|
Θέμα
Εργατικά Αγροτικά
Αρχείο
Κεντρική Σελίδα
"Ξεσελώνουν" οι ξενοδόχοι ενόψει του 2004. Για λίγες μέρες διακοπών χρειάζονται πολλά Εύρο, ενώ αντίθετα οι εργαζόμενοι στις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν φοβερά προβλήματα.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΠΙΑΝΟΥ
ΣΥΝΘΕΣΑΙΖΕΡ
Για μικρούς, αρχάριους
Για μεγάλους, προχωρημένους
ΕΙΔΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ
ΓΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΕΚΜΑΘΗΣΗ
Από τον Μουσικοσυνθέτη
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΗΧΟ
τηλ. 6946205678
|
ΑΣΥΔΟΤΟΙ ΟΙ ΞΕΝΟΔΟΧΟΙ
Λογαριάζουν μόνο ...τα κέρδη τους
Επίθεση απολύσεων και ...ευλυγισίας στις εργασιακές σχέσεις ενόψει 2004
To ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει ένα άρθρο του συνεργάτη μας ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΑΜΟΥΛΗ για την ασυδοσία των ξενοδόχων μέσα στην καλοκαιρινή σαιζόν κι ενόψει του 2004
To βάθος των αντιδραστικών αλλαγών που δρομολογούνται στο εργασιακό καθεστώς στα ξενοδοχεία και τις τουριστικές επιχειρήσεις έρχεται να καταδείξει η απόλυση μιας εργαζόμενης από το ξενοδοχείο Ιντερκοντινένταλ στο οποίο εργαζόταν επί έξι συνεχή χρόνια ως "έκτακτη".
Η συγκεκριμένη εργαζόμενη, όπως και δεκάδες άλλες συναδέλφισσές της στο ξενοδοχείο, πήγαινε για μεροκάματο μόνο ύστερα από τηλεφώνημα του εργοδότη. Δεν κάλυπτε "πάγιες και διαρκείς" ανάγκες, όπως λέγεται συχνά τελευταία για εργαζόμενους που δουλεύουν με συμβάσεις χρόνου ή έργου ή που "μισθώνονται" ευκαιριακά μέσω άλλων εταιρειών. Ήταν αναγκασμένη να κάνει το πολύ δεκάξι μεροκάματα το μήνα, γιατί αλλιώς θα έπρεπε να προσληφθεί με σύμβαση αορίστου χρόνου, όπως είναι το "μόνιμο" προσωπικό του ξενοδοχείου.
Πριν από λίγο καιρό, η διοίκηση του ξενοδοχείου αποφάσισε πως το έργο της καθαριότητας των δωματίων θα ήταν πιο οικονομικό εάν εκχωρούνταν σε ξένη ιδιωτική εταιρεία, από το να πληρώνει το ίδιο το ξενοδοχείο δικό του προσωπικό. Έτσι, ανακοινώθηκε ότι σταδιακά δεν θα ξανακαλέσει το έκτακτο προσωπικό, καθώς ανέθεσε σε ιδιωτική εταιρεία να φέρνει δικό της προσωπικό για τη συγκεκριμένη εργασία. Δεκάδες εργαζόμενοι, που απασχολούνταν με αυτό το καθεστώς, πλέον θα πεταχτούν σε δόσεις στο δρόμο της ανεργίας και τη θέση τους θα πάρουν άλλοι, ίσως μετανάστες, που θα "ανήκουν" σε άλλο εργοδότη, δεν θα συνδικαλίζονται, ούτε θα απεργούν, δεν θα αμείβονται με τη σύμβαση των ξενοδοχοϋπαλλήλων, δεν θα ασφαλίζονται στα βαρέα και ανθυγιεινά, ούτε θα δικαιούνται ένα γεύμα ημερησίως…. Είναι αποκαλυπτικό το γεγονός ότι το προσωπικό του συνεργείου έχει πιάσει κανονικά δουλειά με δικαίωμα μόνο τεσσάρων ρεπό το μήνα και μισθό περίπου 600 ευρώ, όταν το "έκτακτο" προσωπικό λάμβανε τα ίδια με το πολύ 16 μεροκάματα το μήνα! Όλα σχεδιασμένα, λοιπόν, με γνώμονα την "ελαχιστοποίηση του κόστους"!
Η εργοδοσία ξεκίνησε από τη συγκεκριμένη εργαζόμενη γιατί ήταν από τις πιο ανυπότακτες. Απόδειξη της διευθυντικής "ανησυχίας" ήταν ότι στη στάση εργασίας του ΕΚΑ για την επέμβαση στο Ιράκ, το τμήμα της κρέμασε τις φόρμες εργασίας και κατέβηκε στη διαδήλωση. Όμως η απολυμένη ήταν και από αυτές που όλα τα προηγούμενα χρόνια πίεζαν το σωματείο των "μονίμων" να δεχτεί ως μέλη του και όλους τους εργαζόμενους που εργάζονταν με αυτό το καθεστώς ομηρίας και ημιαπασχόλησης.
Εδώ προκύπτουν και οι σημαντικές ευθύνες του σωματείου, που αρχικά δεν "είδε" την απόλυση και που ακόμα και τώρα δεν έχει βγάλει ούτε καν μια ανακοίνωση συμπαράστασης στην απολυμένη, και ας κόπτεται ότι ανήκει στον "ταξικό πόλο" του ΠΑΜΕ. Συνδικαλιστές μάλιστα την παρότρυναν να "ψάξει και κάπου αλλού", διότι "αυτή η υπόθεση έχει λήξει". Η διάσπαση και ο κατακερματισμός των εργαζομένων προωθείται από την εργοδοσία, αλλά αναπαράγεται από τη γραφειοκρατική αντίληψη του κατεστημένου συνδικαλισμού. Η ταξική αλληλεγγύη "ανακαλύφθηκε" από το σωματείο στις απεργίες για το ασφαλιστικό, όταν οι ακάλυπτοι συνδικαλιστικά έκτακτοι εργαζόμενοι χρησιμοποιούνταν από την εργοδοσία ως απεργοσπαστικός μηχανισμός. Έτσι, πείστηκε το σωματείο πως έπρεπε να συμπεριλάβει ως μέλη του και αυτόν τον κόσμο.
Ο φόβος και η ανασφάλεια κυριαρχεί όχι μόνο στους "έκτακτους" του Ιντερκοντινένταλ και στους 500 εργαζόμενους που καθημερινά δουλεύουν στο ξενοδοχείο. Όμως και αλλού το "κλίμα" είναι ανάλογο: Στο Λήδρα Μάριοτ, το "μόνιμο" προσωπικό βρίσκεται σε υποχρεωτική άδεια. Στο Χίλτον, με αφορμή την ανακαίνιση, και παρά τις αντίθετες υποσχέσεις της εργοδοσίας, απολύθηκαν οκτώ εργαζόμενοι μετά την επαναλειτουργία του ξενοδοχείου, ανάμεσά τους και ο πρόεδρος του επιχειρησιακού σωματείου, ενώ και σε άλλα ξενοδοχεία συμβαίνουν ανάλογα περιστατικά.
Το ξενοδοχειακό κεφάλαιο, με αφορμή την Ολυμπιάδα και τις "αυξημένες απαιτήσεις" της σε ξενοδοχειακές υπηρεσίες, αξιοποιεί τη σημερινή κρίση, εξαπολύοντας μια μεγάλη επίθεση προκειμένου να αλώσει τις εργασιακές σχέσεις στο χώρο των ξενοδοχείων, να καταργήσει στην πράξη τις συλλογικές συμβάσεις, να αξιοποιήσει με τον καλύτερο τρόπο το θεσμό του σκλαβοπάζαρου εργατικής δύναμης, της υπενοικίασης, να απολύσει κόσμο και να απαλλαγεί από ανεπιθύμητους και ανυπότακτους εργαζόμενους.
Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις, οι δυνάμεις του επίσημου συνδικαλισμού αδυνατούν να συγκροτήσουν αντιστάσεις ακόμα και για τα στοιχειώδη δικαιώματα. Αναπαράγουν τη διάσπαση των εργαζομένων στις επιχειρήσεις του κλάδου σε "μόνιμους" και "εξωτερικούς", αρνούνται να ενοποιήσουν τους εργαζόμενους και την πάλη τους, αντικρίζουν με "δέος" το "σοκ" των απολύσεων και της επιχειρούμενης άλωσης των εργασιακών σχέσεων.
Οι εργαζόμενοι στο Ιντερκοντινένταλ, στο Χίλτον και αλλού, ίσως για την ώρα να αντιμετωπίζουν με αμηχανία τέτοιες απολύσεις που "κρύβονται" από το νόμο. Ωστόσο, η πάλη για το δικαίωμα στη δουλειά και την αξιοπρεπή διαβίωση σύντομα θα διαλύσει τα σύννεφα του φόβου και θα γεννήσει αγώνες που θα φέρουν την εργατική αλληλεγγύη και την αυτοπεποίθηση στο προσκήνιο.
03/07/2003
|
|
