Πολιτικό καφενείο

"Ο Μεγάλος Ανατολικός"

Πρότεινε αυτήν την σελίδα 

Forum

Βιβλίο επισκεπτών

Επικοινωνία

  Καθημερινή ανανέωση.                                         Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή                 Τελευταία ενημέρωση 29 May 2005

Κίνημα κατά της Παγκοσμιοποίησης

Αρχείο άρθρων

Κεντρική Σελίδα

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΣΕΒΙΛΛΗ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ 150.000 ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ
Πορείες με εργατικό και αντικυβερνητικό περιεχόμενο

Μ.ΔΕΛΕΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΣ
Ε.ΠΑΓΚΑΛΙΑ
Ζ.ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

H Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ στη Σεβίλλη και οι μαζικές διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν για τρεις μέρες στην πρωτεύουσα της Ανδαλουσίας κατέδειξαν ότι την ίδια ώρα που η επίθεση στα εργατικά και νεολαιίστικα δικαιώματα συνεχίζεται (νόμοι για τους μετανάστες, ευρωστρατός, ελαστικές σχέσεις εργασίας, αναδιάρθρωση στην εκπαίδευση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο), το κίνημα ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση συνεχίζει να βρίσκεται στο προσκήνιο και να δίνει μάχες. Παρά το μέγεθος της καταστολής στη Γένοβα και την προσπάθεια επιβολής ενός κλίματος τρομοκρατίας σε παγκόσμιο επίπεδο από ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτέμβρη, οι 150.000 διαδηλωτές στη Σεβίλλη τραβούν το νήμα της εναντίωσης στο κεφάλαιο ακόμα παραπέρα και κάνουν φανερό ότι το δίκιο που τους κατεβάζει στο δρόμο είναι πολύ πιο δυνατό από τις απειλές.

Την Παρασκευή 21 Ιούνη, τη μέρα έναρξης της Συνόδου, πραγματοποιήθηκαν το απόγευμα δύο πορείες, μία φοιτητική στο κέντρο της πόλης ενάντια στη διακήρυξη της Μπολόνια και μία που είχε διοργανώσει η CGT (διάσπαση της CNT) μέσα στις εργατικές συνοικίες ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας.

Η μεγαλειώδης πορεία του Σαββάτου ξεκίνησε από το σταθμό Σάντα Χούστα και διάνυσε μία τεράστια διαδρομή κατά την οποία η πορεία μεγάλωνε και ενισχυόταν από δυνάμεις και αγωνιστές που βροντοφώναξαν ενάντια στην κυριαρχία του κεφαλαίου. Η αστυνομία έκανε αισθητή την παρουσία της από την αρχή, με διαρκείς ελέγχους και σταματήματα διαδηλωτών που κατευθύνονταν προς τη Σάντα Χούστα στην αποστολή της ΔΡΑΣΕ μάλιστα ζητήθηκε να τους μεταφράσουμε στα ισπανικά το πανό μας!

Το μεγαλύτερο μέρος της διαδήλωσης αποτελείτο από ισπανικές αριστερές και συνδικαλιστικές οργανώσεις. Στην κεφαλή της πορείας βρισκόταν αντιπροσωπεία του Φόρουμ απ όλες τις χώρες. Ιδιαίτερα μαζικά ήταν τα μπλοκ της CGT, που συσπείρωνε ένα μεγάλο μέρος της νεολαίας, καθώς και αυτό της Ενωμένης Αριστεράς, αντίθετα με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας που δεν είχε και τόσο μαζικό μπλοκ. Το μπλοκ της CNT είχε και αυτό πολύ κόσμο και πίσω του συγκεντρώθηκαν οι αναρχικοί που πήραν μέρος από την Ελλάδα και από άλλες χώρες της Ευρώπης.

Έντονη ήταν η παρουσία διάφορων μπλοκ της οικολογίας και μάλιστα αυτό της ριζοσπαστικής - αντικαπιταλιστικής οικολογίας, των Οικολόγων σε δράση. Διάφορες οργανώσεις τροτσκιστικού, κυρίως, προσανατολισμού συγκέντρωναν αρκετό πλήθος πίσω από τα πανό τους, όπως η PRT και η Eν Λούτσα, καθώς και η Mιλιτάντε με το Συνδικάτο Eστουδιάντες, που πρωτοστάτησε όλο τον προηγούμενο χρόνο στο φοιτητικό κίνημα που ξέσπασε ενάντια στην αναδιάρθρωση που επιχειρεί η κυβέρνηση του Αθνάρ στην εκπαίδευση μέσα από ένα νόμο με πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τους νόμους Ευθυμίου.

Δυναμική παρουσία είχε το μπλοκ των φεμινιστριών, ενώ υπήρχαν και μπλοκ υπεράσπισης των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων.

Πολλοί διαδηλωτές κρατούσαν στα χέρια τους παλαιστινιακές σημαίες εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο την αλληλεγγύη τους στην Ιντιφάντα, ενώ υπήρχε και οργανωμένο μπλοκ του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος Πολισάριο για την απελευθέρωση της Σαχάρα.

Πρέπει να σημειώσουμε ότι χιλιάδες διαδηλωτές συμμετείχαν σε διάφορα μπλοκ όπου κυριαρχούσε ο ήχος των τυμπάνων και φώναζαν και χόρευαν με ξέφρενο ρυθμό εκδηλώνοντας με το δικό τους τρόπο την εναντίωσή τους στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση (η Ισπανία είναι μία χώρα, βέβαια, όπου κυριαρχεί ο ρυθμός και τέτοιου είδους εκδηλώσεις, ακόμα και από τα πιο «σκληροπυρηνικά» κομμάτια του κινήματος).

Γενικά δεν υπήρχε μαζική παρουσία από ξένες αποστολές. Εκτός από τους 5.000 που σταμάτησαν στα σύνορα κυρίως Πορτογάλους, Γάλλους και κάποιους Γερμανούς από τις πιο μαζικές συμμετοχές είχε η Ελλάδα, από την οποία εκτός από την αποστολή της ΔΡΑΣΕ (15 άτομα) συμμετείχαν η Διεθνής Δράση (γύρω στα 100 άτομα), η οποία ήταν και βασική συνιστώσα του Φόρουμ, και ολιγομελείς αντιπροσωπείες από την Πρωτοβουλία Γένοβα 2001, την Α/συνέχεια και το ΠΑΜΕ.

Η διαδήλωση έπειτα από επιλογή του Φόρουμ έγινε πολύ μακριά από την κόκκινη ζώνη και δεν μπήκε ζήτημα αμφισβήτησής της από καμία οργανωμένη δύναμη ή ανεξάρτητους αγωνιστές. Η CNT, για παράδειγμα, που δεν συμμετείχε στο Φόρουμ δεν έθεσε θέμα για ματαίωση της συνόδου και δήλωσε ότι θα φροντίσει για την ομαλή διεξαγωγή της πορείας.

Αξίζει να αναφέρουμε το περιστατικό που δημιουργήθηκε το Σάββατο πριν από την πορεία στη συζήτηση που είχε προγραμματίσει η CGT μαζί με την LCR με ομιλητές τον Κριβίν, τον Μπεζανσενό, εκπρόσωπο του Μπλόκο ντε Ισκιέρδα της Πορτογαλίας και εκπρόσωπο της CGT Βαρκελώνης, όπου όταν ανέβηκε στο βήμα ο εκπρόσωπος της CGT Βαρκελώνης αποδοκιμάστηκε έντονα από όλο το πλήθος που παρακολουθούσε τη συζήτηση, ακόμα και από μέλη της CGT Σεβίλλης, για την τακτική που ακολούθησε η CGT στη Βαρκελώνη και την πρωτοβουλία να συγκροτήσει μπλοκ διαφορετικό από το Φόρουμ, την Εκστρατεία ενάντια στην Ευρώπη του κεφαλαίου και του πολέμου (και με αυτό συμμετέχουν και στις απεργίες). Στο τέλος του πήραν το μικρόφωνο και τον κατέβασαν κάτω.

ΠΡΙΝ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ 2002