Εμπαιγμός η πρόταση Νίμιτς

Η στάση της Ουάσιγκτον επιβεβαίωσε επίσης αυτό που ήταν οφθαλμοφανές εξαρχής - ότι δηλαδή δεν είχαν απολύτως κανένα νόημα οι συναντήσεις κορυφής της Ντόρας Μπακογιάννη με τον πρωθυπουργό της γειτονικής χώρας Νίκολα Γκρούεφσκι και τον υπουργό Εξωτερικών της Αντόνιο Μιλοσόσκι και μάλιστα υπό αμερικανική επιδιαιτησία.

Συνιστά διασυρμό για τη χώρα μας να σέρνουν οι Αμερικανοί υπάλληλοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπως η πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ Βικτόρια Νούλαντ, την Ελληνίδα υπουργό Εξωτερικών στις Βρυξέλλες να συναντηθεί άρον άρον με τον Μιλοσόσκι στο σπίτι (!) της Αμερικανίδας πρέσβεως και ως αντάλλαγμα της υπερβάλλουσας προθυμίας της Ντόρας Μπακογιάννη, να καταθέτει η Ουάσιγκτον μέσω Νίμιτς πρόταση - χαστούκι για την Αθήνα.

Η κυβέρνηση Μπους προκαλεί υπέρ το δέον καταθέτοντας πρόταση που γνωρίζει εκ των προτέρων ότι η Ελλάδα θα απορρίψει ασυζητητί, αφού την έχει ήδη απορρίψει πανηγυρικά στο παρελθόν.

Οι Αμερικανοί το κάνουν μόνο και μόνο για να εκθέσουν την ελληνική κυβέρνηση και να της επιρρίψουν τεχνητά ευθύνες δήθεν αδιαλλαξίας, τη στιγμή που η κυβέρνηση Καραμανλή έκανε τη μέγιστη στρατηγική υποχώρηση αποδεχόμενη ανοιχτά να συμπεριλαμβάνεται ο όρος Μακεδονία στη σύνθετη ονομασία της ΠΓΔΜ. Τίποτα, απολύτως τίποτα δεν έδωσαν οι Αμερικανοί στην κυβέρνηση Καραμανλή γι αυτή της την υποχώρηση. Αυτό πρέπει να της γίνει μάθημα για το μέλλον.

Η κυβέρνηση Καραμανλή δεν έχει άλλο δρόμο πλέον από το να σηκώσει το γάντι της αμερικανικής πρόκλησης. Το βέτο του πρωθυπουργού στο Βουκουρέστι είναι μονόδρομος. Δεν πρέπει να διστάσει ούτε στιγμή να το χρησιμοποιήσει απαγορεύοντας να απευθυνθεί πρόσκληση ένταξης στα Σκόπια, αδιαφορώντας παντελώς για τις αμερικανικές πιέσεις. Ο Τζορτζ Μπους, όχι μόνο είναι ένας «ξοφλημένος» Αμερικανός Πρόεδρος, περιστοιχιζόμενος από μια κυβέρνηση που ένα ένα τα μέλη της εγκαταλείπουν σαν τα ποντίκια το πλοίο που βυθίζεται επειδή γνωρίζουν πως οι νεοσυντηρητικοί ανήκουν πλέον στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας, αλλά και ως πρόσωπο χαίρει μηδενικού κύρους σε ολόκληρο τον κόσμο.

Δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος να τον σεβαστεί, πόσω μάλλον να τον φοβηθεί ο Ελληνας πρωθυπουργός και να δώσει βάρος στις πιέσεις ή και τις απειλές του. Βέτο και τελείωσε. Διαπραγματεύσεις με τα Σκόπια πάλι ίσως από του χρόνου, με νέο Αμερικανό Πρόεδρο, όποιος κι αν είναι αυτός. Με την κυβέρνηση Μπους δεν υφίσταται κανένα περιθώριο συνεννόησης, αυτό κατέστη ηλίου φαεινότερον και δεν θα πρέπει ο Κ. Καραμανλής να ξαναχάσει χρόνο μαζί της.

Ιδίως δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να δώσει σημασία η ελληνική κυβέρνηση σε ενδεχόμενες αμερικανικές πρωτοβουλίες και προτάσεις της ύστατης ώρας, τις παραμονές ή κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ.

Η κραυγαλέα μεροληψία των Αμερικανών φάνηκε με την πρόταση Νίμιτς, οπότε όποιο δόλωμα και αν ρίξουν στο Βουκουρέστι, μοναδικό στόχο θα έχουν να παγιδεύσουν την Αθήνα σε συναίνεση πρόσκλησης ένταξης προς τα Σκόπια, με αντάλλαγμα θολές και μη δεσμευτικές υποσχέσεις περί λύσης. Βλέποντας ότι η κυβέρνηση «τσίμπησε σαν χάνος» στις διαπραγματεύσεις κορυφής, ίσως μπουν στον πειρασμό να επαναλάβουν το πείραμα. Ας ελπίσουμε ότι η κυβέρνηση δεν θα υποκύψει εκ νέου...

ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΑΓΙΑ ΘΕΣΗ

Ποτέ τα Σκόπια σε ΝΑΤΟ και ΕΕ!

Ένα μόνο είναι το όφελος που μπορεί να προκύψει από την άσκηση του βέτο εκ μέρους του πρωθυπουργού στο Βουκουρέστι: να χωνέψουν οι Αμερικανοί και η ηγεσία της ΠΓΔΜ ότι τα Σκόπια δεν θα μπουν ποτέ στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, αν προηγουμένως δεν συμφωνηθεί κοινά αποδεκτή ονομασία με την Ελλάδα. Για να γίνει όμως αυτό, απαιτείται προηγουμένως η γραμμή αυτή να καταστεί πάγια θέση της Αθήνας, χωρίς διακυμάνσεις και ταλαντεύσεις, ανεξάρτητα ακόμη και από εναλλαγές κυβερνήσεων στην εξουσία. Τα περιθώρια υποχωρήσεων εξαντλήθηκαν. Να μην εκφυλιστεί η κατάσταση πάλι, όπως έγινε με την ελληνική θέση στο ζήτημα των σχέσεων ΕΕ - Τουρκίας.