|
"Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ" Μετανάστες |
||||
|
Ο
ρατσισμός – κι ο αντιρατσισμός – δεν
είναι αυθύπαρκτα δημιουργήματα των
ανθρώπινων μυαλών ΄η των δημαγωγών. Έχουν
βαθιές κοινωνικές-ιστορικές ρίζες στη
ίδια τη δομή και τις κινητήριες
αντιφάσεις του καπιταλισμού. Το φούντωμα
στην Ελλάδα του «πνεύματος της Νέας
Μηχανιώνα» είναι αναπόσπαστα δεμένο με
την όξυνση όλων των κοινωνικών
προβλημάτων και την ταξική ανασύνθεση
του ίδιου του προλεταριάτου που
ακολουθεί το βάθεμα της παγκόσμιας
καπιταλιστικής κρίσης, ιδιαίτερα τα
αδιέξοδα της καπιταλιστικής
παγκοσμιοποίησης, τις καταρρεύσεις στην
Ανατολή και την είσοδο μεταναστευτικών
μαζών σε συνθήκες ογκούμενης ανεργίας
και γενικευμένης ανασφάλειας.
|
Η
ΝΕΑ ΜΗΧΑΝΙΩΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει σήμερα το ΕDITORIAL της εφημερίδας ΝΕΑ
ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ γύρω από το
φαινόμενο του ρατσισμού στη Μηχανιώνα
που δεν είναι δυστυχώς προνόμιο μόνο δικό
της. Το άρθρο είναι αποκαλυπτικότατο.
Επίσης δημοσιεύουμε μια επιστολή που
λάβαμε από το 2ο Δημοτικό
Σχολείο Νέας Μηχανιώνας – και μια
Επιτροπή στη Νέα Μηχανιώνα όπου κάτω από
ένα κείμενο της υπογράφουν 50 άτομα. Εδώ
μπορείτε να δείτε δυο παλιότερα σχετικά
άρθρα με το θέμα αυτό, του σ. Παναγιώτη Βήχου. http://anatolikos.com/metanastes/simaia3110.htm
http://anatolikos.com/metanastes/albanofagia.htm Δεν υπάρχει
αντισημίτης που να μην δηλώνει ότι έχει
φίλους Εβραίους, δεν υπάρχει ρατσιστής
στην Ελλάδα που να μην δηλώνει ότι δεν
υπάρχει ρατσισμός στην Ελλάδα και
σίγουρα δεν υπάρχει εθνικιστής κάτοικος
της Νέας Μηχανιώνα, μαθητής ΄η γονιός, που
να μην δηλώνει ότι συμπαθεί βαθύτατα τον
φουκαρά Αλβανό Οδυσσέα. Ακόμα περισσότερο:
πάμπολλοι πολίτες σε όλη τη χώρα, εκτός
Νέας Μηχανιώνας, όλα τα κοινοβουλευτικά
Κόμματα, μαζί και τα αθωώτατα ΜΜΕ,
καυτηριάσανε τις ρατσιστικές αθλιότητες
της Νέας Μηχανιώνας σαν νάτανε κάποιο
αιφνίδιο, απρόσμενο και μεμονωμένο
κρούσμα που αφορά αποκλειστικά τον
τοπικό Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων… Σαν
να μην υπήρχε η Θέρμη κι η απαγόρευση
χρήσης των λεωφορείων από Αλβανούς. Σαν
να μην υπήρχε η μαζική σφαγή αλλοδαπών
οικονομικών προσφύγων από μανιακό
πιστολά-προστάτη του Γένους. Σαν να μην
βρίσκεται η Νέα Μηχανιών παντού: σε κάθε
τόπο υπερεκμετάλλευσης της εργασίας των
μεταναστών, σε πόλεις και χωριά, μέσα στην
ίδια την πρωτεύουσα των Ολυμπιακών της
κυρίας Γιάννας με τις καθημερινές
εκατόμβες εργατικών θυμάτων στα
εργοτάξια. Η Νέα Μηχανιών
βρίσκεται κι ανάμεσα σ’ αυτούς που
καταδικάζουν τα ρατσιστικά φαινόμενα στη
Νέα Μηχανιών. Μήπως δεν είναι τα ΜΜΕ που
δαιμονοποιούν τους Αλβανούς και την «εγκληματικότητα
των ξένων» μεταναστών; Μήπως δεν είναι οι
κυρίαρχοι ιδεολογικοί μηχανισμοί που
καλλιεργούν συστηματικά και συντηρούν,
ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα, από τον
εμφύλιο πόλεμο και μέχρι τις μέρες μας,
την πατριδοκαπηλία, τις παρακρατικές και
παραεκκλησιαστικές οργανώσεις; Ποιοι
ξεσήκωσαν τα βαλκανικά δαιμόνια του
σοβινισμού με τα αλήστου μνήμης
συλλαλητήρια κατά των «Γυφτοσκοπιανών»
΄η τις λαοσυνάξεις του Χριστόδουλου για
τις ταυτότητες; Οι κάτοικοι της Νέας
Μηχανιώνας; Ποιοι πάθανε υστερία
όταν ο Άρειος Πάγος, τελείως πρόσφατα,
αναγνώρισε τα αυτονόητα, την ύπαρξη στη
Θράκη μειονότητας που
αυτοπροσδιορίζεται σαν
τουρκική; Ποιοι ουρλιάζανε στην άδεια
σύντομης επίσκεψης στα πατρογονικά τους
που δόθηκε σε εξόριστους, γέροντες πια,
Σλαβομακεδόνες πολιτικούς πρόσφυγες;
Ποιοι απαγορεύουν στους «ντόπιους» της
Μακεδονίας να μιλούν την γλώσσα τους
χορούς τους και να τραγουδούν τα
τραγούδια τους; Είναι κάτι καινούργιο
αυτό που το ανακαλύψαμε έκπληκτοι μετά τη
Νέα Μηχανιώνα; Ποιοι βεβηλώνουν κατ’
επανάληψη, μέχρι και πριν λίγες εβδομάδες,
με χιτλερικές σβάστικες κι αντισημιτικά
συνθήματα τάφους και συναγωγές των
Εβραίων στα Γιάννινα, τα Τρίκαλα, τη
Θεσσαλονίκη, την Αθηνά κάτω από τα
αδιάφορα (και κατ’ άλλους συνένοχα) μάτια
των τοπικών αστυνομικών αρχών; Ο Σύλλογος
Γονέων και Κηδεμόνων της Νέας Μηχανιώνας;
Ποιοι κάνουν τα
αστυνομικά γιουρούσια στους
καταυλισμούς των Τσιγγάνων; Οι
καταληψίες μαθητές της Νέας Μηχανιώνας
κι οι Ελληναράδες γονείς τους; Δείτε από την άλλη και
τους «αντιρατσιστές» της πολυθρόνας που
τάχατες διαρρηγνύουν τώρα τα ιμάτια τους.
Ποιος μπορεί να έχει εμπιστοσύνη στον
αντιρατσισμό Κομμάτων που τρέφουν στους
κόλπους τους τους Παπαθεμελήδες ΄η τους
Ανδεουλάκους και τους Καμμένους, που
θρέψανε (ΝΔ) ΄η προωθούν τώρα (ΠΑΣΟΚ), για
μικροκομματικούς λόγους, τον Καρατζαφέρη;
Ακόμα, ας προσέξουμε
και τον «αντιρατσιστικό» λόγο της
επίσημης Αριστεράς σήμερα, όπως
ακούστηκε και στη πρόσφατη περιπέτεια
του μικρού Οδυσσέα της Νέας Μηχανιώνας. Ο
Νίκος Κωνσταντόπουλος δεν παρέλειψε να
πει ότι «τέτοιες
πράξεις μας εκθέτουν στο εξωτερικό», σάμπως
να πρέπει να δώσουμε εξετάσεις κι ο
ρατσισμός να πρέπει να πολεμηθεί για τα
μάτια της (αρχιρατσιστικής) Ευρωπαϊκής
Ένωσης!... Ο Μανόλης Γλέζος, πάλι, που
διάφοροι, μαζί και οι μεταμοντέρνοι
μαοϊκοί της «Κομμουνιστικής Οργάνωσης
Ελλάδας» (πρώην Α-συνέχεια), τον θέλουν
επικεφαλής ενός πόλου της παν-Αριστεράς,
διατυμπάνισε: «Εάν ο
μικρός Οδυσσέας δήλωνε ότι πιστεύει στα
πανανθρώπινα ιδανικά της γαλανόλευκης θα
του έδινα να κρατήσει την σημαία»!!!
Μπράβο για την απαίτηση δήλωσης
ελληνοφροσύνης! Όσον αφορά, πάλι το ΚΚΕ,
για να έχει οποιαδήποτε πειστικότητα ο
αντιρατσιστικός του λόγος ας κοιτάξει
καλύτερα να βάλει πρώτα τάξη στα του
οίκου του, όπου αλωνίζουν οι πατριώτες
της «Νεμέσεως» της Λιάνας Κανέλλη κι
ετοιμάζονται να φιγουράρουν στα
ψηφοδέλτια του οι διάφοροι
Σταμφορόπουλοι… Ο εθνικισμός δεν
καταπολεμείται με εθνικισμό και
Ζουγκανοβισμό. Ας μην τρέφουμε
αυταπάτες, όσο σκληρή κι αν είναι η
πραγματικότητα. Ακόμα κι η Αριστερά που
στην Ελλάδα έχει μια μακριά παράδοση
πάλης ενάντια στον εθνικισμό, τον
αντισημιτισμό και τον ρατσισμό, ακόμα κι
η λεγόμενη «ριζοσπαστική» Αριστερά που
συχνά μπερδεύει τον αντιιμπεριαλισμό με
τον εθνικισμό και τον αντισιωνισμό με
τον αντισημιτισμό, δεν έχει μείνει
αλώβητη από το δηλητήριο. Ένα τμήμα της
πάλι έχει εναποθέσει τον αντιρατσισμό
στις κερδοφόρες υπηρεσίες των Μη
Κυβερνητικών Οργανώσεων και στα
προγράμματα υποδοχής μεταναστών της
Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά ο ρατσισμός είναι
πρωτίστως βαθύτατα ταξικό ζήτημα και σαν
τέτοιο αφορά άμεσα το παρόν και το μέλλον
της εργατικής τάξης και του κινήματος της.
Ο ρατσισμός – κι ο
αντιρατσισμός – δεν είναι αυθύπαρκτα
δημιουργήματα των ανθρώπινων μυαλών ΄η
των δημαγωγών. Έχουν βαθιές κοινωνικές-ιστορικές
ρίζες στη ίδια τη δομή και τις κινητήριες
αντιφάσεις του καπιταλισμού. Το φούντωμα
στην Ελλάδα του «πνεύματος της Νέας
Μηχανιώνα» είναι αναπόσπαστα δεμένο με
την όξυνση όλων των κοινωνικών
προβλημάτων και την ταξική ανασύνθεση
του ίδιου του προλεταριάτου που
ακολουθεί το βάθεμα της παγκόσμιας
καπιταλιστικής κρίσης, ιδιαίτερα τα
αδιέξοδα της καπιταλιστικής
παγκοσμιοποίησης, τις καταρρεύσεις στην
Ανατολή και την είσοδο μεταναστευτικών
μαζών σε συνθήκες ογκούμενης ανεργίας
και γενικευμένης ανασφάλειας. Ο καπιταλισμός από
την μια γκρεμίζει κάθε εμπόδιο στη
πλανητική εξάπλωση των κεφαλαίων κι από
την άλλη ορθώνει γιγάντια τείχη στη
κίνηση των μαζών που ο ίδιος εξαθλιώνει
και υποχρεώνει να ξεριζωθούν από τον τόπο
τους. Από την μια πίνει το αίμα των
μεταναστών – παλιότερα των Ελλήνων στη
Γερμανία, σήμερα των Βαλκανίων, Αφρικανών
κι Ασιατών στην Ελλάδα και την Ευρώπη –
κι από την άλλη, τους υποβάλλει σε άθλιες
συνθήκες εγκλεισμού σε γκέτο και σε
άγρυπνο αστυνομικό έλεγχο (με το αζημίωτο…). Ο ελληνικός
καπιταλισμός χρωστάει πολλά στους
φτωχοδιάβολους που ζητούν στον ήλιο
μοίρα. Δεν είναι λίγος καιρός που
υπουργός της κυβέρνησης Σημίτη
κοκορεύονταν ότι μπήκαμε στην ΟΝΕ σε
μεγάλο βαθμό χάρη στη πάμφθηνη εργασία
των Αλβανών μεταναστών. Η
υπερεκμετάλλευση των μεταναστών, μαζί με
την ανεργία, χρησιμοποιείται σα δύναμη
ασφυκτικής συμπίεσης των μισθών των
αυτοχθόνων, ενώ ο ρατσισμός
χρησιμοποιείται όχι απλώς για την
κατασκευή αποδιοπομπαίων τράγων αλλά και
για την πειθάρχηση και τον έλεγχο των
εργατών, αυτοχθόνων και μεταναστών, με ΄η
χωρίς δουλειά. Το χειρότερο είναι
ότι οι μηχανισμοί χειραγώγησης πατάνε
πάνω σε ψυχολογικές-ιδεολογικές υποδοχές
που η ίδια η κρίση δημιουργεί ΄η αναγεννά.
Ο Βίλχελμ Ράιχ δεν είχε λάθος όταν
μιλούσε για τις γερμανικές μάζες που
ποθούσαν τον φασισμό. Τι κρύβεται πίσω
από την ανομολόγητη απόλαυση που
ολοφάνερα ένοιωθαν οι γονείς κι οι
μαθητές της Νέας Μηχανιώνας κρατώντας
την αποκλειστικότητα του κονταριού της
σημαίας, εμποδίζοντας το Σύμβολο να πέσει
στα χέρια του αλλοεθνούς με το υπέροχο
ομηρικό όνομα Οδυσσέας; Η κρίση του
συστήματος διασαλεύει όλη τη συμβολική
του τάξη που παύει να δίνει μια στέρεη
βάση στη συγκρότηση της
υποκειμενικότητας. Αυτή η δομική
ανασφάλεια ανθρώπων, κατά τα αλλά
ευαίσθητων και «φιλάνθρωπων», που χάνουν
όχι απλώς τη δουλειά ΄η ένα σίγουρο
μέλλον γι’ αυτούς και τα παιδιά τους αλλά
κυριολεκτικά το έδαφος κάτω από τα πόδια
τους, τροφοδοτεί την συχνά ακατανόητη
έκρηξη εχθρότητας και βίας ενάντια στον
Άλλο, τον Ξένο, τον Αλβανό, τον κάθε
ξεριζωμένο σύγχρονο Οδυσσέα του κόσμου
τούτου, το αντικαθρέφτισμα του εαυτού
τους που χάνουν. Το πρόβλημα δεν
λύνεται με ξόρκια ΄η με κατάρες κατά της
Νέας Μηχανιώνα που μετατρέπεται έτσι κι
αυτή στον βολικό αποδιοπομπαίο τράγο που
επιτρέπει στους μικροαστούς να
κοιμούνται ήσυχοι και στους αστούς να
κάνουν την αισχρή δουλειά τους. Ο
ρατσισμός χτυπιέται στη ρίζα του: στη
πάλη για την ανατροπή του συστήματος που
τον γεννά μαζί με την μαζική ανεργία και
τη φρίκη του καθημερινού καπιταλιστικού
εφιάλτη. Στη συλλογική αυτή πάλη η
εργατική τάξη αποκτά δεσμούς αλληλεγγύης,
ταξική συνείδηση, διεθνισμό, γίνεται η
καθολική τάξη για την οποία μιλούσε ο
Μαρξ, το υποκείμενο της καθολικής
ανθρώπινης χειραφέτησης. Η
άλλη Μηχανιώνα 2ο
Δημοτικό Σχολείο Νέας Μηχανιώνας –
Αμηχανία, Φόβος και Ντροπή 24 Οκτωβρίου 2003 Οι δάσκαλοι και οι
δασκάλες του 2ου Δημοτικού Σχολείου Νέας
Μηχανιώνα νιώθουμε αμηχανία, φόβο και
ντροπή για τα γεγονότα που εξελίσσονται
στον τόπο μας. Αμηχανία γιατί στα
μισά απ’ τα παιδιά του Λυκείου, που ήταν
μαθητές μας, διδάξαμε πρώτα την αγάπη
στον άνθρωπο, θεωρώντας «Πλησίον» όχι
μόνο όσους πάσχοντες βρίσκονται στα
πέρατα της γης και στους οποίους
στέλνουμε τόνους τροφίμων και φαρμάκων
αλλά και το διπλανό μας, που για λόγους
επιβίωσης εγκατέλειψε την πατρίδα του. Φόβο γιατί ως
δάσκαλοι βλέπουμε να έχει εκφυλιστεί το
Σχολείο σε μια γραφειοκρατική και
γραφική διαδικασία, χωρίς καμία
δυνατότητα παρέμβασης στη διαμόρφωση της
προσωπικότητας των νέων ανθρώπων. Ντροπή γιατί παραμονή
της Επετείου της Αντίστασης του Λαού μας
στον άξονα της ναζιστικής θηριωδίας,
ηττηθήκαμε από έναν Αλβανό έφηβο. Ίσως θα
πρέπει να έχουμε μεθαύριο μεσίστιες τις
σημαίες της αξιοπρέπειάς μας. Όσο για τα σύμβολα που
ακούμε καθημερινά, θεωρούμε ότι είναι
πρόσχημα. Δεν υπάρχει πιο Έλληνας
νομίζουμε απ’ τους Έλληνες, που
καταδικάζουν την ανισότητα στο σχολείο
και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Οι δάσκαλοι και οι
δασκάλες του Σχολείου. ----------------------------------
23
Οκτωβρίου 2003 – Η άλλη Μηχανιώνα Με αφορμή τα θλιβερά
γεγονότα των τελευταίων ημερών στον τόπο
μας θέλουμε να σας κάνουμε γνωστό ότι
υπάρχει και η άλλη Μηχανιώνα, πέρα από
αυτή που γνωρίσατε στα ΜΜΕ. Αυτή είναι η
Μηχανιώνα της λογικής, της ανθρωπιάς και
της αξιοπρέπειας. Μια κοινωνία ανεκτική
που λειτουργεί χωρίς κοινωνικούς
αποκλεισμούς, μισαλλοδοξίες και εθνικά
παραληρήματα. Αυτή η άλλη Μηχανιώνα,
δέχεται τους οικονομικούς μετανάστες,
συνεργάζεται μαζί τους, τους δίνει τις
ευκαιρίες τους και τους θαυμάζει όπου
πρέπει. Δεν τους φθονεί, όπως στην
περίπτωση του Οδυσσέα, ούτε θεωρεί ότι
απειλείται ο τόπος από αλλοδαπούς
σημαιοφόρους. Τουναντίον, όπως
αισθανόμαστε υπερήφανοι στην περίπτωση
των αλλοδαπών ολυμπιονικών έτσι
αισθανόμαστε υπερήφανοι στην περίπτωση
του μαθητή σημαιοφόρου. Το τελευταίο διάστημα,
αυτή την άλλη Μηχανιώνα επίσημα χείλη την
κατέταξαν στο 5% των πολιτών. Όχι, είμαστε
πολλοί περισσότεροι και τα ποσοστά αυτά
είναι αυθαίρετα. θεωρούμε
αντιδημοκρατικές και παράτυπες τις
διαδικασίες που μας οδήγησαν σε αυτή την
κατάσταση. αναρωτιόμαστε αν τα 65 παρόντα
μέλη της συνέλευσης των γονιών και οι
αποφάσεις τους αντιπροσωπεύουν το σύνολο
των 380 μελών του Συλλόγου Γονέων και
Κηδεμόνων του Λυκείου. Αναρωτιόμαστε
επίσης, αν οι 20 μαθητές που έκαναν την
κατάληψη στο σχολείο με την καθοδήγηση
των γονιών τους αντιπροσωπεύουν το 98% των
190 μαθητών του Λυκείου, όπως αναφέρθηκε
στα ΜΜΕ. Τελειώνοντας θα
θέλαμε να διαβεβαιώσουμε τον Οδυσσέα ότι
δεν είναι μόνος του. Ξέρει ήδη, ότι έχει τη
συμπαράσταση της επίσημης πολιτείας και
των ανθρώπων της διανόησης. Να ξέρει όμως
πως έχει και τη συμπαράσταση μιας μεγάλης
μερίδας ανθρώπων, αυτών της άλλης
Μηχανιώνας. Αυτών που νιώθουν πικραμένοι,
θυμωμένοι, οργισμένοι και ταπεινωμένοι
για ό,τι συμβαίνει στον τόπο τους. Ακολουθούν 50 υπογραφές κατοίκων της
Νέας Μηχανιώνας
29/10/2003 |
|
||
