Πολιτικό καφενείο

"Ο Μεγάλος Ανατολικός"

Πρόσθεση στα Αγαπημένα 

Πρότεινε αυτήν την σελίδα 

Forum

Βιβλίο επισκεπτών

Επικοινωνία

       Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή       Οργάνωση θεμάτων: Βήχος Παναγιώτης

 

 

Διεθνή

 

Αρχείο

 

Κεντρική Σελίδα

 

 


 

 

ΙΡΑΚΙΝΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ Η   Ν Α Τ Ζ Α Φ

Μετά τη σουνιτική Φαλούτζα, οι δυνάμεις κατοχής  ταπεινώθηκαν και στη σιιτική Νατζάφ

Οι υπερασπιστές της Νατζάφ είναι νικητές! Αν και πολιορκημένοι από χιλιάδες αμερικανούς πεζοναύτες και ιρακινούς ταγματασφαλίτες, με τανκς, ελικόπτερα και αεροπλάνα να τους βομβαρδίζουν ανηλεώς καθημερινά, τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, παρά τους εκατοντάδες νεκρούς και τους χιλιάδες τραυματίες τους, όχι μόνο άντεξαν, αλλά εξανάγκασαν τις δυνάμεις κατοχής να αναζητήσουν τη βοήθεια των σιιτών αγιατολάδων για να μην μετατραπεί η Νατζάφ στο δικό τους πολιτικό νεκροταφείο.

TO ΧΡΟΝΙΚΟ

Τρίτη 24 Αυγούστου 2004 

Τελεσίγραφο στη Νατζάφ

Τη νύχτα σημειώθηκαν σφοδροί βομβαρδισμοί στην περιοχή του σιιτικού τεμένους. Αμερικανικά άρματα μάχης και Ιρακινοί στρατιώτες σφίγγουν τον κλοιό γύρω από το τέμενος του ιμάμη Αλί, στην ιερή πόλη των σιιτών, Νατζάφ, όπου βρίσκονται οχυρωμένοι οι υποστηρικτές του σιίτη κληρικού Μοκτάντα αλ Σαντρ. Η μεταβατική κυβέρνηση του Ιράκ εξέδωσε τελεσίγραφο προς τους οχυρωμένους. Ο Ιρακινός υπουργός Άμυνας, Χαζίμ αλ Σαλάν, είπε ότι τα ιρακινά στρατεύματα αναμένεται να φτάσουν στην είσοδο του τεμένους, στη διάρκεια της νύχτας. Όπως είπε, θα δοθεί στους έγκλειστους άλλη μια ευκαιρία λίγων ωρών να καταθέσουν τα όπλα τους και να παραδοθούν. Στο τέμενος βρίσκονται οχυρωμένοι, οι οπαδοί του αλ Σαντρ που τις τελευταίες τρεις εβδομάδες μάχονται τις δυνάμεις των ΗΠΑ στη Νατζάφ. Στη Βαγδάτη, δύο υπουργοί της μεταβατικής κυβέρνησης έγιναν στόχος βομβιστικών επιθέσεων. Και οι δύο διέφυγαν σώοι, αλλά σκοτώθηκαν αρκετοί από τους σωματοφύλακες τους

Δευτέρα 23 Αυγούστου 2004

Βόμβες ΗΠΑ κατά Σιιτών στο Ιράκ

Μάχες σε απόσταση λίγων εκατοντάδων μέτρων από τον ιερότερο χώρο των Σιιτών. Στο Ιράκ συνεχίζονται οι μάχες ανάμεσα σε Σιίτες πολιτοφύλακες και αμερικανικά στρατεύματα στην πόλη της Νατζάφ και στη Βαγδάτη.

Επίκεντρο της αιματηρής αντιπαράθεσης είναι το ιερό τέμενος του Ιμάμη Αλί στην πόλη Νατζάφ, περιοχή που δέχθηκε πυρά από αμερικανικά αεροσκάφη, πυροβόλα μεγάλου διαμετρήματος και όλμους. Τηλεοπτικά στιγμιότυπα έδειχναν ότι ο εξωτερικός τοίχος του συγκροτήματος έχει υποστεί ζημιές από βλήματα πυροβόλων. Αλλά εκπρόσωπος των ΗΠΑ αρνείται ότι οι ζημιές αυτές προκλήθηκαν από αμερικανικές δυνάμεις, οι οποίες -όπως είπε - απέκρουαν εχθρικά πυρά και προσπαθούσαν να μην πλήξουν το ιερό. Μέσα στο τέμενος όπου βρίσκονται εκατοντάδες υποστηρικτές του κληρικού Μουκτάντα Αλ Σαντρ κατάφερε να εισέλθει ο ανταποκριτής του BBC, Άλιστερ Λάιτχεντ, που περιγράφει ότι η ατμόσφαιρα θυμίζει μετόπισθεν – καθώς άνδρες επιστρέφουν στη βάση τους μετά από μία ακόμη νύχτα σφοδρών μαχών.

«Εδώ που βρίσκομαι δεν βλέπω κανένα να κρατά όπλο. Μέσα στο τέμενος είναι εκατοντάδες άτομα, ίσως και χίλια. Απέξω ακούγονται εκρήξεις, επιθέσεις με όλμους που κτυπούν το νεκροταφείο που βρίσκεται πίσω από το ιερό, και μεταφέρονται μέσα δύο τραυματίες, προφανώς από τα πυρά» λέει ο ανταποκριτής και συνεχίζει: «Ο εκπρόσωπος του Μοκτάντα Αλ Σαντρ λέει ότι ελπίζει να παραδώσει τα κλειδιά του τεμένους στην ανώτατη θρησκευτική αρχή της πόλης, κάτι όμως που δεν θα κάνει αν προηγουμένως δεν συμφωνηθεί εκεχειρία».

Βομβαρδισμός στη Βαγδάτη

Την ίδια ώρα αμερικανικά βομβαρδιστικά αεροσκάφη έπληξαν τη σιιτική συνοικία της Βαγδάτης Σαντρ Σίτι με αποτέλεσμα να σκοτωθούν πέντε και να τραυματισθούν επτά Ιρακινοί όπως είπαν στο αραβικό τηλεοπτικό κανάλι Αλ Τζαζίρα κάτοικοι της περιοχής. Ορισμένοι από τους τραυματίες είπαν σε γιατρούς του νοσοκομείου της πόλης ότι οι αμερικανικές δυνάμεις άνοιξαν πυρ εναντίον τους αδιακρίτως, ενώ ο βομβαρδισμός κατέστρεψε αρκετά σπίτια της συνοικίας, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές

Κυριακή 22 Αυγούστου 2004

Βομβαρδισμός πριν από τις συνομιλίες

Οι οπαδοί του Μοκτάντα αλ Σαντρ έχουν τον έλεγχο του τεμένους

Νέα επίθεση κατά των Σιιτών ανταρτών στην πόλη Νατζάφ εξαπέλυσαν οι αμερικανικές δυνάμεις. Aεροσκάφη έπληξαν θέσεις που κρατούν αντάρτες πιστοί στον ριζοσπάστη θρησκευτικό ηγέτη, Μοκτάντα Αλ Σαντρ. Προηγήθηκε μια ημέρα συνομιλιών για να σταματήσει η εξέγερση των δύο τελευταίων εβδομάδων. Οι συνομιλίες επρόκειτο να συνεχιστούν σήμερα.

Οι οπαδοί του Σαντρ εξακολουθούν να ελέγχουν το τέμενος του Ιμάμη Αλί, που είναι το ιερότερο σιιτικό τέμενος στο Ιράκ. Εκπρόσωπος του Μοκτάντα αλ Σαντρ είπε ότι συμφώνησε να παραδώσει τον έλεγχο του τεμένους στην ανώτερη θρησκευτική εξουσία της πόλης, επιμένει όμως ότι οι άνδρες του θα παραμείνουν στον ιερό χώρο για να τον προστατεύσουν και να εμποδίσουν την κατάληψή του από αμερικανικές και ιρακινές δυνάμεις. Εκατοντάδες άτομα έχουν συγκεντρωθεί μέσα στο τέμενος και λένε ότι σχηματίζουν ανθρώπινη ασπίδα για να αποτρέψουν αμερικανικές επιθέσεις.

Βομβιστική επίθεση στη Μπαγκούμπα

Δύο άτομα σκοτώθηκαν και τουλάχιστον τέσσερα τραυματίστηκαν από βομβιστική επίθεση στη Μπακούμπα, εξήντα πέντε χιλιόμετρα βορείως της Βαγδάτης. Η επίθεση πιστεύεται ότι είχε στόχο τον Γκασάν Αλ Γκαντρέν, ανώτερο τοπικό αξιωματούχο της Μπακούμπα.

Οι δύο νεκροί είναι σωματοφύλακες.

Εν τω μεταξύ υπάρχουν φόβοι ότι τρεις ευρωπαίοι δημοσιογράφοι αγνοούνται στο Ιράκ. Πρόκειται για δύο Γάλλους, τα ίχνη των οποίων έχουν χαθεί από την Πέμπτη και έναν Ιταλό, ο οποίος ταξίδευε με έναν μεταφραστή που βρέθηκε νεκρός κοντά στην Νατζάφ

Επιστρέφει ο Σιστάνι στη Νατζάφ

Ελπίδες ότι θα τερματισθούν οι συγκρούσεις με την άφιξη του Σιστάνι

Ο (συντηρητικός) πνευματικός ηγέτης των σιιτών του Ιράκ Αγιατολά Αλί αλ-Σιστάνι επέστρεψε στο Ιράκ απευθύνοντας έκκληση στους πιστούς να «να πραγματοποιήσουν πορεία προς τη Νατζάφ για να σώσουν τη πόλη».

Ο επιφανής σιίτης κληρικός βρισκόταν για τρεις εβδομάδες στο Λονδίνο όπου είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Σύμφωνα με δηλώσεις εκπροσώπου του, όπως μεταφέρονται από τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, ο αλ-Σιστάνι, επιστρέφει στο Ιράκ «για να διασώσει τη Νατζάφ». Πολλοί πιστεύουν ότι ο αλ-Σιστάνι μπορεί να αναλάβει καθοριστικό ρόλο για να δώσει ένα τέλος στην κρίση στη Νατζάφ. Ο αλ-Σιστανί έφυγε πριν τρεις εβδομάδες από τη Νατζάφ και σε αυτό το διάστημα οι μάχες μεταξύ των ένοπλων υποστηρικτών του αλ Σαντρ και των αμερικανικών δυνάμεων έχουν φτάσει στο αποκορύφωμα τους.

Πριν μερικούς μήνες ο αλ-Σιστανί κατάφερε να μεσολαβήσει και να δώσει τέλος σε μια ανάλογη εξέγερση των σιιτών στη Νατζάφ.

Tετάρτη 25 Aυγούστου 2004

Πάντως οι μάχες συνεχίζονται στη Νατζάφ μετά το τελεσίγραφο του Υπουργού Άμυνας, Χαζλιμ αλ-Σααλάν, προς τους ένοπλους υποστηρικτές του Μοκτάντα αλ Σαντρ να παραδοθούν. Ανταποκριτής του BBC από τη Νατζάφ μεταδίδει ότι κατά τη διάρκεια της νύχτας πραγματοποιήθηκαν σφοδροί βομβαρδισμοί από αμερικανικά άρματα μάχης των θέσεων των ιρακινών ανταρτών κοντά στο ιερό τέμενος του Ιμάμη Αλί.

Μετά από αυτό το χρονικό του ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ ακολουθούν δύο άρθρα, του συνεργάτης μας ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ και του φίλου ΝΙΚΟΛΑ ΒΟΥΛΕΛΗ

Την ταπείνωση, όμως, δεν τη γλίτωσαν: Εκεί που θεωρούσαν ότι έχουν πιάσει στη φάκα τους ηρωικούς υπερασπιστές της Νατζάφ, οι Αμερικανοί και οι συνεργάτες τους είδαν έκπληκτοι να καταφτάνουν στις εισόδους της ιερής πόλης των μουσουλμάνων δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, σε μια πορεία απελευθέρωσης της πολιορκημένης πόλης. Παρά τους δεκάδες νεκρούς που έπεσαν στο διάβα της πορείας, εξαιτίας αλλεπάλληλων μυστηριωδών επιθέσεων, κανείς δεν υποχώρησε – οι πολιορκητές έγιναν με μιας πολιορκημένοι και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν.

Θριαμβευτές μετά από αυτό, οι διαδηλωτές μπήκαν στην πόλη και το ιερό τέμενος του Αλί – το μνημείο των σιιτών μουσουλμάνων – για να συναντήσουν τους συντρόφους τους και υπερασπιστές του. Κι αυτοί με τη σειρά τους, δικαιωμένοι, αποχώρησαν ασφαλείς και αγκαλιά με το πλήθος, υποσχόμενοι να συνεχίσουν τον αγώνα εναντίον των κατακτητών. Άλλωστε, αυτό που τους βοήθησε να αντέξουν όλες αυτές τις μέρες ήταν η συγκλονιστική συμπαράσταση του κόσμου ο οποίος, παρά τον κίνδυνο που διέτρεχε από τους εκατοντάδες ελεύθερους σκοπευτές που πυροβολούσαν ότι κινούνταν, μετέφερε διαρκώς τρόφιμα και πολεμοφόδια στους μαχητές, φυγάδευε τραυματίες και έδινε πολύτιμες πληροφορίες για τις κινήσεις των αμερικανικών δυνάμεων και των ιρακινών συνεργατών τους.

Ανάμεσα στους θριαμβευτές είναι και ο «αντάρτης» κληρικός Μοκτάντα αλ-Σαντρ, ο οποίος έχει αναδειχθεί σε σύμβολο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα ολόκληρου του ιρακινού λαού. Η δημοτικότητά του έχει εκτιναχθεί στα ύψη, φτάνοντας το 65% - 70% και απειλεί να υποσκελίσει ακόμη και τον μεγάλο αγιατολάχ Αλί-Αλ Σιστάνι, τον κορυφαίο θρησκευτικό ηγέτη των σιιτών του Ιράκ, ο οποίος έχει στιγματιστεί από την ενδοτική του στάση απέναντι στους Αμερικανούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Σιστάνι αναγκάστηκε να επιστρέψει κακήν κακώς από το Λονδίνο, όπου είχε καταφύγει δήθεν για λόγους υγείας, προκειμένου να αποφύγει τα διλήμματα που του έθετε η ένοπλη εξέγερση – μπροστά όμως στο ενδεχόμενο να απαξιωθεί εντελώς και να χαρακτηριστεί ανοιχτά ως προδότης, όχι μόνο γύρισε στο Ιράκ αλλά και απηύθυνε και αυτός έκκληση για την πραγματοποίηση της πορείας απελευθέρωσης της Νατζάφ.

Η σύγκρουση για την ηγεμονία στις τάξεις των σιιτών, που αντιπροσωπεύουν το 60% του ιρακινού λαού, είναι καθοριστική για τις περαιτέρω εξελίξεις. Εάν κυριαρχήσουν οι ενδοτικοί και το στρατόπεδο του Σιστάνι, τότε τα πράγματα είναι φανερό ότι θα δυσκολέψουν αρκετά για την αντίσταση. Στην αντίθετη όμως περίπτωση, το αδιέξοδο θα είναι αξεπέραστο για τους Αμερικανούς, που δύσκολα θα φύγουν νικητές από το Ιράκ.

Ακολουθώντας την ίδια παράδοση, η οργάνωση του Σαντρ και ο Στρατός του Μεχντί, που αποτελεί το ένοπλο τμήμα της, έχουν επιβάλλει τους δικούς τους νόμους στις περιοχές όπου κυριαρχούν, εφαρμόζοντας ουσιαστικά το ίδιο πρότυπο με τη Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας και τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Σε αυτές, λοιπόν, τις περιοχές, υπάρχουν συμβούλια σε επίπεδο γειτονιάς και πόλης που αποφασίζουν για την πολιτική που θα εφαρμοστεί και για την κατανομή των κονδυλίων, η τάξη τηρείται από ένοπλες περιπόλους του Στρατού του Μεχντί, ενώ υπάρχουν ισλαμικά – λαϊκά δικαστήρια.

Έτσι, ο Σαντρ διαθέτοντας τα «πιστοποιητικά» της αντίστασης τόσο εναντίον του καθεστώτος του Σαντάμ όσο και εναντίον των Αμερικανών, είναι φανερό ότι διαθέτει τεράστιο κύρος και επιρροή στο Ιράκ. «Σήμερα, είναι ένα πανιρακινό και παναραβικό σύμβολο αντίστασης το οποίο, ανεξαρτήτως του εάν επιβιώσει ή όχι σε αυτή τη φάση, είναι το χειρότερο είδος αντιπάλου που μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει σε αυτή την περιοχή, με τις συγκεκριμένες παραδόσεις», γράφουν και πάλι οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς.

Φυσικά, η υπόθεση του Ιράκ δεν κρίνεται μόνο στη Νατζάφ και τις εξελίξεις στο στρατόπεδο των σιιτών, καθώς οι διεργασίες είναι έντονες σε όλα τα επίπεδα. Όπως φαίνεται δε, σημαντικές αντιθέσεις υπάρχουν και ανάμεσα σε άλλες συνιστώσες της αντίστασης, μαρτυρώντας ότι ο πολιτικός προσανατολισμός είναι ακόμη μια ανοιχτή υπόθεση. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε τηλεγράφημα του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων, πριν από μερικές μέρες, κορυφαίο στέλεχος της αντίστασης διαχώρισε τη θέση του από τις τακτικές της θυγατρικής της αλ Κάιντα που δρα στο Ιράκ, υπό την ηγεσία του Αμπού Μουσάμπ αλ-Ζαρκάουι, θεωρώντας ότι ενέργειες όπως είναι οι απαγωγές και οι αποκεφαλισμοί ομήρων βλάπτουν την εικόνα και τους σκοπούς των ανταρτών.

Εφόσον η πληροφορία είναι ακριβής, δεν θα είναι η πρώτη φορά που εκφράζεται δημοσίως μια τέτοια αντίθεση, η οποία μάλιστα συνοδεύτηκε από την απειλή της βίαιης εκδίωξης από το Ιράκ των οπαδών του Ζαρκάουι. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι στο ίδιο τηλεγράφημα αναφέρεται η εκτίμηση ότι οι οπαδοί του Σαντάμ δεν αντιπροσωπεύουν παρά το 15% της οργανωμένης αντίστασης.

Προφανώς, όλα αυτά δεν αφήνουν καθόλου αδιάφορους τους Αμερικανούς και τους συνεργάτες τους. Πολύ περισσότερο που ήδη ο αριθμός μόνο των αμερικανών νεκρών έχει φτάσει τους χίλιους, των τραυματιών τους 7.000 – και οι εκλογές πλησιάζουν.

Ο γίγαντας που ξύπνησε

Του ΝΙΚΟΛΑ ΒΟΥΛΕΛΗ

Η λαοθάλασσα που αψήφησε τα βλήματα και τα πυρά Αμερικανών, «κυβερνητικών» και «αγνώστων» για να ακολουθήσει τον αγιατολάχ Αλί Σιστάνι στη θριαμβευτική πορεία του προς τη Νατζάφ αλλά και η συμφωνία που πέτυχε με τον Μοκτάντα Σαντρ σηματοδοτούν την αφύπνιση των σιιτών, του «κοιμισμένου γίγαντα» του Ιράκ.

Η εσπευσμένη επιστροφή του 74χρονου αγιατολάχ από το Λονδίνο, δώδεκα μόλις μέρες ύστερα από τριπλή εγχείρηση καρδιάς, είχε διπλό στόχο: να σώσει το τζαμί του ιμάμη Αλί από την καταστροφή λόγω των βομβαρδισμών κατά των πολιορκημένων υποστηρικτών του Σαντρ και να δώσει λύση στην αντιπαράθεση του Σαντρ με τη δοτή κυβέρνηση του Ιγιάντ Αλάουι. Κυρίως όμως υπήρχε η άδηλη επιδίωξη του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη: να ξαναπάρει στα χέρια του την πρωτοβουλία των κινήσεων από τον εξτρεμιστή δημεγέρτη Σαντρ.

Ήττα των Αμερικανών

Η λύση που δόθηκε ικανοποιεί, σε τακτικό επίπεδο, όλες τις πλευρές, αλλά συνιστά μία κατά κράτος ήττα των Αμερικανών και της κυβέρνησης που έχουν εγκαταστήσει και μία νίκη των σιιτών:

*Οι Αμερικανοί προσπάθησαν να απομονώσουν τις δυνάμεις του Σαντρ και να τις εξοντώσουν, αλλά απέτυχαν οικτρά. Ταυτόχρονα αναγκάστηκαν να διακόψουν το βομβαρδισμό της Νατζάφ μετά την επάνοδο του αγιατολάχ, ο οποίος με το κύρος του επέβαλε τη συμβιβαστική λύση.

*Η κυβέρνηση Αλάουι, αφού αποδείχθηκε ανίκανη να νικήσει τις μικρές δυνάμεις του Σαντρ, καλύφθηκε πίσω από τη μεσολάβηση του Σιστάνι και απέφυγε την αντιπαράθεσή της με τις μάζες των σιιτών.

*Ο Σαντρ κατάφερε να βγει σώος από την αντιπαράθεση με τους Αμερικανούς και την προσωρινή κυβέρνηση, έχοντας ρίξει ωστόσο το σπόρο της ανυποταγής απέναντι στην αμερικανική τάξη πραγμάτων στο Ιράκ, αλλά και το σπόρο της αμφισβήτησης απέναντι στο πανίσχυρο ιερατείο. Ενώ εξασφάλισε και τη νομιμοποίησή του όχι μόνο στο πολιτικό σκηνικό, αλλά και στις σιιτικές μάζες.

*Ο αγιατολάχ Σιστάνι θα μπορούσε κάλλιστα να καθυστερήσει την επιστροφή του και να αφήσει τους Αμερικανούς να εξοντώσουν τον Σαντρ, με κίνδυνο να υπονομεύσει τη θέση του. Εσπευσε όμως, γιατί ανησύχησε από την απήχηση που είχαν τα φλογερά κηρύγματα του Σαντρ ενάντια στην ξένη κατοχή και τη διορισμένη κυβέρνηση.

Η παρέμβασή του όχι μόνο διευκόλυνε τον Σαντρ να εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή «οδό διαφυγής», αλλά υποχρέωσε την κυβέρνηση της Βαγδάτης να αποδεχθεί την αναμφισβήτητη εξουσία του ως αδιαφιλονίκητου ηγέτη των σιιτών.

Η δραστικότητα της παρέμβασης Σιστάνι φάνηκε από το γεγονός ότι τα σιιτικά κόμματα που συμμετέχουν στην κυβέρνηση Αλάουι δεν έκρυψαν τη δυσφορία τους για τον τρόπο που χειρίστηκαν οι Αμερικανοί κηδεμόνες τους τις εξελίξεις, με αποτέλεσμα εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες.

Πάντως ο Σιστάνι μπορεί να αποκατέστησε προσωρινά τις ισορροπίες στο στρατόπεδο των σιιτών, η εσωτερική διαπάλη όμως που ξεκίνησε με τη σκληρή κριτική του Σαντρ δεν θα σταματήσει.

Με την εντυπωσιακή είσοδο του σιιτικού παράγοντα στις εξελίξεις, η αντίσταση στην αμερικανική κατοχή διαφοροποιείται και διευρύνεται. Μπορεί οι δυνάμεις της αντίστασης να είναι ετερόκλητες, να ξεκινούν από διαφορετικές προσεγγίσεις, να είναι απομονωμένες από εξωτερική υποστήριξη και χωρίς εσωτερικό συντονισμό. Ομως, δεκαοκτώ μήνες μετά την εισβολή των Ηνωμένων Πολιτειών, η αντίσταση στο Ιράκ διαθέτει ισχυρά κοινωνικά ερείσματα - από τις γνωστές φυλές μέχρι σε επίπεδο γειτονιάς - ένα τεράστιο οπλοστάσιο και αξιοποιεί όχι μόνο το πατριωτικό αίσθημα αντίθεσης στην ξένη κατοχή, αλλά και την επιδείνωση των κοινωνικών συνθηκών.

Αντίσταση με ιστορία

Κυρίως, όμως, υπάρχει το πλούσιο ιστορικό παρελθόν αντίστασης στην οθωμανική και τη βρετανική αυτοκρατορία, το οποίο συμμερίζονται όλες οι συνιστώσες του ιρακινού λαού. Είναι χαρακτηριστικό ότι ιδιαίτερα μετά τη «μεταβίβαση» της εξουσίας στην προσωρινή κυβέρνηση, οι αμερικανικές απώλειες έχουν αυξηθεί δραματικά: κάθε δώδεκα ώρες ένας αμερικανός στρατιώτης σκοτώνεται στο Ιράκ!

Μολονότι οι απώλειες του ιρακινού πληθυσμού είναι πολύ μεγαλύτερες, η κατάσταση είναι τέτοια που η χώρα αυτή δυνητικά είναι πολύ περισσότερο επικίνδυνη σήμερα για τις ΗΠΑ απ' ό,τι ήταν όταν ξεκίνησε η εισβολή τους.

Ο εμφανέστερος κίνδυνος που διαγράφεται είναι μια ιδιόμορφη «λιβανοποίηση» του Ιράκ, όπου πολλές και διαφορετικές πολιτικο-θρησκευτικές ένοπλες οργανώσεις θα πολεμούν εναντίον της κεντρικής κυβέρνησης και της ξένης κατοχής των ΗΠΑ, χωρίς να αποφεύγουν κατά καιρούς τις μεταξύ τους συγκρούσεις...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Έναρξη Μάιος 2002

 

02/09/2004