|
ΣΦΑΓΗ
ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ!
Ο Καραμανλής ανοίγει ασφαλιστικό – εργατικό με
συνένοχο τη ΓΣΣΕ
Το αφεντικό τρελάθηκε και τα δίνει
όλα τζάμπα! Μόνο αυτό το
διαφημιστικό σλόγκαν παλιότερων
εποχών μπορεί να αποδώσει
παραστατικά το αμόκ παραχωρήσεων
προς το κεφάλαιο, που έχει
καταλάβει την κυβέρνηση
Καραμανλή, στην προσπάθειά της να
παρουσιάσει έργο στους τομείς της
«ανάπτυξης» και της «ανταγωνιστικότητας»,
όπως αυτή τους εννοεί. Πουλάει
τους εθνικούς δρόμους, τις
παραλίες, τα λιμάνια, τα πάντα.
Ονομάζει «γραφειοκρατία» κάθε
νομική διαδικασία που προσπαθεί
υποτυπωδώς να διασφαλίσει κάποια
προστασία του περιβάλλοντος,
κάποιο σεβασμό πολεοδομικών
διατάξεων ή προσδιορισμό χρήσης
της γης και δίνει το σύνθημα
γενικής επίθεσης των
μεγαλοκαρχαριών για να
πραγματοποιήσουν τώρα επενδύσεις
που είχαν κριθεί περιβαλλοντικά
απαράδεκτες τις προηγούμενες
δεκαετίες. Παράλληλα, πέρα από τη
σωρεία φοροαπαλλαγών και
παρεμφερών χρηματοοικονομικών
κινήτρων, η κυβέρνηση της ΝΔ
ετοιμάζεται να εξαπολύσει σε όλα
τα μέτωπα επίθεση εναντίον των
δικαιωμάτων των εργαζομένων. Με
την άμεση συνενοχή του προέδρου
της ΓΣΕΕ, Χρ. Πολυζωγόπουλου, και τη σιωπηρή
συμφωνία του ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση άρπαξε την ευκαιρία
να θέσει επί τάπητος το
ασφαλιστικό, το οποίο ανακίνησε ο
Πολυζωγόπουλος, ενώ προετοιμάζει
το έδαφος και για το εργασιακό, με
αιχμή τις πτυχές του «ελαστικού 8ώρου»
και τη μείωση του κόστους των
υπερωριών. Την ώρα που μελέτη του
Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ για τη βιωσιμότητα του ΙΚΑ έδειξε ότι
το κράτος και οι εργοδότες
χρωστάνε εισφορές άνω των δύο
τρισεκατομμυρίων δραχμών (πάνω
από 6 δισεκατομμύρια ευρώ), ο
Πολυζωγόπουλος πρότεινε να
επιβληθεί πρόσθετος φόρος στους…εργαζόμενους
(!) για το ασφαλιστικό. Εξαιρετικά
επικίνδυνη για τους εργαζόμενους
η κατάσταση, λόγω της συμπαιγνίας
ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΓΣΕΕ, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης
να «αποκοιμίσει» τους
εργαζόμενους με διαβεβαιώσεις
ότι δεν προτίθεται να θίξει το
καθεστώς των συλλογικών
συμβάσεων, να καταργήσει τους
περιορισμούς στις απολύσεις, να
καταργήσει το κατώτερο
μεροκάματο και άλλα παρόμοια
αιτήματα που προβάλλει ο ΣΕΒ. Όλα
αυτά, τη στιγμή που το 65% των
ελλήνων συνταξιούχων παίρνουν
συντάξεις κάτω των 500 ευρώ, πράγμα
που σημαίνει ότι οι ελληνικές
συντάξεις θα έπρεπε να αυξηθούν
κατά 40% για να προσεγγίσουν τον
μέσο όρο των συντάξεων στην ΕΕ των
«15».
Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει ένα άρθρο του συνεργάτη
του ΓΙΑΝΝΗ ΕΛΑΦΡΟΥ για τα θέματα αυτά.
Πάρτα όλα λέει η
κυβέρνηση Καραμανλή στο κεφάλαιο,
βγάζοντας στο σφυρί εργασιακά
δικαιώματα, κοινωνικές υποδομές
και περιβάλλον και όλα αυτά
σχεδόν αφορολόγητα, αφού ο νέος «αναπτυξιακός»
νόμος προβλέπει σημαντική μείωση
της φορολογίας επενδύσεων. Η
κυβέρνηση της ΝΔ επιδιώκει να
ανεβάσει ταχύτητα στην
κατεύθυνση εξυπηρέτησης των
συμφερόντων του κεφαλαίου.
Σύμφωνα, μάλιστα, με όσα είδαν το
φως της δημοσιότητας τις
τελευταίες μέρες, οι
κεφαλαιοκράτες της χώρας
ψωνίζουν (για την ακρίβεια «βουτάνε»),
τόσο συλλογικά όσο και ατομικά,
από την περιουσία του ελληνικού
λαού και από τα δικαιώματα των
εργαζομένων. Ο πρωθυπουργός, με
κύκλο προσωπικών επαφών με μεγαλο-επιχειρηματίες
αλλά και με εμφανίσεις του σε
μαζώξεις τους, διαλαλεί σε όλους
τους τόνους την ετοιμότητα να
ικανοποιήσει τις ορέξεις τους.
Η πολιτική διαμόρφωσης
ευνοϊκότατου πεδίου για την
κερδοφορία των επιχειρήσεων
εκτείνεται σε όλο το φάσμα.
Καταρχάς βέβαια στο εργασιακό,
που είναι και ο πυρήνας της
εκμετάλλευσης και της απόσπασης
υπεραξίας, με την κατάργηση του
οκτάωρου, την πάμφθηνη υπερωρία,
την επέκταση της ελαστικής και
μαύρης εργασίας. Μάλιστα, η
επιμήκυνση του χρόνου εργασίας θα
επιβάλλεται από τον εργοδότη,
χωρίς συναίνεση του εργαζόμενου,
σε μια πρωτοφανή άνθιση του
εργοδοτικού δεσποτισμού,
μετατρέποντας τους χώρους
εργασίας σε σύγχρονα εργασιακά
Νταχάου. Μάλιστα, ο «φιλεργατικός»
Π. Παναγιωτόπουλος, στην
συνέντευξη Τύπου της Πέμπτης, δεν
δίστασε να σηκώσει τον πέλεκυ της
αποχώρησης των βιομηχάνων,
κραδαίνοντας λίστα 3.746
επιχειρήσεων που έχουν πάει στη
Βουλγαρία! Η απειλή του
κοινωνικού ντάμπινγκ σε όλο το
μεγαλείο.
Ο ενεργειακός και ο
τουριστικός τομέας είναι δύο
πεδία όπου η κυβέρνηση προσδοκά
επενδύσεις. Στην ενέργεια, που «απελευθερώνεται»,
γίνεται λόγος για επενδύσεις δύο
δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ
αντίστοιχα ποσά ακούγονται και
στην τουριστική υποδομή. Και στις
δύο περιπτώσεις εχθρός της
κυβέρνησης Καραμανλή
αναδεικνύεται η γραφειοκρατία,
δηλαδή η τήρηση κάποιων
στοιχειωδών κανόνων ώστε να μην
καταστρέφεται το περιβάλλον! Πίσω
από τον πόλεμο στην γραφειοκρατία
κρύβεται η ασυδοσία στην
αδειοδότηση. Αποκαλυπτικό είναι
και το παράδειγμα που αναφέρουν
οι κυβερνητικοί κύκλοι, της
πρότασης του εφοπλιστή Βασίλη
Κωνσταντακόπουλου να
κατασκευάσει τεράστια
ξενοδοχειακή μονάδα στη Μεσσηνία,
η οποία δεν παίρνει άδεια λόγω
σημαντικών περιβαλλοντικών
προβλημάτων. Η απελευθέρωση των
επενδύσεων, ειδικά στον τομέα της
ενέργειας, όπου ενδιαφέρονται
πολλοί μεγάλοι ελληνικοί όμιλοι (ΕΛ.ΠΕ.,
Μότορ Όιλ, Κοπελούζος, Τέρνα,
Ελληνική Τεχνοδομική,
Μυτιληναίος), θα φέρει ακρίβεια
στον καταναλωτή και
εξασφαλισμένο κέρδος στην
εταιρεία, αφού η διανομή είναι
εξασφαλισμένη. Ταυτόχρονα, καθώς
η συντριπτική πλειονότητα των
μονάδων αφορά καύση
υδρογονανθράκων, θα υπάρχει και
σοβαρή ρύπανση του περιβάλλοντος.
Αλλά και στον τουρισμό
ετοιμάζεται πάρτι. Η παρουσία του
Κ. Καραμανλή στην συνεδρίαση του
Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών
Επιχειρήσεων την Δευτέρα είχε τη
σημασία της. Ο πρωθυπουργός
μίλησε για μία από τις «πιο
σημαντικές οικονομικές
δραστηριότητες στη χώρα μας» (σηματοδοτώντας
έτσι και τον χαρακτήρα της
ανάπτυξης που οραματίζεται) και
για ανάγκη προσέλκυσης «επισκεπτών υψηλού επιπέδου» (προφανώς
οικονομικού). Ενδεικτικά, ο
πρόεδρος του ΣΕΤΕ, Σταύρος
Ανδρεάδης, μίλησε για έναν
τουρισμό που θα βασίζεται στις
μαρίνες και στα γήπεδα γκολφ,
δηλαδή στην κατασπατάληση χώρου
και φύσης, έναν τουρισμό για
πλούσιους, απλησίαστο από τους…ιθαγενείς.
Ειδική προσπάθεια
γίνεται από την κυβέρνηση για την
προσέλκυση των εφοπλιστών σε
επενδύσεις εκτός της ναυτιλίας,
πρώτα και κύρια στον τουρισμό,
αλλά όχι μόνο. Σύμφωνα με τον Γ.
Αλογοσκούφη εξετάζονται θετικά
φορολογικά τους αιτήματα, όπως η
απαλλαγή τους από τον φόρο 3% επί
της αξίας των ακινήτων που θα
ανήκουν σε οφ-σορ εταιρείες, την
κατάργηση της δήλωσης φόρου
μεταβίβασης για τα εμπορικά πλοία,
ενώ συνολικά υποσχέθηκε συνθήκες
ανάλογες της ασυδοσίας της
ελεύθερης αγοράς της ναυτιλίας!
Από ‘κει και πέρα υπάρχει
και η αλά καρτ διεκδίκηση, από τον
κάθε ξεχωριστό καπιταλιστή, τόσο
από τα «γαλάζια» τζάκια, όσο και
από τα «πράσινα» που δεν μένουν
τελείως έξω από το παιχνίδι (θα
γράψουμε αύριο σχετικά). Η
κυβέρνηση υποστηρίζει πως η
διαμόρφωση ευνοϊκών όρων για το
κεφάλαιο θα φέρει επενδύσεις, άρα
θέσεις εργασίας και ευημερία για
το λαό και τους εργαζόμενους.
Τίποτα πιο ανακριβές απ’ αυτό.
Πρόσφατη μελέτη της Άλφα Μπανκ εκτιμά ότι «οι
μη ικανοποιητικές εξελίξεις στα
βασικά μεγέθη της μεταποιητικής
βιομηχανίας δεν είναι συμβατές με
το υψηλό επίπεδο των επενδύσεων
που έχει ήδη υλοποιηθεί, σε μεγάλο
βαθμό με κρατική επιχορήγηση»! Τα
μόνα που αυξάνονται «ικανοποιητικά»
είναι τα υπερκέρδη των βιομηχάνων.
Σύμφωνα με στοιχεία της ICAP (Ριζοσπάστης 10/4/05) αυτά
απογειώθηκαν από 707,3 εκατ. Ευρώ το
1995 σε 2.423,3 ευρώ το 2003!
Μήπως όμως θα κερδίσουν
ένα κομμάτι έστω οι εργαζόμενοι
από τα υπερκέρδη των επιχειρήσεων;
Ούτε αυτό. Πάρτε τους Ολυμπιακούς
Αγώνες. Οι επιχειρήσεις κέρδισαν
και θα κερδίσουν και στο μέλλον.
Στον κόσμο έμεινε το χρέος. Ακόμα
και οι εργαζόμενοι στα τεχνικά
έργα πλήρωσαν με εντατικοποίηση
πριν τους Ολυμπιακούς, με
απολύσεις (45.000 σύμφωνα με
στοιχεία των ίδιων των εταιρειών)
και χρωστάνε σε πάνω από 50.000
εργαζόμενους!
Δεν πρόκειται για
ελληνική εξαίρεση. Εκφράζει το
βάθεμα της καπιταλιστικής
εκμετάλλευσης στην εποχή του
ολοκληρωτικού καπιταλισμού. (σ.
Πολι. Καφεν. Της καπιταλιστικής
χρηματιστηριακής
παγκοσμιοποίησης). Εντυπωσιακά
είναι τα πρόσφατα στοιχεία του
ΟΟΣΑ για το μερίδιο που πηγαίνει
στους εργαζόμενους από τα έσοδα
των επιχειρήσεων. Από περίπου 75%
που ήταν την περίοδο 1975-79 έπεσε
στο 67% το ’90-’94 και στο 64% το 2000-03!
Για αυτούς τους λόγους οι
εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να
περιμένουν από την ανάπτυξη του
κεφαλαίου. Δεν έχουν κανένα λόγο
να υποθηκεύσουν τα δικαιώματά
τους, ούτε το φυσικό περιβάλλον
της χώρας (που αποτελεί
πανκοινωνική δημόσια περιουσία
και δεν μπορεί να αναλώνεται σε
ιδιωτική εκμετάλλευση) σε μια
ανάπτυξη που παράγει μόνο
υπερκέρδη για τις πολυεθνικές και
ξερνά ταξικά και τοξικά απόβλητα.
Δείτε
κι αυτό
|
