"Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ"

Μαστροποί στην εξουσία

Αρχείο

Όλο το αρχείο με  άρθρα  αυτού του θέματος δείτε το κάνοντας κλικ εδώ

 

Κεντρική Σελίδα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΓΕΛΟΙΟΥ

ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ

Ως φιλμ νουάρ. Ή ως κωμωδία καταστάσεων. Ή ως ταινία τρόμου. Παρελαύνει η ζωή μας καθημερινά από δελτία ειδήσεων, "σεντόνια" εφημερίδων και ήχους ελικοπτέρων που φυλάνε τα έρημα. Το βράδυ κλείνει το μάτι σου με ζωντανή σύνδεση και το πρωί πάλι με ζωντανή σύνδεση ανοίγει.

Με δυο αισθήματα ταυτόχρονα. Το ένα, η αγωνία και ο φόβος για τα αόρατα δεσμά που μας δένουν, για το πρόσωπο του τέρατος που συνηθίσαμε να το βλέπουμε και δεν μας κάνει πια καμιά εντύπωση, πιθανόν μάλιστα να νομίζουν μερικοί πως τους προστατεύει. Το δεύτερο, η ιλαρότητα για το γελοίον πολλών πραγμάτων και η ελπίδα που προκαλεί, πως αν μπορείς να γελοιοποιείς τον τρόμο μπορείς και να του αντισταθείς.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα. Μεγάλη παρέα συζητάει για τα γεγονότα των ημερών, αναλύει, συγκρίνει, πλέκει σενάρια, δίνει ερμηνείες. Και κάποιος ρωτάει σοβαρά: τα λεφτά ποιος τα πήρε; Και η "κουφή" απάντηση: ο Τσάκας.

Όμως τι θα νικήσει από τα δυο στη διάθεσή μας και στην πραγματικότητά μας δεν είναι γνωστό. Γιατί προφανώς δεν είναι και γνωστό πόσο το χιούμορ και η γελοιοποίηση μπορούν να αντέξουν να υποτάξουν το τέρας.

Αυτήν τη φορά τα πράγματα είναι πιο δύσκολα από την προηγούμενη, από την κάθε προηγούμενη.

Ανεξάρτητα πάντως από την τροπή που θα πάρουν τα γεγονότα, και ελπίζουμε πάντα να μη μας καταβάλουν, εκείνο που προκαλεί είναι το πόσο αστείρευτες είναι πια οι δυνάμεις των αριστερών, τους οποίους μπορεί να ανακαλεί σε δράση το σύστημα και να κάνουν παιχνίδι για λογαριασμό του, με το αντίστοιχο ύφος και τα συναφή επιχειρήματα.

Όχι πως αυτό πρέπει να μας εκπλήττει πλέον. Ίσα ίσα που δίνει την ευκαιρία, και πάλι, να κάνουμε συνείδησή μας πως η Αριστερά και οι αριστεροί δεν είναι παγιωμένη αξία και αμετάβλητη αρχή. Πως δηλώνεις και πράττεις μια φορά κι έκτοτε κρατάς την πιστοποίηση της γνησιότητας (και της ηθικής ακεραιότητας). Όσο καλύτερα το κατανοήσουμε αυτό τόσο λιγότερο θα είμαστε δέσμιοι των μεταφυσικών ιδεών για την Αριστερά. Και αυτή η φορά προσφέρει μια ακόμη καλή ευκαιρία.

Όχι μόνο για να αξιολογήσουμε και πάλι σε ποια πλευρά τοποθετείται ο καθείς, αλλά και για να συνειδητοποιήσουμε πως οι ευρισκόμενοι στην από δω πλευρά θα χαθούν σύντομα, αν παραμένουν απλοί παρατηρητές και ενίοτε καλοί αναλυτές των συμβάντων και κατά τα άλλα νίπτουν τας χείρας των.


30/07/2002