Webmaster: Δημήτρης

Ανάλυση οθόνης 800Χ600

Οργάνωση θεμάτων: Βήχος Παναγιώτης

Η Πρώτη του Μάη του 2003 και ο κ. De Grecia γιόρτασε τη Λαμπρή στην Ελλάδα.

Δύο άρθρα με το ίδιο θέμα μας έστειλαν οι συνεργάτες μας από το εξωτερικό, ο ΒΑΪΟΣ ΦΑΣΟΥΛΑΣ από τη Γερμανία και ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ από τη Νέα Υόρκη, και αναφέρονται στο ταξίδι του κ. De Gresia στην Ελλάδα. Ο φίλος Βάϊος αφιερώνει και λίγα λόγια στην επέτειο της Πρωτομαγιάς. Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ εύχεται και στους δύο καλό μήνα και χρόνια πολλά.

Δυο τα θέματά μας σήμερα αλλά ένεκα της ημέρας θα ξεκινήσουμε το σχόλιό μας με την Πρώτη του Μάη τιμώντας στο ελάχιστο όλους εκείνους που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για μια ζωή καλλίτερη και που σήμερα (21ος αιώνας) μας την παίρνουν πίσω. Πρώτη του Μάη του 2003. Οι υλικές και πνευματικές γεύσεις των εορτών της πασχαλιάς όλων των θρησκευτικών δογμάτων, Eβραϊκού, Kαθολικού και Oρθόδοξου βρίσκονται ακόμα στα στομάχια μας υποδηλώνοντας έτσι την καλοπέραση και την απόλαυση του υλισμού, αλλά δείχνουν και τις διαστάσεις του δυτικού-χριστιανικού πολιτισμού, όπως αυτός εκφράστηκε τελευταία με τον Πόλεμο στο Ιράκ και τη συνεχόμενη ανάβαση του Γολγοθά, που ζει ο κόσμος του Ιράκ και γενικότερα της Μέσης Ανατολής. Μια Πρώτη του Μάη σήμερα με πολλά άλυτα προβλήματα γιομάτα από άγος και αβεβαιότητα για το μέλλον της ανθρωπότητας και του Πλανήτη.

Πέρα από τις ομορφιές που μας χαρίζει ο οργασμός της φύσης, υπάρχουν και οι μνήμες γι αυτή τη Μεγάλη ημέρα. Μνήμες υψωμένων ματωμένων λαβάρων και αγώνων, μνήμες απλών αγωνιστών πρωτεργατών για την ανατροπή της αθλιότητας της όμορφης ζωή μας, η οποία σήμερα βρίσκετε σε άμεσο κίνδυνο. Μνήμες λοιπόν απ όλα τα σημεία του Πλανήτη, που τιμούν ΕΜΑΣ, αλλά και απαιτούν τη συνέχιση αυτών των αγώνων από ΕΜΑΣ

Αιώνες τώρα οι αιματοβαμμένες εκφάνσεις της υποδουλωμένης ανθρωπότητας έχουν καταγραφεί στα Δεφτέρια της Παγκόσμιας Ιστορίας κι αυτές αποτελούν τις δυνάμεις, που σήμερα μάχονται στα μοντέρνα σκλαβοπάζαρα της Δύσης.

«Στη μνήμη μας δεν είναι μόνο τα θύματα της εργατικής απεργίας του Σικάγου το Mάιο του 1886. Tο σύγχρονο προλεταριάτο, η τελευταία ιστορική τάξη εκμεταλλευομένων, ενσωματώνει όλες τις άνισες προσπάθειες της υποδουλωμένης ανθρωπότητας να εγερθεί. Tην εξέγερση των σκλάβων του Σπάρτακου κατά τον 1ο π.X. αιώνα, των Xωρικών της Γερμανίας το 1525, των Άγγλων Iσοπεδωτών του 1648, των Kομμουνάρων του Παρισιού το 1871, των Mπολσεβίκων του 1917, της Iσπανικής Eπανάστασης του 1936, των Aνταρτών που οργάνωναν τη Λαϊκή Aυτοδιοίκηση και Λαϊκή Δικαιοσύνη στην κατεχόμενη Eλλάδα, τον Mάη του 68 και την Άνοιξη της Πράγας, την εξέγερση του Πολυτεχνείου και την Bιετναμέζικη επανάσταση, την παλαιστινιακή Iντιφάντα και το Aργεντινάσο» (www.anatolikos.com) και άλλα πολλά που αποτελούν Παγκόσμιο σημείο αναφοράς κι ένα δέος για την δυτική καθεστηκυία τάξη. Zήτω η εργατική Πρωτομαγιά. Ψωμί, δουλειά, ειρήνη, Κάτω ο Πόλεμος!

* * * * * *

Το δεύτερο θέμα μας ανήκει κι αυτό στις πασχαλινές γεύσεις, όπως προαναφέραμε, και αφορά το ταξίδι του κ. De Grecia. Διαβάζουμε στον τύπο διάφορα σχόλια για το πρόσφατο λαμπριάτικο ταξίδι του κ. De Grecia στην Ελλάδα και όχι μόνο. Και τα κανάλια το παίξανε και μάλιστα χορταστικά έτσι που η ενημέρωση να περπατήσει σε κάθε γωνιά. Μεταξύ άλλων, είδαμε κάτι πιστούς μοναρχικούς παππούδες που μας εντυπωσίασαν με τα λεγόμενά τους. Όπως γράφει και ο κ. Ντένης Κονταρίνης από τη Νέα Υόρκη, με άρθρο του: «Ε...Ε...Έρχεται!!!» στις 30.04.2003, ο λαός πρέπει να διδάσκεται την ιστορία του «Να μάθει ο λαός την ιστορία έτσι όπως οι Γκλύξμπουργκ τη θέλουν να έχει γραφτεί. Να λέει ότι ο παππούς του, ο μέγας στρατηλάτης, ήταν εκείνος που λευτέρωσε τα Ιωάννινα κι όχι τα παιδάκια του λαού που έδωσαν το αίμα τους, μεταξύ των οποίων ήταν και ο αείμνηστος πατέρας μου, τραυματίας στο Μπιζάνι»

Ας επιτραπεί στο γράφοντα αντί σχολίου να παραθέσει ένα απόσπασμα από το έργο του: «Οι Σειρήνες της ξενιτιάς» πάλι με έναν παππού, που ως φαίνεται οι παππούδες έχουν ιδιαίτερη αδυναμία στη μοναρχία:

« -Ωπ! ωπ!, ξεφώνιζε ένα γεροντάκι κι ήταν όλο χαρά / κι όλο ανεβοκατέβαζε στα χείλη ποτήρι με κρασί, / που έδινε στο είναι του φωτιά και στις γερτές του πλάτες φυτρώνανε φτερά. / -Να ζήσ η μουναρχία! Έξι γαμπρούς απόχτησα και πέντε νυφαδιές, / δώδεκα αγγόνια αρσενικά κι πέντε τσούπρες γαλανές. / Ω! χωωώ! και σέρνω το χορό, βαράτ οργανοπαίχτες και παίξτε βασιλιά, / κι άμα τολμάει κανένας, ας έρθ ιδώ κουντά! / Και βάραγε ο γέρος την γκλίτσα του στη γη / πολύ μερακλωμένος απ την υποταγή. / Βαριά όμως βαλαντωμένος από βαριά πληγή, / που βρέθηκαν λίγο παλιά κάποιοι «περαστικοί» και ξήλωσαν το βασιλιά, / μα φάγανε κι αυτοί τα κέρατα και τα έντερα και είχαν ξεχαστεί. / Φύλαγε ο γέρος και φυλά τη στράτα στα βουνά / και καρτερά κάθε στιγμή, στιγμή που θε να ρθει, / προσκύνημα να κάνει στου Κώτσιου επιστροφή. / Πιστός και πάντα έτοιμος με συντροφιά την γκλίτσα / Και μ ένα φίλο αχώριστο ένα παλιό σουγιά, / αγνάντευε όλα τα πρωινά και όλα τα δειλινά / πάνω στα πετροβούνια, στείρα από πράσινο, / ξερά από νερό και λίγα σκόρπια γίδια / εκεί, λοιπόν, καρτέραγε με υπομονή να δει / ένα μεγάλο ορίζοντα ν ανοίγει με πουλιά, / με άλογα πολλά και με χρυσά σπαθιά. / Κι όταν γυρνούσε στο χωριό ξαλάφρωνε με λίγο κήρυγμα μέσα στο καφενείο / και πριν να φτάσει σπίτι του άφηνε τις ανάγκες του σε κάποια τσαπουρνιά. / Άκουγε ο λαός, μερακλωμένος καθώς του έλαχε να είναι, κι άρχιζε το χορό, / ένα χορό που βάραγαν και θέλανε του τόπου του οι άρχοντες. / Κι έναν τέτοιο τρανό χορό χορεύανε σε πάμπολλα χωριά, / μεράκια και εθνικισμός τους σκλάβωσαν καλά»

Τέλος στο ίδιο άρθρο το κ. Ν. Κονταρίνη διαβάζουμε: «Προσέχτε τον. Ακόμη και το χέρι σας όταν του δώσετε κοιτάξτε μετά πόσα δάχτυλα μπορεί να σας λείπουν. Αυτός είναι ο De Grecia». Αυτό δεν μπορούμε να το καταλάβουμε. Δηλαδή τι μπορεί να συμβεί; Μήπως βγάλουμε κι εμείς έξι δάχτυλα και συντομεύσουμε να πάρουμε την Πόλη; Για αφαίρεση δακτύλων δεν νομίζουμε ότι μπορεί να συμβεί. Μήπως εννοεί το αντίθετο ο εξαίρετος δημοσιογράφος της διασποράς;

Ε.Ε. - Γερμανία Μάης 01 2003 Web: www.fasoulas.de * e-mail: vaios@fasoulas.de

 

^{Ε...Ε...Έρχεται!!! Ο κ. De Grecia στην Ελλάδα.}

Διονύσης Ε. Κονταρίνης

Περίμενα να περάσουν οι Άγιες μέρες του Πάσχα για να ασχοληθώ λίγο με αυτόν τον ανεκδιήγητο κύριο, που συνεχίζει να διασύρει κάθε αξιοπρέπεια και ανδρισμό που θα μπορούσε να έχει, προκειμένου να κρατάει στην επικαιρότητα τον χαμένο τίτλο του, τον χαμένο θρόνο του, τα χαμένα μεγαλεία του.

Το να επιμένεις να επισκέφτεσαι μια χώρα της οποίας ο λαός στην πλειοψηφία του σε έχει εκδιώξει, προϋποθέτει θράσος μεγάλο. Και το...προτέρημα αυτό ο κ. De Grecia φαίνεται ότι το διαθέτει εν αφθονία. Όπως άλλωστε το διέθεταν και όλοι οι όμοιοί του, που πέρασαν απο τούτο τον κόσμο, Κάρολοι, Λουδοβίκοι, Φραγκίσκοι, Γιώργηδες και ό,τι άλλο όνομα ακόμη. Κιόχι μόνο το διαθέτει ο ίδιος αλλά προσπαθεί και έχει πετύχει να το εμφυσήσει και στα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας του.

Με ύφος μεγάλου αφέντη λοιπόν και με την υπεροψία ζωγραφισμένη στο παχουλό και καλοθρεμμένο πρόσωπό του, παρατηρώντας τα πάντα εξεταστικά γύρω του, έφτασε στην Ελλάδα συνοδευόμενος από την σύζυγό του και από τους επίδοξους διαδόχους και πρίγκιπες Παύλο και Νικόλαο. Επισκέφτηκε την Ήπειρο και συγκεκριμένα τα Ιωάννινα. Μιά περιοχή επιλεγμένη ότι η παρουσία του θα γίνει αισθητή εντυπωσιακά. Διότι η Κέρκυρα που είχε προαποφασιστεί δεν θα του προσέφερε αρκετά ικανοποιητικό κλίμα θερμής υποδοχής μιά και το παρελθόν των Γλύξμπουργκ εκεί έχει αφήσει από παλαιοτάτων χρόνων τις χείριστες των εντυπώσεων. Επιλέχτηκε λοιπόν η Ήπειρος και η πρωτεύουσά της, τα Ιωάννινα, διότι ήταν μιά ευκαιρία να ξυπνήσουν οι μνήμες των πρώτων Βαλκανικών πολέμων. Να μάθει ο λαός την ιστορία έτσι όπως οι Γλύξμπουργκ την θέλουν να έχει γραφτεί. Να λέει ότι ο παππούς του, ο μέγας στρατηλάτης, ήταν εκείνος που λευτέρωσε τα Ιωάννινα κι όχι τα παιδάκια του λαού που έδωσαν το αίμα τους, μεταξύ των οποίων ήταν και ο αείμνηστος πατέρας μου, τραυματίας στο Μπιζάνι.. Και να ακουστούν από τον άσχετο και ανιστόρητο δημοσιογράφο τα έξω από κάθε λογική σχόλιά του....θα επισκεφτεί την περιοχή που το 1912 ελευθέρωσε ο παπούς του, ο Κωνσταντίνος ο στρατηλάτης Λίγη ντροπή ρε φίλε!!!

Είχε φροντίσει έντεχνα και μεθοδευμένα ώστε η παρουσία του σε οποιοδήποτε χώρο, οι επισκέψεις του ακόμη και οι απλοί περιπάτοι του να έχουν πάντοτε μιά έντονη παρουσία κόσμου. Άνθρωποι άσχετοι, που από ότι έδειχνε η ηλικία τους δεν είχανε την.... ευτυχία κείνο τον καιρό ακόμη και να έχουν γεννηθεί κι έτσι δεν γνώρισαν την δόξα των ελληνικών ανακτόρων. Δεν ένοιωσαν το βάρος ενός μισητού στέμματος να σου πιέζει το λαιμό και να σου απαγορεύει να αναπνέεις. Δεν είδαν τα ξερονήσια να γεμίζουν από τους τίμιους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Δεν έζησαν τις ομοβροντίες των εκτελεστικών αποσπασμάτων να σώριαζαν νεκρά τα νιάτα της Ελλάδας.

Δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό και να μην καταγράψω μερικά από τα λεκτικά διαμάντια που ακούστηκαν από τους συμπατριώτες μας, που δηλώνουν θιασώτες των βασιλιάδων χωρίς να μπορούν να δικαιολογήσουν ακόμη και στο εαυτό τους αυτή την...ιδιαιτερότητα τους.

-Εισαι η μόνη ελπίδα μας!!!

Αν μόνη ελπίδα της Ελλάδας είναι ο De Grecia καλύτερα να την...βουλιάξετε την Ελλάδα.

-Σε περιμένουμε. Νάρθεις να βασιλέψεις.

Ο Θεός της πατρίδας μας να μην τους αξιώσει να ζήσουν το...μεγαλείο της βασιλείας των Γλύξμπουργκ, γνωστών και ως De Grecia.

Κάποιος βοσκός αιγοπροβάτων φίλησε το χέρι της Άννας-Μαρίας και την προσφώνησε...Μεγαλειωτάτη!!! Τι να πει κανείς.

Μα καλά βρε φίλοι μου, μνήμη πιθανόν να μην υπάρχει. Το φιλότιμο, το ελληνικό φιλότιμο, τι έγινε; Κι αυτό εξαφανίστηκε μπρος στο αντίκρισμα μιάς άθλιας ομάδας φρικτών υπολειμμάτων;

Εν τω μεταξύ το χρήμα, άγνωστο πόθεν προερχόμενο, κυλούσε άφθονο, αφού ενοικιάστηκαν πολυτελέστατες σουΐτες, χρησιμοποιήθηκαν πολλά αυτοκίνητα, εγευμάτησαν σε πολυτελέστατα και πανάκριβα εστιατόρια, μετακινήθηκαν σε πολλές περιοχές και-υποψιάζομαι- ότι πληρώθηκαν και πολλοί κομπάρσοι. Κι όλα αυτά σε μιά περίοδο όπου ο Μέγας De Grecia ισχυρίζεται ότι ζει με την βοήθεια κάποιων φίλων και συγγενών.

Μα καλά, 29 ολόκληρα χρόνια αυτοί οι φίλοι και οι συγγενείς βοηθάνε μιά...απελπισία; Επί 29 ολόκληρα χρόνια ενισχύουν και υποστηρίζουν ένα μηδενικό; Δεν ντρέπεται

ο κ. De Grecia να υποτιμάει τόσο πολύ την νοημοσύνη του ελληνικού λαού, αφού ονειρεύεται ότι μπορεί κάποια στιγμή να βρεθεί και πάλι καβαλάρης στις πλάτες του;

Λυπάμαι. Το μόνο που μπορώ γιά μιά ακόμη φορά να πω σ αυτούς που κυβερνούν την άμοιρη την πατρίδα μας. Προσέχτε τον. Ακόμη και το χέρι σας όταν του δώσετε κοιτάξτε μετά πόσα δάχτυλα μπορεί να σας λείπουν. Αυτός είναι ο De Grecia.