Πολιτικό καφενείο

"Ο Μεγάλος Ανατολικός"

Πρότεινε αυτήν την σελίδα 

Forum

Βιβλίο επισκεπτών

Επικοινωνία

  Καθημερινή ανανέωση.                                         Αποστολή άρθρων στην: Συντακτική επιτροπή                 Τελευταία ενημέρωση 29 May 2005

Κίνημα κατά της Παγκοσμιοποίησης

Αρχείο

Κεντρική Σελίδα

Oι αντικαπιταλιστικές τάσεις
και ο ρεφορμισμός των Φόρουμ

ΣABBAΣ MIXAHΛ

Tο κίνημα ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση και τους διεθνείς θεσμούς της, την Παγκόσμια Οργάνωση Εμπορίου, το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα, τη NAFTA, την ΕΕ, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός κ.λπ. δεν εκφράζει απλώς τη διεθνοποίηση των αντιστάσεων στις συνέπειες των αντιφάσεων του καπιταλισμού παγκόσμια ούτε απλώς έχει αιτία την εκδήλωση αυτών των αντιφάσεων στο επίπεδο των αγορών, στη σφαίρα της κυκλοφορίας: πηγή τους έχει την παγκοσμιοποίηση των αντιφάσεων του κεφαλαίου συνολικά στη σφαίρα της παραγωγής και της αναπαραγωγής του και την έκρηξη αυτών των αντιφάσεων στα τέλη του εικοστού αιώνα.

Αυτή η αντικειμενική βάση του κινήματος δεν ακυρώνεται από οποιαδήποτε υποκειμενική αδυναμία του. Είναι ιστορικό γεγονός ότι η απορύθμιση / φιλελευθεροποίηση / παγκοσμιοποίηση των χρηματιστικών αγορών στις τελευταίες δεκαετίες του εικοστού αιώνα, παρ όλα τα γιγάντια κοινωνικά δεινά που επισώρευσε απέτυχε: αναδύθηκε μέσα από τα ερείπια του κεϊνσιανού οικοδομήματος της μεταπολεμικής καπιταλιστικής επέκτασης, ως απόπειρα διεξόδου από τη χωρίς προηγούμενο κρίση υπερσυσσώρευσης του κεφαλαίου, στην οποία κατέληξε αυτή η μακρόχρονη άνθηση, και ως στρατηγική αναχαίτισης του παλιρροϊκού κύματος της μαζικής ριζοσπαστικοποίησης, που ξέσπασε διεθνώς μαζί με την κρίση. Από τα μέσα της δεκαετίας του 90 η χρηματιστική παγκοσμιοποίηση δείχνει σημάδια εξάντλησης σε όλα τα επίπεδα. Η θύελλα των χρηματιστηριακών αναστατώσεων μετά το 1997 και των μαζικών αγώνων μετά το 1994-95 (εξέγερση των Ζαπατίστας, Γαλλία) κλιμακώνεται με την εισβολή στην αρένα του «λαού του Σιάτλ» το 1999 και γνωρίζει ένα ποιοτικό άλμα με την επαναστατική εξέγερση στην Αργεντινή. Η χώρα - πρότυπο του νεοφιλελευθερισμού και της χρηματιστικής παγκοσμιοποίησης ερειπώνεται αφήνοντας ως μόνη διέξοδο όχι κάποια «ρύθμιση της παγκοσμιοποίησης», κάποια μεταρρύθμιση του συστήματος, αλλά την ανατροπή του με την κοινωνική επανάσταση.

Η σπείρα του κινήματος κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης ξετυλίχτηκε σε πλανητική κλίμακα.

Από κάθε άποψη, η Γένοβα, τον Ιούλιο του 2001, με προανάκρουσμα, λίγο πριν, την κινητοποίηση στο Γκέτεμποργκ, σηματοδοτεί μια τομή. Οι άρχουσες τάξεις της Β. Αμερικής και της Ευρώπης με τη θλιβερή συμπαράταξη του Πούτιν, του «8ου» ακόλουθου του G7 αναγνωρίζουν τη μείζονα απειλή που αντιπροσωπεύει για τα καπιταλιστικά συμφέροντα το κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης του κεφαλαίου και αναπτύσσουν συντονισμένα μια διπλή στρατηγική ανάσχεσης: από τη μία, οι κατασταλτικοί κρατικοί μηχανισμοί συντονίζουν επιχειρήσεις ενός γενικευμένου οιονεί «εμφυλίου πολέμου», που αρχίζει να συσσωρεύει τους πρώτους νεκρούς μαζί με πάμπολλους τραυματίες, με συλλήψεις, φυλακίσεις, ηλεκτρονικά φακελώματα, βασανισμούς, απελάσεις κ.λπ. και, από την άλλη, προωθείται η θεσμική ενσωμάτωση των «υπεύθυνων» συνομιλητών και «εξανθρωπιστών» της παγκοσμιοποίησης σε αντιπαράθεση με τους «φανατικούς» επαναστάτες, τους ατίθασους, ανυπάκουους και βίαιους που συλλήβδην δαιμονοποιούνται στο φάσμα του λεγόμενου Μπλακ Μπλοκ και ταυτίζονται με «τρομοκράτες». Ο μετά την 11 Σεπτεμβρίου διεθνής ιμπεριαλιστικός «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας», που κήρυξε ο Μπους ο Μικρός, φτάνει στο αποκορύφωμά τους αυτές τις τάσεις. Την ίδια στιγμή που το Αφγανιστάν ισοπεδώνεται και ο παλαιστινιακός λαός στην ηρωική Τζενίν θάβεται στα ερείπια, το κίνημα κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης μαζί με όλα τα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων στην Αμερική και την Ευρώπη μπαίνουν στο στόχαστρο. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στο εξωτερικό εσωτερικεύεται σε προετοιμασίες εμφυλίου πολέμου στο εσωτερικό των μητροπόλεων. Η Γένοβα ήταν η πρώτη εμφάνιση της Πόλης - Φυλακής σε κατάσταση πολιορκίας μέσα σε μια Ευρώπη - Φρούριο στον κόσμο της όψιμης παγκοσμιοποίησης του παρακμασμένου καπιταλισμού.

Μαζί με το ρόπαλο έρχεται και το καρότο: η ρεφορμιστική ATTAC της Μοντ Ντιπλοματίκ και της γαλλικής σοσιαλδημοκρατίας και προπαντός το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ του Πόρτο Αλέγκρε, που σχηματίστηκε με πρωτοβουλία της ΑΤΤΑC και των ρεφορμιστών του ΡΤ της Βραζιλίας, από τη μια αναγνωρίζονται ως «υπεύθυνοι συνομιλητές» του μεγαλοχρηματιστή Σόρος, του πρώην αντιπροέδρου της Παγκόσμιας Τράπεζας Στίγκλιτς και όλης της «πεφωτισμένης» κεφαλαιοκρατίας μέσα και έξω από τους διεθνείς θεσμούς της και από την άλλη αυτο-ανακηρύσσονται σε «αποκλειστικό»(;) «γνήσιο»(!;) «εκπρόσωπο»(!!;;) όλου του διεθνούς κινήματος κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης (που την ονομάζουν μόνο «νεο-φιλελεύθερη» για να χωρούν στη συμμαχία και οι πεφωτισμένοι αστοί με τα κεντροαριστερά τους σχήματα).

Όρος ένταξης στο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ και το υπό κατασκευή Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ είναι η αποδοχή της ρεφορμιστικής πλατφόρμας που υπεγράφη από μια σειρά κοινωνικά κινήματα και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις στο Πόρτο Αλέγκρε το Φεβρουάριο του 2002 και όπου ρητά αποκηρύσσεται μετά βδελυγμίας «κάθε χρήση βίας για πολιτικούς σκοπούς» και δηλώνεται η πλήρης στήριξη και νομιμοφροσύνη απέναντι στο αστικό κοινοβουλευτικό σύστημα. Αξίζει να ξαναθυμίσουμε ότι πριν καν υπογραφεί αυτή η Χάρτα - «σούπα» εφαρμόστηκε στην πράξη από τους διοργανωτές του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ, που έδιωξαν κακήν κακώς από το Πόρτο Αλέγκρε τους εκπρόσωπους των κολομβιανών ανταρτών του FARC και των βάσκων αυτονομιστών, ενώ άνοιξαν φιλόξενη αγκαλιά στους υπουργούς της γαλλικής ιμπεριαλιστικής κυβέρνησης, στον εκπρόσωπο του δεξιού Σιράκ, στον εθνικιστή εχθρό των μεταναστών Σεβενμάν, στους βουλευτές που ψήφισαν τη συμμετοχή στον πόλεμο κατά του Αφγανιστάν κ.ά. Αλληλένδετο με τη φιλοϊμπεριαλιστική αυτή πολιτική είναι και το απαράδεκτο φιρμάνι που έβγαλε το Φόρουμ, ότι «πολιτικά κόμματα δεν συμμετέχουν στη διαδικασία του Πόρτο Αλέγκρε» με εξαίρεση ...το Φόρουμ της Τοπικής Αυτοδιοίκησης υπό την αιγίδα του τοπικού δημάρχου και το «Κοινοβουλευτικό Φόρουμ»!

Στην Ευρώπη το υπό κατασκευή «Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ» έβαλε εξαρχής τους ίδιους απαράδεκτους όρους. Στα βήματά του, στην Ελλάδα, το υπό κατασκευή «Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ», τοις κείνων ρήμασι πειθόμενον, έβαλε και αυτό τον όρο της δήλωσης νομιμοφροσύνης στη Χάρτα του Πόρτο Αλέγκρε. Το ΕΕΚ θεωρεί εντελώς απαράδεκτη οποιαδήποτε παρόμοια δήλωση υποταγής στο αστικό κράτος και καλεί όλους τους πρωτοπόρους αγωνιστές να οργανωθούν και να παλέψουν από κοινού, με ορόσημο την Θεσσαλονίκη 2003, έξω και ενάντια στο αστικορεφορμιστικό πλαίσιο των νομιμοφρόνων του Κοινωνικού Φόρουμ, που χωρούν τους Πολυζωγόπουλους και τους αρχιτέκτονες του αντι-ασφαλιστικού, μαζί και το ίδιο το κυβερνητικό «εκσυγχρονιστικό» ΠΑΣΟΚ, αλλά όχι τους ανυπότακτους αρνητές του καπιταλισμού.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ στις 21 Ιουλίου 2002