Webmaster: Δημήτρης

Ανάλυση οθόνης 800Χ600

Οργάνωση θεμάτων: Βήχος Παναγιώτης

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

ΝΙΚΟΣ ΜΑΝΑΒΗΣ

Μια και μόνη λέξη είναι επαρκής να περιγράψει τα πολιτικά καθήκοντα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, της φτωχομεσαίας αγροτιάς και των εργατών γης στον ορυμαγδό των αντιδραστικών εξελίξεων που έχουμε στον αγροτικό τομέα τους τελευταίους μήνες. Κι αυτή δεν είναι άλλη από την αντεπίθεση. Αντεπίθεση σε όλα τα μέτωπα, αντεπίθεση που θα φτάσει μέχρι το τέλος, που δεν θα χαρίζει γαρίφαλα στους μπάτσους και την κυβερνητική πολιτική. Με τίποτα δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε να κυριαρχήσουν μεταξύ της φτωχομεσαίας αγροτιάς μοιρολατρικές απόψεις του τύπου "έτσι ήρθαν τα πράγματα κι έτσι θα πάνε", τώρα είναι που πρέπει να πούμε "έτσι ήρθαν τα πράγματα μα έτσι δεν θα πάνε, όπως θα έλεγε ο Αζίν Νεσίν. Η μοιρολατρία είναι βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης, της ΝΔ, των μεγαλοαγροτών και της ΕΕ. Δεν υπάρχει καμιά νομοτέλεια που επιβάλλει το κόψιμο των επιδοτήσεων στους καπνοπαραγωγούς, την μείωση του πλαφόν στο βαμβάκι, τη σταδιακή μείωση των επιδοτήσεων στο ρύζι, το σκληρό σιτάρι και το ελαιόλαδο. Οι προτάσεις της Κομισιόν για την ενδιάμεση αναθεώρηση της ΚΑΠ δεν είναι μονόδρομος.

Οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις των προηγούμενων χρόνων έδειξαν δύο στοιχεία. Από την μια είναι οι αγωνιστικές διαθέσεις και το ανυπότακτο πνεύμα της φτωχομεσαίας αγροτιάς που παρά τις συκοφαντίες που έχουν δεχθεί οι αγώνες της, συνεχίζει να συμμετέχει μαζικά σε αυτούς. Το δεύτερο είναι ότι η έλλειψη πολιτικής γραμμής που να εκφράζει τα δικά της συμφέροντα και παρά τις ηρωικές προσπάθειες που πολλές φορές καταβάλει οδηγείται από ήττα σε ήττα. Αντίθετα οι μεγαλοαγρότες, που και στις κινητοποιήσεις αποτελούν αισχρή μειοψηφία, πάντα καταφέρνουν να βγαίνουν κερδισμένοι κι αυτό γιατί η ηγεσία τους ποτέ δεν κάνει εκπτώσεις στις πολιτικές κατευθύνσεις που ακολουθεί.

Καθήκον της Αριστεράς και κυρίως της ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν είναι να καταγράφει με όσο πιο μελανά χρώματα μπορεί τις εξελίξεις. Αλλά να οργανώνει την αντίσταση και να βάζει τις βάσεις για την ανατροπή της αγροτικής πολιτικής της ΕΕ προβάλλοντας ένα άλλο όραμα. Όπου ο άνθρωπος δεν θα είναι δυνάστης της γης, τα αγροτικά προϊόντα δεν θα μετατρέπονται σε παγίδες θανάτου για τους εργαζόμενους της Ευρώπης, αλλά αντίθετα άνθρωπος και φύση θα αποτελούν ένα αρμονικό σύνολο. Στην κατεύθυνση αυτή μονόδρομος είναι ο αγώνας για την επιβίωση, για την ανατροπή αυτής της πολιτικής σε Ελλάδα και Ευρώπη. Μονόδρομος είναι η αγωνιστική μαχητική συνεργασία της φτωχομεσαίας αγροτιάς, των εργατών γης και των εργαζομένων της πόλης.

Το αμέσως επόμενο διάστημα είναι ανάγκη οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς, με πρωταγωνιστές τις δυνάμεις του ΝΑΡ και του ΜΕΡΑ, στην ύπαιθρο να προχωρήσουν συντονισμένα και συντεταγμένα στη συγκρότηση επιτροπών αγώνα σε όσο το δυνατόν περισσότερα χωριά. Προβάλλοντας σε ενιαίο πλαίσιο τόσο τα "μεγάλα" ζητήματα της ανατροπής της ΚΑΠ, των συμφωνιών της GATT και της αγροτικής πολιτικής της κυβέρνησης, μαζί με τα επιμέρους ζητήματα που υπάρχουν κατά προϊόν (βαμβάκι, καπνός, ελαιόλαδο, ρύζι, σκληρό σιτάρι, αιγοπρόβειο κρέας, παράκτια αλιεία, κλπ).

Δύο πρέπει να είναι οι βραχυπρόθεσμοι στόχοι. Πρώτον, στις αγροτικές κινητοποιήσεις του χειμώνα για πρώτη φορά να γίνει εμφανής και ξεκάθαρη η παρουσία με διαφορετικό πλαίσιο, αυτοτελή οργάνωση και μεθόδους δράσης του μπλοκ της φτωχομεσαίας αγροτιάς και των εργατών γης. Ο δεύτερος βραχυπρόθεσμος στόχος θα πρέπει να είναι το ραντεβού του καλοκαιριού του 2003 στη Θεσσαλονίκη. Εκεί μέσα στο μπλοκ των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς πρέπει οι εργάτες γης και οι φτωχομεσαίοι αγρότες να έχουν το δικό τους ξεχωριστό μέτωπο. Η επιτυχία αυτών των στόχων τούτη τη φορά είναι πιο εύκολα πραγματοποιήσιμη από κάθε άλλη. Οι περικοπές των επιδοτήσεων και το σύνολο των μέτρων που λαμβάνονται κάνουν όλο και περισσότερο απεχθείς στους αγρότες την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κόμματα που ευαγγελίζονται τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας μας. Τώρα είναι πολύ πιο ξεκάθαρο από κάθε άλλη φορά ποιος είναι ο πραγματικός λόγος ύπαρξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όλα τα παραπάνω και όποιες κινήσεις αποφασισθούν θα πρέπει να στοχεύουν σε δύο βασικές γραμμές. Η πρώτη είναι να κατοχυρωθεί στη συνείδηση όλου του αγροτικού κόσμου ο ταξικός διαχωρισμός των μεγαλοαγροτών από τη μια μεριά και της φτωχομεσαίας αγροτιάς - εργατών γης από την άλλη. Ο δεύτερος στόχος είναι να κατοχυρωθεί η αυτόνομη πολιτική έκφραση του μπλοκ της φτωχομεσαίας αγροτιάς και των εργατών γης στο επίπεδο του κινήματος, ώστε να μη γίνεται ουρά των αστικών πολιτικών που το μόνο που κάνουν είναι να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των μεγαλοαγροτών.

Ο Νίκος Μαναβής είναι αρθρογράφος της εφημερίδας ΡΗΓΜΑ της Μυτιλήνης