ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΙΝΕΖΙΚΗ ΥΣΤΕΡΙΑ

Η «ελεύθερη οικονομία» καλή, αλλά όχι για μας…

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΟΥΤΑΡΗ

Το κινεζικό… μπλουζάκι αναδεικνύεται στο πιο επικίνδυνο προϊόν, ύστερα απ’ το φονικό κινεζικό σίδερο. Η ηλεκτρική συσκευή που εισαγόταν απ’ την Κίνα στην Ελλάδα για την εταιρεία Πέρλα, όπως αποκαλύφθηκε πριν δύο εβδομάδες, δεν είχε γείωση και προκάλεσε τον θάνατο τριών ανθρώπων, μέσα σε 15 μήνες, από ηλεκτροπληξία. Οι 95,7 εκατομμύρια τόνοι (!) από μπλουζάκια όμως, τα οποία εισήχθησαν στην ΕΕ από την Κίνα στη διάρκεια μόλις τριών μηνών, από την αρχή του χρόνου, σημειώνοντας αύξηση 164% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο, συνιστούν μια πολύ σοβαρότερη απειλή, γεγονός που έχει οδηγήσει την Κομισιόν και αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις σε αναζήτηση μέτρων.

Και δεν είναι μόνο τα μπλουζάκια. Κατά 534% αυξήθηκαν οι εισαγωγές των πουλόβερ και κατά 413% των παντελονιών για το πρώτο τρίμηνο του 2005. Οι θεαματικές αυτές επιδόσεις δεν σημειώθηκαν τυχαία αυτή την περίοδο. Τον Γενάρη του 2005, καταργήθηκαν οι περιορισμοί που ίσχυαν από το 1974 για τις εισαγωγές προϊόντων κλωστοϋφαντουργίας στην ΕΕ, μέσω συστήματος ποσοστώσεων. Οι ευρωπαϊκές αγορές λοιπόν, που ήδη είχαν κατακλυστεί με πολύ φτηνά κινεζικά προϊόντα ένδυσης, δέχτηκαν ένα πελώριο κύμα επιπλέον εισαγωγών, το οποίο, όσο εκτίναξε την κινεζική βιομηχανία ενδυμάτων, άλλο τόσο εκτόπισε την ευρωπαϊκή κλωστοϋφαντουργία. Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, το 2003, η Κίνα παρήγαγε το 17% των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων που διακινούνταν παγκοσμίως. Ο ΠΟΕ εκτιμά ότι, μέχρι το 2008, το ποσοστό αυτό θα φτάσει στο 50%, ότι δηλαδή τα μισά ρούχα του πλανήτη θα είναι κινεζικά! Την ίδια στιγμή, η Euratex, η Ομοσπονδία Ευρωπαϊκών Βιομηχανιών Κλωστοϋφαντουργίας και Ένδυσης, εκτιμά ότι οι εξελίξεις αυτές θα συμπιέσουν περαιτέρω τον τζίρο των βιομηχανιών, που πέρσι σημείωσε πτώση ως και 8%, και προβλέπει χιλιάδες απολύσεις και κλείσιμο επιχειρήσεων του κλάδου.

Μπροστά σ’ αυτές τις εξελίξεις και ύστερα από αίτημα ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, με προεξάρχουσα τη γαλλική, η Κομισιόν ξεκίνησε έρευνα για τα κινεζικά προϊόντα. Στο τραπέζι του επιτρόπου για τα θέματα εμπορίου, Πίτερ Μάντελσον, υπάρχει ήδη πρόταση της Γαλλίας για άμεση λήψη περιοριστικών μέτρων για τις εισαγωγές κινεζικών ειδών ένδυσης. Ο γάλλος υπουργός Βιομηχανίας δήλωσε πως τα μέτρα θα έπρεπε να είχαν ήδη ληφθεί, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση του ζητά «τη διαδικασία του κατεπείγοντος, γιατί τα πράγματα είναι σοβαρά». Άμεσα αναμένεται να υπάρξουν εξελίξεις, με όλες τις ενδείξεις να συντείνουν στην επαναφορά ενός κανονισμού για τον περιορισμό των εισαγωγών.

Το «μεγάλο βήμα προς τα μπρος» της κινεζικής βιομηχανίας ειδών ένδυσης δεν έγινε τυχαία. Εκτός από τις ούτως ή άλλως φτηνές πρώτες ύλες, τη διαφορά στην τιμή των κινεζικών προϊόντων διαμορφώνει ο εκμηδενισμός του λεγόμενου «εργατικού κόστους». Τα ρούχα αυτά παράγονται από εργαζόμενους, παιδιά ή ενήλικες, με απολαβές που κανείς στη Δύση δεν μπορεί καν να διανοηθεί. Από την άλλη πλευρά, οι ευρωπαϊκές εταιρείες υπερτιμούν δυσανάλογα τα προϊόντα τους, αφήνοντας τεράστια περιθώρια για κέρδη. Έτσι διαμορφώθηκε το τεράστιο αυτό άνοιγμα της «ψαλίδας» στις τιμές των ευρωπαϊκών και των κινεζικών ρούχων.

Η Κομισιόν όμως θα έρθει τώρα να βάλει τέλος και σε αυτή την «ανωμαλία». Γιατί, όσο κι αν τα φτηνά ρούχα ευνοούν εργαζόμενους με χαμηλά εισοδήματα, που βλέπουν το κόστος ζωής να εκτινάσσεται καθώς περνούν οι μήνες, την ίδια στιγμή τα μερίδια κερδών και αγοράς των ευρωπαϊκών βιομηχανιών ελαττώνονται. Τελείως υποκριτική η στάση τόσο των κυβερνήσεων όσο και των βιομηχάνων: Απαιτούν την παρέμβαση της Κομισιόν, δηλώνοντας «προστάτες» των θέσεων εργασίας που απειλούνται από την επέλαση των Κινέζων. Δεν διανοείται κανείς τους όμως να απαγορεύσει την εξαγωγή κεφαλαίων προς την Κίνα ή τη «μετακόμιση» των εργοστασίων από την Ευρώπη. Και είναι αυτή η πρακτική του κεφαλαίου που έχει συντελέσει ώστε ο δείκτης της ανεργίας να ανέρχεται πλέον σε διψήφια ποσοστά.

Το λιγότερο, η ιστορία αυτή είναι αποκαλυπτική για τους μύθους της ελεύθερης οικονομίας. Το ότι ο ανταγωνισμός τελικά δεν ρίχνει τις τιμές των προϊόντων το είχαν όλοι λίγο πολύ καταλάβει. Όταν έρχεται όμως η στιγμή αυτό να γίνει πραγματικότητα, όπως πριν λίγο καιρό με τα φτηνά τσιγάρα και τώρα με τα κινεζικά ρούχα, η παρέμβαση αυτών που έδιναν μαθήματα για τα οφέλη των καταναλωτών απ’ την ελεύθερη οικονομία είναι να επιβάλλουν περιορισμούς και να κρατήσουν τις τιμές ψηλά!