Πολιτικό καφενείο

Ο ΛΟΥΗΣ ΤΙΚΑΣ ΖΕΙ

Ο Ηλίας Σπαντιδακης δολοφονήθηκε το 1914 , αλλά ο Λουης Τικας «ζει» ακόμη στο Κολοράντο των ΗΠΑ. Πρόκειται για τον Έλληνα Λουη Τικα, τον συνδικαλιστή ηγέτη που δολοφονήθηκε στο Κολοράντο , γιατί ήθελε να κάνει ανθρωπινότερη τη ζωή των εργαζόμενων στα ορυχεία. Ο Λουης Τικας δεν είναι άλλος από τον Ηλία Σπαντιδακη από τα Λουτρά Ρεθύμνου , ο οποίος πήγε μετανάστης στην Αμερική το 1886 σε ηλικία 20 ετών. Έφθασε στο λιμάνι της Νέας Υόρκης και από εκεί στο Κολοράντο , όπου δούλευε σε ανθρακωρυχεία, όπως οι περισσότεροι τότε Έλληνες. Η εργασία σ’ αυτά ητο σκληρή , αλλά πιο σκληρή η εκμετάλλευση των εταιρειών σε βάρος των. Ουσιαστικά οι εταιρείες είχαν οργανώσει τη ζωή τους κατά τρόπο φεουδαρχικό και τους εκμεταλλευοντο ληστρικοτατα Σπίτια, καταστήματα, ταβέρνες, εκκλησίες , νερό φως τα πάντα ανήκαν στην εταιρεία που τα κοστολογούσε κατά 25 % ακριβότερα, σε σύγκριση με την ελεύθερη αγορά . Και δεν είχαν άλλη επιλογή διότι ητο υποχρεωτικό να είναι πελάτες των ευκολιών της εταιρείας για να επιστρέφουν σ’ αυτήν το πενιχρό εισόδημα τους . Για το σκοπό αυτό δεν τους πλήρωναν σε δολάρια αλλά σε «σκριπ» Στους εργαζόμενους ανήκε η σκληρή δουλειά, κάτω από τις πιο ανασφαλείς και άθλιες συνθήκες . Για να αντιληφθείτε το μέγεθος της εκμετάλλευσης ο εργαζόμενος πλήρωνε για τροφή και ύπνο 30 δολάρια όταν το ημερομίσθιο δεν ξεπερνούσε τα 2 δολάρια .

Ο Λουης Τικας φύσει φιλελεύθερος χαρακτήρας δεν ανέχεται τη σκληρή εκμετάλλευση και την απάνθρωπη ζωή. Οργανώνει τους εργάτες του ορυχείου και μετά περιέρχεται με δικά του χρήματα τις Πολιτείες της Αμερικής για να συνεγείρει και ενώσει τους εργάτες του κλάδου του. Οι εταιρείες αφηνιάζουν με την πρωτοβουλία του ανυπότακτου Έλληνα και καιροφυλακτούν να τον πλήξουν. Το Πάσχα του 1914 οδηγείται και ο Λουης Τικας στο δικό του σταυρό. Οι σφαίρες της Εθνοφυλακής τον βρήκαν πάνω στο Πασχαλινό φαγοπότι , στο χορό και στο γλέντι . Τον πυροβόλησε πισώπλατα ο υπομοίραρχος Linderfeld την στιγμή που τον είχαν ακινητοποιήσει δυο εθνοφρουροί. Επακολουθεί σωστό μακελειό. Η Εθνοφρουρά σκοτώνει δεκάδες εργαζόμενους που διαμαρτυρήθηκαν για τη δολοφονία . Τα πτώματα των έμειναν άταφα επί τριήμερον . Η κηδεία του Τικα μετεβλήθη σε λαϊκό προσκύνημα και διαμαρτυρία κατά της βίας και εκμετάλλευσης.

Σήμερα όσοι επισκέπτονται το Τρινινταντ του Κολοράντο αντικρίζουν το μεγαλοπρεπές μνημείο των δολοφονηθεντων εργατών, μαζί με τον Κρητικό ηγέτη τους Λουη Τικα. Πολλοί ψάχνουν να βρουν το σπίτι του φλογερού αυτού ανθρώπου που αψήφησε την κτηνώδη δύναμη των «κορπορεισον» και επροταξε τα στήθη του στην αυθαιρεσία των εργοδοτών. Αιωνία του η μνήμη. Ο Λουης Τικας πρέπει να ζήσει και στη μνήμη των Ελλήνων και να μας καθοδηγεί στο δρόμο του ανωνος και του καθήκοντος. Το Συνδικαλιστικό μας Κίνημα τον γνωρίζει άραγε ;

Κ. Χ. Κωνσταντινίδης

29/10/2002


		από Μάιο 2002