Πολιτικό καφενείο

"Ο Μεγάλος Ανατολικός"

Πρότεινε αυτήν την σελίδα 

Forum

Βιβλίο επισκεπτών

 Επικοινωνία

  Καθημερινή ανανέωση.                                         Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή                 Τελευταία ενημέρωση 29 May 2005

Θέμα

Αρχείο

Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενες/οι  ψάχνουν για δουλειά στις μικρές Αγγελίες!

80.000 ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ ΜΗΝΕΣ!

Πάνω από 30.000 απολύσεις στις κατασκευές και άλλες τόσες στον ιματισμό το επόμενο διάστημα!

Δεκάδες χιλιάδες απολύσεις πλήττουν την εργατική τάξη σε όλη την Ελλάδα. Στις απολύσεις πρωτοστατούν επιχειρήσεις με προκλητική κερδοφορία, όπως οι κατασκευαστικές, ή αστέρες της χρηματιστηριακής αφαίμαξης, όπως ο Λαναράς. Άμεσες πολιτικές ευθύνες για τον Καραμανλή, που σημαδεύει τις «συντεχνίες», δηλαδή τους εργαζόμενους, ενώ αυτοί απολύονται. Η πάλη κατά των απολύσεων είναι ζήτημα προτεραιότητας για το εργατικό κίνημα.

Αποκαλυπτικό των προθέσεων του κεφαλαίου είναι τα αποτελέσματα της πρόσφατης έρευνας που εκπόνησε η ICAP για λογαριασμό του ΣΕΒ. Οι βιομήχανοι αποδίδουν ευθέως τη βελτίωση της κερδοφορίας κατά το 2003 στη «συγκράτηση του κόστους εργασίας». Μάλιστα, όπως τόνισαν δεν εννοούν μόνο τη συμπίεση του μισθολογικού και μη κόστους, αλλά ευθέως και τις απολύσεις! Πέρυσι, οι μεγάλες βιομηχανίες μείωσαν σημαντικά τον αριθμό των εργαζομένων τους, κι ας ήταν μάλιστα μια χρονιά κατά την οποία τα προ φόρων κέρδη τους σημείωσαν σημαντική αύξηση κατά 15%! Σύμφωνα με έναν πρώτο υπολογισμό, τους τελευταίους μήνες έγιναν ή προγραμματίζονται συνολικά πάνω από 80.000 απολύσεις. Όσο δύσκολα παίρνει ο εργάτης αύξηση ένα ευρώ, τόσο εύκολα ο καπιταλιστής απολύει!

Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει! Ήδη το δρόμο το δείχνουν οι εργάτες της Φάνκο, που από την περασμένη εβδομάδα αρνήθηκαν όλοι τους να παραλάβουν το χαρτί της απόλυσης και προχώρησαν σε κατάληψη του εργοστασίου της Νάουσας, δηλώνοντας αποφασισμένοι να μην περάσει ούτε μια από τις 100 απολύσεις του Λαναρά. Οι 2.000 απολυμένοι συμβασιούχοι του υπουργείου Πολιτισμού, που μετά από πολλές μέρες απεργιακού αγώνα ένιωσαν στην πλάτη τους και τα γκλομπ των ΜΑΤ. Αλλά και οι εργαζόμενοι της Σόφτεξ που αγωνίζονται μήνες τώρα, έχοντας απέναντί τους όχι μόνο την εργοδοσία, αλλά και τον υφυπουργό Απασχόλησης που κάνει πλάτες στην πολυεθνική…

Κάποιες πρώτες συλλογικές προσπάθειες βρίσκονται σε εξέλιξη και στο χώρο των κατασκευών, όπου αναμένεται η πιο βίαιη εκδήλωση της επίθεσης του κεφαλαίου. Κυρίως από το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, ενώ το Συνδικάτο Οικοδόμων συνεχίζει τη σιωπή του. Ωστόσο, όλα αυτά είναι πολύ λίγα. Απαιτείται ουσιαστικός συντονισμός ενεργειών και ανάληψη συγκεκριμένων αγωνιστικών πρωτοβουλιών από όλα τα επιμέρους σωματεία που δραστηριοποιούνται σε χώρους που πλήττονται από το κύμα απολύσεων. Ελάχιστη αφετηρία, πρέπει να είναι το αίτημα να μην υπάρξει καμιά απόλυση. Και μάλιστα, το αίτημα αυτό δεν πρέπει να απευθύνεται μόνο στις εταιρείες, αλλά και στην κυβέρνηση Καραμανλή, που αποδέχεται την κατάσταση και διευρύνει την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και την επιδότηση του κεφαλαίου.

Το εργατικό κίνημα πρέπει, τώρα, με επιθετικό τρόπο, να παλέψει ενάντια σε όλο το πλέγμα της ευέλικτης και ανασφαλούς εργασίας, που γίνεται όπλο για τις απολύσεις, διεκδικώντας κανονικές προσλήψεις για όλους τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Για να είναι νικηφόρος ο εργατικός αγώνας αναγκαία προϋπόθεση είναι να αποκτήσει συνολικότερα χαρακτηριστικά και να αντιπαραθέσει με ενιαίο τρόπο τις εργατικές ανάγκες στο σύνολό τους, όπως το να πληρώσουν τα αφεντικά, να επιδοτηθεί η εργασία από τα κέρδη και όχι η εργοδοσία από τους φορολογούμενους, να καλυφθούν τα επιδόματα ανεργίας και οι ασφαλιστικές ανάγκες από την εργοδοσία για όλο το διάστημα της ανεργίας ή ακόμα και αιτήματα για εθνικοποίηση επιχειρήσεων που κλείνουν και εργατικό έλεγχο σε όλες.

Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ (ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ), μπροστά στην Καταιγίδα των απολύσεων που βρίσκεται σε εφαρμογή, δημοσιεύει ένα άρθρο του συνεργάτη του ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΑΜΟΥΛΗ το οποίο δημοσιεύεται και στο ΠΡΙΝ που κυκλοφορεί.

Ένα πραγματικό πογκρόμ σε βάρος της εργατικής τάξης έχει εξαπολύσει το εγχώριο κεφάλαιο προχωρώντας τους τελευταίους μήνες σε δεκάδες χιλιάδες απολύσεις, που συνοδεύονται άλλοτε με λουκέτα και μεταφορά των εργοστασίων σε χώρες με τριτοκοσμικές συνθήκες εργασίας και…μισθοδοσίας και άλλοτε με επέκταση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και της εντατικοποίησης της εργασίας. Τα φαινόμενα αυτά αναμένεται να ενταθούν στο ερχόμενο διάστημα. Πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου, τα τελευταία χρόνια, επίθεση στον κόσμο της εργασίας που σηματοδοτεί μια δραματική χειροτέρευση των όρων αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης και μια σαφή διεύρυνση της έκτασης και της έντασης της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.

Το σύνθημα για το χορό των απολύσεων έδωσε στις αρχές του χρόνου ο Οδυσσέας Κυριακόπουλος, πρόεδρος του ΣΕΒ, δηλώνοντας ότι «τα επόμενα χρόνια η ανεργία θα εκτοξευθεί στο 18-20% εξαιτίας της ανυπαρξίας διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων». Από τότε, οι καπιταλιστές από όλους τους κλάδους, είτε πρόκειται για τον ιδιωτικό τομέα, είτε για τις – κατ’ ευφημισμό – δημόσιες επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, έχουν κηρύξει τον κοινωνικό πόλεμο στο δικαίωμα της εργασίας, απολύουν μαζικά, άμεσα ή έμμεσα μέσω των προγραμμάτων «εθελουσίας εξόδου» αποσκοπώντας όπως κυνικά ομολογούν, στη «βελτίωση των οικονομικών δεικτών τους» και την αύξηση της κερδοφορίας τους.

Απολύσεις που θα ανέλθουν μέχρι και τις 10.000 για τους μισθωτούς μηχανικούς και τις 20.000 για τους εργατοτεχνίτες προανήγγειλε την περασμένη εβδομάδα ο εκπρόσωπος του Ινστιτούτου Οικονομίας Κατασκευών. Το κατασκευαστικό κεφάλαιο, αφού απομύζησε το ελληνικό δημόσιο κατασκευάζοντας έργα συνολικού προϋπολογισμού 3,5 δις. Ευρώ, εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο δεκάδες χιλιάδες έλληνες και αλλοδαπούς εργαζόμενους, και έβαψε τα χέρια του με αίμα δεκάδων αθώων εργατών (μόνο στα ολυμπιακά έργα «επίσημα» 12 νεκροί), είδε την κερδοφορία του να εκτινάσσεται σε δυσθεώρητα ύψη και τώρα έρχεται να δηλώσει προκλητικά, μέσω του ΙΟΚ, ότι «το 98% των κατασκευαστικών εταιρειών βρίσκονται στο “κόκκινο”»!

Σύμφωνα με το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, στον κλάδο ήδη υπάρχει καταιγισμός απολύσεων και δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι βρίσκονται ή θα βρεθούν μέχρι τον Δεκέμβρη στο δρόμο. Για παράδειγμα, μόνο στον όμιλο Ακτωρ-Ελληνική Τεχνοδομική πρόκειται να απολυθούν πάνω από 1.500 εργαζόμενοι και μάλιστα μέσα στους επόμενους δύο μήνες. Υπάρχουν εταιρείες που βρίσκονται σε διαδικασία κλεισίματος, όπως η Ευρωπαϊκή Τεχνική, Μπαλάφας, Καματάκης. Το σύνολο σχεδόν των τεχνικών εταιρειών εμφανίζονται να έχουν τόσο σοβαρά προβλήματα που αδυνατούν να πληρώσουν με συνέπεια το προσωπικό τους, όπως για παράδειγμα, οι εργαζόμενοι στην ΑΛΤΕ, του ομίλου Αλαμανή, που έχουν να πληρωθούν εδώ και τέσσερις μήνες…

Σε εργασιακούς χώρους όπως είναι οι τράπεζες και οι ΔΕΚΟ, γνωρίζει μέρες δόξας η «εθελούσια έξοδος», που αποτελεί μια διαφορετική έκφραση της πολιτικής μείωσης θέσεων εργασίας, αλλά με τα ίδια αντεργατικά αποτελέσματα. Σαρωτικές ανατροπές επιχειρούν να περάσουν κυβέρνηση και διοίκηση στον ΟΤΕ, όπου εκτυλίσσεται και ένα μεγάλο στοίχημα για τις καθεστωτικές δυνάμεις: Η ουσιαστική κατάργηση της μονιμότητας και η νομιμοποίηση των απολύσεων στις υπό κρατικό έλεγχο επιχειρήσεις. Ο ΟΤΕ, τα τελευταία δέκα χρόνια έχει «ξεφορτωθεί» πάνω από 10.000 υπαλλήλους με το σύστημα της «εθελούσιας εξόδου». Πρόσφατα, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος Παναγής Βουρλούμης, προανήγγειλε μαζικές απολύσεις που φτάνουν στο 33% του σημερινού μόνιμου προσωπικού του ΟΤΕ, ανακοινώνοντας «σχέδιο αναδιοργάνωσης» που προβλέπει «αποχώρηση» 6.250 ατόμων, είτε με υποχρεωτική συνταξιοδότηση είτε με εθελουσία έξοδο, «προκειμένου ο ΟΤΕ να αντεπεξέλθει στις συνθήκες της απελευθερωμένης τηλεπικοινωνιακής αγοράς». Έσπευσε να ζητήσει τη συναίνεση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας για την τροποποίηση του κανονισμού προσωπικού (!) έτσι ώστε να είναι δυνατή η απόλυση όσων έχουν προϋπηρεσία 27 ετών και έχουν συμπληρώσει την ηλικία των 50 ετών! Ο Π. Βουρλούμης είπε ότι θα κάνει και 2.000 προσλήψεις, μόνο που φυσικά είναι ευνόητο ότι θα γίνουν με συμβάσεις αορίστου χρόνου, με αξιοποίηση των διαφόρων εταιρειών ενοικίασης εργατών, με συμβασιούχους και λοιπά θύματα των πιο άγριων μορφών εκμετάλλευσης μισθωτής εργασίας. Ο ΟΤΕ πριν λίγα χρόνια είχε 30.000 εργαζόμενους, αλλά με τη μεταβίβαση του έργου του σε ιδιώτες εργολάβους και εταιρείες συμβούλους έφθασε σήμερα στις 17.000.

Πάντως, την πόρτα της «εθελούσιας εξόδου» άνοιξαν πρώτοι οι τραπεζίτες της Εθνικής Τράπεζας, ανακοινώνοντας ένα από τα μαζικότερα προγράμματα «εθελουσίας εξόδου» που έχουν πραγματοποιηθεί ποτέ στην Ελλάδα, και στοχεύοντας στην περικοπή 1.900 θέσεων (μόνιμης) εργασίας. Πριν από μερικά χρόνια δια της «εθελουσίας» είχαν αποχωρήσει από την Εθνική άλλοι 1.300 υπάλληλοι. Ανάλογο πρόγραμμα βρίσκεται σε εξέλιξη στην Εμπορική με 300 εργαζόμενους να αποχωρούν «εθελουσίως», αλλά και σε άλλες τράπεζες όπως Γιούρομπανκ, Γενική κλπ. Ταυτόχρονα, όπως καταγγέλλει η ΟΤΟΕ, σε κάποιες από τις παραπάνω τράπεζες καλούνται ανεπίσημα σε ατομική βάση και πολλές φορές εκβιαστικά πολλοί εργαζόμενοι να αποχωρήσουν.

Με την επιλογή τους αυτή οι τραπεζίτες απώτερο στόχο έχουν να μειώσουν τα λεγόμενα λειτουργικά κόστη των τραπεζών, να βελτιώσουν τους «δείκτες» τους, όπως απαιτεί ο χρηματιστηριακός ανταγωνισμός της Σοφοκλέους, και βέβαια μακροπρόθεσμα να εξασφαλίσουν νέα κέρδη, εντατικοποιώντας την εκμετάλλευση από το εναπομείναν προσωπικό, αλλά και από το όλο και αυξανόμενο εργατικό δυναμικό που οι τράπεζες απασχολούν με όλες τις μορφές της ελαστικής εργασίας.

Στο ίδιο μήκος κύματος της μείωσης προσωπικού, κινείται και η ΔΕΗ, η οποία δεν αντικατέστησε 600 άτομα που συνταξιοδοτήθηκαν μέσα στο προηγούμενο δωδεκάμηνο, ενώ την επόμενη διετία με το σχέδιο εθελουσίας που εφαρμόζεται θα περικόψει άλλες 2.000 θέσεις μόνιμης εργασίας. Τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ, η πολιτική μείωσης θέσεων εργασίας έχει οδηγήσει σε ραγδαία συρρίκνωση του προσωπικού από τα 32.000 στα 27.800 άτομα και αυτή με τη σειρά της στην επέκταση της μαύρης και ελαστικής εργασίας, της εντατικοποίησης και της έξαρσης των εργατικών δυστυχημάτων. Τα κέρδη άλλωστε απαιτούν ανθρωποθυσίες! Αλλά και στην Ολυμπιακή έχει τεθεί θέμα αποχώρησης 2.000 εργαζομένων.

Στο μέτωπο των συμβασιούχων, το χορό των απολύσεων άνοιξε η ίδια η κυβέρνηση, με την απόλυση μέσα σε μια εβδομάδα 2.000 εργαζομένων στο υπουργείο Πολιτισμού, ενώ την Παρασκευή προχώρησε στην εσπευσμένη απόλυση 5.500 συμβασιούχων πυροσβεστών, αντί της συνηθισμένης ημερομηνίας (31/10) που λήγουν κάθε χρόνο οι συμβάσεις, δημιουργώντας μάλιστα σε αρκετούς πρόβλημα για την εγγραφή τους στο Ταμείο Ανεργίας! Στο ίδιο καθεστώς εργασιακής ομηρίας, μέσω συμβάσεων έργου ή χρόνου, τελούν σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα πάνω από 140.000 συμβασιούχοι, οι οποίοι απολύονται από δήμους, δημόσιες υπηρεσίες και ΔΕΚΟ τμηματικά και «στα μουλωχτά».

Στους πολύπαθους κλάδους κλωστοϋφαντουργίας και ιματισμού που ήδη από τα προηγούμενα χρόνια κύματα αναδιάρθρωσης έχουν δεχτεί σημαντικό πλήγμα οι θέσεις εργασίας, όλα δείχνουν ότι βρισκόμαστε σε μια νέα φάση που συνθέτεται από κλεισίματα εργοστασίων, μαζικές απολύσεις και μεταφορά παραγωγικών μονάδων σε άλλες αγορές που διαθέτουν πιο φθηνό εργατικό δυναμικό. Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, η απώλεια θέσεων εργασίας στην κλωστοϋφαντουργία μπορεί να φτάσει έως και τις 30.000 την επόμενη τετραετία, ως απόρροια της διεθνούς κρίσης. Κορυφαίο δείγμα αυτής της τάσης είναι ο όμιλος Κλωνατέξ του Λαναρά, με το κλείσιμο του εργοστασίου της Φάνκο και την απόλυση 100 εργατών. Όπως ανακοίνωσε ο όμιλος, «η διακοπή της λειτουργίας της εν λόγω μονάδας αποτελεί μέρος του επιχειρησιακού σχεδίου αναδιοργάνωσης», η οποία πάντα περνά πάνω από τους εργαζόμενους και αφήνει άθικτες τις παροχές από το κράτος και τις τράπεζες προς την εργοδοσία. Τα Κλωστήρια Κορίνθου μείωσαν το απασχολούμενο προσωπικό τους, ενώ πριν από ένα περίπου έβαλε λουκέτο η εταιρεία Κορφίλ στην Κόρινθο, απολύοντας 56 εργαζόμενους. Σε σταδιακές απολύσεις προβαίνει μεθοδικά στα εργοστάσιά της και η εταιρεία Επίλεκτος, από τις μεγαλύτερες εταιρείες στην παραγωγή νημάτων. Η συγκεκριμένη βιομηχανία εμφανίζει μείωση κατά 25% του προσωπικού της ή περίπου 200 λιγότερους εργαζόμενους, την τελευταία διετία. Την ίδια περίοδο, μία άλλη παραδοσιακή βιομηχανία, η Μουζάκης έχει περιορίσει το προσωπικό της κατά περίπου 1/5. O όμιλος απασχολεί 1.257 εργαζόμενους έναντι 1.520 στα τέλη του 2001. Στο δρόμο της ανεργίας βρέθηκαν και οι 150 εργάτες της Ελλατέξ, της θυγατρικής εταιρείας του περιβόητου γκέτο της ΕΤΜΑ, που μεσουράνησε την εποχή της χρηματιστηριακής αρπαχτής, ολοκληρώνοντας έτσι μια πορεία απαξίωσης, με διαρκείς απολύσεις, και εντατικοποίηση των εναπομεινάντων εργατών.

Σημαντική έξαρση παρουσιάζουν οι απολύσεις και σε άλλους κλάδους όπως τα ναυπηγεία, η πληροφορική και οι χρηματιστηριακές εταιρείες. Ειδικότερα, ο όμιλος Νεώριον, που διαθέτει τα ναυπηγεία Ελευσίνας, το μεγαλύτερο ναυπηγείο σε πωλήσεις, μείωσε το προσωπικό κατά 350 άτομα ή 18% του συνόλου τον τελευταίο ενάμιση χρόνο και κατά 507 εργαζόμενους ή 25% του συνόλου από το 2002.

ΤΕΛΟΣ

Υστερόγραφο Πολιτικού Καφενείου.

Τρομακτική κρίση αντιμετωπίζει και ο κλάδος των μουσικών! Τα νυκτερινά κέντρα εργάζονται μία ή δύο ημέρες την εβδομάδα εκτός 10-15 Κέντρων στην Αττική που εργάζονται 5 ή 6 ημέρες.

Η ανεργία – αυτών που δεν εργάζονται ούτε αυτή τη μία ημέρα την εβδομάδα -είναι γύρω στο 45%, ενώ εδώ και χρόνια οι μουσικοί είναι αδύνατον να συμπληρώσουν τα ένσημα για να πάρουν σύνταξη! Ούτε καν επίδομα ανεργίας καταφέρνουν να πάρουν οι περισσότεροι αφού τα ένσημα που εξασφαλίζουν είναι περίπου 60 με 70 το χρόνο!

TO ΜΕΓΑΛΟ ΦΑΓΟΠΟΤΙ ΤΟΥ «ΔΗΜΟΣΙΟΥ» ΤΟΜΕΑ

Όσο προμελετημένη ήταν η αναφορά του Κώστα Καραμανλή στους «νταβατζήδες», άλλο τόσο ήταν και στις «συντεχνίες», φωτογραφίζοντας προφανώς τον κρατικό τομέα και τα συνδικάτα του. Όλα δείχνουν ότι το επόμενο διάστημα η κυβέρνηση της ΝΔ θα ξεκινήσει βίαιη επίθεση για την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων, για την πλήρη υποταγή στα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια νυν και πρώην κρατικών επιχειρήσεων και για την υποδούλωσή τους σε συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα. Δεν ξεκινούν από μηδέν. Θα στηριχθούν στη νομοθεσία και την πρακτική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, αλλά προχωρώντας σε ακόμα πιο επώδυνα - για τους εργαζόμενους – βήματα, που υπαγορεύονται και από το έντονα ανταγωνιστικό περιβάλλον του ευρωπαϊκού και διεθνή καπιταλισμού.

Πώς διαμορφώνονται τα σχέδια της κυβέρνησης Καραμανλή, όπως περιγράφονται καταρχήν από τα δημοσιεύματα φιλικών στη ΝΔ εντύπων; Η διοίκηση του ΟΤΕ προωθεί την αποφασιστική μείωση του προσωπικού κατά 6.000 άτομα, μέσα στο 2005! Στον ίδιο δρόμο σπρώχνεται και η ΔΕΗ, όπου υπάρχει σε εξέλιξη ένα ανάλογο – μικρότερης όμως δυναμικότητας – πρόγραμμα. Η Ολυμπιακή Αεροπορία ωθείται ουσιαστικά στο κλείσιμο, καθώς το 2002 παρουσίασε ζημιές 515 εκατ. Ευρώ, που αναμένονται να είναι πολύ μεγαλύτερες το 2003. Οι επόμενοι διαγωνισμοί αναμένονται άγονοι, όπως και οι προηγούμενοι, με αποτέλεσμα η πτώχευση να αποδειχθεί ως η μόνη λύση, όπως πιέζει ουσιαστικά και η ΕΕ. Στην περίπτωση αυτή είναι φανερό ότι κυβέρνηση και αγοραστής ξεφορτώνονται μια και καλή τους εργαζόμενους στην Ολυμπιακή. Στο στόχαστρο έχει μπει και ο ΟΣΕ, ο οποίος εμφανίζεται με χρέη 3 δις. Ευρώ, καθώς παραμένει στο περιθώριο ουσιαστικά κάθε προσπάθεια ανάπτυξης του σιδηροδρομικού δικτύου.

Αλλά και οι αστικές συγκοινωνίες προετοιμάζονται για αναδιορθώσεις. Καταρχήν, υπερπροβάλλονται τα χρέη τους. Η ΕΘΕΛ, για παράδειγμα, παρουσιάζει ζημιές 928 εκατ. Ευρώ το 2003, ενώ ζημιογόνα εμφανίζονται τα τρόλεϊ (ΗΛΠΑΠ) και ο ηλεκτρικός (ΗΣΑΠ). Αυτό που δεν λένε οι φωστήρες της ιδιωτικο-οικονομικής διαχείρισης, γαλάζιοι ή πράσινοι, είναι ότι οι δημόσιες συγκοινωνίες δεν μπορεί παρά να είναι άμεσα ζημιογόνες, γιατί προσφέρουν κοινωνικό έργο σε προσιτές τιμές. Το κοινωνικό κέρδος, που προσμετράται συνολικά, είναι πολύ μεγαλύτερο. Συγκοινωνίες με πανάκριβο εισιτήριο, που θα λειτουργεί αποτρεπτικά για τη χρήση τους, σημαίνει περισσότερα Ι.Χ. άρα μποτιλιάρισμα, τσάκισμα νεύρων, χαμένος χρόνος, ρύπανση. Η δημόσια συγκοινωνία γίνεται αναποτελεσματική. Το είδαμε αυτό και στον προαστιακό που τα βαγόνια πηγαινοέρχονται άδεια. Πάντως και στις αστικές συγκοινωνίες, πέρα από άλλες αναδιαρθρώσεις, η κυβέρνηση σκέφτεται τον τρόπο που θα βάλει μέσα τους ιδιώτες. Μάλλον από το παράθυρο, δηλαδή από τους δήμους… «Δύσκολη» περιγράφεται η κατάσταση και σε βιομηχανίες του κρατικού τομέα, όπως η ΕΑΒ, η ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ, όπου και εκεί αναμένονται επεμβάσεις με μείωση του προσωπικού.

Οι κυβερνήσεις άφησαν τις κρατικές επιχειρήσεις να φαλιρίσουν και έρχονται τώρα να τις ξεπουλήσουν. Ο Καραμανλής ετοιμάζεται να παρέμβει με αντεργατικές κινήσεις τόσο προς το εσωτερικό των κρατικών επιχειρήσεων, όσο και προς τις εξωτερικές τους σχέσεις. Στο εσωτερικό του κρατικού τομέα προβλέπονται απολύσεις, εντατικοποίηση και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, χτύπημα (ή υποβάθμιση) κατοχυρωμένων ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Αλλά και για τους υπόλοιπους εργαζόμενους που θα έπρεπε να απολαμβάνουν τις υπηρεσίες των κρατικών (καλύτερα ιδιωτικο-κρατικών πλέον) εταιρειών, το «σπάσιμο των αυγών» των «συντεχνιών» θα σημαίνει ακριβότερα τιμολόγια για χειρότερη εξυπηρέτηση. Αυτή είναι και η βάση για τη δυνατότητα δημιουργίας ενός μετώπου αντίστασης και ανατροπής της επίθεσης. Σε συνδυασμό βέβαια με το γεγονός ότι εάν περάσει το αντεργατικό παράδειγμα σε επιχειρήσεις σαν τον ΟΤΕ ή την ΕΘΕΛ, θα δώσει μήνυμα ακόμα μεγαλύτερης βαρβαρότητας στον ιδιωτικό τομέα.

22/10/2004