Μόνο τα ειδικά έκτακτα αμερικανικά στρατοδικεία (τα οποία συνεδριάζουν μυστικά χωρίς να γνωστοποιούν καν τα ονόματα των κατηγορουμένων και στη συνέχεια αποφασίζουν αμέσως την επίσης μυστική εκτέλεση, χωρίς να κάνουν ούτε μια συνηθισμένη παρωδία δικής, όπως συνηθίζεται στα ολοκληρωτικά καθεστώτα) δεν είχε θέσει σε λειτουργία ο Μπους την πρώτη χρονιά μετά την 11η Σεπτέμβρη, φέτος το έκανε και αυτό. Με επίσημη ανακοίνωση, ώστε να τρομοκρατηθεί όλος ο κόσμος. Άλλωστε, ποιος ξέρει, οι Αμερικανοί μπορεί να έχουν ήδη δολοφονήσει πολλούς από αυτούς που συνέλαβαν, αφού ακόμη και τώρα, δυο ολόκληρα χρονιά μετά, δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει πόσους και ποιους συνέλαβαν τότε! Χιλιάδες αθώους, προφανώς, αφού αν οποιοσδήποτε είχε βρεθεί ένοχος σε κάτι σοβαρό, θα μας το είχαν διαφημίσει με χίλιους τρόπους για να δικαιώσουν τη φασιστική πολιτική τους στο θέμα του στραγγαλισμού των ατομικών ελευθεριών και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Ούτε καν το κολαστήριο του Γκουανταναμο δεν έκλεισαν οι Αμερικανοί, όσο και αν όλοι πλέον το συγκρίνουν με τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, θεωρώντας ότι η ύπαρξη του ενισχύει τον τρόμο που θέλουν να γεννά η παγκόσμια κυριαρχία τους.

Το ζήτημα δεν είναι όμως μόνο τα πογκρόμ εναντίον των Αράβων και των μουσουλμάνων γενικότερα, τα οποία μαίνονται με κτηνώδη τρόπο στην Αμερική χωρίς κανένας να τολμάει να γράψει τίποτα. Το κυριότερο είναι ότι η κυβέρνηση Μπους αξιοποιεί τη δικαιολογημένη οργή, τον καλλιεργημένο φόβο και την ενορχηστρωμένη «πατριωτική» ηλιθιότητα του αμερικανικού λαού για να επιβάλει και στη συνέχεια διαρκώς να διευρύνει ένα ολοκληρωτικό καθεστώς παρακολούθησης των πάντων, πραγματικά οργουελικου τύπου.

Μέσα στο κλίμα αυτό προωθείται το σύστημα ΤΙΑ, το οποίο θα καταγράφει όλες ανεξαιρέτως τις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις που γίνονται καθημερινά στον πλανήτη, όλες τις τραπεζικές συναλλαγές σε όλο τον κόσμο, όλες τις αγορές με πιστωτικές κάρτες, όλα τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου! Θα τα αποθηκεύει και όταν κάποιος κάποια στιγμή θεωρηθεί ύποπτος, από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, θα ανασύρονται όλα αυτά τα στοιχεία, ακόμη και ύστερα από πέντε-δέκα χρονιά, και αυτομάτως θα αρχίζει η παρακολούθηση όλων αυτών, με τους οποίους έχει Ποτε συνομιλήσει ΄η συναλλαγή! Όλο το ιατρικό αρχείο σας ΄η τα εργασιακά σας στοιχεία θα βρεθούν επίσης στους φακέλους του ΤΙΑ, αν το ασφαλιστικό σας ταμείο ΄η η επιχείρηση που δουλεύετε τα έχει φορτωμένα σε υπολογιστή.

Φυσικά, ήδη οι Αμερικανοί ξέρουν αρκετά πράγματα για σας, αν τυχόν ταξιδεύετε με αεροπλάνο: το ονοματεπώνυμο σας, τη διεύθυνση σας, το τηλέφωνο σας, τον αριθμό της πιστωτικής κάρτας με την οποία πληρώσατε το εισιτήριο σας. Ενδεχομένως γνωρίζουν επίσης το θρήσκευμα σας, αν αυτό σας επιβάλλει π.χ. να ζητήσετε φαγητό χωρίς χοιρινό αν είστε μουσουλμάνος ΄η χωρίς μοσχάρι αν είστε ινδουιστής. Οι Αμερικανοί Ενδεχομένως να γνωρίζουν επίσης κάποια στοιχεία για την υγειά σας, αν πάσχετε από ασθένεια που επιβάλλει ειδική διατροφή και ζητήσατε π.χ. φαγητό για διαβητικούς.

Το σύστημα CAPPS (Computer Assisted Passenger Pre-Screening - Υποβοηθούμενος δι΄ Υπολογιστών Προληπτικός Έλεγχος Επιβατών) φροντίζει για όλα αυτά. Πρέπει να γνωρίζετε ότι πριν φτάσετε στην Αμερική, μέσω της διασταύρωσης αυτών των δεδομένων σας, οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ έχουν δώσει στην υπηρεσία έλεγχου διαβατηρίων ένα χρώμα για το όνομα σας: πράσινο, που σημαίνει ότι είστε «Οκει», κίτρινο, που σημαίνει ότι πρέπει να σας παρακολουθούν κατά την εκεί παραμονή σας και κόκκινο, όποτε ΄η θα σας απαγορεύσουν την είσοδο μόλις φθάσετε και θα σας απελάσουν αμέσως ΄η θα σας συλλάβουν. Όλοι οι κάτοικοι της Μ. Ανατολής, ΄η οι μουσουλμάνοι παίρνουν εξ ορισμού κίτρινο χρώμα, όπως και όλοι οι ακτιβιστες σε κινήματα αντιπαγκοσμιοποιησης, πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς κλπ.

Η ενσωμάτωση ανοιχτά ολοκληρωτικών πρακτικών στο σύστημα διακυβέρνησης της Αμερικής δεν είναι όμως το μοναδικό ζήτημα, παρότι εξαιρετικής σημασίας. Με εξαιρετική προθυμία, όπως θα μπορούσε εύκολα να υποθέσει κανείς, υιοθετεί ανάλογα μέτρα και η ΕΕ, ακόμη και αν σε κάποιες περιπτώσεις παίζει θέατρο υποκρινόμενη ότι δεν συμμερίζεται τέτοιες αντιλήψεις. Παρά τους ισχυρισμούς ευρωλαγνων αφελών ότι δήθεν «τέτοια πράγματα δεν μπορούν να γίνουν στην Ευρώπη», η ζωή δείχνει το εντελώς αντίθετο.

Αποδεικνύεται μάλιστα με τον πιο επίσημο τρόπο - από τα πορίσματα της επιτροπής που συγκρότησε η Γενική Διεύθυνση Δικαιοσύνης και Εσωτερικών της Κομισιον της ΕΕ! «Η πλειονότητα των κρατών-μελών ανυψώνει τα επίπεδα ασφάλειας προς βλάβη των θεμελιωδών δικαιωμάτων», τονίζει κατηγορηματικά στο κείμενο της έκθεσης, το οποίο καταγγέλλει χωρίς περιστροφές την «αντιτρομοκρατική» συνεργασία ΗΠΑ - ΕΕ: «Η ενίσχυση αυτής της συνεργασίας μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων, γιατί η προστασία τους στις ΗΠΑ τοποθετείται σε κατώτερο επίπεδο από τα υπάρχοντα στην Ευρωπαϊκοί Ένωση», υπογραμμίζει.

Η έκθεση αυτή καταγγέλλει τις αποφάσεις των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων που επιτρέπουν τη διείσδυση πρακτόρων των μυστικών υπηρεσιών σε διάφορες οργανώσεις «με τον κίνδυνο προβοκάτσιας που αυτό συνεπιφέρει». Στιγματίζει την εισαγωγή στην Ευρώπη «εξαιρετικών μορφών κράτησης υπόπτων», αναφέροντας ως παράδειγμα τη νέα νομοθεσία της Βρετανίας ΄η το γεγονός ότι τώρα στην Ισπανία επιτρέπεται η κράτηση κάποιου μυστικά, σε άγνωστο μέρος επί πέντε ημέρες, πράγμα που «μπορεί να προκαλέσει περιπτώσεις βασανιστηρίων», όπως αναφέρει.

Καταγγέλλει ονομαστικά τη Γερμανία, το Βέλγιο και την Αυστρία ως χώρες που διεύρυναν τις δυνατότητες των μυστικών υπηρεσιών τους ώστε να προβαίνουν σε αυθαίρετες υποκλοπές επικοινωνιών, ελέγχους τραπεζικών λογαριασμών κλπ., χωρίς κανέναν έλεγχο ουσιαστικά.

Επισημαίνει την έξαρση της ρατσιστικής, δήθεν «αντιτρομοκρατικής» νομοθεσίας στη Σουηδία, τη Δανία, τη Γερμανία και τη Βρετανία, ενώ εκεί συγκαταλέγει και την Ελλάδα, ονομαστικά, τονίζοντας ότι στη χώρα μας το 2002 έγινε δεκτό μόνο το 0,4% από τις χιλιάδες αιτήσεις χορήγησης άσυλου, έναντι ποσοστού γύρω στο 10% τα προηγούμενα χρονιά.

Εξαιρετικά εύστοχη και ιδιαίτερα χρήσιμη για την Αριστερά είναι η επισήμανση της έκθεσης πως αυτή η καθολική και χειμαρρώδης παρεκτροπή των κυβερνήσεων προς αυταρχικά μέτρα παραβίασης των ατομικών ελευθεριών μεταφέρεται και στον ιδιωτικό τομέα! Αναφέρει π.χ. ως παράδειγμα πως, βάσει στοιχείων ανεξάρτητης ερευνάς, το 45% των επιχειρήσεων στην Ισπανία ελέγχουν πως χρησιμοποιούν το Ιντερνετ οι υπάλληλοι τους, ενώ το 24% των επιχειρήσεων παρακολουθεί παράνομα και το ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο, χωρίς να παρευρίσκεται συνδικαλιστικός εκπρόσωπος, όπως ορίζει η εκεί ισχύουσα σχετική νομοθεσία.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει η έκθεση, εκφράζοντας μεγάλη ανησυχία, για την ισπανική πρόταση κατάρτισης από τις μυστικές υπηρεσίες των χωρών της ΕΕ μιας ενιαίας λίστας, στην οποία να συμπεριλάβουν όλους τους πολίτες και τις οργανώσεις που ναι μεν δεν έχουν διαπράξει κανένα αδίκημα ΄η έγκλημα όμως οι ιδέες τους ΄η οι διασυνδέσεις τους τις καθιστούν ύποπτες διάπραξης κάποιου πολιτικού αδικήματος στο μέλλον, κατά την κρίση των μυστικών υπηρεσιών! Μιλάμε, δηλαδή, για καθαρή απόπειρα ουσιαστικής θεσμοθέτησης του «εγκλήματος γνώμης», όχι στην ούτως ΄η άλλως ολοκληρωτική Αμερική, άλλα στη «δημοκρατική» Ευρώπη!

Η πολιτική ουσία όλων αυτών των συγκεκριμένων πραγμάτων που προαναφέρθηκαν, όπως και πολλών άλλων που λόγω έλλειψης χώρου δεν αναφέρουμε εδώ, είναι ότι γύρω μας συντελείται μια ουσιώδης αλλαγή των μεθόδων διακυβέρνησης του αστικού κράτους. Δεν φαίνεται να συνειδητοποιούμε επαρκώς ότι τα περισσότερα από αυτά τα αυταρχικά μέτρα, μέχρι πρότινος εμφανίζονταν σχεδόν αποκλειστικά μόνο σε δικτατορίες. Αποτελεί πολιτική τραγωδία το γεγονός ότι πουθενά στην Ευρώπη καμία αριστερή οργάνωση, κανένα κομμουνιστικό κόμμα, κανένα κίνημα δεν διεξάγει οργανωμένη μαζική πάλη εναντίον αυτών των μέτρων. Απειροελάχιστες προσωπικότητες της Αριστεράς και κυρίως φιλελεύθεροι αστοί πολιτικοί, νομικοί και μαχητικοί υπερασπιστές των ατομικών ελευθεριών είναι οι μοναδικοί που δίνουν αυτή την απεγνωσμένη μάχη, χωρίς πιθανότητες επιτυχίας φυσικά όσο δεν υπάρχει πίσω τους ισχυρό κίνημα.

Στόχος αυτής της αντιδραστικοποιησης δεν είναι οι Άραβες, οι μουσουλμάνοι ΄η έστω οι «τρομοκράτες» με την ευρεία έννοια του όρου, δηλαδή όσοι αντιτίθενται στο σύστημα. Στόχος είναι η εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος ολοκληρωτικού έλεγχου πάνω σε όλους τους πολίτες και η παθητική εξοικείωση και αποδοχή του «νέου» αυτού συστήματος απ΄ όλο τον κόσμο και κυρίως από τις νέες γενιές, οι όποιες δεν θα έχουν γνωρίσει πιο φιλελεύθερες εκδοχές του αστικού συστήματος.

Η υποβόσκουσα ψευδαίσθηση πως «μπόρα είναι θα περάσει, όπως πέρασε και ο φασισμός», είναι πολύ επικίνδυνη. Τότε όχι μόνο οι κομμουνιστές άλλα και οι σοσιαλδημοκράτες και σοβαρά τμήματα των κεντροδεξιών αστικών δυνάμεων αντιδρούσαν, ενώ χρειάστηκε και ένας παγκόσμιος πόλεμος για να εκδηλωθούν όλες αυτές οι δυνάμεις και να ηττηθεί ο φασισμός.

Σήμερα, όμως, από κοινού σοσιαλδημοκράτες και κεντροδεξιοί ψηφίζουν τους ολοκληρωτικούς νόμους, ενώ οι κομμουνιστές είναι πια σχεδόν ανύπαρκτοι στην Ευρώπη. Ο νέος αστικός ολοκληρωτισμός έχει πολύ ευρύτερη πολιτική βάση.