικά
χρόνια θα θεωρούνταν αδιανόητα. Ο
Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, λόγου χάρη,
μίλησε σε πρόσφατες συνεντεύξεις
του, για την ανάγκη
ανεξαρτητοποίησης του
Κοσσυφοπεδίου, ενώ και αρκετά
αμερικανικά μέσα ενημέρωσης
παρουσιάζουν παρεμφερείς προτάσεις.
Η προσπάθεια, βέβαια, της Δύσης να
ελέγξει και σε αυτό το στάδιο τις
εξελίξεις με τα κατοχικά
στρατεύματα που διαθέτει στην
περιοχή, μόνο νέο κύκλο αίματος
προοιωνίζεται. Γιατί μπορεί αυτή τη
φορά οι δυνάμεις που σταθμεύουν στην
περιοχή να προχώρησαν σε άτακτη
υποχώρηση για να σώσουν τα τομάρια
τους, αλλά κανείς δεν γνωρίζει πώς θα
αντιδράσουν, όταν η Δύση θα έχει
καταστρώσει συγκεκριμένο σχέδιο για
το μέλλον του Κοσσυφοπεδίου. Σε αυτό
το σημείο, βέβαια, δεν πρέπει να
ξεχνάμε ότι τα «ελληνικά παλικάρια
που φυλάνε την ορθόδοξη κληρονομιά
στην περιοχή», είναι πλασμένα από
την ίδια πάστα μισθοφόρων που
επανδρώνει όλες τις δυνάμεις
κατοχής ανά τον κόσμο. Η παρουσία
τους στην περιοχή θα πρέπει να
τερματιστεί άμεσα. Έχει ελάχιστη
σημασία αν έχουν ως αποστολή να
φυλάνε ορθόδοξες εκκλησίες, ναούς
του Βούδα στο Αφγανιστάν ή το
μουσείο της Βαγδάτης. Είναι ξένοι
στρατιώτες σε ξένη χώρα και αργά ή
γρήγορα, ίσως αποφασίσουν να
στρέψουν τα όπλα τους εναντίον του
τοπικού πληθυσμού.
