Πολιτικό καφενείο

"Ο Μεγάλος Ανατολικός"

Πρότεινε αυτήν την σελίδα 

Forum

Βιβλίο επισκεπτών

Επικοινωνία

  Καθημερινή ανανέωση.                                         Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή                 Τελευταία ενημέρωση 29 May 2005

Κίνημα κατά της Παγκοσμιοποίησης

Αρχείο  άρθρων

Κεντρική Σελίδα

ΙΣΠΑΝΙΑ
ΟΙ ΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
Πιέζεται η ρεφορμιστική Αριστερή, αδύναμες οι τάσεις ανατροπής

ΕΛΕΝΗ ΠΑΓΚΑΛΙΑ
ΖΑΧΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Mέσα από το κίνημα ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση αναδεικνύονται κάθε φορά το επίπεδο συγκρότησης του εργατικού κινήματος της χώρας - «οικοδεσπότη» καθώς και η κατάσταση των οργανώσεων, κομμάτων, συνδικάτων της Αριστεράς στο εσωτερικό της κάθε χώρας. Mε τη συμμετοχή μας στις κινητοποιήσεις στη Σεβίλλη, λοιπόν, σχηματίσαμε μια εικόνα του κινήματος στην Ισπανία.

Στο χώρο της ρεφορμιστικής Aριστεράς βασικό ρόλο κατέχει η IU (Ενωμένη Αριστερά), που αποτελεί την εκλογική συσπείρωση του ΚΚ Ισπανίας σε διάφορους χώρους εργασίας και εκπαίδευσης, με μια μεταρρυθμιστική λογική που αγγίζει περισσότερο το χώρο της Kεντροαριστεράς. Η παρουσία των δύο μεγαλύτερων συνδικαλιστικών ενώσεων της Ισπανίας, της UGT (Γενική Ένωση Εργατών) και των CCOO (Εργατικές Επιτροπές), ήταν κυρίαρχη στη διαδήλωση της γενικής απεργίας. Η UGT, όπου βασικά συμμετέχει το PSOE, το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, αλλά και οι CCOO, που στηρίζονται κυρίως από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας, πιέστηκε και ουσιαστικά αναγκάστηκε από τη βάση των συνδικάτων να προχωρήσει στην πανεργατική απεργία.

Χαρακτηριστική είναι η αντιπαράθεση που έχει ξεκινήσει στο εσωτερικό τόσο των CCOO όσο και του ΚΚΙ. Ήδη από το 6ο Συνέδριο των CCOO υπήρξαν έντονες διαφωνίες και συγκρούσεις με την ηγεσία του συνδικάτου, η οποία συμμετείχε στον κοινωνικό διάλογο με την κυβέρνηση και αποδέχτηκε αρκετές φορές την κυβερνητική πολιτική. Συγκροτήθηκε άλλη τάση στο εσωτερικό του συνδικάτου, που απαίτησε τη στροφή προς τα αριστερά βάζοντας και ζητήματα δημοκρατικής λειτουργίας. Η τάση αυτή συμμετείχε στις εκλογές για τη νέα ηγεσία με το όνoμα Critical Sector (Kριτικός Τομέας) και απέσπασε το 30% των ψήφων. Αντίστοιχες διαδικασίες υπάρχουν και στο εσωτερικό του Κομμουνιστικού Κόμματος, που σιγά σιγά παίρνουν μεγάλες διαστάσεις. Στο 16ο Συνέδριο του κόμματος, το Μάρτιο του 2002, ασκήθηκε σκληρή κριτική στην ηγεσία και το γενικό γραμματέα Φρανσίσκο Φρούτος, ο οποίος ανάμεσα στα άλλα δεν ανέφερε λέξη για την προσπάθεια του Αθνάρ να κηρύξει παράνομο το Έρι Μπατασούνα, το μεγαλύτερο κόμμα των Βάσκων, τη στιγμή που σε ολόκληρη τη χώρα άρχισε να ξεσηκώνεται κίνημα αλληλεγγύης και συμπαράστασης. Η αντιπαράθεση κατέληξε στη δημιουργία του Partido Vivo (Ζωντανό Κόμμα), που κατέβηκε στις εκλογές για τη νέα κεντρική επιτροπή και απέσπασε το 21% των ψήφων και τη δεύτερη θέση.

Πρέπει να σημειωθεί ότι τέτοιου είδους διεργασίες είναι αρκετά εκτεταμένες στο εσωτερικό των οργανώσεων. Για παράδειγμα, η Ενωμένη Αριστερά Ανδαλουσίας είχε πιο «αριστερή» θέση στα ζητήματα της αλλαγής των εργασιακών σχέσεων από αντίστοιχα τμήματά της σε άλλες περιοχές. Ή, ακόμα, η CGT Σεβίλλης συμμετείχε στο Κοινωνικό Φόρουμ, όταν στη Βαρκελώνη η εκεί οργάνωση πρωτοστάτησε στη δημιουργία ξεχωριστού μπλοκ, της Εκστρατείας ενάντια στην Ευρώπη του Κεφαλαίου και του Πολέμου.

Η παρουσία των αναρχοσυνδικαλιστικών οργανώσεων, οι οποίες έχουν μια ιστορική παράδοση στην Ισπανία και συσπειρώνουν και σήμερα ένα σημαντικό κομμάτι νεολαίας και εργαζομένων, ήταν ιδιαίτερα μαζική τις μέρες των κινητοποιήσεων. Ο συγκεκριμένος χώρος, που εκφραζόταν μέχρι τώρα από τη CNT (Εθνική Συνομοσπονδία Εργατών), διασπάστηκε πριν από έναν περίπου χρόνο με τη δημιουργία της CGT (Γενική Συνομοσπονδία Εργατών). Παρά τη συμμετοχή της στο Κοινωνικό Φόρουμ της Σεβίλλης, η CGT έχει μια πολιτική αντίληψη συνολικής και εφ όλης της ύλης αντιπαράθεσης με τον καπιταλισμό, ενώ τόσο στα ζητήματα της εκπαίδευσης και της εργασίας, που είναι κυρίαρχα στην παρέμβασή της, όσο και σε αυτά της οικολογίας και των μεταναστών απαντάει από τη σκοπιά της ρήξης και της σύγκρουσης. Ταυτόχρονα, δηλώνει ότι «ο αγώνας ενάντια στην ΕΕ είναι αγώνας ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση». Η CNT δεν συμμετείχε στο Κοινωνικό Φόρουμ, ασκώντας δριμεία κριτική στην ATTAC, ενώ προσπάθησε να δημιουργήσει ένα μπλοκ αναρχικών αντιπαραθετικό στο Κοινωνικό Φόρουμ. Την ημέρα της γενικής απεργίας πραγματοποίησε ξεχωριστή συγκέντρωση και πορεία. Έχει σαφές αντικυβερνητικό στίγμα και ξεκάθαρη θέση ενάντια στην ΕΕ, θέτοντας θέμα ανατροπής της.

Στην Ισπανία υπάρχει, επίσης, παράδοση οργανώσεων που αναφέρονται στον τροτσκιστικό χώρο. Η μεγάλη πλειοψηφία τους συμμετείχε στο Κοινωνικό Φόρουμ πραγματοποιώντας και ανεξάρτητες συζητήσεις στο πλαίσιο των εκδηλώσεων. Πολιτικά διαφοροποιούνται μεταξύ τους ανάλογα με τις διεθνείς πτέρυγες του τροτσκιστικού ρεύματος. Το PRT (Επαναστατικό Κόμμα Εργατών), που είναι από τις μεγαλύτερες οργανώσεις του χώρου στην Ισπανία, αποτελεί κομμάτι της LIT (Διεθνής Ένωση Εργατών) και έχουν θεωρητική αναφορά στον Μορένο. Υπάρχει, επίσης, ένα δίκτυο ομάδων που συγκροτεί το Espacio Alternativo (Εναλλακτικός Χώρος), που ανήκει στην Ενιαία Γραμματεία, της οποίας επικεφαλής είναι η γαλλική LCR του Α. Κριβίν. Η οργάνωση En Lucha (Στον Αγώνα) είναι τμήμα της ISO (Διεθνής Σοσιαλιστική Οργάνωση), όπου επικεφαλής είναι το SWP. Η οργάνωση El Militante ήταν από τις λίγες οργανώσεις που δεν συμμετείχαν στο Κοινωνικό Φόρουμ. Αποτελεί το πολιτικό νεύρο του Sindicato Estudiantes (Συνδικάτο Φοιτητών), που πρωτοστάτησαν στις φοιτητικές κινητοποιήσεις αυτής της χρονιάς ενάντια στην αντιεκπαιδευτική μεταρρύθμιση του Αθνάρ.

Δημοσιέύθηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ στις 9 Ιουλίου 2002