Πολιτικό καφενείο
"Ο Μεγάλος Ανατολικός"
|
|
Πολιτικό καφενείο "Ο Μεγάλος Ανατολικός" |
|
|
Καθημερινή ανανέωση. Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή Τελευταία ενημέρωση 29 May 2005 |
|||||||
|
Υγεία
Αρχείο Δείτε εδώ όλα τα άρθρα αυτού του θέματος
|
ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ κ. ΔΗΜΑΡΧΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ; Επιτροπή Πρωτοβουλίας 2ου Πανελλαδικού Συνεδρίου για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση (ΕΙΝΑΠ, ΠΕΝΟΨΥ, «Τετράδια Ψυχιατρικής»)
Προς υποψηφίους δημοτικών εκλογών Θεωρούμε ευθύνη μας, ως εργαζόμενοι στο χώρο της Ψυχικής Υγείας, στην πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια περίθαλψη, να σας ενημερώσουμε για τα θέματα της ψυχικής υγείας που σχετίζονται με τις τοπικές κοινωνίες και την τοπική Αυτοδιοίκηση, με την ελπίδα ότι θα εντάξετε στο πρόγραμμά σας και θα συμβάλλετε στην υλοποίηση μέτρων προς όφελος των πολιτών των Δήμων σας και γενικά της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης στην χώρας μας, ενώ, παράλληλα, σας καταθέτουμε την διάθεσή μας για συνεργασία μαζί σας. Έγκυρες έρευνες, διεθνώς και στη χώρα μας, διαπιστώνουν συνεχή αύξηση των ψυχικών και ψυχοσωματικών διαταραχών, αύξηση της κατανάλωσης ηρεμιστικών, αντικαταθλιπτικών, ναρκωτικών ουσιών, αλκοολούχων ποτών και καπνίσματος. Ο άνθρωπος, ως βιοψυχοκοινωνικό σύστημα, πληρώνει με αβάσταχτο - απροσμέτρητο πόνο (που οι ποικίλες, καλλιεργούμενες, φυγές, δεν μπορούν να κρύψουν από τα μάτια μας) τις εκμεταλλευτικές και αλλοτριωτικές συνθήκες ζωής και του περιβάλλοντος. Η απάντηση σ΄ αυτά τα προβλήματα δεν μπορεί ν΄ ανατεθεί μόνο στις υπηρεσίες ψυχιατρικής περίθαλψης. Αυτό θα αποτελούσε προσωρινό μόνο μέτρο συγκάλυψης των αιτιών που τα δημιουργούν και τα αναπαράγουν. Οι ίδιες οι κοινωνίες έχουν χρέος να αντιδράσουν και εδώ η συνεργασία με τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας, που σκοπό θα πρέπει να έχουν την θεραπεία και την αποκατάσταση, αλλά, πρωταρχικά, την πρόληψη, είναι αναγκαία. Οι τοπικές κοινωνίες καλούνται να διεκδικήσουν την δημιουργία υπηρεσιών ψυχικής υγείας, αγωγής και προαγωγής της υγείας, που πρώτιστο σκοπό θα έχουν να «ακούνε» τις ανάγκες της κοινότητας, όπως εξελίσσονται σήμερα και να παρεμβαίνουν προληπτικά στους χώρους όπου η κοινωνική, οικονομική, πολιτιστική κρίση οδηγεί στην έκφρασή τους: δηλαδή, στους χώρους εργασίας και εκπαίδευσης, στην γειτονιά, στα πλαίσια της οικογένειας και αλλού, όπου χρειάζεται. Υπάρχει ανάγκη απάντησης στην κυρίαρχη ιδεολογία των ατομικών λύσεων και στις μοντέρνες απαντήσεις με βιολογικά, φαρμακευτικά μόνο μέσα ή και πιο «παραδοσιακά», με καταστολές και κοινωνικό αποκλεισμό και εγκλεισμό, ή και στις «μεταμοντέρνες», αύριο, μεθόδους, με γονιδιακές παρεμβάσεις και απαντήσεις στα ψυχοκοινωνικά προβλήματα. Δυστυχώς, αυτή η ιδεολογία έχει ισχυρή επιρροή όχι μόνο σε συνδεόμενες με οικονομικά συμφέροντα δυνάμεις, αλλά και σε πολιτικούς, κρατικούς και επιστημονικούς φορείς και μέσα επικοινωνίας. Ο συνδυασμός αυτός απουσίας, από τη μια, πολιτικής πρόληψης και προβολής, από την άλλη, «υποκατάστατων» λύσεων, που συγκαλύπτουν και διαιωνίζουν τις αιτίες γένεσης των προβλημάτων, χρειάζεται, για ν΄ αντιμετωπιστεί, συντονισμένες προσπάθειες από τις ευαισθητοποιημένες δυνάμεις των τοπικών και επιστημονικών κοινοτήτων. Σ’ αυτά τα πλαίσια κινείται και η δική μας πρωτοβουλία. Το «Πρόγραμμα Ανάπτυξης Δομών και Υποδομών στον Τομέα της Ψυχικής Υγείας», του Υπουργείου Υγείας - Πρόνοιας (γνωστό ως «Ψυχαργώς»), που συγχρηματοδοτείται από την ΕΕ στα πλαίσια του «Γ’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης», από τη μια, προβλέπει την δημιουργία κοινοτικών υπηρεσιών, που κινδυνεύουν να μείνουν για μιαν ακόμη φορά, στα χαρτιά (όπως έγινε και στο παρελθόν με άλλα προγράμματα) και από την άλλη, χρειάζεται να συζητηθεί ευρύτερα, όχι μόνο μέσα στην επιστημονική κοινότητα, αλλά μέσα σ΄ όλους τους κοινωνικούς φορείς - και όχι μόνο για την ενημέρωσή τους, αλλά και για τις γενικές κατευθύνσεις που επιδιώκει στον χώρο της ψυχικής υγείας. Γιατί δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ένα πρόγραμμα, σχεδιασμένο από τεχνοκράτες και στην βάση των επικρατουσών, σήμερα, κοινωνικών πολιτικών, θα δίνει πραγματικές απαντήσεις στις κοινωνικές ανάγκες, αντί απλώς να τις διαχειρίζεται. Η πολιτική της μείωσης του κράτους πρόνοιας δεν μπορεί παρά να έχει τις επιπτώσεις της τόσο στην απορρόφηση των σχετικών κονδυλίων του Γ’ ΚΠΣ, όσο και στους στόχους, στην επάρκεια και την λειτουργία του παραγόμενου αποτελέσματος. Προβλέπεται ν’ αναπτυχθούν δομές και υπηρεσίες, όπως : - Κέντρα Ψυχικής Υγείας για ενήλικες και Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα για παιδιά και εφήβους, όπως και Κινητές Μονάδες Ψυχικής Υγείας για περιοχές με ιδιαίτερα προβλήματα πρόσβασης. - Ολοκληρωμένα ψυχιατρικά και παιδοψυχιατρικά τμήματα στα γενικά Νοσοκομεία, με μονάδες άμεσης παρέμβασης στην κρίση για άτομα εξαρτημένα στη χρήση ναρκωτικών ουσιών και μονάδες σωματικής και ψυχολογικής υποστήριξης για αλκοολικούς. - Ξενώνες, οικοτροφεία και προστατευόμενα διαμερίσματα για την αποϊδρυματοποίηση και κοινωνική επανένταξη ψυχικά πασχόντων, καθώς και για την στέγαση και φροντίδα ατόμων με αυτισμό και άλλες σοβαρές παθήσεις και αναπηρίες. - Μονάδες επαγγελματικής κατάρτισης, εργασιακής ένταξης και κοινωνικής συνεταιρισμοί. Η ανάπτυξη δομών και υποδομών με βάση τις αρχές της τομεοποίησης, της δημιουργίας ολοκληρωμένου δικτύου κοινοτικών υπηρεσιών, θα συνέβαλαν στις απαντήσεις που απαιτούν οι ανάγκες πρόληψης, διάγνωσης, ευαισθητοποίησης, εκπαίδευσης, θεραπείας, περίθαλψης, ψυχοκοινωνικής και εργασιακής αποκατάστασης και κοινωνικής επανένταξης ατόμων με ψυχικές διαταραχές. Μέσα στις άμεσες προτεραιότητες είναι η οργάνωση υπηρεσιών για παιδιά και νέους, χωρίς αποκλεισμούς για παιδιά με πολλαπλές αναπηρίες και με εμπλοκή στο σωφρονιστικό σύστημα, καθώς και για παιδιά που προέρχονται από οικογένειες με σοβαρά οικογενειακά προβλήματα - σε συνεργασία με τις σχολικές κοινότητες, τον τομέα πολιτισμού και αθλητισμού κλπ. Σημαντικός παράγοντας είναι οι αξιοκρατικές προσλήψεις, με κριτήρια κοινωνικής, κοινοτικής ψυχιατρικής, ειδικοτήτων όπως ψυχιάτρων, ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών, εργοθεραπευτών, λογοθεραπευτών, νοσηλευτών, ψυχοθεραπευτών, επισκεπτών υγείας, ειδικών παιδαγωγών κλπ. Αυτό θα εξασφαλίζει μακροπρόθεσμα οφέλη, σε συνδυασμό με την κατάλληλη εκπαίδευση, που θα πρέπει να οργανωθεί και σχεδιαστεί και την λειτουργία τους στα πλαίσια διεπιστημονικών πολυκλαδικών ομάδων. Η αποτελεσματικότητά τους θα είναι πολλαπλασιαστική στο βαθμό που στις προτεραιότητές τους εντάσσουν την ανάδυση και την κατανόηση των αυτοθεραπευτικών δυνάμεων της ίδια της κοινότητας. Πολύ συχνά οι ειδικοί τονίσουν ότι δεν χρειάζονται τόσοι «ειδικοί» εφόσον τα προβλήματα αντιμετωπίζονται στην γένεση τους, π.χ., αν το εκπαιδευτικό σύστημα δεν λειτουργεί ως τόπος παραγωγής μαθησιακών και άλλων προβλημάτων, δεν θα χρειάζονταν τόσοι «ειδικοί» γι΄ αυτά. Και φυσικά, η εκπαιδευτική κοινότητα θα έχει τον πρώτο λόγο σ΄ αυτή την αλλαγή. Οι τοπικές κοινωνίες πρέπει να κατανοήσουν ότι οι πάσχουσες μειονότητες συχνά επιφορτίζονται με την έκφραση των προβλημάτων που αφορούν όλους μας. Η κατανόηση αυτού πράγματος θα οδηγούσε στην αποδυνάμωση του στίγματος και του κάθε είδους ρατσισμού. Η επιτυχημένη αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων και των προκαταλήψεων γύρω από αυτά, απαιτεί την συμπαράταξη όλων μας. Η ευθύνη δεν μπορεί παρά να είναι συλλογική. Ο κίνδυνος να επαναληφθεί και στην Ελλάδα το φαινόμενο των αστέγων των δυτικών μεγαλουπόλεων - που αποτελούνται κατά το 1/3 από ψυχικά πάσχοντες, κατά το 1/3 από αλκοολικούς και τοξικομανείς και κατά το 1/3 από ανέργους - παρά τους οικογενειακούς δεσμούς στην Ελλάδα, που ακόμα αντιστέκονται, δεν είναι μακριά, αν η ψυχική υγεία δεν αντιμετωπιστεί ως δημόσιο, κοινωνικό αγαθό, που παρέχεται ισότιμα και δωρεάν, στο υψηλότερο ποιοτικό επίπεδο, με ολόπλευρη κοινωνική και θεραπευτική φροντίδα στα πλαίσια της κοινότητας. Η ανάθεση του έργου της στέγασης, επαγγελματικής κατάρτισης, αποκατάστασης και κοινωνικής επανένταξης σε ιδιωτικές εταιρείες, με κανένα τρόπο δεν πρόκειται να συμβάλλει μακροπρόθεσμα, στη αντιμετώπιση της προαναφερθείσας κατάστασης. Οι έγκαιρες παρεμβάσεις, με την δημιουργία ολοκληρωμένου δικτύου υπηρεσιών πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας πρόληψης και φροντίδας, μειώνουν (μέχρι και τελικής εξαφάνισης) την λήψη κατασταλτικών και περιοριστικών μέτρων για την αντιμετώπιση των καταστάσεων κρίσης των ψυχικά πασχόντων και προλαμβάνουν το φαινόμενο του ιδρυματισμού και της χρόνιας παραμονής στο ίδρυμα, μειώνουν τα αισθήματα ανασφάλειας και τις προκαταλήψεις των πολιτών και προσφέρουν ικανοποίηση, ιδιαίτερα όταν αξιοποιείται θετικά η ενεργοποίηση της συμμετοχικής διάθεσης του πολίτη. Ως μέλη της Επιτροπής Πρωτοβουλίας, που εκλέχθηκαν στο 2ο Πανελλαδικό Συνέδριο που οργάνωσε η ΕΙΝΑΠ (Ενωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας και Πειραιά), η ΠΕΝΟΨΥ (Πανελλήνια Ενωση νοσοκομειακών Ψυχολόγων) και το επιστημονικό περιοδικό «Τετράδια Ψυχιατρικής» (14 και 15 Μαίου 2002, στην Αθήνα) σας καλούμε σε συνεργασία για την δημιουργία ενιαίου μετώπου για την ανάπτυξη κοινωνικού κινήματος για την ψυχική υγεία. Σας επισυνάπτουμε το κείμενο/απόφαση του Συνεδρίου και ελπίζουμε στην συμπαράταξή μας, ώστε να εμβαθύνουμε στους στόχους και στις μεθόδους επίτευξής τους, στην ιεράρχηση προτεραιοτήτων, στην διεύρυνση και αναζήτηση νέων δρόμων, που θα συσπειρώσουν όλους τους ενδιαφερόμενους. Αναμένουμε απάντησή σας. Από την Επιτροπή πρωτοβουλίας, με εκτίμηση 17/10/2002 |
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΣΥΝΘΕΣΑΙΖΕΡ Για μικρούς, αρχάριους Για μεγάλους, προχωρημένους ΕΙΔΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΓΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΕΚΜΑΘΗΣΗ Από τον Μουσικοσυνθέτη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΗΧΟ τηλ. 0109515573 κινητό 0946205678
|
|||||
|
|||||||
|
|
|
|
||
|
από Μάιο 2002 |
