ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΠΟΓΚΡΟΜ ΣΤΗΝ ΑΠΟ-ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ «ΙΣΧΥΡΗ ΕΛΛΑΔΑ»

Ιδού η θηριώδης «ομοψυχία» του «μισθωτού σκλάβου» και του απογειωμένου εργολάβου

Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ συνεχίζοντας την ιδεολογική του πάλη ενάντια στον εθνικισμό, το ρατσισμό και το φασισμό, δημοσιεύει ένα άρθρο του συνεργάτη του ΔΙΟΝΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΥ με θέμα το ρατσιστικό πογκρόμ εναντίων των Αλβανών φιλάθλων, μετά τη νίκη της Εθνικής Ομάδας ποδοσφαίρου της, επί της Ελληνικής. Δημοσιεύεται στο ΠΡΙΝ που κυκλοφορεί.

Επίσης ακολουθεί μία περιγραφή της απάντησης που δόθηκε από εργαζόμενους, οργανώσεις και μετανάστες στο πογκρόμ κατά των Αλβανών. Το κείμενο έχει γράψει η ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΣΜΑ

Φθινόπωρο, τα φύλλα πέφτουν… Μαζί τους και τα φύλλα συκής: η φθινοπωρινή σονάτα που διαδέχθηκε το πολυδιαφημισμένο «καλοκαίρι της Ελλάδας» ήταν άγριος, ρατσιστικός παιάνας. Η «ισχυρή», «κοσμοπολίτισσα», «φιλόξενη» Ελλάδα έπαψε να απαριθμεί κεκτημένα μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες και άρχισε να αποτιμά το μεγαλείο της με άλλους δείκτες: ένας νεκρός Αλβανός κι εβδομήντα τραυματίες στα νοσοκομεία, λίγες μόνον ώρες μετά τον Αγώνα στα Τίρανα. Συλληφθέντες μόνο…Αλβανοί. Αφθονοι άνδρες των ΜΑΤ συμπαραστάτες των αφιονισμένων της «Χρυσής Αυγής» - και όχι μόνο. Κυβερνητικός εκπρόσωπος που «καταδικάζει» γενικώς και αορίστως τα επεισόδια, λες και ήταν μια αντιπαράθεση ρουτίνας έπειτα από κάποιο ελληνικό ποδοσφαιρικό ντέρμπι. Αστυνομία με ευδιάκριτο ρόλο – και όχι μόνο – όταν ξυλοκοπούσε κι αυτή τα θύματα. Επιτέλους, οι πάντες καταλάβαιναν τι θα συνέβαινε στην Ελλάδα σε βάρος των Αλβανών, εάν νικούσε η εθνική τους ομάδα. Η ηγεσία του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης «δεν σκέφθηκε» καν να στείλει δυνάμεις στα κεντρικά σημεία των μεγάλων πόλεων; Ναι, ήταν η «ίδια» αστυνομία που «πήρε άριστα» στους Ολυμπιακούς Αγώνες…

Τέτοια κυβερνητική στάση δεν μπορεί να την εκμαιεύει καμία επιμέρους «τάση Ψωμιάδη». Ο Π. Ψωμιάδης – τον οποίο, άλλωστε, ουσιαστικά κάλυψε πλήρως η κυβέρνηση – είναι στο ρατσιστικό ντόπινγκ ότι ο…Τζέκος στο κανονικό! Κορυφή του παγόβουνου, με πλήθος συνενόχων. Είναι το αλεξικέραυνο που καλείται να προσελκύσει τις όποιες αντιδράσεις για το αίσχος των ημερών, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να δείξει ότι η «κεντρική της» γραμμή θα μπορούσε να είναι – ή μπορεί να γίνει – ακόμη σκληρότερη…

Η συγκυρία ήλθε γάντι στις εγχώριες πολιτικές και οικονομικές ελίτ: ελληνοαλβανική ποδοσφαιρική αναμέτρηση στα Τίρανα εν μέσω ποικίλων εκδηλώσεων, λίγο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες εδώ. Η ελληνική κοινωνία είχε ήδη εξοικειωθεί σε σημαντικό βαθμό με την ιδέα ότι θα νιώθει υπερήφανη για τα κλέη του πολιτικού «της» συστήματος. Ανακουφισμένη για τα κέρδη των επιχειρηματιών «της». Σχετικά αδιάφορη για το θάνατο δεκατεσσάρων εργατών στη χερσαία «γαλέρα» της Μεγάλης Ιδέας. Δεκτική στο μάθημα Πατριωτικής Κυτταρολογίας της Φανής Χαλκιά. Ανεκτική απέναντι στο άθλημα της ρίψης μπουκαλιών, όταν ένας «βάρβαρος» Κορεάτης νικά δικό μας αθλητή. Ηλθε λοιπόν η ώρα να δείξει η ελληνική κοινωνία τι έμαθε, να κάνει την πρώτη ΜΟ (Μετά Ολυμπιακούς) πρακτική της άσκηση! Γιατί έπρεπε να γίνει αυτό στο πεδίο ενός ρατσιστικού πογκρόμ ανά την Ελλάδα; Για πολλούς λόγους. Ενδεχομένως ο πλέον ειδικός και βραχυπρόθεσμος είναι η προετοιμασία μιας εύκολης, πολιτικά ανέξοδης μαζικής απέλασης αλβανών μεταναστών, τώρα που τα ολυμπιακά έργα τελείωσαν. Ο πλέον γενικός λόγος; Προφανώς η ρυμούλκηση της ελληνικής κοινωνίας επί το συντηρητικότερο, τώρα που ανάβει «πράσινο» για τα…δέοντα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής. Κάπου στα ενδιάμεσα, ένας ακόμη λόγος: το «ξεσκούριασμα» των (παρα)κρατικών εφεδρειών! Αν οι μελλοντικές κοινωνικές και πολιτικές αναμετρήσεις καταστήσουν αναγκαίους νέους Γιάννηδες Καλαμπόκες, από πού θα προκύψουν αυτοί; Από την ΟΝΝΕΔ και άλλα παραδοσιακά κομματικά μορφώματα; Μα αυτά έχουν σχεδόν απονεκρωθεί. Όμως τα «λεβεντόπαιδα» της Γαλάζιας Στρατιάς, που διαθέτουν και την «αίγλη» των «ακομμάτιστων» και των «εχθρών του συστήματος», μπορούν να ενισχύσουν παντοιοτρόπως την «εθνική προσπάθεια» να επιβληθεί «νόμος και τάξη». Σήμερα Αλβανοί, αύριο απεργοί… 

Που να αντέξει λοιπόν την εικόνα των Αλβανών που πανηγύριζαν η «ελληνική ψυχή»! Η ίδια που ευφραίνεται – και καλά κάνει – όταν δικές μας ομάδες, σύλλογοι ή εθνικές, νικούν σε χώρες με πολλούς έλληνες μετανάστες. Η ίδια που γλεντά με τα έξαλλα «εκτός έδρας» πανηγύρια των δικών μας. Τα πανηγύρια των Αλβανών, όμως, ήταν «προκλητικά» και «ασεβή για τη χώρα που τους θρέφει» (ναι, ζουν με…αργομισθίες) μόνο και μόνο γιατί ήταν αλβανικά! Η κοινωνία που τρελαινόταν να ακούει τις φίλιες δυνάμεις να κραυγάζουν στην Πορτογαλία το… λελογισμένο «με το έτσι, με το θέλω – τη Γαλλία σας την κάνουμε μπουρδέλο» και η οποία δεν είχε δυσφορήσει παλιότερα όταν οι «κομάντος της» κραύγαζαν στο Λεβερκούζεν «Γερμανοί γουρούνια θα γίνετε σαπούνια» (!), διακρίνει αίφνης στα σεξουαλικού περιεχομένου συνθήματα των Αλβανών – λες και υπάρχουν άλλα στο ποδόσφαιρο – τις απειλές της «μεγάλης Αλβανίας» Βλέπει στα χοροπηδητά των μεταναστών της Ομόνοιας την κίνηση του…επίδοξου εγκληματία και στα γέλια τους τη χαιρεκακία των αλβανικών αρχών όταν φαλκιδεύουν δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας. Και κατά ένα τμήμα της, καθόλου ευκαταφρόνητο, απαιτεί ομαδική τιμωρία ή τουλάχιστον δηλώνει ότι την κατανοεί!

Θα ήταν εύκολο, αλλά και εξαιρετικά επιπόλαιο, να «εξηγήσουμε» τα πάντα επισημαίνοντας μόνο τον επαίσχυντο ρόλο, τον οποίο διαδραμάτισαν τα εγχώρια ΜΜΕ – κυρίως τηλεοπτικά. Ναι, καλλιέργησαν εκ των προτέρων «πολεμικό» παροξυσμό. Ναι, έφθασαν σε σημείο να παρουσιάσουν ένα πανό, στο οποίο αναγραφόταν «εδώ δεν είναι Πορτογαλία», περίπου σαν κήρυξη πολέμου. Ναι, ο Άλφα μόλις τελείωσε τη μετάδοση του αγώνα κατέβαλε αγωνιώδεις προσπάθειες να… επισπεύσει τους ξυλοδαρμούς: Συνεχείς συνδέσεις με την Ομόνοια ακόμη κι όταν η πλατεία ήταν σχεδόν άδεια, νύξεις του αθλητικού παρουσιαστή για «ταραξίες Αλβανούς», εν ολίγοις ουσιαστική έκκληση για κάθοδο των μυρίων τραμπούκων! Ναι, το ίδιο κανάλι χρειάστηκε ένα 24ωρο έως ότου παραδεχθεί ότι οι μεν έλληνες φίλαθλοι έχουν αποδοκιμάσει ουκ ολίγες φορές κατά τη διάρκεια της ανάκρουσης άλλων εθνικών ύμνων, οι δε συνθήκες διεξαγωγής του συγκεκριμένου αγώνα «δεν ήταν τραγικές». Ναι, και κατόπιν εορτής τα «σοβαρά» κανάλια έχουν μονιμοποιήσει τους Βορίδη, Καρατζαφέρη, κλπ. Όμως όλα αυτά δεν θα επαρκούσαν για μία τόσο ανησυχητικά ευρεία έγκριση ή ανοχή, εάν δεν «τα σήκωνε» το έδαφος ενός προϋπάρχοντος ρατσισμού, καλά ριζωμένου, ο οποίος δεν αίρεται βάσει «εποχικών» χαρακτηριστικών. Καμία αναζωπύρωση της εγκληματικότητας δεν είχαμε αυτήν την περίοδο. Κανένα θεαματικό συμβάν, από αυτά που λειτουργούν καταλυτικά στη συλλογική συνείδηση, όπως ήταν λ.χ. οι δύο «λεωφορειοπειρατείες» το 1999. Ούτε καμία ξαφνική ουσιαστική κρίση στις σχέσεις Αθήνας – Τιράνων. Τότες Με αξιοζήλευτη λαϊκή σοφία ο πρώην ποδοσφαιριστής Αχιλλέας Ασλανίδης είπε: «Η χαρά των Αλβανών είναι η χαρά του εργάτη που νικά τον εργοδότη, το νεόπλουτο». Ναι, η χαρά των Αλβανών αυτό ήταν. Η «ελληνική» οργή όμως δεν είναι μονοσήμαντη. Η Ελλάδα, με τις κοινωνικές και ταξικές διαχωριστικές γραμμές της να είναι θολωμένες από την κάπνα των πυροτεχνημάτων και μπλεγμένες στους ολυμπιακούς κύκλους (το «έως πότε» εξαρτάται από πολλά), αναδύει και νεοπλουτισμό και κακομοιριά. Εξαιρετικά ισχυροί οι «πάνω», δεν έχουν λόγους τούτη την ώρα να κρύψουν τη βαναυσότητα του συστήματός τους πίσω από «ουμανιστικά» φληναφήματα και «πολυπολιτισμικές» επιφάσεις. Έχουν την άνεση να προσφέρουν στους «κάτω» την ικανοποίηση της διαπίστωσης ότι υπάρχουν υποδεέστεροι τροχοί της άμαξας. Ένας δαρμένος Αλβανός την ημέρα, άραγε τη μιζέρια την κάνει πέρα; Ο ρατσισμός αυτών των ημερών είναι η «εθνική ομοψυχία» του «μισθωτού σκλάβου» και του απογειωμένου εργολάβου. Κι είναι καθαρόαιμος ρατσισμός, όχι απλή ξενοφοβία. Δεν είναι η παραφωνία στην «κοσμοπολίτικη», «ισχυρή» Ελλάδα. Είναι η αποκάλυψη της πεμπτουσίας της.

Τι μένει; ΟΙ όψιμες…αντιρατσιστικές καταγγελίες του ΠΑΣΟΚ. Έλεος! Δεν είναι μόνο η γενική πλην αδιάσειστη αλήθεια ότι η όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και η αύξηση των νεόπτωχων (επί ΠΑΣΟΚ προσέγγισαν το ¼ του πληθυσμού) αυτομάτως τροφοδοτεί το ρατσισμό. Ακόμη και στο επίπεδο των επί μέρους επιλογών, δεν υπάρχει «κάνουλα» διοχέτευσης ρατσιστικών αντιλήψεων – κοινωνική, πολιτική, εθνικιστική – που να μην την άνοιξαν οι «σοσιαλιστές» της κακιάς ώρας την τελευταία δεκαετία. Το καλοκαίρι του 1993, όταν επιδεινώθηκαν οι σχέσεις των κυβερνήσεων Μητσοτάκη_Μπερίσα, το ΠΑΣΟΚ του Α. Παπανδρέου υιοθέτησε απολύτως το διπλό ανατριχιαστικό πρότυπο «συλλογική τιμωρία – πολιτική ομηρία». Όχι μόνο υποστήριξε τις μαζικές απελάσεις αλβανών μεταναστών, αλλά κανένα στέλεχός του δεν ταράχθηκε όταν ο βουλευτής του Στ. Παπαθεμελής δήλωσε: «Όποιος Αλβανός δεν περνάει από το τελωνείο, θα πυροβολείται»! Χρόνια αργότερα, όταν οι Αλβανοί είχαν εξεγερθεί κατά του Μπερίσα για τις περιβόητες «πυραμίδες», ο ίδιος…λαμπρός πολιτικός ζήτησε να εισβάλουν ελληνικά στρατεύματα στη χώρα τους ως προληπτική προστασία της ελληνικής μειονότητας. Κανείς στο «εκσυγχρονιστικό» ΠΑΣΟΚ δεν ζήτησε την εκπαραθύρωσή του. Ως υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Σημίτη ο…αντιρατσιστής Θ. Πάγκαλος κινδυνολογούσε ασύστολα στη Βουλή για την εγκληματικότητα των αλλοδαπών, διογκώνοντάς την αδίστακτα, προκειμένου να στηρίξει τη Συνθήκη Σένγκεν. Πριν από την εξάρθρωση της 17Ν, το μέγα «επίτευγμα» του υπουργού Δημόσιας Τάξης Μ. Χρυσοχοϊδη ήταν οι εικόνες του ’99. Μετανάστες στοιβαγμένοι είτε στο λιοπύρι σε γήπεδα (σκηνές Χιλής 1973), είτε σε αστυνομικά τμήματα, υποχρεωμένοι ενίοτε να χάσουν τρία, τέσσερα, ή πέντε μεροκάματα στη σειρά, καθώς επί τόσες συνεχείς ημέρες τους «μάζευαν» για…έλεγχο στοιχείων. «Έτσι εμπεδώνεται κλίμα ασφαλείας», ήταν η γνώμη του Μ. Χρυσοχοϊδη για εκείνες τις βάρβαρες «επιχειρήσεις αρετής». Σε αυτά ας προστεθεί η αμίμητη δήλωση του Κ. Σημίτη: «Δίπλα μου ο σύντροφος Τσοχατζόπουλος που διοικεί στρατό σε πέντε χώρες. Αυτό θα πει ισχυρή Ελλάδα». Η Ελλάδα της ΟΝΕ και του «Ναι» στον καθεστωτικό εθνικισμό… Τώρα το ΠΑΣΟΚ…ανησυχεί για το ρατσισμό; Αιδώς Αργείοι!

ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ: ΜΑΖΙΚΗ Η ΠΡΩΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

«Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες» σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Γιάννενα

ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΣΜΑ

Μια πρώτη απάντηση σε όλα αυτά έδωσαν διαδηλώσεις στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Μεγάλη ήταν η πορεία αλληλεγγύης που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, την Πέμπτη, με τη συμμετοχή του Φόρουμ Αλβανών Μεταναστών, της Πρωτοβουλίας Αγώνα, αντιρατσιστικών κινήσεων και φορέων, του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ, της Πρωτοβουλίας Γένοβα, των Λαϊκών Αγωνιστικών Κινήσεων, της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης καθώς και άλλων αριστερών οργανώσεων και αναρχικών κινήσεων. Στην πορεία συμμετείχαν πάνω από 3.000 διαδηλωτές, με μεγάλο μπλοκ της Πρωτοβουλίας Αγώνα. Το Φόρουμ Αλβανών Μεταναστών, που τέθηκε επικεφαλής του συλλαλητηρίου, ήταν ιδιαίτερα μαχητικό και οργισμένο, φωνάζοντας συνθήματα στη γλώσσα τους, αλλά σχετικά μικρό αριθμητικά, κυρίως εξαιτίας του κλίματος εκφοβισμού κάτω από το οποίο ζούνε οι μετανάστες στη χώρα μας. Από τα αρνητικά της πορείας ήταν και η μικρή συμμετοχή οικονομικών και πολιτικών μεταναστών άλλων εθνικοτήτων.

Είχε προηγηθεί συγκέντρωση στην Ομόνοια, όπου και κατέληξε η πορεία. Όπως δήλωσαν οι εκπρόσωποι του Φόρουμ Αλβανών Μεταναστών, ήταν μια απόφαση με συμβολικό χαρακτήρα, που είχε στόχο να συμβάλλει ώστε η Ομόνοια να αποκτήσει το πραγματικό της όνομα και να πάψει να είναι η πλατεία του μίσους. Πολύ πριν από την έναρξη της συγκέντρωσης, μεγάλος αριθμός διμοιριών των ΜΑΤ και ειδικών σωμάτων της αστυνομίας ήταν παρατεταγμένα στην περιοχή, δημιουργώντας κλίμα έντασης και αποθαρρύνοντας ουσιαστικά τον κόσμο να συμμετάσχει στην κινητοποίηση. «Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες», «Η εθνική ενότητα είναι μια παγίδα, οι προλετάριοι δεν έχουνε πατρίδα», «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», «Να κλείσουν τα γραφεία της Χρυσής Αυγής, αυτής της συμμορίας της ναζιστικής», είναι μερικά από τα συνθήματα που ακούστηκαν από τα περισσότερα μπλοκ της πορείας. «Τόση μπάλα, μπάτσους και εθνικοφροσύνη, είχαμε να δούμε από τη χούντα» έλεγε ένα από τα φέιγ βολάν που μοιράζονταν.

Λίγο πριν την ολοκλήρωση της πορείας αποκομμένες ομάδες αναρχικών προκάλεσαν επεισόδια, ενώ οι αρχές καταστολής έριχναν χημικά με φυσούνες, άγνωστο με ποια αφορμή σε άλλο σημείο της. Απαράδεκτη ήταν η παρουσίαση της πορείας από κανάλια που είχαν «συζητήσεις» με εκπροσώπους ακροδεξιών κομμάτων και τεράστιους τίτλους «Επεισόδια στην Πορεία». Από ραδιοφωνικούς σταθμούς μάθαμε ότι «πραγματοποιήθηκε πορεία Αλβανών» χωρίς να αναφέρεται η συμπαράσταση των ελλήνων εργαζόμενων που αποτέλεσαν και τον κύριο όγκο της πορείας.

Από την κινητοποίηση απείχε το ΚΚΕ. Το ΠΑΜΕ είχε πραγματοποιήσει το μεσημέρι παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης.

Την ίδια μέρα, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στα Χανιά, όπως επίσης και στα Γιάννενα. Από το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων ξεκίνησε πορεία περίπου 200 αγωνιστών, με τη συμμετοχή της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας οργανώσεων και κινήσεων της πόλης, της Πρωτοβουλίας Αγώνα, της Πρωτοβουλίας Γένοβα 2001, του ΚΚΕ (μ-λ) καθώς και αναρχικοί-αντιεξουσιαστές. Το ΝΑΡ, το ΜΕΡΑ και η νΚΑ έριξαν όλο το βάρος τους στην κινητοποίηση και οι εκτιμήσεις τους είναι ότι η γιαννιώτικη κοινωνία συντάχθηκε με το περιεχόμενό της. Ιδιαίτερη σημασία έίχε και η αμήχανη αρχικά και περισσότερο ένθερμη στη συνέχεια αντίδραση των μεταναστών όταν είδαν απροσδόκητους συμμάχους να υποστηρίζουν τα δικαιώματά τους.

Το Στέκι Μεταναστών Ρεθύμνου, εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία επισημαίνει: «Οι Αλβανοί τόλμησαν όχι μόνο να νικήσουν την Ελλάδα στο ποδόσφαιρο, αλλά και να το πανηγυρίσουν. Έτσι ανατράπηκε, συμβολικά, η ιεραρχία στην ελληνική κοινωνία. Κάποιοι Έλληνες δεν μπόρεσαν να το ανεχτούν, και δυστυχώς όχι μόνο οι οργανωμένες ακροδεξιές συμμορίες που έδρασαν προσχεδιασμένα».

Την Τρίτη το βράδυ είχε πραγματοποιηθεί πορεία και στη Θεσσαλονίκη με τη συμμετοχή 1.000 διαδηλωτών. Η πορεία, την οποία διοργάνωσαν η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης , η Πρωτοβουλία Αγώνα, το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, η Γένοβα 2001 και η Αντιεξουσιαστική Κίνηση κατέληξε στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, που είχε αποκλειστεί από κλούβες και ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις. Από την κινητοποίηση απείχαν το ΚΚΕ και το ΚΚΕ (μ-λ).