|
O Σάββας Μιχαήλ έστειλε γράμμα στη Νέα Υόρκη στο ετήσιο Συνέδριο των Σοσιαλιστών Διανοουμένων (Socialist Scholars Conference) που χρόνια τώρα συγκεντρώνει κάθε φορά εκπρόσωπους της αριστερής διανόησης της Βόρειας Αμερικής και διεθνείς προσκεκλημένους. Τους λόγους που δεν παρευρέθηκε ο ίδιος τους εξηγεί στο γράμμα του, που σήμερα δημοσιεύουμε.
|
Ένα Συνέδριο στη σκιά του πολέμου και της καταστολής SOCIALIST SCHOLARS CONFERENCE 2003 HΠΑ Στις 14-15 Μαρτίου, πέντε μέρες πριν ξεσπάσει ανοιχτά ο αμερικανοκίνητος ιμπεριαλιστικός πόλεμος κατά του Ιράκ, έγινε στη Νέα Υόρκη το ετήσιο Συνέδριο των Σοσιαλιστών Διανοουμένων (Socialist Scholars Conference) που χρόνια τώρα συγκεντρώνει κάθε φορά εκπρόσωπους της αριστερής διανόησης της Βόρειας Αμερικής και διεθνείς προσκεκλημένους. Το φετινό Συνέδριο είχε, όπως ήταν και αναμενόμενο και πρέπον, κεντρικό του θέμα την πάλη ενάντια στον πόλεμο και συγκέντρωσε χιλιάδες ακροατές, ιδιαίτερα αυτή τη φορά από τη νέα γενιά. Η σκιά του πολέμου, όμως, έπεφτε βαριά πάνω στο Συνέδριο και μαζί της αυτή του νέου μακαρθισμού, του αστυνομικού κράτους που οικοδομεί η κυβέρνηση Μπους και τα νεοσυντηρητικά της «κοτοπουλογέρακα» (chickenhawks- ονομάζονται έτσι γιατί οι διάφοροι Μπους Τζούνιορ, Γούλφοβιτς, Πέρλ, Ράμσφελντ κλπ. φρόντισαν να μην πάνε ποτέ φαντάροι κι απέφυγαν άνετα τις περιπέτειες του πολέμου του Βιετνάμ). Όπως κάθε χρόνο τη τελευταία δεκαετία έτσι και φέτος ο Σάββας Μιχαήλ, γενικός γραμματέας του ΕΕΚ, προσκλήθηκε στο Συνέδριο. Θα ήταν ομιλητής σε δύο στρογγυλά τραπέζια για τον πόλεμο καθώς και σε ένα άλλο για τη διαλεκτική και τη φιλοσοφία. Μετά το σκάνδαλο της σύλληψης κι ανάκρισης του Βένιου Αγγελόπουλου και τη γενικευμένη δίωξη αριστερών ή και απλώς «τριτοκοσμικών» επισκεπτών στις ΗΠΑ κρίθηκε από το ΕΕΚ απαραίτητο να ματαιωθεί η επίσκεψη. Στάλθηκε πάντως στο Συνέδριο και στην Οργανωτική του Επιτροπή μια Επιστολή Καταγγελίας που διαβάστηκε και συζητήθηκε στις συνεδριάσεις που θα ήταν ομιλητής ο Σ. Μιχαήλ και μοιράστηκε σαν προκήρυξη στους συνέδρους. Μαζί με το γράμμα, ο Τζορτζ Καφφέντζις, στο ένα στρογγυλό τραπέζι, κι η Σούζαν Βάϊσμαν στο άλλο, γνωστοί πανεπιστημιακοί κι ακτιβιστές, διάβασαν στο ακροατήριο και την γραπτή εισήγηση του γραμματέα του ΕΕΚ για τον πόλεμο. Επειδή συζητήθηκε αρκετά η συγκεκριμένη επιστολή, το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ αναδημοσιεύει την ελληνική της μετάφραση για τους αναγνώστες μας. Επιστολή ΚαταγγελίαςΚάθε χρόνο τη τελευταία δεκαετία είχα τη χαρά και την τιμή να είμαι προσκαλεσμένος να συμμετέχω σε πολλά στρογγυλά τραπέζια στο Socialist Scholars Conference. Φέτος επίσης ήμουν προσκεκλημένος να συνεισφέρω σε συζητήσεις πάνω στην επικείμενη πολεμική καταστροφή και στη φιλοσοφία. Δυστυχώς αυτή τη φορά υπάρχουν σοβαρότατοι λόγοι, που θίγουν όλους μας, κι οι οποίοι με εμποδίζουν, παρά τη θέλησή μου, να επισκεφτώ τη Νέα Υόρκη γι΄ αυτό το σημαντικό γεγονός. Επί δέκα χρόνια, από το 1993, είχα την ευκαιρία να έχω την εμπειρία μιας αλήθειας που συχνά ξεχνιέται: ότι η Αμερική δεν είναι ταυτόσημη με την Γουώλ Στρητ, το Πεντάγωνο, τους οικονομικούς μεγιστάνες και τους στρατιωτικούς πολεμοκάπηλους που απειλούν την ανθρωπότητα με έναν επ΄ αόριστον καταστροφικό πόλεμο και με βαρβαρότητα. Είχα την ευκαιρία να συναντήσω και την άλλη Αμερική της αλληλεγγύης και της πάλης για χειραφέτηση, την Αμερική του Τόμας Παίην και του Ντέιβιντ Χένρυ Θορώ, του Ουώλτ Ουϊτμαν και του ’λλεν Γκίνσμπεργκ, του Μάλκομ Χ, του ’μπυ Χόφμαν, του Μουμία Αμπού Τζαμάλ, των Γουώμπλις και των εργατικών συνδικαλιστικών αγώνων, των κινημάτων για τα δικαιώματα των πολιτών κι ενάντια στο πόλεμο, του «λαού του Σηάτλ» που παλεύει ενάντια στη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση. Για όλα αυτά ευχαριστώ ξανά τον Μπερτέλ, την Πώλ, τον Τζώρτζ, τη Σίλβια, τη Σούζι, τη Μπέτσυ, τον Μπομπ και πολλούς, πολλούς άλλους, φίλους και συντρόφους! Δυστυχώς η νέα μακαρθυκή «Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων» που κυβερνάει τις ΗΠΑ έχει υψώσει ένα νέο τείχος, χειρότερο από το Τείχος του Βερολίνου που άδοξα κατέρρευσε το 1989, απομονώνοντας τους πολίτες αυτής της χώρας από τους φίλους τους, συναδέλφους και επισκέπτες από το εξωτερικό, ιδιαίτερα εάν ήταν ή είναι δραστήριοι στους θεωρητικούς και πρακτικούς αγώνες για κοινωνική χειραφέτηση κι αριστερή πολιτική. Η πρόσφατη σκανδαλώδης περίπτωση κακομεταχείρισης από το Έφ Μπι ’ϊ του καθηγητή Βένιου Αγγελόπουλου στο Αεροδρόμιο Κένεντυ της Νέας Υόρκης έχει ξεσηκώσει ένα τεράστιο κύμα αγανάκτησης και διαμαρτυριών στην Ελλάδα, εντός και εκτός της ίδιας της ακαδημαϊκής κοινότητας, οδηγώντας στη ματαίωση πολλών επισκέψεων Ελλήνων πανεπιστημιακών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο καθηγητής Β. Αγγελόπουλος του Πολυτεχνείου της Αθήνας, ένας σεβαστός από όλους επιστήμονας, αφοσιωμένος στη μελέτη κι ανάπτυξη της μαθηματικής επιστήμης, ήρθε στις ΗΠΑ στις 14 Φεβρουαρίου, προσκεκλημένος επίσημα για να αντιπροσωπεύσει το πανεπιστημιακό του ίδρυμα σε Συνέδριο στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Τον σταμάτησαν στο Αεροδρόμιο Κέννεντυ αμέσως μετά την άφιξή του, του βάλανε χειροπέδες κι αλυσίδες στα πόδια(!) και τον κράτησαν για 5μιση ώρες για ανάκριση από το Εφ Μπι ’ϊ. Το «έγκλημά» του ήταν το γεγονός ότι στη διάρκεια της υποκινημένης από την CIA στρατιωτικής δικτατορίας στην Ελλάδα το 1967-74, ο Αγγελόπουλος πάλεψε ενάντια στους δικτάτορες από τις γραμμές μιας επαναστατικής ομάδας, μέλος της οποίας ήταν, μέχρι το 1969, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, που συνελήφθη πριν έξι μήνες και τώρα δικάζεται με κατηγορίες (που ο ίδιος αρνείται και καταγγέλει σαν χαλκευμένες) ότι είναι « αρχηγός της τρομοκρατικής ομάδας "17 Νοέμβρη». Η ανακρίτρια του Έφ Μπι Aϊ στο αεροδρόμιο ρώτησε τον Αγγελόπουλο για τον Γιωτόπουλο και πίεσε τον Έλληνα καθηγητή να δώσει «ονόματα μελών της 17 Νοέμβρη που δεν έχουν ακόμα συλληφθεί», με την υπόσχεση μάλιστα ενός σεβαστού ποσού λύτρων. Ο καθηγητής Αγγελόπουλος, βεβαίως, αρνήθηκε ότι έχει την οποιαδήποτε γνώση ή σύνδεση με τρομοκράτες. Ο Αγγελόπουλος είναι ένας αριστερός διανοούμενος, περισσότερο ένας έντιμος δημοκράτης παρά ριζοσπάστης, που πάντοτε έκφρασε δημόσια τις απόψεις του, χωρίς να έχει καμμιά σχέση με οποιαδήποτε μορφή αριστερού εξτρεμισμού. Τελικά, αφού ξενύχτησε ανακρινόμενος από το Έφ Μπι ’ϊ, τα ξημερώματα τον άφησαν ελεύθερο. Μετά την αναφορά που κατέθεσε στο ελληνικό προξενείο στη Νέα Υόρκη, έγινε δυνατό να επιστρέψει στη Ευρώπη «κάτω από επίσημη ελληνική διπλωματική προστασία». Η περίπτωση Αγγελόπουλου, δυστυχώς, δεν είναι μια μεμονωμένη εξαίρεση- είναι πασίγνωστο ότι λίγες μέρες μετά η Μπερναντέτ Ντέβλιν, η γνωστή διεθνώς πρώην βουλευτίνα κι ακτιβίστρια της Ιρλανδέζικης πάλης για ελευθερία, σταματήθηκε στο αεροδρόμιο του Σικάγου κι εκτοπίστηκε αμέσως σαν «επικίνδυνη για την εθνική ασφάλεια». Πολλές περισσότερες περιπτώσεις διώξεων ενάντια σε Ασιάτες κι ’ραβες επισκέπτες είναι γνωστές, παρά το σκοτάδι που πάντα κυκλώνει την τύχη τους. Αυτό το κυνήγι μαγισσών, με πρόσχημα τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» μετά την 11η Σεπτεμβρίου, καταργεί τα δικαιώματα των επισκεπτών, στην περίπτωση μάλιστα που αυτοί που έρχονται στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι αριστεροί διανοούμενοι κι ακτιβιστές. Καταστρέφει επίσης την σπουδαία παράδοση μιας χώρας που άλλοτε, σε προηγούμενους αιώνες, δέχονταν κυνηγημένους δημοκράτες και ριζοσπάστες της Ευρώπης. Αυτό το νέο «Φρούριο Αμερική» του 21ου αιώνα γίνεται φυλακή για την πλειοψηφία του ίδιου του λαού της- σε μια χώρα που ήδη έχει το μεγαλύτερο πληθυσμό φυλακισμένων στον κόσμο. Γίνεται ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης τύπου Γκουαντανάμο για οποιονδήποτε τολμήσει να αντιταχτεί στον ιμπεριαλισμό, την αδικία του και τις φρικαλεότητες του. Οι λόγοι πίσω από αυτή την στροφή προς ένα αστυνομικό κράτος δεν αποτελούν μυστήριο: ο διαρκής πόλεμος ενάντια σε όλους τους διαβόλους και τους δαίμονες ενός φανταστικού «’ξονα του Κακού» απαιτεί την διαρκή κρατική καταστολή στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Ο Πόλεμος κι η καταστολή είναι οι δύο αλληλένδετες εκδηλώσεις ενός χρεοκοπημένου κοινωνικού συστήματος που επιχειρεί να επιβάλλει ξανά κοινωνικό έλεγχο πάνω στα πλήθη των καταπιεσμένων και των εξεγερμένων μέσα στη καταρρέουσα Αυτοκρατορία του Κεφαλαίου, στο παρόν στάδιο της προχωρημένης ιστορικής της παρακμής. Η 15η Φεβρουαρίου με τα εκατομμύρια να διαδηλώνουν σε όλο τον κόσμο ενάντια στην τρέλα ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου κατά του Ιράκ, δείχνει καθαρά ότι μπορούμε να αντεπιτεθούμε με επιτυχία και να κερδίσουμε τη μάχη για την ειρήνη και την κοινωνική δικαιοσύνη, ένα νέο κόσμο αναδιοργανωμένο από τα κάτω σε νέες κοινωνικές βάσεις, τον κόσμο του Σοσιαλισμού και της ελευθερίας. Όντας βέβαιος ότι θα συναντηθούμε ξανά, θέλω να στείλω σε όλους τους φίλους και συντρόφους μας στο Socialist Scholars Conference του 2003 και σ΄ όλη την Αμερική το μήνυμα που ήδη σας έστειλε πολύ καιρό πριν ο μεγάλος σας ποιητής Ουώλτ Ουϊτμαν ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΕΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ Προς τις Πολιτείες, ή προς οποιαδήποτε από αυτές, ή προς οποιαδήποτε πόλη των Πολιτειών Αντισταθείτε πολύ, μην υπακούετε Απ΄ τη στιγμή που υπάρξει υπακοή χωρίς ερώτημα, θα είστε σκλάβοι εντελώς Απ΄ τη στιγμή που θα είστε σκλάβοι εντελώς, κανένα έθνος, πολιτεία, πόλη αυτής της γης δεν θα βρει ξανά τη λευτεριά του Με τους θερμότερους αδερφικούς χαιρετισμούς από μακρυά Hasta la Victoria Siempre Σάββας Μιχαήλ ( ΕΕΚ, Ελλάδα)
10/04/2003 |
|
