Την Τετάρτη 8 Γενάρη (μία ημέρα πριν τη 12 επέτειο της δολοφονίας του Νίκου Τεμπονέρα) στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ παρουσιάστηκε από τις εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ ένα κατάπτυστο βιβλίο, με τον τίτλο: ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ! Συγγραφέας
αυτού του άθλιου κατασκευάσματος ο δικηγόρος του Γιάννη Καλαμπόκα ο οποίος προσπαθεί να διαστρεβλώσει τα γεγονότα και ταυτόχρονα να παρουσιάσει σαν δολοφόνο του Τεμπονέρα τον άλλο ΟΝΝΕΔίτη Α. Μαραγκό. Τον τότε έμμισθο χαφιέ της Ασφάλειας ο οποίος συμμετείχε στη δολοφονία του
Επαναστάτη δάσκαλου και μέλους του ΕΑΜ (εξωκοινοβουλευτικής επαναστατικής οργάνωσης) στην Πάτρα. Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ σαν προσφορά στη μνήμη του δολοφονημένου συντρόφου επιχειρεί μια αναδρομή στην περίοδο εκείνη με ένα άρθρο του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ
ΒΗΧΟΥ το οποίο περιέχει σχόλια και κείμενα που γράφτηκαν την περίοδο εκείνη στη ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ. Να μην ξεχάσουμε πώς την παρουσίαση του βιβλίου έκαναν τα εξείς υποκείμενα: Χρήστος Πασαλάρης, Μάκης Βορίδης και Γιάννης Βούλτεψης!
Από την Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 1991 υπήρχε η πληροφορία ότι μονάδες Κενταύρων και Ρέιντζερς θα επιχειρούσαν ανακατάληψη των σχολείων. Γι΄ αυτό από τη Δευτέρα το πρωί ομάδες σπουδαστών των ΤΕΙ και μερικοί φοιτητές είχαν προστεθεί στην
περιφρούρηση των σχολείων μαζί με γονείς και μαθητές. Πράγματι την Δευτέρα το πρωί ομάδα "αγανακτισμένων γονέων" επιχείρησε με επικεφαλής τον Μαραγκό να καταλάβει το 3ο Λύκειο (Βουδ) και αργότερα το 4ο-5ο, στην πλατεία Μαρούδα.
Χιλιάδες φοιτητές συγκρούονται με την αστυνομία στην Πάτρα και την Αθήνα, μετά την άνανδρη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα από το δημοτικό σύμβουλο της ΝΔ στην Πάτρα, Γιάννη Καλαμπόκα
Απωθήθηκαν και έφυγαν. Την Τρίτη το πρωϊ ξαναήρθαν με
επικεφαλής τους Μαραγκό, Σπίνο, Γραμματίκα και Καλαμπόκα. Η περιφρούρηση των ΤΕΙ παρατάχθηκε μπροστά τους, χωρίς όμως να γίνουν επεισόδια. Το βράδυ έγινε σύσκεψη των διευθυντών των σχολείων με τον Νομάρχη, Τανάγρη. Ο νομάρχης τους είπε ότι επειδή οι ίδιοι απέτυχαν να σπάσουν τις
καταλήψεις, το έργο αυτό το αναλαμβάνουν "Πολίτες της Πάτρας". Πράγματι, το βράδυ, 40-50 περίπου Κένταυροι με επικεφαλής τον Καλαμπόκα βγήκαν για αφισοκόλληση και "διάλογο" στο Πολυκλαδικό Λύκειο (πίσω από Παράρτημα Πανεπιστημίου). Επιχείρησαν ανακατάληψη και έγιναν τα πρώτα
επεισόδια. Ο Καλαμπόκας χτύπησε τον καθηγητή Αναγνωστάκη (Συντονιστική Επιτροπή του ΝΑΡ).
Αφού απέτυχαν πήγαν στο 3ο Λύκειο. Εκεί εισέβαλαν και χτύπησαν τους μαθητές που έκαναν κατάληψη και αφού τους έδιωξαν κατέλαβαν το σχολείο. Οι καταληψίες ειδοποίησαν μαθητές-σπουδαστές-φοιτητές-καθηγητές και γονείς. Ήρθε ο δήμαρχος
Καράβολας. Στην αρχή επιχείρησε να μιλήσει με τον Καλαμπόκα (που ήταν δημοτικός σύμβουλος της δεξιάς), αλλά ο τελευταίος τον έδιωξε βρίζοντάς τον. Έγινε απόπειρα να ανακαταληφθεί το κτίριο και τότε οι τραμπούκοι έβγαλαν λοστούς, καδρόνια και μαχαίρια. Ο πρώτος που κατάφερε να
μπει στο προαύλιο ήταν ο αγωνιστής Ν. Τεμπονέρας, που δέχτηκε από τον Καλαμπόκα θανάσιμο χτύπημα με λοστό στο κεφάλι (ώρα 10.30΄μμ). Τα επεισόδια γενικεύτηκαν και οι φασίστες αποχώρησαν μετά από κυνηγητό από την πίσω πόρτα. Τραυματίστηκε σοβαρά και ο καθηγητής Χρ. Τσουκάλας (που
έχασε το μάτι του), ένας γονέας και τρεις σπουδαστές του ΤΕΙ.
Ο Νίκος Τεμπονέρας μεταφέρθηκε με το αυτοκίνητο του Δήμαρχου στο νοσοκομείο ενώ ήταν ήδη κλινικά νεκρός. Μόλις μαθεύτηκε το συμβάν ξεκίνησε στις 12.30 το βράδυ πορεία 3000 ατόμων που κατέληξε στη Νομαρχία. Με απόφαση των συντονιστικών
επιτροπών ΤΕΙ και Χημικού έγινε απόπειρα κατάληψης που εμποδίστηκε από καθηγητές της ΕΛΜΕ για να μην οξυνθεί η κατάσταση. Ο ίδιος ο Νομάρχης είχε φυγαδευτεί και βρήκε καταφύγιο στην Γενική Ασφάλεια Πατρών. Την επόμενη μέρα, Τετάρτη, και ενώ η ΕΛΜΕ κήρυξε απεργία διαρκείας έγινε
πορεία 10-12.000 ατόμων. Ήρθαν εσπευσμένα 8 διμοιρίες των ΜΑΤ από Αθήνα, Κόρινθο, Πύργο. Το βράδυ έγινε συλλαλητήριο και πορεία όπου συμμετείχαν 20.000 άτομα. Ο πρόεδρος του σωματείου κατωτέρων αστυνομικών Αχαΐας δήλωσε ότι ο Μαραγκός είναι υπάλληλος της Ασφάλειας. Όταν η πορεία έφτασε έξω από
την Νομαρχία, σπουδαστές των ΤΕΙ και φοιτητές επιχείρησαν κατάληψη. Διέσπασαν τον πρώτο αστυνομικό κλοιό και χτυπήθηκαν με τα ΜΑΤ.
Τραυματίστηκαν περίπου 15 διαδηλωτές και 6 αστυνομικοί. Συνελήφθησαν 7 άτομα. Κάηκε από βόμβα μολότωφ ένα περιπολικό, έσπασε άλλο ένα και μια κλούβα, και το αυτοκίνητο του Νομάρχη. Η αστυνομία έκανε γενικευμένη χρήση δακρυγόνων, από τα
Ψηλά Αλώνια μέχρι το λιμάνι (περίπου 2 χιλιόμετρα απόσταση). Την Πέμπτη το πρωί εντοπίστηκε ο Μαραγκός, κυνηγήθηκε από πολίτες και κατέφυγε σε ένα αστυνομικό τμήμα, κάτω από την απειλή λιντσαρίσματος. Από εκεί φυγαδεύτηκε προς το κτίριο της Γενικής Ασφάλειας. Να σημειωθεί ότι μέχρι
εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε ένταλμα και δόθηκε προφορική εντολή από τον Εισαγγελέα.
Η κηδεία του αγωνιστή Νίκου Τεμπονέρα ξεκίνησε από την Μητρόπολη της Πάτρας και ο νεκρός θάφτηκε στο 2ο Νεκροταφείο. Στην πομπή συμμετείχαν πάνω από 50.000 άτομα που κάλυπταν απόσταση 5 με 6 χιλιόμετρα. Ενώ η σωρός περνούσε από την πλατεία
Γεωργίου κάποιος άρχισε να πετάει πέτρες. Εναντίον του κινήθηκαν πολίτες και τότε αυτός έβγαλε μαχαίρι. Ακινητοποιήθηκε και συνελήφθη από πολίτες. Μπροστά στον κίνδυνο λιντσαρίσματος, μια αστυνομική κλούβα τον φυγάδευσε προς την ΑΣφάλεια. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος ήταν μέλος της ΝΔ
και αφισοκολλητής του βουλευτή Ν. Νικολόπουλου. Το απόγευμα γινόταν η δίκη των 7 συλληφθέντων από τα επεισόδια. Έγινε πορεία 5-7000 ατόμων μέχρι το δικαστήριο. Εκεί παρέμειναν περίπου 2-3000 μέχρι τις 3 το πρωί, οπότε βγήκε αθωωτική απόφαση! Την Παρασκευή το απόγευμα έγινε και νέα πορεία
διαμαρτυρίας για τα επεισόδια στην Αθήνα. Σ΄ αυτήν συμμετείχαν 5.000 άτομα. Η πορεία κατέληξε στο Παράρτημα Πανεπιστημίου, όπου έγινε κατάληψη και 200-300 άτομα κατέλαβαν συμβολικά την οδό Κορίνθου ανάβοντας φωτιές. Το Σάββατο έγινε πορεία 5.000 ατόμων, μέχρι το 3ο Λύκειο (τόπος δολοφονίας
του καθηγητή) το οποίο μετονομάστηκε σε "σχολικό κτίριο Ν. Τεμπονέρα".
Η γενιά της τελευταίας δεκαετίας του προηγούμενου αιώνα, στον δεύτερο μήνα της επικής της εξέγερσης (Γενάρης του 1991), ωρίμαζε γοργά, μέσα από τις δικές της εμπειρίες καταστροφών. Είδε καθηγητές αφοσιωμένους στους μαθητές και στο λαό, σαν
το Νίκο Τεμπονέρα, να πέφτουν με το κρανίο συντριμμένο από το λοστό του παρακράτους. Είδε το κράτος των ΜΑΤ να μετατρέπει την Αθήνα σε θάλαμο αερίων κι ένα κατάστημα σε κρεματόριο, καίγοντας ζωντανούς τέσσερις αθώους πολίτες. Είδε το ίδιο κράτος να μετατρέπει ένα γήπεδο σε σκηνή
τραγωδίας. Και ήταν απύθμενο και τότε το θράσος των ενόχων αυτών των καταστροφών να κατηγορούν τη νεολαία ότι "καταστρέφει τα πάντα"!
Σήμερα, εν έτη 2003 έρχονται πάλι οι ίδιοι άνθρωποι, που και τότε κατηγορούσαν τη νεολαία, να υπερασπιστούν τον Καλαμπόκα και να ασεβήσουν στη μνήμη του Νίκου Τεμπονέρα. Μα είναι τόσο μικροί, τόσο τιποτένιοι, που είναι αδύνατο να καταφέρουν
να ρίξουν την παραμικρή σκιά στη μνήμη και τα οράματα του Τεμπονέρα. Ο ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ! Έγινε σύνθημα, έγινε τραγούδι, ενώ οι άλλοι, παραμένουν οι λακέδες της εξουσίας και οι λεκέδες της ιστορίας.
Όταν όπως και τότε, οι σημερινοί νέοι και νέες απορρίπτουν συλλήβδην όλα τα παλιά, φθαρμένα πολιτικά σχήματα δεν το κάνουν από κάποια απολίτικη δεξιόστροφη τάση, όπως συνήθως τους κατηγορούν. Το αποδεικνύουν με αίμα όπου και όποτε
χρειαστεί. Αναζητούν το Τελείως Καινούργιο, μια τελείως νέα σχέση με την πολιτική. Ανεξάρτητα από το επίπεδο συνείδησης στο οποίο έχουν φτάσει, παλεύουν να δώσουν τη σφραγίδα τους, να διαμορφώσουν έναν Τελείως Καινούργιο Κόσμο αντάξιο της ελπίδας τους. Έναν κόσμο για τον οποίο
πάλευε κι ο Νίκος Τεμπονέρας. Είναι ο Καινούργιος Κόσμος που Έρχεται, όπως έγραφε πριν λίγες ημέρες ο Σάββας Μιχαήλ στο άρθρο του για την Αργεντινή. Αυτόν τον νέο Κόσμο ας μην επιτρέψουμε να τον κλείσουν οι λακέδες. Να τα δώσουμε όλα για το Τελείως Καινούργιο που Έρχεται, βαμμένο Κόκκινο
από το αίμα του Νίκου Τεμπονέρα, όπως και χιλιάδων άλλων οραματιστών αυτού του Νέου Κόσμου που φέρνει η σοσιαλιστική επανάσταση.
