ΔΡΑΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ Η ΝΔ

Μέτρα εναντίον μισθωτών, αγροτών και μικρομεσαίων

Αγριεύει σταδιακά η οικομονική πολιτική της κυβέρνησης Καραμανλή, προκαλώντας δυσφορία, αντιδράσεις, ακόμη και απειλές ρήξης με τμήματα των κοινωνικών στρωμάτων που καθόρισαν την εκλογική της νίκη – ρήξεις μέχρι και με κορυφαία συνδικαλιστικά στελέχη της ίδιας της ΝΔ. Ήδη η κυβέρνηση κινδυνεύει να χάσει τον έλεγχο των δεξιών αγροτιστών στους βαμβακοπαραγωγούς της Θεσσαλίας, οι οποίοι απειλούν με κινητοποιήσεις, ενώ ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Ευ. Μπασιάκος τους απευθύνει φαιδρές κατηγορίες για… «αντιευρωπαϊκές και αντικοινοτικές απόψεις»! Χαρακτηριστικό της έκτασης και των πολιτικών επιπτώσεων αυτών των αντιδράσεων είναι ότι παρά τις εντολές Καραμανλή προς τα στελέχη της ΝΔ να αποστασιοποιηθούν από αυτές τις κινητοποιήσεις, την περασμένη εβδομάδα σύσσωμοι οι νεοδημοκράτες βουλευτές της Λάρισας πήραν μέρος σε σύσκεψη δεξιών αγροτών για το βαμβάκι, διαμηνύοντας στον Β. Μεϊμαράκη ότι «αν δεν πηγαίναμε, δεν θα βρίσκαμε ούτε την ψήφο μας στην κάλπη, στις επόμενες εκλογές». Πολλή ευρύτερη είναι η δυσφορία που επικρατεί στους μικρομεσαίους επαγγελματοβιοτέχνες που καλούνται να πληρώσουν εκβιαστικά πρόσθετους φόρους που θα ξεπεράσουν κατά πολύ το ένα δισεκατομμύριο ευρώ, προκειμένου να κλείσουν τις φορολογικές τους υποθέσεις της τετραετίας 1999-2002. Καθόλου καλύτερα δεν αισθάνονται μισθωτοί και συνταξιούχοι που αναμένουν αυξήσεις της τάξης του 3-4%, την ώρα που η εφιαλτική ακρίβεια καλπάζει σε όλους τους τομείς και κυρίως στα πάσης φύσεως είδη διατροφής, με τις λαϊκές να έχουν μεταβληθεί σε… «μπουτίκ οπωροκηπευτικών» ως προς τις τιμές. Στο στήσιμο της κυβερνητικής επιχείρησης για την προώθηση σχεδίου άγριας λιτότητας, πρωταρχικό ρόλο παίζει το παραμύθι της διαρκούς αύξησης του ελλείμματος. Όχι φυσικά λόγω αναπτυξιακών δαπανών υπέρ της υγείας, της παιδείας κλπ., του λαού, αλλά εξαιτίας της σπουδής της κυβέρνησης να εξαγγείλει αμέσως τη μείωση των φορολογικών συντελεστών για τα κέρδη των επιχειρήσεων, πράγμα που μεταφράζεται σε απώλεια βέβαιων κρατικών εσόδων ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, οπότε φυσικά το έλλειμμα διογκώνεται λόγω της «ελάφρυνσης» των επιχειρηματιών, την οποία καλούνται να πληρώσουν οι μισθωτοί, οι αγρότες και οι μικρομεσαίοι! Επιπλέον, με το κόλπο του ελλείμματος ελπίζει να προκαλέσει «διαταγή» της ΕΕ για λιτότητα, κατά το πρότυπο της Πορτογαλίας.

Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει ένα σχετικό άρθρο του συνεργάτη μας ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ που δημοσιεύεται και στο ΠΡΙΝ που κυκλοφορεί.

ΣΦΙΧΤΟΤΕΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΕΙΣ ΠΡΟΩΘΕΙ Η ΝΔ

Εγκαταλείπεται σταδιακά το μοντέλο της «ήπιας προσαρμογής»

Πορεία προς Αθήνα και αποκλεισμό της σχεδιάζουν οι αγρότες

Την πρόθεση της κυβέρνησης να αποχαιρετήσει σιγά-σιγά την τακτική της «ήπιας προσαρμογής» υποδηλώνουν μια σειρά μέτρα που αποφασίστηκαν και ανακοινώθηκαν τις τελευταίες ημέρες, συνθέτοντας στο σύνολό τους ένα πλέγμα πολύ πιο σφιχτής και αντιλαϊκής στο περιεχόμενό της οικονομικής πολιτικής. Η αλλαγή του μίγματος οικονομικής πολιτικής, προς όφελος αντιδραστικότερων μέτρων γίνεται υπό την επίκληση της όξυνσης των δημοσιονομικών ανισορροπιών, όπως αυτές καταγράφηκαν με την εκτίναξη του ελλείμματος του κρατικού προϋπολογισμού για το 2004. Συγκεκριμένα, μόνο κατά τους πρώτους ένδεκα μήνες, σύμφωνα με στοιχεία που δόθηκαν την Παρασκευή στη δημοσιότητα από το Γενικό Λογιστήριο, το έλλειμμα αυξήθηκε κατά 21%, θέτοντας ευρύτερα ερωτηματικά για την αποτελεσματικότητα της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής και την ικανότητά της να επιτύχει τους στόχους που έχει θέσει.

Τα σημαντικότερα ερωτηματικά όμως αφορούν το περιεχόμενό της. Η αύξηση του ελλείμματος, μόνο προσχηματικά μπορεί να παρουσιασθεί ως αιτία για την αλλαγή της οικονομικής πολιτικής. Γιατί, αν η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ενδιαφερόταν για το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού, θα μπορούσε να αυξήσει για παράδειγμα τους συντελεστές φορολόγησης των ανωνύμων εταιρειών. Ο πρωθυπουργός όμως προτίμησε να τους μειώσει, προδικάζοντας απώλειες κρατικών εσόδων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ και όξυνση της δημοσιονομικής κρίσης!

Την ίδια ώρα λαμβάνονται έκτακτα μέτρα, επί της ουσίας, ώστε να εξασφαλισθεί η ομαλή εκτέλεση του προϋπολογισμού κατά το 2005. Ειδικότερα, αποφασίστηκαν ή μπήκαν σε τροχιά υλοποίησης τα εξής: Πρώτο, πάγωμα των δαπανών του κάθε υπουργείου έτσι ώστε να μην παρατηρηθεί η υπέρβαση που γίνεται κάθε χρόνο, όταν από το δεύτερο τρίμηνο κιόλας, ζητούνται επιπλέον κονδύλια, που οδηγούν σε εκτροχιασμό κάθε πρόβλεψη που υπήρχε στον προϋπολογισμό. Εδώ όμως δεν πρόκειται για τα κινητά των στελεχών κάθε υπουργείου ή οργανισμού, ούτε τα εκτός έδρας που παίρνει μια δράκα… δικών τους παιδιών. Πλέον αφορά ακόμη και τις προσλήψεις. Ρεπορτάζ φέρουν τον υπεύθυνο για θέματα λιτότητας στο υπουργείο της πλατείας Συντάγματος, Πέτρο Δούκα, να δίνει οδηγίες για την κατάργηση των οργανικών θέσεων όσων δημοσίων υπαλλήλων συνταξιοδοτούνται, ώστε να μειωθούν οι δαπάνες μισθοδοσίας. Έτσι όμως, ο όγκος εργασίας των εναπομεινάντων υπαλλήλων θα αυξηθεί και το γενικό επίπεδο απασχόλησης του εργατικού δυναμικού θα μειωθεί. Στο πλαίσιο της συγκράτησης των δαπανών υπολογίζεται ότι η εισοδηματική πολιτική που θα ανακοινώσει ο υπουργός Οικονομίας τις επόμενες εβδομάδες για τους μισθωτούς του Δημοσίου και τους συνταξιούχους, θα προβλέπει αυξήσεις λίγο μεγαλύτερες του 3%, ενώ οι προεκλογικές υποσχέσεις για γενναία αύξηση του ΕΚΑΣ έχουν ήδη βρει τη θέση τους, στις ελληνικές καλένδες.

Το δεύτερο μέτρο άμεσης απόδοσης αφορά τους μικρομεσαίους που θα κληθούν να περάσουν από το γκισέ της εφορίας για το κλείσιμο εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων της τετραετίας 1999-2002. Αυτή η τακτική όμως, που αφορά 400.000 φορολογούμενους, είναι κυνικός εκβιασμός, καθώς δεν πρόκειται για τη συναινετική επιβολή ενός φόρου που θα παραγράφει όσα έπρεπε να έχουν πληρώσει οι υπόχρεοι κατά τα προηγούμενα χρόνια. Η εφορία αφού πρώτα επιβάλλει όρους τήρησης των φορολογικών στοιχείων που είναι αδύνατο να εφαρμοστούν κατά γράμμα ακόμη και από τον πιο επιμελή φορολογούμενο, και αφού προεισπράξει ότι ποσά ορίσει, έρχεται στη συνέχεια και λέει με ύφος Καμόρα: Επειδή αν ψάξω θα βρω λάθη στα βιβλία και θα σε ξετινάξω, δώσε μου όσα αυθαίρετα θα ορίσω, που είναι λιγότερα από όσα – πάλι αυθαίρετα – μπορώ να επιβάλω ως πρόστιμο αφού προχωρήσω σε έλεγχο και τότε, ούτε γάτα ούτε ζημιά. Κατά βάθος όμως είναι αυθαιρεσία και κλεψιά. Το μέτρο αυτό θα γενικευτεί σφίγγοντας έτσι τη φορολογική μέγγενη που έρχεται να βαθύνει τον ταξικό διαχωρισμό των μικρομεσαίων, συμπιέζοντας προς τα κάτω την πλειοψηφία τους.

Το τρίτο μέρος που θα επιστρατεύσει η κυβέρνηση της ΝΔ για να αυξήσει τα έσοδα είναι οι ιδιωτικοποιήσεις. Επειδή όμως εδώ το ΠΑΣΟΚ άφησε πραγματικά καμένη γη πίσω του, μια και ιδιωτικοποίησε ότι μπορούσε να ιδιωτικοποιηθεί, η νέα κυβέρνηση θα κινηθεί εκ των πραγμάτων σε «γραμμή Τουριστικών Ακινήτων». Δηλαδή, θα αρχίσει να πουλάει βουνά, λαγκάδια, παραλίες και σπήλαια, καταπίνοντας αμάσητη έτσι την οξεία κριτική που έκανε προεκλογικά στο ΠΑΣΟΚ για το σκάνδαλο της ΕΤΑ. Στην ίδια κατηγορία των λεγόμενων «μέτρων απελευθέρωσης της αγοράς», ή αποχαλίνωσης των δυνάμεων της αγοράς δηλαδή του κεφαλαίου, εντάσσεται και η απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων. (σ σ. Βλέπε http://anatolikos.com/forum/viewtopic.php?t=401 ) Το μέτρο αυτό θα επιδεινώσει δραματικά τους όρους απασχόλησης και διαβίωσης δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων σε όλη την Ελλάδα, που ήδη αμείβονται και εργάζονται με τους χειρότερους όρους. Η απόφαση κατάργησης του ωραρίου στα εμπορικά δεν έρχεται να διευκολύνει τους καταναλωτές, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, αλλά πρώτα και κύρια τις πολυεθνικές που ήδη έχουν αποσπάσει τα μεγαλύτερα μερίδια σε κάθε είδους αγορά εμπορευμάτων.
Τα παραπάνω μέτωπα (και όσα ακόμη είναι βέβαιο ότι θα ανοίξουν, όπως για παράδειγμα το ασφαλιστικό) υπογραμμίζουν τη σημασία που έχει το οικονομικό ζήτημα κατά το 2005. Η κυβέρνηση προφανώς δεν σκοπεύει άμεσα να περάσει στη γραμμή Μητσοτάκη, που δεν χάνει ευκαιρία να ζητάει «πιο αποτελεσματικά μέτρα». Όλοι αντιλαμβάνονται όμως ότι το μίγμα πολιτικής που έχει εξαγγείλει ο πρωθυπουργός αδυνατεί να υποστηρίξει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το στόχο της πολιτικής του, που είναι η αντιμετώπιση της μετα-ολυμπιακής κρίσης και η αύξηση των κερδών του κεφαλαίου. Όσο θα περνάει δε ο χρόνος και θα διαπιστώνεται αυτή η ανεπάρκεια, τόσο τα έκτακτα φορολογικά μέτρα εισπρακτικού χαρακτήρα θα εμφανίζονται ως αναγκαία!