Πολιτικό καφενείο

Με το παρόν κείμενο θα ρίξουμε λίγο φως, φως ασετιλίνης στο μύθο της Αστικής Δημοκρατίας. Λέγω λίγο φως διότι θα χρειάζονταν πολλά άρθρα γι’ αυτό το σκοπό. Βέβαια αν κάποιος θέλει να μάθει περισσότερα , τότε ας ξεκινήσει με το ΄΄Κοινωνικό Συμβόλαιο΄΄ του Ρουσσώ να βάλλει τις βάσεις ή αν θέλετε να μετριάσει τη σύγχυση που ενδεχομένως έχει στο μυαλό του περί ατομικών ελευθεριών και στη συνέχεια δεν έχει παρά να κοιτάξει γύρω του και να δει το ΄΄θαύμα΄΄ της αστικής δημοκρατίας.

"Γιατί το κίνημα του Σιατλ και της Γένοβας, που είχε την καθολική αποδοχή του κόσμου χτυπήθηκε βάναυσα και με νεκρούς;"...

Πριν απ’ όλα θα πρέπει να ρίξουμε μια ευθεία ματιά στα λεξικά για το τι σημαίνει αστός, αστικό, αστική και πάνω απ΄ όλα να θυμηθούμε όλοι μας τι σημαίνει δημοκρατία όπως ακριβώς αυτή εκφράσθηκε από τους αρχαίους ημών προγόνους.

ΑΣΤΟΣ : Ο κάτοικος του άστεως δηλαδή της πόλης. Η λέξη πόλη προέρχεται από την αρχαία λέξη πόλος. Οι αρχαίοι Έλληνες οριοθετούσαν ανάμεσα σε δύο πόλους το χώρο στον οποίο κατοικούσαν. Έτσι προήλθε η λέξη πόλη ή αλλιώς το άστυ. Άρα εξ ορισμού και μόνο η αστική δημοκρατία έχει αποκλεισμούς. Από τα προνόμια της εξαιρούνται μεγάλες ομάδες πληθυσμού όπως π.χ. οι αγρότες.

ΑΣΤΙΚΟΣ/Η : Τα εντός του άστεως πράγματα, θέματα, κινούμενα & ακίνητα δεδομένα ή πεπραγμένα. Έτσι λοιπόν η αστική δημοκρατία τους είναι θέμα ‘’κλειστόν’’ που αφορά μόνο τους παροικούντες (το πόσους από αυτούς είναι άλλο κεφάλαιο) και οι εκτός και πάλι εξαιρούνται.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ : Ο δήμος ( λαός ) αποφασίζει και μετουσιώνει τα αποφασισθέντα σε πράξεις, πεπραχθέντα, κρατά δηλαδή την τύχη του στα χέρια του. Και βέβαια όταν αυτοί οι πρώτοι επινόησαν και εφάρμοσαν την δημοκρατία δεν σκέφθηκαν ούτε τότε μα ούτε και μετά να προσθέσουν κάτι μπροστά από τη λεξούλα αυτή όπως αστική ή αντιπροσωπευτική ή λαϊκή ή ότι άλλο οι σύγχρονοι καπηλευτές της εφηύραν. Για να τελειώνουμε λοιπόν δημοκρατία είναι μόνο και μόνο μία. Η άμεση δημοκρατία. Ότι άλλο μπαίνει μπροστά της αυτομάτως τη μετουσιώνει σε κάτι άλλο που πάντως δεν σημαίνει δημοκρατία. ( Για καλύτερη και πληρέστερη γνώση επί του θέματος, μπορεί οποιοσδήποτε να προσφύγει στα κείμενα του μεγάλου στοχαστή Κορνήλιου Καστοριάδη για τη δημοκρατία στην αρχαία Ελλάδα και τη μετάλλαξή της σήμερα).

Η αστική ή αντιπροσωπευτική δημοκρατία λοιπόν δεν είναι τίποτε άλλο παρά η εξέλιξη παλαιότερων συστημάτων εξουσίας που η αλήθεια είναι ότι ήταν τελείως απάνθρωπα και πάντα δυσβάσταχτα από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού μιας χώρας. Η μοναρχία, η φεουδαρχία, και τα δύο μαζί, η δικτατορία όπως επιβλήθηκε από τον 20ο αιώνα και μετά δεν ήταν παρά μορφές εξουσίας του ενός και του περίγυρου του. Είτε το ένα είτε το άλλο σύστημα είχαν ένα και μόνο σκοπό, την εκμετάλλευση των πολλών προς όφελος τους με οποιοδήποτε μέσο. Αυτό όμως οδήγησε πολλούς λαούς σε αιματηρές μα απόλυτα δίκαιες εξεγέρσεις. Η γαλλική και η ρωσική επανάσταση ήταν τα αντιπροσωπευτικότερα δείγματα των λαϊκών εξεγέρσεων.

Έτσι η άρχουσα τάξη με τη βοήθεια όπως και στις προηγούμενες μορφές εξουσίας πάντα είχε, της εκκλησιαστικής εξουσίας, επινόησε την αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Το θέμα λοιπόν ήταν να πιστέψει ο λαός ότι συμμετείχε πια στα κοινά, στη λήψη των αποφάσεων, στο ότι πια αυτός θα όριζε το μέλλον του. Επιστρατεύθηκαν πάλι όλα τα μέσα. Το βασικό όπλο της ήταν και είναι οι εκλογές των ΄΄λαϊκών΄΄ αντιπροσώπων. Κοιτάτε τους τριακόσιους και πέστε στον εαυτό σας ειλικρινά εάν ανάμεσα τους βλέπετε τον δικό σας αντιπρόσωπο, αυτόν που μιλά και ενεργεί για λογαριασμό σας. Είμαι σίγουρος ότι δεν τον βλέπεται και έτσι πολύ απλά καταλαβαίνετε ότι η αντιπροσωπευτική, η αστική δημοκρατία δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ολιγαρχική μορφή διακυβέρνησης του τόπου και του λαού που τον κατοικεί, του λαού που μοχθεί καθημερινά για την επιβίωση. Υπάρχει για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της όπως αυτά έχουν καταγραφεί εδώ και αιώνες. Δείτε την άρχουσα τάξη πως επιβιώνει με το πέρασμα από το ένα καθεστώς στο άλλο. Με την απελευθέρωση από τους γερμανούς, οι χίτες, οι ταγματασφαλίτες και οι γερμανοτσολιάδες ήταν αυτοί που παρέλαβαν την εξουσία, (όπως την είχαν και πριν το πόλεμο), από τους προστάτες μας εγγλέζους. Οι άνθρωποι που προσκύνησαν τον κατακτητή, αυτοί οι ίδιοι ανέλαβαν τη δίωξη των αγωνιστών της ελευθερίας, ρόλο που τον είχαν και πριν το πόλεμο. Ειλικρινά δεν έχει διαφορά ο ένας κατακτητής από τον άλλο. Απλά μερικές φορές αλλάζουν τα μέσα που χρησιμοποιούν και τίποτε άλλο. Άλλο παράδειγμα πρόσφατο. Με τη πτώση της ΄΄λαϊκής δημοκρατίας΄΄ στη σοβιετική ένωση, οι ίδιοι ακριβώς άνθρωποι ανέλαβαν την προσομοίωση της σε αστική δημοκρατία. (Γιέλτσιν, Πούτιν κ.λ.π.).

Με τρομάζει και με θλίβει το γεγονός ότι οι ίδιοι άνθρωποι σε κάθε χώρα, σε κάθε καθεστώς αναλαμβάνουν πάντα να εφαρμόσουν τη μοναρχία, τη δικτατορία, το φασισμό, τη λαϊκή ή την αστική δημοκρατία και πάντα συνεπικουρούμενοι από τις ίδιες ομάδες, τους πλουτοκράτες, το κλήρο, τους τοπικούς άρχοντες, (κοτζαμπάσηδες), δημοσιογράφους, παράσιτα και ανεπάγγελτους.

Δείτε λοιπόν πως με όπλο το μέγιστο κίνημα του γαλλικού διαφωτισμού η γαλλική μα και γενικότερα οι δυτικές ΄΄δημοκρατίες΄΄ επέβαλλαν τις νέου τύπου δημοκρατικοαποικιακές αστικές δημοκρατίες. ( εκμετάλλευση του τρίτου κόσμου ).

Δείτε επίσης πως η Σοβιετική Ένωση με όπλο το κορυφαίο φιλόσοφο Κάρολο Μαρξ και το έργο του επέβαλλε τη λαικοαποικιοκρατική δημοκρατία με τη σειρά της.

Αυτό σημαίνει λιγότερη ή πιο έμμεση εκμετάλλευση των εντός των συνόρων λαών και των συμμάχων αυτών για μικρότερη αντίδραση και αφού αυτοί πεινάνε λιγότερο, θα αντιδρούν λίγο άρα ελεγχόμενα και πάμε τώρα να ξεζουμίσουμε τους άλλους τους τριτοκοσμικούς που και να αντιδράσουν θα τα βολέψουμε. Έχουμε εξάλλου δοκιμασμένες μεθόδους.

Ποιοι αντιπρόσωποι των λαών της δημοκρατικής Ευρώπης και Αμερικής έλαβαν υπόψιν τους τη καθολική αντίδραση των λαών στο βομβαρδισμό του Ιράκ και της Γιουγκοσλαβίας; Γιατί το κίνημα του Σιάτλ και της Γένοβας που είχε τη καθολική αποδοχή του κόσμου χτυπήθηκε βάναυσα και με νεκρούς; Γιατί η ΄΄δημοκρατία΄΄ ΄΄κόβει΄΄ την εναλλακτική ενημέρωση; Τι φοβάται, δημοκρατία δεν έχουμε; Γιατί απαγορεύεται να διαφωνούμε μαζί τους; Γιατί όποιος διαφωνεί και αντιδρά είναι εν δυνάμει τρομοκράτης;

Βάλτε τον εαυτό σας να σκεφθεί πόσα γιατί γεννιούνται μέσα σ΄αυτή την αστική δημοκρατία. Χιλιάδες, ναι είναι χιλιάδες. Σταματήστε τη λαίλαπα που λέγεται τηλεόραση, απομονώστε και απορρίψτε τα ΜΜΕ που είναι κατευθυνόμενα, διαμαρτυρηθείτε και αντιδράστε όπως και με ότι μέσα μπορείτε, να νιώσει επιτέλους και αυτή η αστική δημοκρατία ότι απειλείται, γιατί όσο δε το νιώθει τόσο θα παρεκτρέπεται και θα περιορίζει τις ελευθερίες μας. Γυρίστε τη πλάτη στους πολιτικούς και στα φερέφωνα τους και τέλος ας σκύψουμε όλοι ευλαβικά πάνω στα κείμενα των μεγάλων διανοητών της ανθρωπότητας, Μαρξ, Καστοριάδης, Τσόμσκυ, Ρουσσώ, Προύστ, Βολταίρος, Ραφαηλίδης, Αξελός, μα και τόσοι ακόμη που δεν είναι καθόλου τυχαίο που όλοι μα όλοι τους ήταν και είναι ερωτευμένοι και αιώνια πιστοί στην μία δημοκρατία στην Άμεση Δημοκρατία.


		από Μάιο 2002

ΑΣΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ