Οργή
και αποτροπιασμός επικρατεί σε όλο
τον κόσμο για το ανατριχιαστικό
μακελειό με θύματα πάνω από 500 παιδιά
(!!!) και μεγάλους που έγινε στη Βόρεια
Οσετία της Ρωσίας. Η φρικιαστική
βαρβαρότητα των τσετσένων ανταρτών
να πιάσουν σχεδόν 1.500 ομήρους
συνδυάστηκε με την κτηνώδη «λογική
του κράτους» Πούτιν, ο οποίος
αδίστακτα διέταξε τις ρωσικές
δυνάμεις να εισβάλουν για να δείξουν
ότι «ο πρόεδρος έχει πυγμή»,
αδιαφορώντας για το πόσοι θα ζούσαν
και πόσοι θα πέθαιναν.
Aπό
την άλλη πλευρά, η αποκρουστική
ενέργεια των τσετσένων ανταρτών
δείχνει μέχρι που μπορεί να φτάσει ο
εκφυλισμός ενός κινήματος για την
εθνική απελευθέρωση και ανεξαρτησία
ενός λαού, όταν την ιδεολογική,
πολιτική και επιχειρησιακή ηγεσία
του αναλαμβάνουν δυνάμεις
ισλαμιστών εξτρεμιστών.
Το
ερώτημα που πλανάται αυτή τη στιγμή
στα χείλη ολόκληρης της
ανθρωπότητας είναι το εξής: ΓΙΑΤΙ;
ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ Η ΣΦΑΓΗ; Το ίδιο ερώτημα
θάπρεπε να υπάρχει στη σκέψη και στα
χείλη όλων των ανθρώπων από το ’89
μέχρι σήμερα. Γιατί εκεί βρίσκεται η
απάντηση…
Ένα
άρθρο της συνεργάτη μας ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
ΝΤΟΥΡΟΥ.
Εικόνες
του 2002, όταν τσετσένοι αυτονομιστές
είχαν πάρει ομήρους σε θέατρο της
Μόσχας, ξαναζωντανεύουν στη Βόρεια
Οσετία. Στο σχολικό συγκρότημα της
πόλης Μπεσλάν μία ακόμα σφαγή,
προστίθεται στο βρώμικο πόλεμο
μεταξύ Ρωσίας και Τσετσενίας. Οι
πληροφορίες, αυστηρά ελεγχόμενες
και κατευθυνόμενες από το Κρεμλίνο,
ανέφεραν τις πρώτες ώρες ότι ένοπλοι
αντάρτες κρατούν ομήρους στο
σχολείο 435 ανθρώπους, ανάμεσά τους 130
παιδιά. Καθώς το δράμα εξελίσσονταν
όμως η πραγματικότητα αποκάλυψε μια
εκατόμβη νεκρών. Μικρά παιδιά
αλαφιασμένα, πανικόβλητα να τρέχουν
ανάμεσα σε πυρά για να σωθούν, άψυχα
κορμιά στον τόπο όπου επί τρεις
ημέρες εξελίσσονταν μια τραγωδία,
αστυνομικοί που τα είχαν χαμένα,
αντάρτες που προσπαθούσαν να
διαφύγουν, μάχες στους δρόμους της
άλλοτε φιλήσυχης πόλης. Έτσι
γράφτηκε ο επίλογος μιας ακόμα
αιματηρής επέμβασης της Ρωσίας. Οι
πομπώδεις προεκλογικές υποσχέσεις
του Βλαντιμίρ Πούτιν αποδεικνύονται
κενές. Ο Τσάρος βλέπει τώρα το θρόνο
του να τρίζει…
Η
αποκάλυψη του μεγάλου ψέματος έγινε
τη δεύτερη μέρα, όταν 40 όμηροι
κατάφεραν να ξεφύγουν από τους
ενόπλους. «Δεν
είναι 350 οι όμηροι όπως λέτε, είναι 1500»,
δήλωσε μια γυναίκα που κατάφερε να
διαφύγει. Η πληροφόρηση κατάφερε να
διαφύγει. Η πληροφόρηση φτωχή, οι
αναφορές συγκεχυμένες, κανείς δεν
μπορεί να πει με βεβαιότητα πόσοι
είναι οι ένοπλοι, πόσοι οι όμηροι,
πόσοι οι νεκροί. Την Παρασκευή κι ενώ
άρχισε να γράφεται ο επίλογος της
νέας αυτής τραγωδίας γύρω στα 60
παιδιά και γονείς καταφέρνουν να
βγουν από το σχολείο. Έχει προηγηθεί
έκρηξη από την οποία έχει
καταρρεύσει η στέγη του σχολείου,
δημιουργώντας πανικό. Οι επίσημες
πληροφορίες έκαναν λόγο για μόνο για
επτά νεκρούς και 100 ελαφρά
τραυματίες. Βρετανικό τηλεοπτικό
συνεργείο που μπήκε στο χώρο όπου
κρατούνταν οι όμηροι, αυτόπτες
μάρτυρες έκαναν λόγο για
διαμελισμένα παιδιά και άλλα που
είχαν σοβαρά εγκαύματα ενώ ανέβαζαν
τον αριθμό τους στους 600! Από τους
νεκρούς το 80% είναι μικρά παιδιά και
ανάμεσά τους είναι στρατιώτες και 20
από τους 30 περίπου τσετσένους
αυτονομιστές που κατέλαβαν το
σχολείο.
Μέχρι
αργά το απόγευμα της Παρασκευής
στους δρόμους του Μπεσλάν
ακούγονταν εκρήξεις και
πυροβολισμοί ενώ τα ρωσικά
πρακτορεία ειδήσεων ανέφεραν ότι
τρεις ακόμα ένοπλοι είναι
εγκλωβισμένοι στο υπόγειο του
σχολείου και κρατούν ομήρους παιδιά.
Για τρεις ημέρες περίπου 1500 μαθητές,
δάσκαλοι, γονείς βρίσκονταν
εγκλωβισμένοι μέσα στο σχολείο. Δεν
είχαν να φάνε, δεν έπιναν νερό και
αναγκάστηκαν πολλές φορές να πιουν
ούρα για να κρατηθούν στη ζωή.
Μεγάλος
απών ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Εκπρόσωποι
του Κρεμλίνου λίγο πριν την αρχή του
τέλους ανακοίνωναν ότι δεν θα
κατέφευγαν στη βία, όπως είχαν κάνει
στο θέατρο της Μόσχας. Τα γεγονότα
που ακολούθησαν τους διέψευσαν
πανηγυρικά. Την Τετάρτη οι Νιου
Γιορκ Τάιμς έγραφαν για τον
Βλαντιμίρ Πούτιν: «Τις τελευταίες εβδομάδες υπάρχουν
σημάδια ότι η φήμη του Πούτιν περί
σταθερότητας, αν δεν έχει
καταρρεύσει έχει υποστεί πολλές
ρωγμές. Οι δίδυμες βομβιστικές
επιθέσεις σε δύο επιβατηγά
αεροσκάφη, οι μάχες στην Τσετσενία
και την Ινγκουσέτια κατά τη διάρκεια
του καλοκαιριού, η πολιτική
αναταραχή λόγω των αλλαγών στο
σύστημα των συντάξεων, η τραπεζική
κρίση του Ιουλίου, η επιθετική στάση
απέναντι στη Γιούκος, συνθέτουν
ένα μωσαϊκό γεγονότων που
αμφισβητεί την πεποίθηση της
ρωσικής κοινής γνώμης ότι ο Πούτιν
τα έχει όλα υπό έλεγχο». Αν σε όλα
αυτά προσθέσουμε τη βομβιστική
επίθεση της Τρίτης έξω από το σταθμό
του μετρό στη Μόσχα, που στοίχισε τη
ζωή σε 10 άτομα και την ομηρία των
μικρών μαθητών στο Μπεσλάν, τότε
μάλλον ακόμα κι αυτός ο ψυχρός
πράκτορας της KGB
θα πρέπει να ανησυχεί.
Μπορεί
στην Τσετσενία να τοποθετήθηκε με
φασιστικές μεθόδους και υπό
συνθήκες τρομοκρατίας ο Αλού
Αλκάνοφ, άνθρωπος του Κρεμλίνου,
έτοιμος να κάνει τη βρώμικη δουλειά
στην Τσετσενία, οι επιθέσεις όμως
των αυτονομιστών που
πραγματοποιήθηκαν στο Γκρόζνι μία
μέρα πριν από τις εκλογές και οι
οποίες αποσιωπήθηκαν από όλα τα μέσα
αποδείκνυε ότι και τα δικά του ψωμιά,
όπως και του προκατόχου του Αχμάντ
Καντίροφ δεν είναι πολλά. «Η
σταθερότητα στη Ρωσία είναι μια
αυταπάτη. Στην πραγματικότητα δεν
είναι καθόλου σταθερή χώρα», δήλωσε
ο Βλαντιμίρ Ριζκόφ, μέλος της
ρωσικής Δούμας.
Ο
Πούτιν επιμένει να ισχυρίζεται ότι η
«διεθνής τρομοκρατία» έχει κηρύξει
τον πόλεμο στη Ρωσία. Η γαλλίδα
κοινωνιολόγος Ζιντίθ Ριέφ δηλώνει
επ’ αυτού στη Λιμπερασιόν: «Η Μόσχα χρησιμοποιεί
σταθερά τη διεθνή τρομοκρατία ως
άλλοθι για την αδιάλλακτη στάση της
στην Τσετσενία. Από την 11η
Σεπτεμβρίου και μετά προσπαθεί
επιμελώς να εντάξει τη διαμάχη αυτή
στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας». Αναλυτές
παραδέχονται ότι μπορεί να υπάρχει
κάποια σχέση μεταξύ των τσετσένων
αυτονομιστών και της Αλ Κάιντα αλλά
αυτό μόνο σε επίπεδο εκπαίδευσης και
καθόλου σε επιχειρηματικό, ώστε να
δίνει βάση στους ισχυρισμούς του
ρώσου προέδρου ότι η Αλ Κάιντα
συνέτριψε τα δύο αεροπλάνα την
περασμένη εβδομάδα.
«Ο
πόλεμος του Βλαντιμίρ Πούτιν
εναντίον της τρομοκρατίας είναι μια
θεαματική αποτυχία. Αυτό
αποδείχτηκε όταν τσετσένοι
αυτονομιστές κατέλαβαν ένα σχολείο
στη γειτονική Οσετία, μια επίθεση
που ήρθε μετά από δύο αιματηρά
γεγονότα που προηγήθηκαν. Είναι σαν
οι τσετσένοι να θέλουν να
ξεφτιλίσουν τον Πούτιν και το
επιχείρημά του ότι οι εκλογές της
περασμένης Κυριακής, που
διενεργήθηκαν υπό αμφισβητούμενες
συνθήκες, μπορούν να φέρουν την
ειρήνη στο Καύκασο», γράφει
το περιοδικό Τάιμ. Το τσετσενικό αντάρτικο είναι
καθαρά ρωσική υπόθεση, παρά τις
φιλότιμες προσπάθειες του Πούτιν να
πείσει ότι είναι μέρος της διεθνούς
τρομοκρατίας. Η ρωσική εκκαθάριση
που ξεκίνησε το 1999, ύστερα από
διαταγή του ΠΟύτιν και είχε σαν
αποτέλεσμα τη δολοφονία 50.000
ανθρώπων, πέρα από τις 100.000 νεκρούς
που είχε ως θύματα ο πρώτος πόλεμος
κατά της Τσετσενίας που έκανε ο
Γιέλτσιν το 1994, και φυσικά έχει δώσει
στους Τσετσένους πάμπολλους λόγους
για να επιτίθενται στους Ρώσους. Η
υπόθεση της Τσετσενίας αφορά την
ανεξαρτησία ενός λαού, η οποία μέσα
από δολοφονίες, εξαφανίσεις,
πολιτικά παιχνίδια επιχειρεί να
εδραιώσει την κυριαρχία της στην
πλούσια σε κοιτάσματα πετρελαίου
Τσετσενία.
