ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ

Συγκέντρωση στις 10 π.μ., στην Ομόνοια, πορεία στη Βουλή, στα γραφεία της ΕΕ και στην Αμερικάνικη Πρεσβεία. Συγκέντρωση στο Μνημείο Καπνεργάτη στη Θεσσαλονίκη.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ! Η ανεξάρτητη πρωτομαγιάτικη εκδήλωση στην Αθήνα θα ξεκινήσει με συγκέντρωση στην Ομόνοια στις 10 π. μ. Θα ακολουθήσει πορεία στη Βουλή για να εκφραστεί η αντίθεση στην πολιτική της κυβέρνησης, η οποία στη συνέχεια θα κατευθυνθεί στο εργοτάξιο του τραμ στο Σύνταγμα, ως ενέργεια αντίθεσης στην Ολυμπιάδα και τα «μεγάλα έργα» και θα καταλήξει στα γραφεία της ΕΕ και την αμερικανική πρεσβεία. Τις αμέσως επόμενες ημέρες θα κυκλοφορήσει αφίσα με προκήρυξη της Πρωτοβουλίας.

Σε ανεξάρτητες εκδηλώσεις προσανατολίζονται οι δυνάμεις που μάχονται για ένα άλλο εργατικό κίνημα και στην επαρχία. Στη Θεσσαλονίκη στην Κυριακή πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στην ΕΔΟΘ με προσανατολισμό τη διοργάνωση ανεξάρτητης ταξικής συγκέντρωσης αύριο στις 10 π. μ. στο Μνημείο Καπνεργάτη (Βενιζέλου και Εγνατία. Συσκέψεις για εκδηλώσεις την Πρωτομαγιά έγιναν την Τρίτη στην Πάτρα και τη Δευτέρα στα Γιάννενα.

Οι ανεξάρτητες ταξικές πρωτοβουλίες αποδεικνύουν ότι υπάρχει έδαφος να ριζώσει, να αναπτυχθεί σε χώρους δουλειάς και να εμπνεύσει τις νικηφόρες μάχες του μέλλοντος ένας τρίτος εργατικός πόλος, χειραφετημένος από την καθεστωτική πολιτική, τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και το ρεφορμισμό, ως απαραίτητη προϋπόθεση για την αναγέννηση των εργατικών αγώνων. Για ένα εργατικό κίνημα που θα ιεραρχεί τη μαζική εργατική δράση ενάντια στην κυρίαρχη αντεργατική πολιτική και θα αντιτάσσει στους νόμους της αγοράς, της ανταγωνιστικότητας και των κερδών, τα εργατικά δικαιώματα. Που θα παλεύει με αποφασιστικότητα ενάντια στο σύνολο της πολιτικής του μπλοκ εξουσίας κυβέρνησης, ΕΕ, κεφαλαίου και τους πολέμους τους και θα είναι αλληλέγγυο με τους λαούς που αντιστέκονται στη Νέα Τάξη. Που θα είναι στα χέρια των ίδιων των εργαζόμενων και των συνελεύσεών τους.

ΌΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑΞΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει ένα άρθρο του συνεργάτη μας ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΙΤΚΑΝΟΥ για την Εργατική Πρωτομαγιά και την Αναγέννηση του Εργατικού και Κομμουνιστικού Κινήματος στην χώρα μας.

Το Σικάγο διατύπωσε, στην εποχή του και το δικαίωμα των εργατών στο όνειρο, στην κατάργηση της εκμετάλλευσης

Ο φετινός γιορτασμός της Πρωτομαγιάς σημαδεύεται από την προσπάθεια, κυρίως, των αμερικανών ιμπεριαλιστών και των συμμάχων τους, αλλά και των ευρωπαίων άσπονδων φίλων τους, να επιβάλλουν, μέσα από τους ανταγωνισμούς τους, τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, σε βάρος των εργατικών τάξεων και των λαών.

Ιδιαίτερα στην περιοχή μας, εκδηλώνεται η προσπάθεια των Αμερικανοβρετανών να κάμψουν τις αντιστάσεις του κυπριακού λαού στη μετατροπή της Κύπρου σε προτεκτοράτο, με το σχέδιο Ανάν. Το δυνατό ΌΧΙ, από αντιιμπεριαλιστική σκοπιά, αποτελεί διεθνιστική προσφορά στον αγώνα της εργατικής τάξης για καθυστέρηση των σχεδίων των ΗΠΑ, στην προσπάθεια για αποτίναξη της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας και για κοινωνική χειραφέτηση των δυο λαών. Ξεχωριστή είναι η ηρωική αντίσταση του ιρακινού λαού που θα μείνει ανεξίτηλη στην ιστορία των λαϊκών απελευθερωτικών κινημάτων. Την ίδια ώρα, η παλαιστινιακή Ιντιφάντα, δίνει διεθνές παράδειγμα μαζικού, ακατάβλητου αγώνα. Η διεθνιστική αλληλεγγύη στους λαούς της Κύπρου, του Ιράκ και της Παλαιστίνης αποτελεί το πρώτο και βασικό στοιχείο της κινητοποίησης των ταξικών εργατικών δυνάμεων για τη φετινή Πρωτομαγιά. Το ΜΕΡΑ, το ΝΑΡ, το ΕΕΚ, η ριζοσπαστική Αριστερά, όλες οι δυνάμεις που θέλουν να έχουν ταξική αναφορά, πρέπει τώρα, μπροστά στην 1 Μάη, να πρωτοστατήσουν για την ανάπτυξη μαζικού εργατικού αντιπολεμικού κινήματος, που πρέπει να χρωματίσει τους αντιπολεμικούς αγώνες και να συνεχίσει, ξεπερνώντας σε συμμετοχή και περιεχόμενο μαζικές κινητοποιήσεις.

Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ταυτόχρονα, αξιοποιούν τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» και στο εσωτερικό των χωρών τους, με το κλίμα του φόβου και της «ανασφάλειας», για να αποσπάσουν τη συναίνεση των λαών και κυρίως των εργαζομένων, στην περικοπή βασικών δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων. Με κύριο στόχο, να περάσουν μια πιο σκληρή αντεργατική πολιτική, με σφαγή των μισθών, των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, με ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Η προσπάθεια αυτή, βρίσκει αντιστάσεις, όπως είδαμε στη Γαλλία, την Ιταλία και τη Γερμανία.

Η αστική τάξη της χώρας μας, ιδιαίτερα μετά τις εκλογές και την εναλλαγή διαχειριστή, αξιοποιώντας το διεθνές κλίμα της τρομολαγνείας και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, επιδιώκει να οικοδομήσει μια νέα «εθνική συναίνεση». Προσπαθεί να πείσει τους εργαζόμενους ότι, τώρα έχουμε μια «σοβαρή και υπεύθυνη κυβέρνηση χωρίς αλαζονεία», που προχωρά στη στήριξη των χαμηλών στρωμάτων. Αλλά, πάντα μέσα «στα πλαίσια αντοχής της εθνικής οικονομίας» και της ΟΝΕ. Παράλληλα, έχουμε μια «υπεύθυνη αξιωματική αντιπολίτευση», που θα κινηθεί στα πλαίσια των «εθνικών στόχων», της ανάπτυξης, της παραγωγικότητας, των δεικτών της ΕΕ. Η αστική τάξη έχει πετύχει τη συναίνεση του επίσημου συνδικαλιστικού κινήματος. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το συνέδριο της ΓΣΕΕ, με τη γραμμή του διαλόγου με την κυβέρνηση και της συνδιαλλαγής με τον ΣΕΒ στις διαπραγματεύσεις για τη ΣΣΕ, αλλά και η υπονόμευση ακόμη και αυτής της 24ωρης τουφεκιάς από την ίδια τη διοίκηση.

Βασικός στόχος του κεφαλαίου είναι η ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζόμενων και η μεγαλύτερη κερδοφορία του κεφαλαίου. Και στα πλαίσια αυτά, αξιοποιούν τους Ολυμπιακούς Αγώνες για την καταπάτηση των εργατικών δικαιωμάτων, στο όνομα του «να παραδώσουμε έγκαιρα τα έργα», που είναι βαμμένα με το αίμα δολοφονημένων εργατών.

Όμως, η πλειοψηφία των εργαζομένων βλέπει ότι παρά την κυβερνητική εναλλαγή, η ζωή θα χειροτερεύσει κι άλλο: Ακρίβεια στις τιμές των προϊόντων, λιτότητα στους μισθούς. Σχεδόν 140 χρόνια μετά το Σικάγο, το 8ωρο γίνεται 10ωρο και 12ωρο, για μεγάλα τμήματα των εργαζομένων. Η ανεργία παίρνει μεγάλες διαστάσεις – σχεδόν κάθε εργατική οικογένεια έχει και έναν άνεργο! Με την ιδιωτικοποίηση της υγείας και της παιδείας, αδειάζουν κι άλλο οι τσέπες των μισθωτών. Οι περισσότεροι, πλέον, αισθάνονται ότι ειδικά μετά την Ολυμπιάδα, θα έρθει νέα όξυνση της ανεργίας αλλά και της λιτότητας. Τα σπασμένα του ΠΑΣΟΚ, που θέλει να βγάλει στη φόρα η ΝΔ, πολύ γρήγορα, θα κληθούν να τα πληρώσουν οι εργαζόμενοι.

Το εργατικό κίνημα δεν πρέπει να δώσει καμία περίοδο χάριτος στην κυβέρνηση της ΝΔ. Με πειστικό και μαζικό τρόπο, να έρθουν στο προσκήνιο οι ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζομένων, να σπάσει το περίβλημα της συναίνεσης. Κέρδη και πλούτος αυξήθηκαν. Τώρα, πρέπει να καλυφθούν τα εργατικά αιτήματα. Το πιο άμεσο ζήτημα του εργατικού κινήματος είναι να πάρει εκείνες τις πρωτοβουλίες για τη δημιουργία, στις σημερινές συνθήκες, μιας μαχητικής εργατικής και λαϊκής αντιπολίτευσης. Ενάντια στην κυβέρνηση της ΝΔ και την αστική πολιτική. Για την ανάπτυξη ενός μαζικού κινήματος, ικανού να συγκρούεται και να δημιουργεί ρήγματα στους βασικούς πυλώνες αυτής της πολιτικής. Να φέρνει νίκες, να ξαναγεννήσει την ελπίδα της συλλογικής δράσης, της αλληλεγγύης και της αποτελεσματικότητας.

Ένα τέτοιο εργατικό κίνημα πρέπει να υπερβεί τη σημερινή κατάσταση που υπάρχει στο συνδικαλιστικό κίνημα. Να συγκρουστεί με τις λογικές που το οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση. Σε ένα τέτοιο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα, δεν μπορεί να ηγηθεί η συμβιβασμένη ΓΣΕΕ του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, που αποδέχεται τις βασικές επιλογές και την ουσία των νόμων της αγοράς. Ούτε μπορεί να δώσει προοπτική η γραμμή του ΠΑΜΕ. Γιατί η βασική και κυρίαρχη λογική του δεν είναι η ανάπτυξη αποτελεσματικών αγώνων των ίδιων των εργαζομένων, ούτε η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, αλλά η «μισή αντίσταση» στα πλαίσια, ενός αγωνιστικού ρεφορμισμού και η μετατροπή της δυσαρέσκειας των εργαζομένων σε κομματική επιρροή και ψήφους. Πολύ περισσότερο, δεν μπορεί να συνεισφέρει η συνδικαλιστική γραμμή του Συνασπισμού, που συνδιοικεί με την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ στη ΓΣΕΕ και αποδέχεται τις βασικές επιλογές της ΕΕ και της ΟΝΕ.

Οι ταξικές εργατικές δυνάμεις πρέπει να προβάλλουν την ανάγκη θεμελιακής αναδιοργάνωσης των συνδικάτων. Με τα αιτήματα για περιορισμό της εκμετάλλευσης στην προοπτική της κατάργησής της, με μορφές πάλης μαζικού, λαϊκού εκβιασμού της εργοδοσίας και τους κράτους, με οργάνωση της άμεσης εργατικής δημοκρατίας της βάσης και διαρκή έλεγχο των αντιπροσώπων, σε αντιπαράθεση με την κρατική συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Για να οδηγήσουν, στις νέες συνθήκες, τις εργατικές αντιστάσεις σε ουσιαστικές, έστω και αρχικά μερικές νίκες, προς όφελος του ηθικού, της ενότητας και της πολιτικής ωρίμανσης των εργατών.

Οι συσπειρώσεις – κινήσεις των χώρων δουλειάς πρέπει να σηματοδοτούν μια τέτοια κατεύθυνση, με όλη τη διαφορετικότητα που υπάρχει. Την ίδια ώρα, πρέπει να ανταποκριθούμε στη δυνατότητα που ωριμάζει, στην ιδέα για τη δημιουργία πανελλαδικής κίνησης των δυνάμεων που θέλουν να συμβάλλουν σε μια τέτοια κατεύθυνση και η οποία είναι αναγκαία για την υπέρβαση των κρισιακών φαινομένων του εργατικού κινήματος, από τη σκοπιά της επαναστατικής προοπτικής.

Αλλά, Πρωτομαγιά δεν σημαίνει μόνο πολιτικό αγώνα για το σήμερα και το μεροκάματο. Είναι και πολιτικός αγώνας για το αύριο και την ανατροπή του καπιταλισμού. Το Σικάγο δεν διατύπωσε, στην εποχή του, μόνο ένα εργατικό πρόγραμμα δικαιωμάτων και άμεσων διεκδικήσεων. Αλλά, έβαλε και το δικαίωμα των εργατών στο όνειρο, στην κατάργηση της εκμετάλλευσης, την εργατική χειραφέτηση.

Στη σημερινή εποχή – εποχή των συσσωρευμένων στοιχείων κρίσης του παγκόσμιου εκμεταλλευτικού συστήματος, αλλά και των μεγάλων δυνατοτήτων που έχει δημιουργήσει η εργασία και η ταξική πάλη – διαμορφώνονται νέοι όροι για να κερδίζει έδαφος ένα σύγχρονο εργατικό, κομμουνιστικό πρόγραμμα για την εποχή μας, αλλά και για να οικοδομηθεί ένα σύγχρονο εργατικό επαναστατικό κόμμα. Που θα παίρνει, ότι πιο θετικό από την ιστορία του επαναστατικού κινήματος, θα απαντά στις ανάγκες και προσδοκίες των εργαζομένων σήμερα, από τη σκοπιά της εργατικής εξουσίας και δημοκρατίας στην προοπτική της κομμουνιστικής απελευθέρωσης. Έτσι, θα συμβάλλουμε να έρθουν πρωτοπόρες εργατικές δυνάμεις και ιδιαίτερα από τη νέα γενιά, στο επίπεδο της συνολικής επαναστατικής πολιτικής πάλης, να σηκωθούν πάνω από το επίπεδο του κατακερματισμένου οικονομικού αγώνα ή του ρεφορμιστικού πολιτικού αγώνα. Με κύριο στόχο, την προσπάθεια συγκρότησης ενός μαζικού, διακριτού αντικαπιταλιστικού εργατικού μετώπου και ενός πόλου της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής Αριστεράς. Ειδικά σε μια στιγμή, που λόγω των εξελίξεων και ειδικά στο Κυπριακό, υπάρχουν στοιχεία σοβαρής κρίσης του αστικού πολιτικού συστήματος. Αυτή η προσπάθεια, πρέπει να προχωρήσει με την ενίσχυση του ΜΕΡΑ στην επερχόμενη και πολύ κρίσιμη μάχη των ευρωεκλογών.

Με την παρέμβασή μας στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, να χρωματίσουμε τη φετινή 1^η Μάη με αυτό το περιεχόμενο. Για μαζική συμμετοχή στη συγκέντρωση που διοργανώνει η Επιτροπή ταξικού γιορτασμού της Εργατικής Πρωτομαγιάς στην Ομόνοια.

30/04/2004