"Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ"

ΓΥΝΑΙΚΑ

Αρχείο

Κεντρική Σελίδα

Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τη Rachel Corrie

Το Φεμινιστικό Κέντρο Αθήνας, αποφάσισε να τιμήσει την αμερικανίδα αγωνίστρια Ρέιτσελ Κόρι, 23 χρόνων, που δολοφονήθηκε στις 16 Απριλίου 2003 στην περιοχή Γάζα της Παλαιστίνης, από μπουλντόζα του ισραηλινού στρατού, ενώ στεκόταν μπροστά σε σπίτι Παλαιστινίων για να το προστατεύσει από την κατεδάφιση. Eτσι, λοιπόν, Οργάνωσε τελετή μνήμης και τιμής προς τη Ρέιτσελ Κόρι την Πέμπτη 22 Μαΐου, στις 7 μ.μ. στην μέλλουσα πλατεία Ρέιτσελ Κόρι (απέναντι από την πρεσβεία του Ισραήλ).

Ως γνωστόν η Ρέιτσελ πήγε να συμμετάσχει στην ανθρώπινη ασπίδα με το Κίνημα Διεθνούς Αλληλεγγύης, που συντονίζεται από Παλαιστινίους και ξένους ακτιβιστές και ακτιβίστριες, και βρέθηκε στην πρώτη γραμμή σε μια ανυποχώρητη προσπάθεια να προστατεύσει το συγκεκριμένο σπίτι. Ο οδηγός της μπουλντόζας δεν σταμάτησε μπροστά της και την σύνθλιψε. Σημειωτέον ότι μέσα στο μικρό διάστημα που μεσολάβησε, κτυπήθηκαν με σφαίρες ο Μπράιαν Άβερι, που του σύνθλιψαν το πρόσωπο, ο Τόμ Χάρνλεϊ στο πίσω μέρος του κεφαλιού (βρίσκεται στην εντατική, χωρίς πιθανότητες, δυστυχώς, να ζήσε), αλλά και ένας βρετανός δημοσιογράφος, ο Τζέιμς Μίλε, που, παρά το ότι φορούσε κράνος και αλεξίσφαιρο γιλέκο, τον πυροβόλησαν θανάσιμα στο λαιμό.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε το Φεμινιστικό Κέντρο Αθήνας τονίζονται μεταξύ άλλων και τα εξής:

"Το Φεμινιστικό Κέντρο πιστεύει ότι η Ρέιτσελ πρέπει να μείνει στην ιστορία ως μια μορφή του ειρηνιστικού κινήματος, το όνομα και η ιστορία της να εμπνέει όλους εκείνους τους ανθρώπους που θέλουν να ζουν σ έναν κόσμο χωρίς πόλεμο, χωρίς την Κατοχή η οποία πλήττει τους Παλαιστίνιους εδώ και 50 χρόνια, για δίκαια ειρήνη στην Παλαιστίνη μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών, για δημιουργία παλαιστινιακού κράτους.

Γι αυτό το σκοπό αποφασίσαμε να ονομάσουμε ΠΛΑΤΕΙΑ ΡΕΪΤΣΕΛ ΚΟΡΙ και του διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης στον αγώνα των Παλαιστινίων, τη μικρή πλατεία που βρίσκεται στην ανισόπεδη διάβαση της οδού Κατεχάκη και Κηφισίας ακριβώς απέναντι από την πρεσβεία του κράτους του Ισραήλ που είναι υπεύθυνο για το φόνο της Ρέιτσελ και για την ασταμάτητη εκατόμβη των Παλαιστινίων.

Αυτή η πλατεία θέλουμε να θυμίζει στο λαό της Αθήνας τον αγώνα ενάντια στον πόλεμο, τον αγώνα αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους, αυτή η πλατεία θέλουμε να καταγγέλλει με τη μορφή της Ρέιτσελ που θα τοποθετηθεί εκεί, τη φονική δράση του κράτους του Ισραήλ.

Καλούμε τις γυναικείες και φεμινιστικές συλλογικότητες αλλά και τους πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς που συμμερίζονται τους στόχους της Ρέιτσελ, καθώς και κάθε μεμονωμένο πολίτη, να συμμετάσχουν στη δράση αυτή, να καταθέσουν τα μηνύματά τους και τα λουλούδια τους και να κατοχυρώσουμε μαζί την ονομασία της πλατείας αλλά και να συνυπογράψουμε τη διαμαρτυρία προς το κράτος του Ισραήλ, και την αίτησή μας προς τις δημοτικές αρχές για επίσημη ονομασία. Πρωτίστως καλούμε τις παλαιστινιακές κοινότητες στην Αθήνα επίσης να συμμετάσχουν.

Έχουμε ήδη ενημερώσει και προσκαλέσει για την ενέργειά μας αυτή το Κίνημα Διεθνούς Αλληλεγγύης, επίσης έχουμε ενημερώσει το μικρό αλλά ηρωικό κίνημα ειρήνης του Ισραήλ".

Η Σίσσυ Βωβού, από το Φεμινιστικό Κέντρο Αθήνας μίλησε προς τους συγκεντρωμένους, ενώ στην εκδήλωση παρευρέθηκαν κοινωνικοί και πολιτικοί φορείς και εκπρόσωποι πολιτικών οργανώσεων. Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν εκπρόσωποι Παλαιστινιακών Οργανώσεων, οι οποίοι μίλησαν για την προσωπικότητα της Ρέϊτσελ Κόρι αλλά και για τη σημασία της θυσίας της. Αριστερές Οργανώσεις του Ισραήλ είχαν στείλει μηνύματα για να διαβαστούν την ώρα που η ταμπέλα με την επιγραφή ΡΕΪΤΣΕΛ ΚΟΡΙ θα καρφώνονταν στο πάρκο απέναντι από την Ισραηλινή Πρεσβεία. Το ένα από αυτά έλεγε: "Είναι πολύ συγκινητικό ότι οι Ελληνίδες εκφράζουν την ανησυχία τους για την τύχη των Παλαιστινίων και την ειρήνη στη Μέση Ανατολή, με τη συμβολική πράξη, της ονομασίας αυτής της πλατείας". Το δεύτερο μήνυμα της Ισραηλινής Επιτροπής Ενάντια στην Κατεδάφιση Σπιτιών, αναφέρει: "Η Επιτροπή μας υποστηρίζει κάθε προσπάθεια για τη μνήμη της Ρέϊτσελ Κόρι. Εμείς έχουμε φτοιάξει ένα βίντεο στη μνήμη της στην Ανατολική Ιερουσαλήμ. Σε φόντο ενός κατεδαφισμένου σπιτιού, μπορούμε να οικοδομήσουμε ένα φόντο Ειρήνης με το όνομά της εκεί. Καλή τύχη στις προσπάθειές σας".

Στην εκδήλωση παρευρέθηκε Παλαιστίνιος εκπρόσωπος ο οποίος ευχαρίστησε τους παρευρισκόμενους και μίλησε με θερμά λόγια για την Αμερικανίδα ακτιβίστρια. Χαιρετισμούς απηύθυναν εκπρόσωπος από τους αντιρρησίες συνείδησης, μία Παλαιστίνια, που δεν είπε το όνομά της, η οποία μας πληροφόρησε ότι πολλά κοριτσάκια που γεννιούνται στην Παλαιστίνη αλλά και στο Ισραήλ παίρνουν το όνομα της Ρέϊτσελ, πράγμα που έκανε τους παρευρισκόμενους να ξεσπάσουν σε ζωηρά χειροκροτήματα Η εκδήλωση έκλεισε με χαιρετισμό εκ μέρους του ΕΕΚ Τροτσκιστές που απηύθυνε ο σ. Παναγιώτης Βήχος, ενώ όλοι μαζί τραγούδησαν το Πέσατε θύματα αδέλφια εσείς.

Η Ρέιτσελ από την Ολυμπία
7 Φεβρουαρίου 2003,

Είμαι ήδη στην Παλαιστίνη δύο εβδομάδες και μία ώρα και δεν μπορώ ακόμη να βρω τις λέξεις για να περιγράψω αυτό που βλέπω. Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να σκέφτομαι αυτό που συμβαίνει εδώ όταν κάθομαι να γράψω πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες- έχει να κάνει μ' αυτή την εικονική πρόσβαση στην πολυτέλεια. Δεν ξέρω αν πολλά από τα παιδιά εδώ έχουν γνωρίσει ποτέ ζωή δίχως τρυπημένα από όλμους των τανκ ντουβάρια και χωρίς τους πύργους ενός στρατού κατοχής να τους επιθεωρούν συνεχώς από τους κοντινούς ορίζοντες. Νομίζω, χωρίς να είμαι απόλυτα σίγουρη, ότι ακόμη και για τα πιο μικρά παιδιά η ζωή εδώ δεν είναι όπως η ζωή οπουδήποτε αλλού.. Αρχίζω μόλις να μαθαίνω, μέσω μιας απ' ότι φαίνεται πολύ έντονης δοκιμασίας, για την ικανότητα των ανθρώπων να οργανώνονται όταν δεν τους δίνεται καμιά πιθανότητα, να αντιστέκονται όταν δεν τους δίνεται καμιά πιθανότητα.

Ρέιτσελ
20 Φεβρουαρίου,

Μαμά, …Παραμένω τοποθετημένη στη Ραφάχ για την ώρα, κανένα σχέδιο για κατεύθυνση βόρεια. Αισθάνομαι ακόμη σχετικά ασφαλής και νομίζω ότι στο ενδεχόμενο εισβολής μεγάλης κλίμακας ο μεγαλύτερος κίνδυνος που με απειλεί θα είναι η σύλληψη…

Ρέιτσελ

27 Φεβρουαρίου,

Σ' αγαπώ. Αλήθεια μου λείπεις. Είχα τους χειρότερους εφιάλτες, τανκ και μπουλντόζες έξω από το σπίτι με εσάς και εμένα μέσα. Μερικές φορές η αδρεναλίνη ενεργεί για εβδομάδες σαν αναισθητικό μέχρι που, το απόγευμα ή τη νύχτα, ανεβαίνει απότομα, λίγο πάλι στην πραγματικότητα της κατάστασης. Φοβάμαι αληθινά για τους ανθρώπους εδώ…Τα σπίτια που καταστράφηκαν στη Ραφάχ από την αρχή αυτής της Ιντιφάντα έχουν ανέβει στα περίπου εξακόσια, στις περισσότερες περιπτώσεις ανθρώπων χωρίς κάποια σχέση με την αντίσταση, ανθρώπων που έτυχε απλά να ζουν κατά μήκος του συνόρου. Τα περισσότερα είναι σπίτια προσφύγων…Τι θα έκαναν και κάποιοι από μας όταν θα έβλεπαν κάθε ευημερία αλλά και τις ζωές τους να στραγγαλίζονται χωρίς τέλος, όταν θα έπρεπε να ζήσουν τα παιδιά τους σε ένα μέρος που συρρικνώνεται συνεχώς, όταν θα γνώριζαν από προηγούμενη εμπειρία ότι στρατιώτες, τανκ και μπουλντόζες μπορεί να έρχονταν γι αυτούς οποιαδήποτε στιγμή-αυτός ίσως να ήταν ένας κάπως λιγότερο άσπλαχνος θάνατος από τη λιμοκτονία, τον χρόνιο υποσιτισμό, την δηλητηρίαση από την εξάρτηση από πηγάδια μακριά από τους καταυλισμούς με κακή ποιότητα νερού, την έλλειψη κάθε μέσου οικονομικής επιβίωσης και το γκρέμισμα των σπιτιών; Τι θα κάναμε αν έρχονταν και μας κατέστρεφαν όλα τα θερμοκήπια που είχαμε κοπιάσει καιρό να καλλιεργήσουμε, χτυπώντας μάλιστα κάποιους και αιχμαλωτίζοντας μας με 149 ανθρώπους για αρκετές ώρες; Δε νομίζετε ότι θα δοκιμάζαμε και κάπως πιο βίαια μέσα για να προστατέψουμε τα απομεινάρια των θερμοκηπίων;…Το σκέφτομαι αυτό περισσότερο όταν βλέπω κατεστραμμένα περιβόλια, θερμοκήπια και καρποφόρα δένδρα, χρόνια δηλαδή φροντίδας και καλλιέργειας. Σκέφτομαι εσένα και πόσον καιρό χρειάζεται για να κάνεις κάτι να μεγαλώσει, τι αγώνα με αγάπη που απαιτεί! Νομίζω τελικά ότι όλοι οι άνθρωποι που θα βρίσκονταν σε παρόμοια θέση θα υπεράσπιζαν τους εαυτούς τους όσο καλύτερα μπορούσαν. Αυτό θα έκανε ο Θείος Κρέιγκ. Αυτό μάλλον θα έκανε η Γιαγιά. Αυτό νομίζω θα έκανα εγώ.… Δυσκολεύομαι πια. Νοιώθω αδιάκοπα ένα σφίξιμο στο στομάχι από το να με φροντίζουν συνέχεια, με τόση γλύκα, άνθρωποι που στέκονται αντιμέτωποι με την καταστροφή. Κατανοώ ότι από εκεί όλα φαίνονται υπερβολικά. Ειλικρινά, πολλές φορές μου φαίνεται εξωπραγματικός ο συνδυασμός της χωρίς όρια ευγένειας των εδώ ανθρώπων με τα συντριπτικά τεκμήρια της σχεδιασμένης καταστροφής της ζωής τους. Δεν μπορώ πραγματικά να πιστέψω ότι αυτό μπορεί να συμβαίνει στον κόσμο χωρίς ένα μεγαλύτερο ξεσηκωμό…Όταν θα γυρίσω από την Παλαιστίνη θα έχω πιθανόν εφιάλτες και μια συνεχή ενοχή για το ότι δεν θα είμαι εδώ-θα τα αξιοποιήσω όμως για περισσότερη δουλειά. Το να έλθω εδώ είναι ένα από τα καλύτερα πράγματα που έχω κάνει ποτέ. Αν λοιπόν αρχίσω να ακούγομαι σαν τρελή ή αν ο ισραηλινός στρατός διακόψει την ρατσιστική τάση του και αρχίσει να τραυματίζει και λευκούς, απόδωσέ το αποκλειστικά στο ότι βρίσκομαι στη μέση μιας γενοκτονίας, την οποία έμμεσα υποστηρίζω και για την οποία η κυβέρνησή μου είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη.
Σας αγαπώ, κι εσένα και τον Μπαμπά…

Ρέιτσελ
28 Φεβρουαρίου,

Με βοηθούν αλήθεια οι λέξεις από σένα και από άλλους ανθρώπους που νοιάζονται για μένα… Μπορείς να ακούς πάντα τα τανκ και τις μπουλντόζες να περνούν, αλλά όλοι αυτοί οι άνθρωποί εδώ είναι ανυπόκριτα κεφάτοι μεταξύ τους και με μένα…. Είναι ένα καλό παράδειγμα του πως πρέπει να το αντιμετωπίζεις στην μακρά διάρκεια…Μακάρι να μπορούσες να γνωρίσεις αυτούς τους ανθρώπους. Ίσως, ελπίζω, κάποια μέρα.
Σ' αγαπώ.

Ρέιτσελ
Ουάσιγκτον Πόστ, Κυριακή 30 Μαρτίου, σελίδα Β03

Η Ρέιτσελ Κόρι, 23χρονη ακτιβίστρια από την Ολυμπία της Πολιτείας της Ουάσιγκτον, τσαλαπατήθηκε μέχρι θανάτου από μια μπουλντόζα του ισραηλινού στρατού στις 16 Μαρτίου, ενώ προσπαθούσε να εμποδίσει την καταστροφή ενός Παλαιστινιακού σπιτιού της Ραφάχ, στην περιοχή της Λωρίδας της Γάζας.

Mετάφραση Τ.Τ.

24/05/2003