"Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ"

Μαστροποί στην εξουσία

Αρχείο

Όλο το αρχείο με  άρθρα  αυτού του θέματος δείτε το εδώ

Κεντρική Σελίδα

Σε μια σηζήτηση, πριν από λίγες ημέρες, ένας συναγωνιστής έλεγε πώς, αν η κυβέρνηση είχε επιδείξει ανάλογο ζήλο και είχε καταβάλει ανάλογη προσπάθεια όπως αυτή που καταβάλλει για την εξάρθρωσή της "17Ν", θα είχαν επιλυθεί όλα τα σοβαρά και χρονίζοντα κοινωνικά προβλήματα, τα οποία καίνε το 97,4% του ελληνικού λαού και όχι το 2,6% του οποίου το κύριο πρόβλημα είναι η τρομοκρατία, σύμφωνα με τα αποτελέσματα πρόσφατης δημοσκόπησης. Το εκνευριστικό στην όλη υπόθεση είναι ότι η κυβέρνηση με τα αποτελέσματα που έχει να επιδείξει στο θέμα της τρομοκρατίας επιχειρεί να ανατρέψει το αρνητικό πολιτικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί στην κοινωνία γι΄ αυτή. Επιχειρεί να πατσίσει στη συνείδηση των εργαζομένων τα χτυπήματα στο ασφαλιστικό, στα εργασιακά, στην υγεία και στην παιδεία με την εξάρθρωση της "17Ν", η οποία, δυστυχώς για τον Κ. Σημίτη, δεν έχει κανένα θετικό αντίκτυπο στη βάρβαρη καθημερινότητά τους.

Η... πραγματική πραγματικότητα, και όχι η εικονική πραγματικότητα των ΜΜΕ, εισβάλλει τόσο βίαια στην καθημερινότητα των εργαζομένων στην Ελλάδα το τελευταίο διάστημα, που εξελίσσεται το σίριαλ "η εξάρθρωση της "17Ν", που πολύ δύσκολα μπορεί να ανατραπεί αυτό το κλίμα, το οποίο έχει διαμορφωθεί ύστερα από απανωτά κυβερνητικά τρομοκρατικά χτυπήματα σε όλους τους τομείς.

Η εξάρθρωση της "17Ν", δυστυχώς για την κυβέρνηση, συνέπεσε με μια καλοκαιρινή μπόρα που ξεσπίτωσε εκατοντάδες οικογένειες και τσαλάκωσε τις υποσχέσεις για αναβάθμιση της ποιότητας ζωής στην Αθήνα εν όψει 2004. Τα ονόματα και τα παρατσούκλια των τρομοκρατών που μας κατακλύζουν καθημερινά αδυνατούν να καλύψουν τα ονόματα των θυμάτων που άφησε πίσω της - κυριολεκτικά και μεταφορικά - η κυβερνητική πολιτική. Πιστεύουν, άραγε, ότι ο πόνος για τα "αθώα θύματα" της τρομοκρατίας θα μας κάνει να ξεχάσουμε τους συναδέλφους μας - κάθε 36 ώρες ένας εργάτης νεκρός - που άφησαν τη ζωή τους σε κάποιο χώρο εργοδοτικής αυθαιρεσίας και τρομοκρατίας, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την τέταρτη εργοδοτική δολοφονία στο Ολυμπιακό Χωριό;

Ενας ακόμα λόγος που δεν φτουράει η τρομο-προπαγάνδα της κυβέρνησης είναι η οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών. Το πρώτο εξάμηνο εντός ΟΝΕ έχει στείλει πολλούς εργαζόμενους στα όρια της οικονομικής επιβίωσης, αναγκάζοντάς τους να ψάχνουν για δεύτερη ή ακόμα και τρίτη δουλειά ή να επιμηκύνουν το ωράριο εργασίας τους - αλματώδη αύξηση των υπερωριών καταγράφει το υπουργείο Εργασίας - προκειμένου να επιβιώσουν. Οι αυξήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης είναι απανωτές. Μόνο τα οπωροκηπευτικά που καταναλώνονται αυτή την εποχή έχουν ανατιμηθεί κατά 19% σε σχέση με τις περσινές τους τιμές, ενώ το χρέος των ελληνικών νοικοκυριών ανέρχεται στα 600 δεσεκατομμύρια δραχμές.

Πολλαπλά γελασμένοι είναι αν νομίζουν ότι η καθημερινή οπτική επαφή με την αστυνομία θα μας εξοικιώσει με αυτή, θα τονώσει το αίσθημα ασφάλειας των φιλήσυχων πολιτών και γενικότερα θα ανεβάσει τις μετοχές της στη συνείδησή μας. Πώς να ξεχάσουμε άραγε τους άγριους ξυλοδαρμούς από τα σώματα ασφαλείας όλων όσων βρέθηκαν εμπόδιο στο δρόμο της κυβερνητικής πολιτικής, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τους ναυτεργάτες, αλλά και την παραβατικότητα που αναπτύσσουν οι πιστολέρο της ΕΛΑΣ, όταν νιώθουν ότι είναι οι κύριοι φορείς της κυβερνητικής πολιτικής; Το πρωϊ ξυλοδαρμοί στου Μαξίμου, στην πρεσβεία των ΗΠΑ, στο υπουργείο Παιδείας και το βράδυ ναρκω-εμπόριο, κλοπές αυτοκινήτων, σωματεμπορία, σαν τους "τρομοκράτες - εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου" που κυνηγούν αυτή την περίοδο. Προ εκπλήξεως θα βρεθεί η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός της, αν νομίζει ότι καθάρισε με την άσχημη κατάσταση στα νοσοκομεία λόγω της φιλοξενίας που φαίνεται ότι παρέχει ο Ευαγγελισμός στον τραυματία Ξηρό. Τι να πρωτοαναφέρουμε από αυτά που μας κατήγγειλαν εργαζόμενοι και ασθενείς στα νοσοκομεία; Από τα σεντόνια που αλλάζουν όποτε τύχει, την ανεπάρκεια προσωπικού, τα κλιματιστικά κουτιά που αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στην αποστολή τους, μέχρι τα λασπωμένα και ανενεργά πλέον χειρουργεία της Σωτηρίας, που είδαμε όλοι στην τηλεόραση.

Είναι πάρα πολλές οι πληγές που έχει ανοίξει στο σώμα των εργαζομένων η κυβέρνηση και δεν γιατρεύονται με τρομο-παραμύθια. Θυμίζουμε ότι και ο Κ. Μητσοτάκης πήγε να κάνει ρελάνς πριν μια δεκαετία στην αντιλαϊκή του πολιτική, εκμεταλλευόμενος το θέμα της τρομοκρατίας, αλλά έφυγε τρομοκρατημένος από την οργή των εργαζομένων στην ΕΑΣ και στην παιδεία.