Πολιτικό καφενείο

"Ο Μεγάλος Ανατολικός"

Πρότεινε αυτήν την σελίδα 

Forum

Βιβλίο επισκεπτών

Επικοινωνία

  Καθημερινή ανανέωση.                                         Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή                 Τελευταία ενημέρωση 29 May 2005

Κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης

Αρχείο 

Κεντρική Σελίδα

Στις 24 Μαρτίου 1999 το ΝΑΤΟ εξαπολύει τον πρώτο του πόλεμο στην Ευρώπη με την άγρια αεροπορική επιδρομή κατά της Γιουγκοσλαβίας και του λαού της. Ένα μήνα αργότερα, στις 24 Απριλίου, στους εορτασμούς στην Ουάσιγκτον για την 50η επέτειο της Ατλαντικής Συμμαχίας, τα Κράτη - μέλη συνυπογράφουν την "Νέα Στρατηγική Αντίληψη", το νέο δόγμα για τον αλλαγμένο ρόλο του ΝΑΤΟ στον μεταψυχροπολεμικό κόσμο και τον επερχόμενο αιώνα.

"Εν αρχή ήν η Πράξη" - ο πόλεμος στα Βαλκάνια προηγήθηκε των λόγων και των αντιλήψεων στα ντοκουμέντα που υπέγραψαν οι ηγέτες του ΝΑΤΟ για το νέο ρόλο του. Στην πραγματικότητα, η επίθεση του ΝΑΤΟ (και της Αμερικής φυσικά) κατά της Γιουγκοσλαβίας ήταν η γενική δοκιμή για την εφαρμογή της νέας παγκόσμιας στρατηγικής επεμβάσεων, "διαχείρισης κρίσεων" και παγκόσμιας κυριαρχίας. Με αυτή την έννοια η αναμέτρηση αυτή δεν ήταν απλώς η τελευταία αιματηρή στρατιωτική σύγκρουση του 20ού αιώνα. Ήταν ο πρώτος πόλεμος του 21ου! Και ακολούθησε το Αφγανιστάν και το δόγμα Μπους "ή με μας ή με τους τρομοκράτες", ενώ προ των πυλών είναι η επίθεση στο Ιράκ και τα πετρέλαιά του.

Όμως αγαπητοί φίλοι πρέπει να έχουμε κατά νου ότι οι πόλεμοι αυτοί δεν είναι η απόδειξη της ακάθεκτης θριαμβευτικής πορείας της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, όπως νομίζουν πολλοί, αλλά αντίθετα, είναι η βίαιη έκφραση της ηφαιστειακής έκρηξης των αντιφάσεών της. Οι πόλεμοι αυτοί είναι οι πρώτοι ενός κολασμένου κύκλου ιμπεριαλιστικών πολέμων επαναποικιοποίησης - εάν δεν σταματήσουμε την επίθεση στο Ιράκ και δεν τους νικήσουμε αποφασιστικά.

Η Ειρήνη δεν γίνεται πράξη με ευχές και διακηρύξεις. Τους πολέμους τους προκαλούν οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα. Τους προκαλεί ο ιμπεριαλισμός. Οι παλιές μνήμες, φίλοι και φίλες, επανέρχονται στις μέρες μας. Αυτή τη φορά δεν είναι τα φαντάσματα των αρχαϊκών σωβινισμών αλλά τα φαντάσματα του τελευταίου Παγκόσμιου Πολέμου: ο εφιάλτης της Ναζιστικής Κατοχής κι ο επικός αγώνας της αντιφασιστικής Αντίστασης σε όλο τον κόσμο για την Απελευθέρωση από το Ναζισμό και την οικοδόμηση ενός νέου κόσμου κοινωνικής και εθνικής χειραφέτησης.

Βγάζοντας τα μαθήματα από το παρελθόν, από το μεγαλείο του και την τραγωδία του, από τις νίκες, τις ήττες, τις προδοσίες και τα λάθη, πρέπει επειγόντως να κινηθούμε προς τα εμπρός. Να σφυρηλατήσουμε, πρώτα απ΄ όλα την ενότητα των λαών ενάντια στην "παντοδυναμία" των ΗΠΑ και των συμμάχων της, ενάντια σε κάθε πόλεμο με πρόφαση την "πάταξη της τρομοκρατίας". Να κατανοήσουμε ότι ο ΜΕΓΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ είναι ο ιμπεριαλισμός και οι ΗΠΑ.

Στον κεντρικό πυρήνα και στην πρωτοπορία αυτής της παγκόσμιας λαϊκής ενότητα, μιας νέας Αντίστασης, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, πρέπει και θα είναι η διεθνής εργατική τάξη και η οργάνωσή της σε διεθνή ιστορική δύναμη. ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. Το δίλημμα τίθεται ξανά, τώρα πιο επειγόντως από ποτέ στο παρελθόν: Παγκόσμιος Σοσιαλισμός ή Παγκόσμια βαρβαρότητα!

05/11/2002