|
Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1919
Φέτος συμπληρώθηκαν 84 χρόνια από τη Γερμανική Επανάσταση. Ως γνωστόν στις 4 Νοέμβρη του 1918 η Επανάσταση ξεσπά με τις ανταρσίες ναυτών στο Κίελο. Μέσα στις επόμενες πέντε μέρες το κίνημα επεκτάθηκε σ΄ όλες τις μεγάλες πόλεις της Γερμανίας.
Εργατικά συμβούλια ξεφύτρωναν παντού. Στις 9 Νοεμβρίου η δυναστεία των Χοεντσόλερν αναγκάστηκε να παραιτηθεί και δημιουργείται η κυβέρνηση συνασπισμού των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) με επικεφαλής τον Εμπερτ. Ουσιαστικά ο ρόλος των Σοσιαλδημοκρατών ήταν
αρχικά να περιορίσουν και στη συνέχεια να καταστρέψουν την επανάσταση. Μετά την ήττα της "Εβδομάδας του Σπάρτακου" τον Ιανουάριο του 1919 η εφημερίδα SPD Vorwarts δημοσίευσε την περιβόητη έκκληση για την δολοφονία των ηγετών της Ομάδας Σπάρτακος, Καρλ Λήμπκνεχτ και Ρόζας Λούξεμπουργκ
("Εκατό πτώματα προλεταρίων στη σειρά. Καρλ, Ρόζα και λοιποί πουθενά! Πουθενά!"). Τελικά τρεις μέρες μετά, στις 15 Ιανουαρίου, η Λούξεμπουργκ και ο Λήμπνεχτ, τους οποίους ο Λένιν περιέγραψε ως τους "καλύτερους αντιπροσώπους της Τρίτης Διεθνούς" δολοφονήθηκαν από τα φασιστικά
Freikorps που ελέγχονταν από την κυβέρνηση. Το Μάρτιο, ο στενός σύντροφος της Ρόζας, Οτο Γιόγκιχες που είχε αναλάβει την ηγεσία του νεοδημιουργημένου Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος (KPD), επίσης δολοφονείται.
Στις 3 Μαϊου 1919 τα Freikorps που στήριζαν τη Σοσιαλδημοκρατική αντιδραστική κυβέρνηση του Εμπερτ, Νόσκε και Σάιντμαν καταλαμβάνουν το Μόναχο και ανατρέπουν την μόλις τριών εβδομάδων Σοβιετική Δημοκρατία της
Βαυαρίας. Τις επόμενες μέρες η αντεπανάσταση τρομοκρατούσε και δολοφονούσε πάνω από 1000 εργάτες. Στις 5 Ιουνίου μετά από μια δίκη παρωδία ο κομμουνιστής ηγέτης Eugen Levine εκτελείται. Τα τελευταία του λόγια ήταν: "Ζήτω η Παγκόσμια Επανάσταση".
Ο Καρλ Λίμπκνεχτ (1877 - 1919) ήταν ένας από τους σημαντικότερους ηγέτες της αριστεράς του SPD πριν από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Στις 14 Δεκεμβρίου ήταν το μόνο μέλος του Ράιχσταγκ που
ψήφισε κατά των πολεμικών πιστώσεων και ηγήθηκε της διεθνιστικής αντιπολίτευσης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Στα 1916 φυλακίστηκε για τις αντιπολεμικές του δραστηριότητες και τον ελευθέρωσαν την παραμονή της επανάστασης του Οκτώβρη του 1918. Ίδρυσε μαζί με τη Ρόζα Λούξεμπουργκ το
Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα και καθοδήγησε την προσπάθεια κατάληψης της εξουσίας κατά τη "Βδομάδα του Σπάρτακου" τον Ιανουάριο του 1919. Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει σήμερα τον παρακάτω λόγο του που έχει τίτλο "Προλεταριακή
Επανάσταση και Προλεταριακή Δικτατορία" που εκφωνήθηκε στις 23 Νοέμβρη του 1918, και είναι άγνωστος στο ευρύ κοινό.
ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ, φίλοι! Γνωρίζετε πως αυτοί οι λίγοι, οι οποίοι ήταν στην αντιπολίτευση, που τόλμησαν να εκφραστούν δημόσια συκοφαντήθηκαν και απειλήθηκαν σε εκείνη την περίοδο μαζικής υστερίας. Δεν πέρασε ούτε μια μέρα που να μην ήμουν ο
αποδέκτης των πιο άγριων κατάρων και προσβολών. Σιγά σιγά ένα ολοένα αυξανόμενο τμήμα του πληθυσμού άρχισε να αναγνωρίζει την ορθότητα των θέσεών μας και σήμερα μας επαινούν. Αυτό το κατόρθωμα όμως δεν είναι δικό μας καθώς ένας σημαντικός αριθμός απλών εργατών παρέμειναν σταθεροί
από την αρχή παρά την πολεμική μανία. Ήταν αυτό το τμήμα που μας υποστήριζε και αυτό το τμήμα που αξίζει κάθε έπαινο.
Ποια είναι η φύση αυτής της επανάστασης; Eίναι σε μεγάλο βαθμό μια στρατιωτική εξέγερση που στρέφεται ειδικά ενάντια στον πόλεμο. Προκλήθηκε άμεσα από τους φόβους των ναυτικών ότι το Ναυαρχείο μπορεί να συνεχίσει τον πόλεμο μόνο του
μετά την κατάρρευση των στρατιωτικών μετώπων. Εκεί αναπτύχθηκαν από αυτό οι ανταρσίες των στρατευμάτων που βρίσκονταν στο εσωτερικό της Γερμανίας. Οι εργατικές τάξεις για αρκετό χρόνο πιέζουν προς τα μπρος με θεαματικό τρόπο. Ακόμα και αστικοί κύκλοι συνεργάστηκαν μέσα και έξω από
το στρατό αλλά αυτά είναι πολύ ανεξάρτητα, πολύ ύποπτα στοιχεία. Οι στρατιώτες δεν θα πρέπει να ξεχάσουν πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος που παίζουν οι εργάτες. Τα στρατεύματα στο μέτωπο δεν είχαν πάρει ενεργό μέρος στην επανάσταση.
Ποια είναι η βάση της εξουσίας της σημερινής επανάστασης; Πρέπει πρώτα να ρωτήσουμε, τι επανάσταση εννοούμε; Η σημερινή επανάσταση έχει αρκετά πολύ διαφορετικά περιεχόμενα και δυνατότητες. Μπορεί να συνεχίσει να παραμείνει ότι είναι
μέχρι τώρα; ένα κίνημα μεταρρύθμισης υπέρ της ειρήνης, ένα αστικό κίνημα, ή μπορεί να γίνει ότι δεν είναι μέχρι τώρα - μια προλεταριακή σοσιαλιστική επανάσταση. Το προλεταριάτο, ακόμα και στο προηγούμενο παράδειγμα, θα πρέπει να βρει τα σημαντικότερα στηρίγματα αλλιώς η επανάσταση θα
υποβιβαστεί σε μια φάρσα. Το προλεταριάτο όμως μπορεί να αυτοπεριοριστεί μέσα σ΄ αυτό το αστικό επαναστατικό γενικό πλαίσιο. Αν δεν θέλει όλες οι κατακτήσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα να χαθούν πρέπει να βαδίσει προς την κοινωνική επανάσταση: την ημέρα διευθέτησης μεταξύ κεφαλαίου
και εργασίας. Αυτό το αποφασιστικό σημείο της παγκόσμιας ιστορίας έχει φθάσει.
Το προλεταριάτο έχει την εξουσία στα χέρια του σήμερα; Εργατικά και στρατιωτικά συμβούλια έχουν δημιουργηθεί αλλά δεν είναι με κανένα τρόπο η έκφραση μιας καθαρά προλεταριακής συνείδησης. Τα μέλη τους περιλαμβάνουν αξιωματικούς,
πολλοί από αυτούς αριστοκρατικής καταγωγής. Τα εργατικά συμβούλια περιλαμβάνουν μέλη των κυρίαρχων τάξεων. Αυτό είναι επαίσχυντο. Μόνο εργάτες και προλεταριακοί στρατιώτες ή εκείνοι οι άντρες και γυναίκες που έχουν ξεχωρίσει από μια ζωή αυτοθυσίας και πάλης για το προλεταριάτο
πρέπει να εκλέγονται στα εργατικά και στρατιωτικά συμβούλια. Κανένας άλλος δεν πρέπει να βρεθεί σε υπεύθυνη θέση αυτή τη στιγμή. Αυτή η φανερή επιβολή εξουσίας πρέπει να γίνει στις κυρίαρχες τάξεις που έχουν επιβάλλει τη θέλησή τους στο προλεταριάτο για τόσο καιρό. Μόνο το ίδιο το
προλεταριάτο μπορεί να αυτοαπελευθερωθεί... Η σύνθεση των συμβουλίων μέχρι τώρα αποκαλύπτει τη ρίζα του κακού, δηλαδή, οι μάζες των εργατών και των στρατιωτών δεν είναι επαρκώς διαφωτισμένες πολιτικά ή κοινωνικά.
Τα εργατικά και στρατιωτικά συμβούλια κατέχουν σήμερα πραγματικά την πολιτική εξουσία; Όχι μόνο οι οικονομικές και κοινωνικές θέσεις της εξουσίας αλλά πολλές από τις θέσεις της πολιτικής εξουσίας έχουν παραμείνει στα χέρια των
κυρίαρχων τάξεων. Οτι έχουν χάσει από αυτές τις θέσεις τις έχουν ξανακερδίσει με τη βοήθεια της σημερινής κυβέρνησης. Οι αξιωματικοί έχουν ξαναβρεθεί στις θέσεις τους και η παλιά γραφειοκρατία έχει ξανααναλάβει τα καθήκοντα της - υπό επίβλεψη, βέβαια, όμως μια επίβλεψη της οποίας η
αποτελεσματικότητα είναι αναγκαστικά πολύ αμφίβολη καθώς το επιβλέπον προλεταριάτο συχνά υπερφαλαγγίζεται από την πανούργα μπουρζουαζία. Η κοινωνική θέση της εξουσίας, η οποία κατεχόταν από την ανώτερη εκπαίδευση, η οποία κατεχόταν από τις κυρίαρχες τάξεις ήταν μια πηγή μεγάλων
προβλημάτων επίσης για τους συντρόφους μας στη Ρωσία. Τα μέλη της των κυρίαρχων τάξεων είναι σήμερα σε αρκετές περιπτώσεις απαραίτητα ως βοηθοί και ειδικοί. Είναι υποχρεωμένοι να θέσουν τον εαυτό τους στην υπηρεσία της Επανάστασης. Το να τους εμπιστευτείς όμως την εξουσία θα
σήμαινε ένα σοβαρό κίνδυνο για την Επανάσταση.
Σήμερα οι Στρατηγοί επιστρέφουν από το μέτωπο στο εσωτερικό με τους τεράστιους στρατούς τους. Φέρονται σαν Καίσαρες στην κεφαλή των λεγεώνων τους, απαγορεύουν το σήκωμα της κόκκινης σημαίας, καταργούν τα στρατιωτικά συμβούλια κλπ.
Μπορούμε να περιμένουμε πολλές πράξεις από μέρους τους, ίσως ακόμα και μια προσπάθεια να μας ευλογήσουν ακόμα μία φορά με την αριστοκρατική δυναστεία των Χοεντσόλερν. Αν αυτοί οι τεράστιοι στρατοί διαποτίζονταν μ΄ ένα επαναστατικό πνεύμα δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν με τον
περιβόητο τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται σήμερα. Το πρώτο και κύριο καθήκον της "Σοσιαλιστικής" Κυβέρνησης είναι να διαδώσει αυτό το πνεύμα στα στρατεύματα στο μέτωπο, ένα καθήκον που αυτή η Κυβέρνηση έχει παραμελήσει, κουνώντας την κόκκινη σημαία με ζήλο και εκδηλώνοντας
το μίσος της ενάντια στον "Μπολσεβικισμό" και έτσι παραδίδει τις στρατιωτικές μάζες στους θανάσιμους εχθρούς της Επανάστασης - τους στρατιωτικούς αξιωματικούς - τους οποίους η κυβέρνηση έχει αποκαταστήσει στη θέση τους. Το δαιμόνιο σχέδιο που ακολουθείται είναι να ενισχυθεί
στη Γερμανία ο αντεπαναστατικός κίνδυνος μέσω των στρατευμάτων του μετώπου, που ως αποτέλεσμα των συνθηκών ανακωχής και των συνεπειών της έχουν διαποτιστεί με το σοβινιστικό πνεύμα. Πρέπει να αντισταθούμε σ΄ αυτό το σχέδιο, οι Στρατηγοί να εξολοθρευτούν αμέσως, η εξουσία να δίνουν
διαταγές να καταργηθεί, όλοι οι στρατοί να οργανώνονται δημοκρατικά από τα κάτω: Μας λένε ότι αυτό είναι αδύνατο εξαιτίας των δυσκολιών αποστράτευσης. Πέρα από αυτό! Ας έχουμε εμπιστοσύνη στην επαναστατική αυτοπειθαρχία των γερμανικών στρατιωτικών μαζών. Όταν θα είναι γεμάτος
ενθουσιασμό ή επαναστατικό ζήλο θα λύσουν με ευκολία πρακτικά προβλήματα που φαίνονται πως δεν έχουν λύση σε κανονικές εποχές. Η πίστη μπορεί να κινήσει βουνά. Όπου υπάρχει θέληση υπάρχει τρόπος. Πρώτα απ΄ όλα όμως ρωτώ: Είναι μια κανονική αποστράτευση των γερμανικών στρατευμάτων
πιο σημαντική από την Επανάσταση; Δεν είναι σκέτη τρέλα να παραδίδεις στους θανάσιμους εχθρούς της Επανάστασης - για το καλό της "τάξης" και της "ειρήνης" - μέσα εξουσίας ικανά να απειλήσουν την ίδια την ύπαρξη της Επανάστασης; Παρ΄ όλα αυτά μπορούμε ν΄ απαντήσουμε στην
ερώτηση: η αποκατάσταση της εξουσίας των διαταγών ήταν ένα μεγάλο χτύπημα στην καρδιά της Επανάστασης. Σ΄ αυτό οφείλουμε το χάσιμο των κατακτήσεων της Επανάστασης της 8ης Νοεμβρίου (1918) καθώς η εξουσία που το προλεταριάτο γρήγορα εξασφάλισε εκείνη την ημέρα έχει στο μεγαλύτερο μέρος
επιστρέψει στα χέρια των κυρίαρχων τάξεων.
Mπορούμε τώρα να ρωτήσουμε; Τι κάνουμε; Ποιο είναι το καθήκον του προλεταριάτου σ΄ αυτή την επανάσταση;
Δεν μπορεί να είναι το καθήκον του προλεταριάτου να πραγματοποιήσει με τους ξένους ιμπεριαλιστές μια ειρήνη που είναι ανάξια αυτών ως ανθρώπων. Μια τέτοια ειρήνη δεν είναι μόνο αφόρητη αλλά μια στιγμιαία που αναγκαστικά θα
δημιουργήσει νέους πολέμους. Ο σκοπός του προλεταριάτου πρέπει να είναι ειρήνη ευημερία και ελευθερία για όλα τα έθνη, μια διαρκής ειρήνη. Μια τέτοια ειρήνη όμως μπορεί να βασιστεί μονάχα στην επαναστατική θέληση, στις νικηφόρες ενέργειες του παγκόσμιου προλεταριάτου, στην
κοινωνική επανάσταση.
Μπορεί το προλεταριάτο να αυτοπεριοριστεί στην εξολόθρευση των Χοεντσόλερν; Ποτέ! Ο σκοπός του είναι η κατάργηση της ταξικής κυριαρχίας, της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, η εγκαθίδρυση του Σοσιαλισμού. Η σημερινή μας κυβέρνηση
αυτοαποκαλείται Σοσιαλιστική! Μέχρι τώρα έχει δράσει μονάχα για τη διατήρηση της καπιταλιστικής ατομικής ιδιοκτησίας. Η Επιτροπή Κοινωνικοποίησης που διορίστηκε από αυτή την κυβέρνηση που μέχρι σήμερα δεν είχε ούτε μια συνάντηση, είναι μια επιτροπή που αντιτίθεται και καθυστερεί
την κοινωνικοποίηση. Ωστόσο χρειαζόμαστε γρήγορες και ενεργητικές πράξεις και όχι καθυστέρηση. Βέβαια, η κοινωνικοποίηση είναι μια μακριά και επίπονη διαδικασία αλλά τα πρώτα θετικά βήματα μπορούν να ληφθούν αμέσως. Η κυβέρνηση έπρεπε να τα έχει πάρει από τις πρώτες μέρες της
Επανάστασης ενώ δεν έχει ακόμα κατάσχει τη γη των φεουδαρχών. Οι μεγάλης κλίμακας βιομηχανίες εδώ και καιρό είναι ώριμες για απαλλοτριώσεις. Το Ράιχσταγκ ήταν έτοιμο να εθνικοποιήσει τις πολεμικές βιομηχανίες στα 1913. Τα στρατιωτικά - οικονομικά μέτρα των τελευταίων 4 χρόνων
δείχνουν πόσο ομαλά είναι δυνατόν να εισάγουμε σοβαρές αλλαγές στην οικονομική δομή και παρ΄ όλα αυτά να μην υπάρξει καμία αλλαγή, καμία αναδιοργάνωση ως αποτέλεσμα. Η στρατιωτική οικονομία προσφέρει τεχνικά πολύ χρήσιμες ιδέες αναφορικά με την κοινωνικοποίηση.
Δεν πρέπει να υπάρξει κανένας δισταγμός. Πρέπει να δράσουμε αμέσως εδώ επίσης. Εδώ επίσης θα είναι ο καλύτερος δρόμος για να ξεπεράσουμε όλες τις δυσκολίες. Η κυρίαρχη τάξη δεν σκοπεύει να παραδώσει την ταξική της κυριαρχία. Αυτό μπορεί
να γίνει μόνο μέσα στην ταξική πάλη. Αυτή η πάλη πρέπει να υπερπηδήσει τα σώματα όλων των κυβερνήσεων που δεν τολμούν να παλέψουν τον καπιταλισμό και μιλάνε συνέχεια στους εργάτες για ειρήνη, τάξη, για το πόσο κακές είναι οι απεργίες. Η εξαφάνιση του καπιταλισμού, η εγκαθίδρυση της
σοσιαλιστικής κοινωνικής τάξης είναι δυνατή μόνο σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά βέβαια δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί με ομοιόμορφο ρυθμό σε όλες τις χώρες. Η δουλειά ξεκίνησε στη Ρωσία, πρέπει να συνεχιστεί στη Γερμανία, θα ολοκληρωθεί στις δυνάμεις της Αντάντ.
Μόνο το μονοπάτι της παγκόσμιας κοινωνικής επανάστασης μπορεί να μας οδηγήσει μακρυά από τους φοβερούς κινδύνους που απειλούν τη Γερμανία εξαιτίας της έλλειψης φαγητού και πρώτων υλών. Ούτε το γερμανικό προλεταριάτο χτίζει τις
ελπίδες του με αυτή τη σύνδεση στις υποσχέσεις του Γουίλσον για οίκτο αλλά πάνω σε βράχο της διεθνούς προλεταριακής αλληλεγγύης. Υπάρχουν δύο εναλλακτικές λύσεις για τον τερματισμό του πολέμου. Η καπιταλιστική - ιμπεριαλιστική και η προλεταριακή - σοσιαλιστική. Η πρώτη θα
πραγματοποιήσει μια προσωρινή ειρήνη ανάξια των ανθρώπων, μια ειρήνη που θα γεννήσει νέους πολέμους. Η δεύτερη προσφέρει μια μόνιμη ειρήνη διάρκειας. Η πρώτη θα διατηρήσει την καπιταλιστική τάξη της κοινωνίας. Η δεύτερη θα την καταστρέψει και θα απελευθερώσει το προλεταριάτο.
Η γερμανική εργατική τάξη σήμερα έχει την εξουσία στα χέρια της ή τουλάχιστον έχει τη δύναμη να καταλάβει και να κρατήσει αυτή την εξουσία. Θα αφήσει αυτή την εξουσίας Θα γονατίσει μπροστά στον Γουϊλσον; Θα παραδοθεί στις διαταγές
εχθρικών ιμπεριαλιστών στους θανάσιμους εχθρούς της μέσα στη χώρα, στους Γερμανούς καπιταλιστές για να της δοθεί η ειρήνη του δήμιου; Ή μήπως θα - όπως απαιτούμε - αντιτεθεί με ίση αγριότητα στον ιμπεριαλισμό μέσα στη χώρα - για να εγκαθιδρύσει μια προλεταριακή σοσιαλιστική ειρήνη! Ποιος
προλετάριος, ποιοι σοσιαλιστές βρίσκουν αυτή την ειρήνη τόσο δύσκολη. Η κοινωνική επανάσταση πρέπει να έρθει στη Γερμανία και από αυτή πρέπει να έρθει η παγκόσμια κοινωνική επανάσταση του προλεταριάτου ενάντια στον παγκόσμιο ιμπεριαλισμό. Αυτή είναι η μόνη λύση επίσης για όλα τα
επείγοντα και φοβερά ατομικά προβλήματα που βασανίζουν σήμερα τους Γερμανούς.
Θα πρέπει να κατανοήσουμε πλήρως τον καπιταλιστικό κόσμο με τους μακρινούς του ορίζοντες και τις προοπτικές του σήμερα για να αναγνωρίσουμε το τρελό όλων των αμφιβολιών αναφορικά με την πιθανότητα αυτών των σκοπών. Αυτές είναι οι
αμφιβολίες κάτω από τις οποίες κρύβονται το μικρό πνεύμα των οπορτουνιστικών πολιτικών. Το Ναυτικό έχει κάνει πολλά μεγάλα πράγματα για την Επανάσταση και θα κάνει ακόμα μεγαλύτερα αν ακολουθήσει το δρόμο που ξεκίνησε και αρνηθεί στον εαυτό της να επηρεαστεί από τα ψέματα που
κυκλοφορούν αναφορικά με τον Μπολσεβικισμό κλπ! Μην ξεχνάτε πως κατηγορηθήκαμε πριν και πως αποδείχθηκε ότι είχαμε δίκιο τελικά. Οσο περισσότερους εχθρούς έχουμε τόσο μεγαλύτερη τιμή θα κερδίσουμε!
Παραδέχομαι ότι μόνο ο ενθουσιαστικός ζήλος μπορεί να πραγματοποιήσει μεγάλα αποτελέσματα. Χρειαζόμαστε πίστη και πεποίθηση αναφορικά με το σκοπό και τα μέσα. Θα πρέπει να υποχωρήσουμε από το καθήκον μας επειδή είναι δύσκολο; Η θάλασσα
είναι μαύρη, γεμάτη καταιγίδες και βράχους. Θα πρέπει να παραιτηθούμε από το σκοπό μας γι΄ αυτό; Θα πρέπει να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά και να αποφεύγουμε τους κινδύνους και να συνεχίσουμε την πορεία μας και θα πραγματοποιήσουμε το σκοπό μας.
|
