Πολιτικό καφενείο "Ο Μεγάλος Ανατολικός"

Πρότεινε αυτήν την σελίδα

Forum

Επικοινωνία

Ανάλυση οθόνης 800Χ600    Οργάνωση θεμάτων: Βήχος Παναγιώτης

Καθημερινή ανανέωση.                                         Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή
Υγεία Αρχείο       ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ ΣΥΝΘΕΣΑΙΖΕΡ Για μικρούς, αρχάριους Για μεγάλους, προχωρημένους ΕΙΔΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΓΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΕΚΜΑΘΗΣΗ Από τον Μουσικοσυνθέτη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΗΧΟ τηλ. 0109515573 κινητό 0946205678	Οι συντεχνιακές «ενώσεις», ο ενδοεργασιακός εμφύλιος και η αριστερή εργατική αντίληψη στους νοσηλευτές .   Γράφει ο συνεργάτης μας Σταύρος Θεολόγου Παρατηρείται έντονη κινητικότητα τους τελευταίους δέκα μήνες στα συνδικαλιστικά ζητήματα του νοσηλευτικού κλάδου, με  την συγκρότηση με νόμο της «Ένωσης Νοσηλευτών Ελλάδος» (Ε.Ν.Ε.),το περασμένο καλοκαίρι από την κυβέρνηση. Ας όμως θυμίσουμε δύο – τρεις κρίσιμες λεπτομέρειες για την ΕΝΕ Το ν/σ που ψηφίστηκε αναφορικά με τον κλάδο των νοσηλευτών διαπνέεται από έναν έντονα αντιδραστικό & αντιδημοκρατικό χαρακτήρα. Σε πολλά σημεία του είναι ξεκάθαρη η πρόθεση των συντακτών-συγγραφέων του για την διατήρηση του απόλυτου ελέγχου των όποιων εξελίξεων στο μέλλον σε έναν από τους μαζικότερους συλλογικούς φορείς κ ο οποίος ίσως να πρόκειται να εκπροσωπεί τα συλλογικά συμφέροντα κ ανάγκες της μαζικότερης εργασιακής πλειοψηφίας στις μονάδες υγείας γενικά , δημοσίου κ ιδιωτικού χαρακτήρα, στην επικράτεια.  Αυτό διακρίνεται από τα παρακάτω ξεκάθαρα σημεία. Το βασικό στοιχείο και το οποίο ,εν δυνάμει, είναι η θρυαλλίδα που θα πυροδοτούσε έναν ενδοεργασιακό εμφύλιο στον πολυπληθή κλάδο των νοσοκόμων-πρακτικών-ΠΕ νοσηλευτών-ΤΕ νοσηλευτών-τραυματιοφορέων-αδελφών νοσοκόμων κλπ ,είναι το απαράδεκτο γεγονός ότι αποκλείει από την Ένωση τους συναδέλφους ΔΕ & ΥΕ και επιπλέον δεν υπάρχει καμία συνοδευτική ερμηνευτική διάταξη για μια ενδεχόμενη ταχύρρυθμη διαδικασία εξομοίωσης στο μέλλον. Πληροφοριακά , οι «αδελφές νοσοκόμες» (ΔΕ, ΥΕ) με πρόσφατα στοιχεία του (για τα δημόσια νοσοκομεία κ κέντρα υγείας)   ΕΣΝΕ (Εθνικός Σύνδεσμος Νοσηλευτών Ελλάδος) αριθμούνε γύρω στις 19000, ενώ οι «ΠΕ & ΤΕ νοσηλευτές» αριθμούνε γύρω στις 15000. Ένα σημαντικό κομμάτι εργαζομένων με μεγάλη εργασιακή κ κλινική εμπειρία , το οποίο τις προηγούμενες δεκαετίες στήριξε κ κράτησε με αγώνα κ κόπο σε αξιοπρεπή επίπεδα τη λειτουργία των δημόσιων νοσηλευτικών ιδρυμάτων (με τις τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό, σε τεχνικά μέσα κ υποδομή) απαξιώνεται και στην ουσία μπλοκάρεται ο δρόμος του στο μέλλον ,τόσο σε ότι αφορά τα εργασιακά δικαιώματα, όσο και αναφορικά με την όποια εν δυνάμει επιστημονική του περαιτέρω εκπαίδευση & εξέλιξη. Δεύτερον , οι εκλογές γίνονται με ενιαίο ψηφοδέλτιο, κόβοντας το δρόμο στην κάθοδο ανεξάρτητων παρατάξεων , υποψηφίων κλπ.Επιπλέον, η σταυροδοσία θα γίνεται επί του 1/3 των υποψηφίων –και όχι επί του 1/3 των μελών του ΔΣ- στις εκλογές. Αυτή η ρύθμιση ανοίγει το δρόμο για ολοκληρωτική κάλυψη όλων των θέσεων του ΔΣ , εν δυνάμει , από μία μεγάλη καθεστωτική παράταξη. (υποθέτοντας ότι μπορεί να κατεβάσει πχ 50-60 υποψήφιους κ δεδομένου του μεγάλου αριθμού ψήφων που θα έπαιρνε, είναι ορατό το πόσες έδρες μπορούσε να πάρει στο ΔΣ)  Καλύπτοντας ένα κενό χρόνων , το νέο «επιμελητήριο» που συγκροτείται θα καταστεί ο θεσμικός συνομιλητής του υπουργείου εκ μέρους της νοσηλευτικής κοινότητας , και αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος της επιρροής κ  δύναμης που θα έχει. Βλέπουμε πως γίνεται προσπάθεια να πάρει σάρκα κ οστά μία ακόμα «συντεχνία» με αρκετά εμφανή τα αντιδραστικά της σημάδια ,καθώς στο σημείο εκκίνησης της αναπαράγει την πολυδιάσπαση κ κατακερματισμό στο εσωτερικό της σε ό,τι αφορά την «θεσμική» εκπροσώπηση (αποκλεισμός των ΔΕ).Αλλά κ γενικότερα κ με τα άλλα συνδικαλιστικά εγχειρήματα (ΠΑΣΟΝΟΠ, ΠΑΣΥΝΟ) επιχειρεί να αυτονομηθεί συνδικαλιστικά από την υπόλοιπη υγειονομική κοινότητα για να εκφράσει αποκλειστικά τα δικά της επαγγελματικά συμφέροντα. Θα υπενθυμίσουμε -την προσπάθεια  που έκανε ο χώρος ,επαγγελματικά και «επιστημονικά» τα τελευταία 15-20 χρόνια να αναβαθμίσει τη θέση του μέσα στην «παραγωγή» στην Υγεία κ να παίξει έναν πιο ενεργό-αποφασιστικό-διοικητικό ρόλο γενικότερα στο υγειονομικό-κλινικό «γίγνεσθαι» (βλ. ξεχωριστή συγκρότηση της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας, συμμετοχή σε διοικητικά όργανα των πρώην ΠΕΣΥΠ,σε διοικητικά συμβούλια, συμμετοχή στις επιστημονικές επιτροπές των μονάδων υγείας). Επίσης, τονίζουμε κ την προσπάθεια της εκκολαπτόμενης συντεχνίας για επιστημονική εμβάθυνση του επαγγελματικού-γνωστικού αντικειμένου με 1) τον εμπλουτισμό των προγραμμάτων σπουδών στις σχολές σε ιατροκεντρικό-κλινικό περιεχόμενο, 2) με την ανάδειξη πληθώρας μεταπτυχιακών κ διδακτορικών (κλινικών , έρευνας , μάνατζμεντ κλπ) 3)με την ορθολογικοποίηση των κάθε είδους κλινικών-νοσηλευτικών διαδικασιών δια μέσου της θέσπισης πρωτοκόλλων για το κάθε τι μέσα στις μονάδες υγείας . (Όλα αυτά είναι θεμιτά μέχρι ενός σημείου, κανείς δεν αρνείται την ιδιαίτερη επαγγελματική-εργασιακή μας ταυτότητα) . Σαν αποτέλεσμα των παραπάνω είναι η  εμφάνιση τα τελευταία χρόνια των αναρίθμητων επιμέρους κλαδικών επιστημονικών εταιρειών κ συλλόγων που ξεφύτρωσαν κ στους νοσηλευτές (πχ Καρδιολογικός Νοσηλευτικός Τομέας, Σύλλογος Διπλωματούχων Νοσηλευτών Χειρουργείου, Πανελλήνιος Σύλλογος Νοσηλευτών Νεφρολογίας κλπ), που αναδεικνύουν βέβαια, κατά ένα μέρος την ανάγκη για μεταπτυχιακή εξειδίκευση κ εμβάθυνση σε επιμέρους κλινικούς τομείς κ για την χορήγηση ,υποχρεωτικά πλέον, της κλινικής ειδικότητας στα πρώτα χρόνια μετά τον διορισμό του νοσηλευτή.  Αποτέλεσμα όλης της προαναφερθείσας «αναβάθμισης» ήταν φυσικά κ η διαμόρφωση της ανάλογης πιο «ενεργής» κ «διεκδικητικής»  «ταξικής» συνείδησης της εκκολαπτόμενης συντεχνίας ανάμεσα στους διαγκωνιζόμενους επαγγελματικούς κλάδους στην Υγεία. Γι αυτόν τον λόγο συγκροτήθηκε το αντιδραστικό ,εν μέρει, εγχείρημα του Πανελλήνιου ΣΥνδέσμου ΝΟσηλευτών -ΕΣΥ όπου εγγράφονται ως μέλη μόνο ΠΕ κ ΤΕ νοσηλευτές  και σε κάποια άλλη χρονική στιγμή ,μεταγενέστερα, συγκροτήθηκε  η Πανελλήνια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία Νοσηλευτικού Προσωπικού , όπου εγγράφονται νοσηλευτές όλων των βαθμίδων και  εμφανίζει ικανή μαζικότητα στα πρώην ΠΕΣΥΠ κυρίως της βορείου Ελλάδας. Αυτές οι κινήσεις προέκυψαν κ σαν αποτέλεσμα της γενικευμένης αναξιοπιστίας που διαπερνά την γραφειοκρατική & ξεπουλημένη νομενκλατούρα της ΠΟΕΔΗΝ ,η οποία πλέον δεν είναι ικανή να υπερασπιστεί κ να διεκδικήσει με μια νικηφόρα προοπτική τα σύγχρονα δικαιώματα κ τις ανάγκες των εργαζομένων στην Υγεία. Πέρα από τα δύο παραπάνω νοσηλευτικά συνδικαλιστικά μορφώματα (ΠΑΣΥΝΟ,ΠΑΣΟΝΟΠ) , υπάρχει φυσικά κ ο Εθνικός Σύνδεσμος Νοσηλευτών Ελλάδος (ο περιβόητος ΕΣΝΕ) με ιστορία δεκαετιών ο οποίος μέχρι την τωρινή ίδρυση της ΕΝΕ έπαιζε τον ρόλο του επιστημονικού-επαγγελματικού φορέα κ θεσμικού εκπροσώπου του κλάδου στην κοινωνία με κραταιά δύναμη κ εξουσία στο εσωτερικό του (σε ό,τι αφορά την «ιδεολογική γραμμή κ εργασιακή αντίληψη») τις «θεούσες» κ απόφοιτες αδελφές-νοσοκόμες από τις ιστορικές εσωτερικές σχολές αδελφών-νοσοκόμων του Ερυθρού Σταυρού, Ευαγγελισμού κλπ . Θέλοντας να τοποθετηθούμε από τη δική μας σκοπιά ,πρέπει να πάρουμε θέση απέναντι στον εκκολαπτόμενο συντεχνιακό «διεκδικητισμό» των ΠΑΣΥΝΟ-ΕΣΥ & ΠΑΣΟΝΟΠ αφενός , (οι οποίοι αποπνέουν έναν στοιχειακό ριζοσπαστισμό στη φρασεολογία τους, σε κάποια σημεία) όπως επίσης κ στον ξεπουλημένο γραφειοκρατικό συνδικαλισμό της ΠΟΕΔΗΝ αφετέρου. Σχετικά με την κινητικότητα που αναφέραμε στην αρχή, βλέπουμε ότι ήδη έχει οριστεί από το υπουργείο η προσωρινή διοικούσα επιτροπή της ΕΝΕ που ανέλαβε να εγγράψει το σύνολο των πτυχιούχων νοσηλευτών σε όλη την επικράτεια κ να διεκπεραιώσει τις αρχαιρεσίες για την εκλογή μιας πρώτης διοίκησης του νέου φορέα . Από την άλλη , η ΠΑΣΟΝΟΠ κάνει προσπάθειες για την ενεργοποίηση κ μαζικοποίηση των σωματείων της κ στα πρώην ΠΕΣΥΠ της Αττικής κ είναι ορατό το δίλημμα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε στο μέλλον (διάσπαση-αποχώρηση από την ΠΟΕΔΗΝ που «εκφράζει» το σύνολο της εργαζόμενης υγειονομικής κοινότητας κ συμμετοχή στη νέα (επίδοξη γραφειοκρατία ?) δευτεροβάθμια νοσηλευτική ομοσπονδία της ΠΑΣΟΝΟΠ ή όχι) . Υπάρχει κ άλλος δρόμος. Κριτήρια για την «γραμμή» πλεύσης μας πρέπει να είναι 1) η δράση κ η καθημερινή πρακτική τόσο στον μαζικό εργασιακό χώρο, 2)όσο κ στις όποιες εξελίξεις  στον εκάστοτε κλάδο-συντεχνία.  Πιο απλά , είναι αυτονόητη η συμμετοχή στις μαζικές διαδικασίες του πρωτοβάθμιου εργασιακού μας σωματείου με την συγκεκριμένη-επεξεργασμένη αντίληψη μας για τα ζητήματα της Υγείας στο σήμερα και επιμένοντας σε έναν διαρκή & μόνιμο οριζόντιο συντονισμό των Γενικών Συνελεύσεων (με όλους τους υγειονομικούς μέσα-όχι μόνο νοσηλευτές) των πρωτοβάθμιων σωματείων των νοσοκομείων , κέντρων υγείας κλπ, μη νομιμοποιώντας όμως και τη γραφειοκρατική νομενκλατούρα της ΠΟΕΔΗΝ. Επίσης όμως πρέπει να στεκόμαστε κριτικά απέναντι στη νέα δευτεροβάθμια ομοσπονδία της ΠΑΣΟΝΟΠ , αλλά παρεμβαίνοντας  με την άποψη κ το υλικό μας στις «κινητοποιήσεις» της (όταν κάνει…).  Από την άλλη είναι αναγκαία κ η παρέμβασή μας κ παρουσία μας στις επόμενες εξελίξεις & διεργασίες που θα γίνονται μεταξύ των διαφόρων νοσηλευτικών φορέων ενόψει της τελικής  συγκρότησης κ των αρχαιρεσιών της νεοσύστατης ΕΝΕ.  Ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο σε αυτό το τοπίο. Απουσιάζει ο ρόλος της εργαζόμενης νοσηλευτικής (υγειονομικής ,ευρύτερα) πλειοψηφίας σε όλα αυτά τα εγχειρήματα.(απουσία μαζικών συνελευσιακών διαδικασιών σε ΠΑΣΟΝΟΠ κλπ) Είναι καταγεγραμένη μια κινητικότητα και ένα αλισβερίσι «παραγόντων» που θα θέλουν να ρυθμίζουν τα ποσοστά κ το βαθμό  ελέγχου στην μελλοντική ΕΝΕ ,ο καθένας για τον φορέα του, ενώ η εργαζόμενη πλειοψηφία είναι καθηλωμένη στον ρόλο του ψηφοφόρου-παρατηρητή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η αδυναμία που έχουν μεγάλες μονάδες υγείας να συμμετέχουν έστω σε μία στοιχειώδη κίνηση αγώνα (βλ Ευαγγελισμός ,12/5-συγκέντρωση στα Επείγοντα) καθώς καθημερινά λειτουργούνε οριακά με προσωπικό ασφαλείας (βλ Ευαγγελισμός ,τρομακτικές ελλείψεις-για την ασφάλεια του ασθενούς- έχοντας 500 κενές θέσεις νοσηλευτών, όλων των βαθμίδων)  Βλέπουμε πως είναι επιτακτική όσο ποτέ άλλοτε η συγκρότηση της «κρίσιμης μάζας» στους νοσηλευτές-νοσοκόμους-τραυματιοφορείς με μία «εργατική» αντίληψη για τα ζητήματα της Υγείας ,αλλά κ με μία ισορροπημένη «κλαδική» αντίληψη ώστε να παρεμβαίνουμε σαν ριζοσπαστικό ρεύμα κ να αλλάξουμε την αέρα στην αντιδραστική ατμόσφαιρα που απλώνεται γύρω μας ,μέρα με τη μέρα, στον χώρο της υγείας.   Περίληψη του κειμένου δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ της Κυριακής