Πολιτικό καφενείο "Ο Μεγάλος Ανατολικός"

Πρότεινε αυτήν την σελίδα

Forum

Επικοινωνία

Webmaster: Δημήτρης   Ανάλυση οθόνης 800Χ600    Οργάνωση θεμάτων: Βήχος Παναγιώτης

Καθημερινή ανανέωση.                                         Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή                 Τελευταία ενημέρωση 29 May 2005
Υγεία   Αρχείο Δείτε εδώ όλα τα άρθρα αυτού του θέματος    Κεντρική Σελίδα	ΑΠΟ ΟΜΑΔΑ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΙΑΤΡΩΝ ΙΚΑ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ Α.Ρ.Σ.Ι.   Αριστερή Ριζοσπαστική Συσπείρωση Ιατρών   Συνάδελφοι και συναδέλφισες   Σήμερα μεγάλο μέρος του ιατρικού σώματος έχει χάσει τη νομιμοποίησή του στα μάτια των πολιτών. Αυτό έγινε, γιατί παρά τις υπαρκτές διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό του, ο ιατρικός κόσμος ουσιαστικά έχει αποδεχθεί το ρόλο που του ανέθεσε το κράτος. Αυτόν, του ισχυρότερου μετά τα ΜΜΕ κοινωνικού ηρεμιστικού, μετατρέποντας έτσι τους γιατρούς σε μηχανισμό εκτόνωσης της δυσαρέσκειας των πολιτών προς το κράτος. Έχοντας χάσει την αυτονομία τους απέναντι στο κράτος, αποδεχόμενοι ακριβώς τον παραπάνω ρόλο, οι γιατροί έχουν ουσιαστικά χάσει την ηθική ηγεμονία, έχουν διαρρήξει τις σχέσεις τους με τους πολίτες, τρέφοντας παράλληλα αυταπάτες για το ρόλο που τους επιφυλάσσουν οι πολιτικές ελίτ αλλά και η κορυφή της συντεχνίας. Ο ΙΣΑ όπως είναι σήμερα δεν μπορεί παρά να εκφράζει την περιγραφείσα πραγματικότητα. Είναι η “συλλογική” έκφραση όλων των παραπάνω. Η πλειοψηφία των πολιτικών και μορφωτικών δυνάμεων που εκφράζονται στο ΔΣ του ΙΣΑ όχι μόνο δεν αμφισβητούν αυτή την κατάσταση αλλά αποτελούν και τον ιδεολογικό μηχανισμό προστασίας αυτού του είδους της “συλλογικής” έκφρασης. Βλέπουμε λοιπόν να εκλέγονται στον ΙΣΑ συνάδελφοι που κατέχουν διοικητική κυβερνητική θέση ή είναι σύμβουλοι του Υπουργού και που παράλληλα παριστάνουν τους συνδικαλιστές. Τους επιτρέψαμε με την αδιαφορία μας να εκπροσωπούν και το κράτος και τους γιατρούς. Άλλοι επίσης “νέοι” αλλά ουσιαστικά πολύ παλιοί στις απόψεις, την εποχή που σχεδόν όλα τα κράτη της Δύσης εισάγουν γιατρούς από Α. Ευρώπη και Τρίτο κόσμο έχουν αναλάβει εργολαβικά να πείσουν τους γιατρούς ότι είναι πολλοί και επομένως περισσεύουν. Είναι οι εκφραστές της εισαγωγής μιας ανελέητης αντιπαλότητας και “θεραπευτικής” άμιλλας για αυτούς που πρέπει να πεισθούν ότι περισσεύουν. Είναι πρωτοφανές γεγονός, ότι η οροφή μιας συντεχνίας στην προσπάθειά της να κατοχυρώσει τα επαγγελματικά της συμφέροντα, -η υπάρχουσα πίτα δηλαδή να μοιράζεται σε λίγους-, συσπειρώνει και τους ευρισκόμενους στα χαμηλότερα σκαλιά της ιεραρχίας, και επομένως πιο ευάλωτους. Αναγνωρίζουν έτσι, ότι μεγάλο μέρος τους όχι μόνο δεν είναι κοινωνικά χρήσιμο αλλά είναι και επικίνδυνο για την πολίτες. Αποδέχονται ότι περισσεύουν! Αδυνατούν να καταλάβουν πόσο ευάλωτοι γίνονται στις σχέσεις τους με το κράτος, τις ελίτ της συντεχνίας αλλά και με τους μεγάλους ιδιωτικούς ομίλους. Σήμερα σε συνθήκες νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας κυριαρχεί η αντίληψη πως η υγεία ναι μεν είναι κοινωνικό αγαθό, αλλά βασικά είναι οικονομικό μέγεθος και επομένως θα πρέπει να ενταχθεί στους νόμους της αγοράς. Έτσι νομιμοποιείται από τη κυβέρνηση η ιδιωτική ιατρική στα νοσοκομεία τα οποία παραμένουν δημόσια μόνο κατά το κόστος. Παράλληλα, σκοπός του υπουργείου Υγείας με το επερχόμενο νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια φροντίδα, είναι η μείωση των δαπανών των ασφαλιστικών ταμείων και η περικοπή των κρατικών πόρων για την υγεία. Όλοι συμφωνούμε ότι πρέπει να υπάρξει αναβάθμιση της παρεχόμενης πρωτοβάθμιας φροντίδας και ότι η σημερινή κατάσταση για τους πολίτες και τους γιατρούς είναι απαράδεκτη. Πρέπει να υπάρξει ένα θεσμοθετημένο, δημόσιο, ενιαίο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας, το οποίο θα χρηματοδοτείται επαρκώς από τα ταμεία και το κράτος. Σήμερα, στην Ελλάδα δεν υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου. Το δημόσιο είναι ιδιωτικό και το ιδιωτικό δημόσιο. Κλασσικό παράδειγμα δημόσιου που είναι ιδιωτικό είναι το ΕΣΥ. Το ερώτημα είναι αν αυτοί που επέλεξαν την ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ, και που νομιμοποίησαν τις πελατειακές σχέσεις στο νοσοκομείο, ενδιαφέρονται να φτιάξουν ένα δημόσιο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας. Η απάντηση είναι όχι. Θα φτιάξουν ένα κατ’ όνομα δημόσιο σύστημα το οποίο βεβαίως θα είναι άγρια ιδιωτικό. Το αν είναι δημόσιο ή όχι ένα σύστημα έχει να κάνει μόνο, με το αν μετατρέπει τον ασθενή σε πελάτη ή όχι. Όλα τα άλλα είναι υποκρισία. Η κυβερνητική προπαγάνδα σε συνθήκες άγριας ιδιωτικοποίησης των πάντων, θα δείξει το “σοσιαλιστικό” της πρόσωπο στο νέο νομοσχέδιο, χτυπώντας υποτίθεται το ιδιωτικό ενώ στην πραγματικότητα θα το κάνει κυρίαρχο και ηγεμονικό. Όπως ανάγκασαν τους συναδέλφους του ΕΣΥ να κάνουν αρχικά παράνομα και πρόσφατα νόμιμα ιδιωτική ιατρική στα νοσοκομεία για να επιβιώσουν, έτσι θα κάνουν και με τους συναδέλφους της πρωτοβάθμιας φροντίδας. Ετοιμάζουν λοιπόν ένα νομοσχέδιο, που για λόγους προπαγάνδας, θα ρυθμίζει βασικά τις σχέσεις γιατρού με κράτος (εργασιακές σχέσεις) και όχι ένα νομοσχέδιο προστασίας του πολίτη αλλά και του γιατρού, που θα καθορίζει τις σχέσεις ιατρικής-πολίτη και επόμενα γιατρού-πολίτη. Αυτό το αφήνουν στο Θεό που πιστεύουν. Την αγορά. Ένα τέτοιο νομοσχέδιο θα προσδιόριζε αναγκαστικά: Τι είναι κλινική εξέταση; Είναι διαφορετική από βαθμίδα σε βαθμίδα; Αν ναι είναι σωστό; Πως αμείβεται αυτή; Είναι σωστό να υπάρχουν διαφορετικές αμοιβές για το ίδια πράξη; Αν υποθέσουμε ότι υπάρχει διαφορετική ποιότητα στην εξέταση ποιος το καθορίζει; Από τι πρωτόκολλα προκύπτει; Και γιατί ο φτωχός να αναγκάζεται να πάει στον χειρότερο υποτίθεται γιατρό; Και αν δεν είναι χειρότερος γιατί αμείβεται λιγότερο; Είναι ασφαλές για τον ασθενή και το γιατρό να εξετάζονται 40 ασθενείς σε 5 ώρες π,χ.; ποιος είναι ο μηχανισμός που μετατρέπει τον ανασφαλή και φοβισμένο ασθενή σε πελάτη των μεγάλων ιδιωτικών ομίλων, των ιδιωτών του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και συνδρομητή δια βίου των ασφαλιστικών εταιρειών; Πόσο ιδιώτες είναι οι γιατροί της συνοικίας που δουλεύουν κυρίως με ταμειακούς ασθενείς; Μήπως είναι στη πραγματικότητα “δημόσιοι γιατροί του ιδιωτικού τομέα”; Για τους συναδέλφους που έχουν υπαλληλική σχέση με τους μεγάλους ιδιωτικούς ομίλους ή άλλους γιατρούς, ποια περιθώρια επιστημονικής αυτονομίας τους επιτρέπονται. Τι κυριαρχεί στις σχέσεις γιατρού-πολίτη-εργοδοσίας; Ποια είναι η αμοιβή τους εν σχέση με την υπεραξία της δουλειάς τους; Εμείς δεσμευόμαστε ότι θα ανοίξουμε τελικά αυτή τη συζήτηση. Στο νέο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας που σχεδιάζουν, επειδή τους λείπουν γιατροί Γενικής ιατρικής, σκοπεύουν να μετατρέψουν βιαία τους συναδέλφους παθολογικών ειδικοτήτων μετά από “μετεκπαίδευση”, σε “γιατρούς γενικώς” και να αναγκάσουν τους συναδέλφους χειρουργικών ειδικοτήτων να κάνουν δήλωση μετάνοιας που έγιναν χειρουργοί για να μπορέσουν να επιβιώσουν σε ένα κατ΄όνομα δημόσιο αλλά αγρία ιδιωτικό σύστημα. Αυτού του είδους υποβαθμισμένους γιατρούς, αποξενωμένους από το αντικείμενό τους, στα εγχειρίδια της εκσυγχρονιστικής απόπειρας τους ονομάζουν “σύγχρονους επιστήμονες”. Ο “γιατρός της ανάγκης” περιορισμένος στην υγειονομική μονάδα πρωτοβάθμιας φροντίδας, ευάλωτος, ανασφαλής και κυρίως υποβαθμισμένος θα ασχολείται με ευάλωτους, φοβισμένους, ανασφαλείς, και αδύναμους κοινωνικά ασφαλισμένους. Τέτοιους γιατρούς θέλουν για τέτοιους πολίτες. Ο γιατρός υπάλληλος των πολιτικών ελίτ, και υφιστάμενος στην ιεραρχία της συντεχνίας, αποξενωμένος από την τελική λύση του προβλήματος του ασθενούς, αποξενώνεται από τον εαυτό του. Τελικά θα θυμίζει εργάτη της αλυσίδας παραγωγής. Είναι η δημιουργία της υγειονομικής μονάδας-εργοστάσιο. Τους γιατρούς του ΙΚΑ συνεχίζουν να τους έχουν χωρίς τα στοιχειώδη ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα που έχει ο κάθε πολίτης. Η κατάσταση αυτή διαιωνίζεται γιατί στο νέο σύστημα, που θα είναι κλειστό, δεν θα χωρέσουν όλοι. Και βεβαίως θα είναι ακόμα χειρότερα για τους γιατρούς των άλλων ταμείων πέρα από το ΙΚΑ. Γιατί είναι ευκαιρία για την κυβέρνηση, να επαναδιαπραγματευτεί και να ανανεώσει τις πελατειακές της σχέσεις με τους γιατρούς. Γι΄ αυτό θα κάνουν ένα κλειστό σε αριθμό σύστημα, από το οποίο θα αποκλειστεί η μεγάλη πλειοψηφία των γιατρών: αυτοί που έκαναν το λάθος να “περισσεύουν”. Το έδαφος είναι από χρόνια προετοιμασμένο από τις λογικές του τύπου “οι γιατροί είναι πολλοί κι αυτό είναι βλαβερό για τους πολίτες”. Το κράτος θα έχει έτσι την ιδεολογική ηγεμονία. Το νέο σύστημα για να είναι δημοκρατικό και αντιγραφειοκρατικό πρέπει να είναι ανοιχτό σε όλους τους γιατρούς που επιθυμούν να ενταχθούν σ’αυτό και βέβαια σε όλους τους πολίτες. Δημοκρατικό είναι να δουλεύουμε όλοι και λιγότερο και όχι κάποιοι καθόλου και μερικοί “περιούσιοι” περισσότερο. Θα πρέπει να είναι ένα σύστημα που δε θα έχει γιατρούς “τροχονόμους” προς την αυτοπροσδιοριζόμενη επιστημονικά και επαγγελματικά ελίτ της συντεχνίας. Που δεν θα είναι μηχανή πολτοποίησης συνειδήσεων γιατρών. Που δεν θα είναι μια αλυσίδα κατασκευής πελατών.   ΤΟΤΕ ΜΟΝΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ   Στις εκλογές του ΙΣΑ 26-27 Μαΐου 2002 ψηφίστε ΑΡΣΙ   17-5-2002	ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΣΥΝΘΕΣΑΙΖΕΡ Για μικρούς, αρχάριους Για μεγάλους, προχωρημένους ΕΙΔΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΓΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΕΚΜΑΘΗΣΗ Από τον Μουσικοσυνθέτη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΗΧΟ τηλ. 0109515573 κινητό 0946205678