Πολιτικό καφενείο "Ο Μεγάλος Ανατολικός"

Πρότεινε αυτήν την σελίδα

Forum

Επικοινωνία

Webmaster: Δημήτρης   Ανάλυση οθόνης 800Χ600    Οργάνωση θεμάτων: Βήχος Παναγιώτης

Καθημερινή ανανέωση.                                         Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή                 Τελευταία ενημέρωση 29 May 2005
Υγεία   Αρχείο Δείτε εδώ όλα τα άρθρα αυτού του θέματος    Κεντρική Σελίδα	Ιδρυτική απόφαση της Α.Ρ.Σ.Υ.Π. Αθήνα, Δεκέμβρης 2001 ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΥΓΕΙΑΣ & ΠΡΟΝΟΙΑΣ Οι αλλαγές που επιτελούνται στο σύστημα υγείας - πρόνοιας και στην ασφάλιση επαληθεύουν τις πιο δυσμενείς προβλέψεις των αριστερών ριζοσπαστικών δυνάμεων. Διαρκής απειλή στο ασφαλιστικό, ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια λειτουργίας των νοσοκομείων, πλήρης ιδιωτικοποίηση του συστήματος κατασκευών – προμηθειών του ΕΣΥ, απόρριψη κάθε εργασιακής διεκδίκησης, κατάργηση των προνοιακών δομών με ανάθεση της πρόνοιας στα προγράμματα της ΕΕ, δημόσιες επενδύσεις στο ΕΣΥ μόνο για πανεπιστημιακά νοσοκομεία ή εν όψει ολυμπιάδας και προώθηση ερμαφρόδιτων, τάχα δημοσίων, νοσοκομείων τύπου Ωνασείου, Ντυνάν και Παπαγεωργίου, περιορισμός της ασφάλισης για τους ανέργους και τους μετανάστες...... Και συνάμα εισαγωγή του “3ου τομέα των φιλανθρωπικών και μη κερδοσκοπικών(!) οργανώσεων” ως δομικών πλέον στοιχείων του συστήματος υγείας – πρόνοιας. Και ακόμη ραγδαία αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων για την περίθαλψη, αψευδής μάρτυρας του κενού που καταλείπει ο εκσυγχρονισμός στο χώρο. Σαν επιστέγασμα η λειτουργία ιδιωτικών ιατρείων στα νοσοκομεία, άμεση υπονόμευση και της πρωτοβάθμιας περίθαλψης αλλά και του δημόσιου χαρακτήρα των υπηρεσιών. Αν το μέτρο εφαρμοστεί θα κάνει να στρέφεται όλη η λειτουργία των νοσοκομείων γύρω απ' αυτά τα ιατρεία που θα αποτελούν διαρκή προαγωγό πελατών για τις ιδιωτικές ασφαλίσεις . Αν κάτι αποδεικνύεται απ΄ αυτές τις μεθοδεύσεις αυτό είναι ότι η αριστερά δεν συναντάται πουθενά με τον όποιο εκσυγχρονισμό. Το εκσυγχρονισμένο (3ος τομέας, δίκτυα, καταπολέμηση του αποκλεισμού κλπ.) εισάγεται “χέρι-χέρι” με την πιο αναχρονιστική αντίληψη της μείωσης του κόστους εργασίας μέσω περικοπής παροχών. Οι κυβερνητικές εξαγγελίες για προνοιακό δίκτυο δεν είναι παρά η υποκατάσταση του δικαιώματος ( στην υγεία, στην περίθαλψη, στο εισόδημα, στην σύνταξη κλπ.) από ένα πυροσβεστικό μηχανισμό επισφαλών και προσωρινών παροχών που θα διατηρούν τον εργαζόμενο σε κατάσταση πολιτικής και κοινωνικής αδράνειας και ομηρίας. Κάθε αντιλαϊκό νέο μέτρο και κάθε "εκσυγχρονισμός" και κάθε περικοπή παροχών προβάλλονται ως αποτέλεσμα της οικονομικής πραγματικότητας της νέας εποχής. Η εσωκομματική αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ, η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ και το καθεστωτικό κομμάτι της αριστεράς (βλ.1) αγωνίζονται να πείσουν ότι έχουν μια καλύτερη πρόταση διαχείρισης (υπό τις παρούσες πάντα συνθήκες), μια πρόταση με κοινωνικό πρόσωπο αλλά ρεαλιστική. Έτσι οι επιθυμίες της κοινωνίας καταλήγουν να συναντώνται με τις επιδιώξεις του κεφαλαίου σ' ένα "κοινωνικό διάλογο". Όμως το κοινωνικό πρόσωπο δεν είναι παρά η φιλάνθρωπη στάση προς τα θύματα του "εκσυγχρονισμού". Είναι φυσικό ότι, εκτός από την μείωση του έμμεσου κόστους εργασίας και την πειθάρχηση των εργαζομένων, το κεφάλαιο προσδοκά και πιο άμεσο όφελος: Οι νέες ρυθμίσεις στον τομέα της υγείας και πρόνοιας επιτρέπουν επιτέλους και την συγκεντροποίηση του οικονομικού ελέγχου και του κέρδους. Η μη ελεγχόμενη ανάθεση προγραμμάτων της ΕΕ, οι υποτιθέμενες προδιαγραφές ποιότητας, οι ΑΕ των ΠΕΣΥ, οι υπερεξουσίες των μάνατζερ των ΠΕΣΥ και των νοσοκομείων, οι ομάδες έργου και μελετών και γενικά όλα όσα ο νέος μανατζερίστικος εκσυγχρονισμένος λόγος εισάγει επιτρέπουν την διανομή του δημόσιου χρήματος ελεύθερα μεταξύ των φυσικών και νομικών προσώπων που υλοποιούν τον εκσυγχρονισμό. Το ακραία παρασιτικό αυτό στρώμα αποτελεί πλέον οργανικό εκφραστή του κεφαλαίου. Συνάμα τα όρια μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα αμβλύνονται: κάθε μέτρο για το ΕΣΥ έχει άμεσες επιπτώσεις στο ιδιωτικό κεφάλαιο του τομέα υγείας που απαιτεί συνεχείς περικοπές δημόσιων παροχών για να είναι βιώσιμο και κερδοφόρο. (και στην ασφαλιστική και στην υγειονομική του εκδοχή).(βλ.2) Σε αντίθεση με τα συνηθισμένα φληναφήματα για τον αντιπαραγωγικό ρόλο των δημοσίων υπαλλήλων η αλήθεια είναι ότι όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των εργαζομένων στην υγεία – πρόνοια, τόσο δυσχερέστερη γίνεται η διάλυση των υπηρεσιών. Ένα συνεκτικό, με πραγματική αίσθηση συλλογικότητας και με ενεργές πολιτικές και συνδικαλιστικές διαδικασίες στρώμα εργαζομένων στην περίθαλψη και στην πρόνοια θα ήταν ανυπέρβλητο εμπόδιο για το κεφάλαιο και την κυβέρνηση στο δρόμο των περικοπών και της αντιδραστικής αναδιάρθρωσης. Γι΄ αυτό και η εργασιακή κατάσταση στο χώρο δέχεται τα πρώτα πλήγματα, προϋπόθεση για τις αλλαγές που το ΠΑΣΟΚ προωθεί. Στην πράξη πλέον ελάχιστοι εργαζόμενοι διορίζονται με μια μόνιμη εργασιακή σχέση στα νοσοκομεία. Δεκαετής δόκιμη υπηρεσία υπό συνεχή κρίση εφαρμόζεται πια για τους γιατρούς του ΕΣΥ. Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία τελούν υπό την δαμόκλειο σπάθη των επαπειλούμενων νέων οργανισμών. Ο πραγματικός αριθμός των εργαζομένων σε οργανικές θέσεις μειώνεται με την κατάργηση των προσωποπαγών θέσεων όσων αποχωρούν. Συμβάσεις ορισμένου χρόνου αποτελούν τον κανόνα για τους νέους εργαζόμενους. Το επαίσχυντο stage προμηθεύει απόφοιτους για να βουλώνουν τρύπες χωρίς ασφάλιση, χωρίς καν ελπίδα παράτασης της εργασίας τους ακόμη και όταν είναι καταφανώς αναγκαίοι. Όλα τα προγράμματα της πρόνοιας έχουν αφεθεί στην Α΄βάθμια τοπική αυτοδιοίκηση, χωρίς καμία πρόβλεψη εθνικών πόρων με την προσωρινότητα της χρηματοδότησης από κάποιο ΚΠΣ. Εκεί οι εργαζόμενοι προσλαμβάνονται συχνά ως ελεύθεροι επαγγελματίες, με εξευτελιστικές αμοιβές, επιφορτισμένοι οι ίδιοι με όλο το κόστος ασφάλισής τους, με δυσμενείς φορολογικούς όρους, χωρίς συγκεκριμένο ωράριο. Οι μόνιμοι εργαζόμενοι στην Πρόνοια (ΠΙΚΠΑ – ΕΟΠ) τελούν σε πολύμηνη εργασιακή ομηρία από την άρνηση και την ανικανότητα του ΥΥΠ να κάνει σαφές το νομικό καθεστώς των υπηρεσιών τους. Οι συμβασιούχοι του ΙΚΑ βρίσκονται σε ίδια κατάσταση περιμένοντας να αποφασίσει το ΠΑΣΟΚ για το πώς θα ξεφτιλίσει ακόμη περισσότερο την Α΄βάθμια περίθαλψη. Η περιβόητη ψυχιατρική μεταρρύθμιση ανατίθεται σε εταιρίες (ή φαντάσματα τύπου ευρωπαϊκών προγραμμάτων) που προσλαμβάνουν εργαζόμενους κατά το κέφι τους, με ελάχιστα εργασιακά δικαιώματα, τελείως ελαστικό ωράριο και καμία εργασιακή βεβαιότητα. Είναι φανερό ότι καμιά πολιτική διατήρησης των κεκτημένων ή συνθηματολογία υπέρ του δημοσίου χαρακτήρα της περίθαλψης και την πρόνοιας δεν αρκεί για την απόκρουση αυτής της επίθεσης. Χρειάζεται να φανταστούμε, να διεκδικήσουμε, να αγωνιστούμε για την συνεχή βελτίωση της εργασιακής μας κατάστασης αλλά και την ανάδειξη των εργαζομένων στο χώρο ως αποφασιστικών πρωταγωνιστών του συστήματος υγείας – πρόνοιας. Χρειάζεται να αγωνιστούμε για ένα πραγματικό σύστημα λαϊκού ελέγχου στις υπηρεσίες αυτές. Όσο ο κατακερματισμός του εργασιακού χώρου και της συλλογικότητας είναι στις βασικές επιδιώξεις του ΠΑΣΟΚ, τόσο οι αντιστάσεις δεν λείπουν: η θεαματική άνοδος της ΑΡΣΙ και των άλλων κινήσεων των νοσοκομειακών γιατρών τα προηγούμενα χρόνια, η σταδιακή ανάδειξη συσπειρώσεων και από άλλους, πέραν των γιατρών του ΕΣΥ, υγειονομικούς, οι κινητοποιήσεις που δεν χειραγωγούνται εύκολα από συμβιβασμένες ηγεσίες (όπως πέρυσι στο ΠΙΚΠΑ), ο αναβρασμός και η ανάδειξη νέων συνδικαλιστικών δυνάμεων στο ΙΚΑ κλπ. Πολύ περισσότερο ελπιδοφόρα είναι η γνώση μας ότι δεν αποτελούμε μια μοναχική πρωτοπορία αλλά προσπαθούμε να εκφράσουμε μια ιδεολογία και να χαράξουμε μια πολιτική που ταιριάζουν με τα όνειρα και το ήθος πολλών συναδέλφων, τελικά συντρόφων, που εργάζονται στο σύστημα υγείας και πρόνοιας.   συνέχεια…       σημειώσεις 1. Με τις διεργασίες που γίνονται αυτή την εποχή ο όρος καθεστωτική αριστερά δεν έχει τόσο τοπογραφική σημασία αλλά μάλλον υποδηλώνει πολιτικές επιλογές από διάφορους χώρους. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για την ριζοσπαστική εκδοχή. 2. Ο εκσυγχρονισμός παίρνει ακόμα το μέρος του μεγάλου κεφαλαίου στην σύγκρουσή του με τους ελευθεροεπαγγελματίες και τις μικρές επιχειρήσεις στο χώρο της υγείας. Το ασφαλιστικό και υγειονομικό κεφάλαιο επιδιώκει την καταστροφή ή υπαλληλοποίηση όσων παρέχουν ιδιωτικά υπηρεσίες υγείας. Επί του παρόντος τα μεγάλα ιδιωτικά νοσηλευτήρια και οι ασφαλιστικές εταιρίες δεν παρέχουν καμία κοινωνικά αναγκαία υπηρεσία. Είναι φανερό ότι σ` αυτή τη σύγκρουση η ριζοσπαστική αριστερά δεν διατίθεται να παράσχει κάποια υποστήριξη σε λογικές μικρομάγαζων. Είναι όμως εξ ίσου φανερό ότι η εργασιακή εξασφάλιση των υγειονομικών που σήμερα εργάζονται σ` αυτό το χώρο είναι εφικτή σ` ένα γενικευμένο δημόσιο σύστημα υγείας - πρόνοιας που σταδιακά θα ενσωματώνει αυτές τις υπηρεσίες.	ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΣΥΝΘΕΣΑΙΖΕΡ Για μικρούς, αρχάριους Για μεγάλους, προχωρημένους ΕΙΔΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΓΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΕΚΜΑΘΗΣΗ Από τον Μουσικοσυνθέτη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΗΧΟ τηλ. 0109515573 κινητό 0946205678