"Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ"

Ναρκωτικά S.O.S

Αρχείο

Κεντρική Σελίδα

Παραλίγο νέα τραγωδία στις γυναικείες φυλακές του Κορυδαλλού, όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό πρακτορείο. Το Σάββατο τέσσερις κρατούμενες μεταφέρθηκαν στο Τζάνειο νοσοκομείο, μετά από χρήση ψυχοτρόπων φαρμάκων.

Η διεύθυνση των φυλακών διέταξε έρευνα σε όλα τα κελιά της φυλακής. Στα κελιά των Αθανασίας Κατακώρου και Μαρίας-Σοφίας Μπακέας βρέθηκαν και κατασχέθηκαν σε 64 δισκία ιδιοκατασκευάσματος «Σιμπεφιλίν», μία κάψουλα «Εφορτίν», ένα σακουλάκι με υπολείμματα λευκής σκόνης και δύο πλαστικά καλαμάκια με υπολείμματα άγνωστης λευκής σκόνης. Με αφορμή τα τελευταία αυτά γεγονότα, το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει σήμερα ένα εξαιρετικό άρθρο της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΜΑΤΣΑ (ψυχιάτρου και υπεύθυνης του 18ΑΝΩ).

Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2003 τρεις νέες γυναίκες - η μία απ΄ αυτές μόνο 19 χρόνων - κρατούμενες στις φυλακές Κορυδαλλού πέθαναν μέσα στο κελί τους από υπερβολική δόση (ηρεμιστικών χαπιών σε συνδυασμό με ηρωίνη). Η διευθύντρια των φυλακών υπέβαλε την παραίτησή της, ο υπουργός Δικαιοσύνης έσπευσε να την κάνει αποδεκτή και η Ομοσπονδία Σωφρονιστικών Υπαλλήλων με επικεφαλής τον διαβόητο Αντώνη Αραβαντινό με ανακοίνωσή της στον Τύπο γνωστοποίησε στο ευρύ κοινό ότι ένοχοι για την εισαγωγή των ναρκωτικών στις φυλακές δεν είναι παρά οι συγγενείς των κρατουμένων!!! Την ίδια στιγμή ο κύριος υπουργός μας διαβεβαιώνει ότι οι φυλακές διαθέτουν πλέον τα τελειότερα μηχανήματα για την ανίχνευση των ναρκωτικών, καθιστώντας αδύνατη την παράνομη είσοδό τους.

Τα ναρκωτικά μπήκαν στη φυλακή, σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις, από τη μητέρα μιας από τις κρατούμενες! Απίστευτος κυνισμός. Τα κυκλώματα της διαφθοράς, της εμπορίας και διακίνησης των ναρκωτικών, των εκβιασμών, των ληστειών και κάθε είδους εγκληματικών πράξεων, που δρουν ανεξέλεγκτα και ανενόχλητα, στελεχώνονται κατά κύριο λόγο από δεσμοφύλακες που δρουν σε αγαστή συνεργασία με τα μεγάλα κεφάλια του υποκόσμου, μέσα και έξω από τις φυλακές.

Η τεράστια προβολή που δόθηκε από τις επίσημες ανακοινώσεις σε μεμονωμένες πράξεις κάποιων μανάδων που στην απελπισία τους, υποκύπτουν στις πιέσεις των εξαρτημένων παιδιών τους δεν αντιπροσωπεύει παρά μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια συγκάλυψης των πραγματικών ενόχων, που είναι το κράτος και οι μηχανισμοί του. Γι΄ αυτούς οι κρατούμενοι δεν είναι παρά "κοινωνικά απόβλητα". Στόχος της φυλάκισης δεν είναι παρά η παραδειγματική, η άγρια τιμωρία τους, η ηθική τους εξόντωση, η ισοπέδωση της προσωπικότητάς τους, η συντριβή κάθε μορφή αντίστασης. Ετσι, όσο πιο ανάλγητο είναι το σύστημα τόσο πιο κοντά βρίσκεται στον πραγματικό στόχο του. Η διαρκής τρομοκρατία, οι ξυλοδαρμοί, οι απομονώσεις, οι μεταγωγές, οι εκβιασμοί, η κάθε είδους εκμετάλλευση είναι τα μέσα που χρησιμοποιεί γι΄ αυτό το στόχο, επινοώντας διαρκώς σκληρότερα και πιο αποτελεσματικά.

Οι μηχανισμοί του σωφρονιστικού συστήματος είναι παντοδύναμοι. Αυτοί αναπαράγουν και συντηρούν τα βρώμικα και σκοτεινά κυκλώματα. Ετσι κι αλλιώς σκοτάδι, αδιαφάνεια και φυλακή είναι έννοιες ταυτόσημες. Μέσα σ΄ αυτό το σκοτάδι καταπατείται συστηματικά, κυνικά και προκλητικά κάθε έννοια ανθρώπινου δικαιώματος των κρατουμένων. Μέσα σ΄ αυτό το σκοτάδι δολοφονείται ύπουλα η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η βαθιά κρίση του καπιταλισμού σ΄ αυτή την περίοδο της παρακμής του εκφράζεται με τον πιο βίαιο και αποκρουστικό τρόπο μέσα στη φυλακή, με τη σήψη του ίδιου του θεσμού.

Φαινόμενο αυτής της σήψης είναι και η υπερπλήρωση των φυλακών με τοξικομανείς. Τέσσερις στις δέκα κρατούμενες κατηγορούνται για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών, μας λένε τα επίσημα στοιχεία. Στοιβάζοντάς τους μ΄ αυτό τον κτηνώδη τρόπο μέσα σε απάνθρωπες συνθήκες το σύστημα δίνει και θεσμική πλέον έκφραση στην κυρίαρχη αρχή της "επικινδυνότητάς" τους. Εξοντώνοντάς τους καθημερινά και συστηματικά μέσα στα κολαστήρια των φυλακών έρχεται να αποκαθάρει την κοινωνία από τα "μιάσματα", από τους μη-κανονικούς, από τους κατ΄ εξοχήν εκφραστές της κατάρρευσης των παραδοσιακών αξιών και των υγιών ηθών. Έρχεται να επιβάλει τη βιοπολιτική της καπιταλιστικής εξουσίας. Περίσσεψαν τα δάκρυα της υποκρισίας αυτές τις μέρες, που ο θάνατος των 3 γυναικών έγινε πρώτη είδηση στα πρωτοχρονιάτικα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων.

Ακούστηκαν πολλά από αρμόδιους και αναρμόδιους, από επίσημα και ανεπίσημα χείλη για την ανάγκη βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης των κρατουμένων, για την αποσυμφόρηση των φυλακών, για την ανάγκη φιλελευθεροποίησης του νομικού καθεστώτος των ναρκωτικών ώστε να μην οδηγούνται οι τοξικομανείς στις φυλακές και άλλα. Εκείνο που αποσιωπήθηκε παντελώς ήταν οι πραγματικές αιτίες του προβλήματος, οι τεράστιες κοινωνικές αντιφάσεις, η φτώχεια, η ανεργία, η εξαθλίωση, τα αδιέξοδα μιας ζωής χωρίς νόημα που δημιουργούν σε όλο και περισσότερους ανθρώπους όρους φυγής από τη μίζερη καθημερινότητά τους, τυφλό μίσος για το σύστημα, τάσεις καταστροφής και αυτοκαταστροφής, χωρίς όρια απελπισίας.

Και αυτές οι αιτίες δεν αντιμετωπίζονται με ημίμετρα, όσο κι αν η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των κρατουμένων στις φυλακές αποκτά εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη σημερινή ιδιαίτερα εποχή. Απαιτούν ρήξεις και ανατροπές σε όλα τα επίπεδα με όλες τις δυνάμεις και τους μηχανισμούς της βιοεξουσίας και του συστήματος που τη γεννά και την αναπαράγει διαρκώς.

14/01/2003