ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ
ΑΓΩΝΕΣ 2004
ΓIATI
ΠPEΠEI ΝΑ ΑΠΟΤΥΧΟΥΝ!
Από
τη μέρα που η Αθήνα ανέλαβε τη
διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, όλο
το επίσημο πολιτικό προσωπικό, σε
αγαστή σύμπνοια με το θλιβερό θίασο
της Γιάννας Αγγελοπούλου και της ΔΟΕ,
προσπαθούν να μας πείσουν ότι το νέο
μεγάλο «όραμα» της ελληνικής
κοινωνίας είναι η διοργάνωση της
Ολυμπιάδας το καλοκαίρι του 2004.
Την
ίδια στιγμή που τα ΜΜΕ προσπαθούν να
μας θαμπώσουν με το θέαμα ενός
προεκλογικού αγώνα από όπου λείπουν
τα προβλήματα, οι αγωνίες αλλά και
αγώνες των εργαζόμενων και της
νεολαίας νέες προσθήκες έγιναν στο
μαύρο κατάλογο των θυμάτων της
Ολυμπιάδας: 13 νεκροί στα ολυμπιακά
εργοτάξια, 65 νεκροί σε όλα τα έργα
στήριξης και εκατοντάδες οι
τραυματίες. Και τα ολυμπιακά έργα δεν
είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου.
Μπροστά στη νέα μεγάλη ιδέα των
Ολυμπιακών οτιδήποτε έχει να κάνει με
το ωράριο, την αμοιβή, τις συνθήκες
δουλειάς των εργαζόμενων εμφανίζεται
ως «αρνητικό κόστος». Έτσι βρήκαν το
θράσος οι εργοδότες και η κυβέρνηση
να ζητήσουν την κατάργηση του ωραρίου
των εμποροϋπαλλήλων και την 24ωρη
λειτουργία των καταστημάτων.
Φοβού τους
Δαναούς και δώρα φέροντας
«Τα
έργα της Ολυμπιάδας αλλάζουν την
εικόνα της χώρας», «μας βρίσκουν
δουλειές», «πρέπει όλοι να
συμμετέχουμε για την επιτυχία τους»
είναι τα μόνιμα συνθήματα. Είναι
όμως έτσι, αν έτσι μας θέλουν να
πιστεύουμε; Ας δούμε τα πράγματα λίγο
πιο προσεκτικά:
1. Ο μόνος
που έχει πραγματικά ωφεληθεί από τα
Ολυμπιακά έργα είναι το κατασκευαστικό κεφάλαιο, οι
τεχνικές εταιρείες που τα
κατασκευάζουν.
Σε τι ωφελήθηκαν οι κάτοικοι της
περιοχής των Σπάτων, που είδαν τις
αμπελοκαλλιέργειες τους να
καταστρέφονται από τα λύματα του
αεροδρομίου; Σε τι ωφελήθηκαν οι
ταξιδιώτες από την υπέρογκη αύξηση
των αεροπορικών εισιτηρίων λόγω των
φόρων του αεροδρομίου; Καλούμαστε να
πληρώνουμε υπέρογκα διόδια στην
Αττική οδό, η οποία κλείνει μες το
πρώτο χιόνι, την ίδια στιγμή που οι
υπόλοιποι δρόμοι της Αθήνας μένουν
στο έλεός τους και προκαλούν
καθημερινά δεκάδες ατυχήματα;
Στο
όνομα της «ανάπτυξης»
κατασκευάζονται έργα αμφίβολης
χρησιμότητας για το κοινωνικό σύνολο,
που κοστίζουν υπέρογκα στους έλληνες
εργαζόμενους. Από αυτά κερδίζουν οι
τεχνικές εταιρείες, ενώ η ζωή όλων μας
υποβαθμίζεται. Τα υπερ-κέρδη των
εταιρειών έχουν καταντήσει σκάνδαλο,
ειδικά σήμερα που μία-μία οι
εταιρείες που έχουν αναλάβει
Ολυμπιακά έργα απειλούν να κηρύξουν
πτώχευση και να μην παραδώσουν τα
έργα, προκειμένου να εκβιάσουν για να
πάρουν κι άλλα χρήματα.
Τα
έργα αυτά δεν μας χαρίστηκαν από
καμιά ολυμπιακή επιτροπή. Πληρώθηκαν
από τους φόρους του ελληνικού λαού,
και πληρώνονται κάθε μέρα από τα
διόδια, την αύξηση των εισιτηρίων, τη
συνεχιζόμενη ακρίβεια. Είναι θράσος
να μας τα παρουσιάζουν ως «ευλογίες»
της Ολυμπιάδας και να θεωρούν ότι ο
μόνος που μπορεί να έχει γνώμη γι’
αυτά είναι οι κηφήνες της Επιτροπής
2004! Τα περισσότερα δε από αυτά θα
πωληθούν έναντι πινακίου φακής μετά
από τους αγώνες σε ιδιώτες γιατί δεν
μπορούν να συντηρηθούν από το κράτος!!
Έλεος…
2. Τα
εργοτάξια των Ολυμπιακών έργων έχουν
μετατραπεί σε κάτεργα των
εργαζόμενων.
Μας λένε ότι τα Ολυμπιακά έργα δίνουν
δουλειά, όμως δεν μιλάει κανείς για
τις συνθήκες αυτής της δουλειάς. Για
την «κατάσταση εκτάκτου ανάγκης» που
έχει επιβληθεί στα εργοτάξια , για
τους εργαζόμενους που δουλεύουν με
χαμηλά μεροκάματα, 10-12 ώρες την ημέρα,
για τη δουλειά τα Σαββατοκύριακα. Για
τα δεκάδες θανατηφόρα ατυχήματα των
εργατών από τη βιασύνη να παραδοθούν
τα έργα. Για τα μέτρα ασφάλειας που
δεν τηρούνται. Για τους δύο μήνες
απαγόρευσης κάθε οικοδομικής
δραστηριότητας, δηλαδή τους 2 μήνες
αναγκαστικής ανεργίας για χιλιάδες
εργάτες, στο διάστημα διεξαγωγής της
Ολυμπιάδας. Για τους χιλιάδες ξένους
εργάτες που αμέσως μετά τους αγώνες
θα απελαθούν αφού πρώτα έδωσαν ιδρώτα
και αίμα –στην κυριολεξία– για να
γίνουν τα έργα.
Και
για το μέλλον μας ετοιμάζουν κι άλλα «δώρα»:
ήδη ανακοινώθηκε ότι κανένας
εργαζόμενος στα νοσοκομεία, τις
τράπεζες και άλλες υπηρεσίες δεν θα
πάρει άδεια ολόκληρο τον Αύγουστο,
ενώ ανακοινώνεται η επιμήκυνση του
ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων
(ως τις 12 το βράδυ, στην καλύτερη
εκδοχή) για να εξυπηρετηθούν οι
τουρίστες των Ολυμπιακών!
3. Την «επιτυχία»
των Ολυμπιακών Αγώνων την έχουμε
πληρώσει ήδη πολύ ακριβά. Για
να φτάσουμε στον «πολυπόθητο στόχο»
της διοργάνωσης, έχει στηθεί μια
τεράστια επιχείρηση λεηλασίας του
κόσμου της δουλειάς. «Τσιμέντο να
γίνει» το περιβάλλον, οι τελευταίοι
ελεύθεροι χώροι στην Αττική και αλλού
για κατασκευές που χωρίς να
εξυπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες,
θα γεμίσουν τα ταμεία των
μεγαλοεργολάβων. Την ίδια ώρα που
ξοδεύονται χιλιάδες ευρώ για το
περίφημο στέγαστρο του Ολυμπιακού
σταδίου, δεν περισσεύει ούτε δεκάρα
για νοσοκομεία, σχολεία, για αυξήσεις
σε μισθούς και συντάξεις, για μόνιμες
προσλήψεις των μονίμως συμβασιούχων
– αναπληρωτών - ωρομισθίων, για ένα
αξιοπρεπές επίδομα για αυτούς που «μένουν
απ’ έξω», στο περιθώριο της ανεργίας.
Η «ΕΚΤΑΚΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ» ΕΝ ΟΨΕΙ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑΣ
ΗΡΘΕ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ
Δεν
έχουμε καμιά αυταπάτη ότι όλα είναι
προσωρινές θυσίες. Αντίθετα, οι
Ολυμπιακοί ήρθαν για να μείνουν:
1. Με αφορμή
την Ολυμπιάδα ετοιμάζεται μια
επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα, με
στόχο βέβαια οι αλλαγές που θα
επιβληθούν, να παραμείνουν και μετά
τον Αύγουστο του 2004. Η πλήρης
απελευθέρωση του ωραρίου είναι ένα
ζήτημα για το οποίο ούτως ή άλλως εδώ
και καιρό πιέζουν οι μεγάλες
εμπορικές επιχειρήσεις (όπως τα
μεγάλα σούπερ-μάρκετ). Ό,τι δεν έχουν
καταφέρει να επιβάλλουν όλο το
προηγούμενο διάστημα, λόγω των
αντιδράσεων των εργαζόμενων,
ετοιμάζονται να το περάσουν εν μια
νυκτί για να εξυπηρετηθεί ο «εθνικός
στόχος» της Ολυμπιάδας! Άλλωστε, οι
συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ έχουν ήδη
υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας με
τον Οργανισμό Αθήνα 2004, σύμφωνα με το
οποίο στη διάρκεια της Ολυμπιάδας δεν
θα υπάρξουν κινητοποιήσεις! Με τον
τρόπο αυτό, ανοίγει ο δρόμος για την
απελευθέρωση του ωραρίου, που
σημαίνει επιμήκυνση του χρόνου
εργασίας για χιλιάδες εργαζόμενους,
όπως ανοίγει ο δρόμος αλλά και για
άλλες αντεργατικές ρυθμίσεις.
2. Με αφορμή
την Ολυμπιάδα εντείνεται η καταστολή,
νομιμοποιείται το φακέλωμα και η
παρακολούθηση των πολιτών. Στο όνομα της «ασφάλειας» των Αγώνων
εκατομμύρια ευρώ ξοδεύονται για να
γεμίσει κάμερες η Αθήνα, για να
εξοπλιστούν οι πάνοπλοι αστυνομικοί
που γέμισαν την καθημερινότητά μας,
για προμηθευτούν τα ΜΑΤ τα επικίνδυνα
χημικά αέρια
που ρίχνουν στους διαδηλωτές, για να
οργανωθεί η «Ολυμπιακή Μεραρχία» του
στρατού ενάντια στον… εσωτερικό
εχθρό.Περισσεύουν οι απαγορεύσεις
για απεργίες, για διαμαρτυρίες και
κινητοποιήσεις στην περίοδο των
αγώνων. Το κλίμα τρόμου που
καλλιεργείται από μέτρα όπως αυτά για
την προστασία των ολυμπιακών
εγκαταστάσεων από… «πυρηνικό πλήγμα»,
προσπαθεί να μας καταστήσει όλους
καταρχήν υπόπτους. Ένα κλίμα που
ενισχύει την ασυδοσία των μηχανισμών
καταστολής -που έφτασαν πριν λίγο
καιρό να δολοφονήσουν εν ψυχρώ τον Ηρ.
Μαραγκάκη, ένα νέο 21 χρονών στην Κρήτη.
Ένα
κλίμα που νομιμοποιεί την παρουσία
των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, του
Ισραήλ και των χωρών της ΕΕ στη χώρα
μας, όχι μόνο κατά τη διάρκεια των
Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά και πριν και
μετά από αυτούς. Για του λόγου το
αληθές, δύο μέρες μόλις μετά τις
βουλευτικές εκλογές έχει
προγραμματιστεί μια πραγματική
απόβαση Αμερικάνικων και ΝΑΤΟϊκών
στρατευμάτων στη χώρα μας, για να
πραγματοποιήσουν «ασκήσεις» για την
ασφάλεια των αθλητών τους, οδηγώντας
στο πρωτοφανές γεγονός ξένοι στρατοί
να είναι σε δράση
στο ελληνικό έδαφος (κάτι που
πρακτικά έχει να γίνει από τον καιρό
του Εμφύλιου) χωρίς καμιά διαδικασία
συζήτησης καθώς ΠΑΣΟΚ και ΝΔ το
θεώρησαν περίπου αυτονόητο!
3. Στο βωμό
της Ολυμπιάδας θυσιάζεται το
περιβάλλον. Σε όλες τις Ολυμπιακές πόλεις οι
μεγάλες οδικές αρτηρίες που
ετοιμάζονται διαλύουν τον κοινωνικό
ιστό της πόλης, και αυξάνουν τη
μόλυνση του περιβάλλοντος. Στήνονται
δίπλα σε κατοικημένες περιοχές
Κέντρα Υπερυψηλής Τάσης (ΚΥΤ) από τη
ΔΕΗ για τις ανάγκες των αγώνων, με
επικίνδυνες συνέπειες για την υγεία
των κατοίκων. Στο βωμό της Ολυμπιάδας
καταστρέφεται ο υδροβιότοπος του
Σχοινιά, μια από τις ελάχιστες εστίες
πράσινου για τους κατοίκους της
πρωτεύουσας, καταπατούνται οι
ελεύθεροι χώροι στις πόλεις και
κλείνονται τα πάρκα (όπως στο
Φιλοπάππου ή στο Πεδίον του Άρεως).
Όσες δασικές εκτάσεις δεν έχουν
καταπατηθεί στο βωμό της «τουριστικής
ανάπτυξης», τώρα ετοιμάζονται να
θυσιαστούν στο βωμό της Ολυμπιακής
φιλοξενίας (δηλαδή των ξενοδοχείων
που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια σε
ολόκληρη τη χώρα). Οι δρόμοι της
Αθήνας έχουν γεμίσει με σκοτωμένα
αδέσποτα, μετά τη συντονισμένη κίνηση
του Αθήνα-2004 και των δήμων για την «αναμόρφωση»
των πόλεων.
4. Με
ξεκίνημα τους Ολυμπιακούς προσπαθούν
να μας πείσουν να δουλέψουμε
εθελοντικά για τα δικά τους κέρδη. Την
στιγμή που υπογράφονται συμβάσεις
δισεκατομμυρίων με τους διάφορους
χορηγούς· τη στιγμή που οι
χρυσοπληρωμένοι κηφήνες της
Οργανωτικής Επιτροπής Αθήνα 2004
βγάζουν σε μια μέρα τόσα, όσα η
πλειοψηφία των εργαζόμενων με το ζόρι
βγάζει σε ένα μήνα· την ίδια στιγμή,
οι ίδιοι χρυσοπληρωμένοι αργόμισθοι
και οι διάφοροι καλά αμειβόμενοι
προπαγανδιστές τους μας καλούν να
δηλώσουμε εθελοντές, λένε ότι ο
εθελοντισμός σημαίνει ευγενή άμιλλα,
αλληλεγγύη και συνεργασία των
πολιτών για ένα μεγάλο έργο «εθνικής»
σημασίας. Στην πραγματικότητα, όμως, ο
εθελοντισμός σημαίνει μείωση του
κόστους των αγώνων και παραμύθιασμα
ότι η κοινωνία συμμετέχει στην
οργάνωση του εμπορικού «υπερθεάματος».
Εθελοντισμός,
όμως, δεν είναι παρά η εκπαίδευση στην
ανεργία, στην απλήρωτη εργασία, στην
ανυπαρξία ασφάλισης, στην
αναλωσιμότητα, στην υποταγή, στην
εξαφάνιση του ελεύθερου χρόνου. Είναι
η προετοιμασία για τον ελαστικό
υπάκουο εργαζόμενο που μια ζωή θα
τρέχει στο κυνήγι προσόντων για μια
προσωρινή εργασία.
Η ΝΕΑ ΜΕΓΑΛΗ «ΕΘΝΙΚΗ ΙΔΕΑ» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ
ΔΙΚΗ ΜΑΣ!
Η
διεξαγωγή της Ολυμπιάδας τείνει να
εμφανίζεται ως το νέο μεγάλο όραμα
για την Ελλάδα. Τα «οράματα» αυτά τα
έχουν ήδη πληρώσει ακριβά οι
εργαζόμενοι. Το «όραμα» της ένταξης
στο ευρώ το πληρώνουμε με την
καθημερινή ακρίβεια και την καθήλωση
των μισθών. Το νέο «όραμα» της
Ολυμπιάδας το πληρώνουν οι
εργαζόμενοι στα Ολυμπιακά έργα με τα
εργατικά ατυχήματα και τις απλήρωτες
υπερωρίες, το πληρώνουμε όλοι με τα
κονδύλια που κατασπαταλιούνται για
αμφίβολης σημασίας έργα αντί να
διοχετευτούν στις πραγματικές
ανάγκες των σχολείων, των νοσοκομείων,
των ανέργων, των συνταξιούχων.
Οι
εργαζόμενοι και η νεολαία δεν έχουν
τίποτε να κερδίσουν από τη διοργάνωση
της Ολυμπιάδας. Είναι πρόκληση να μας
παρουσιάζουν ως «δώρο» της
Ολυμπιάδας τα έργα για τα οποία
πληρώνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι!
Είναι πρόκληση να παρουσιάζονται ως «αναγκαία»
έργα τα οποία δεν αποφάσισε η
κοινωνία και δεν θα έχουν καμιά
χρησιμότητα για τους εργαζόμενους
και τη νεολαία. Είναι πρόκληση να μας
ζητούν όλο και περισσότερες θυσίες,
την ίδια στιγμή που τα κέρδη των
επιχειρήσεων αυξάνονται καθημερινά.
Καμιά υποστολή των κοινωνικών αγώνων!
Με
σημαία τους Ολυμπιακούς, απειλούν να
γίνουν πράξη όλες οι αντιδραστικές
ιδέες της πολιτικής που από κοινού
στηρίζουν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και η ΕΕ, από την
ανταγωνιστικότητα ως την
ελαστικοποίηση των εργασιακών
σχέσεων, όλα αυτά που λεηλατούν την
καθημερινότητα, τα δικαιώματα, τον
ελεύθερο χρόνο και το εισόδημά μας,
όλα αυτά που υποθηκεύουν το
περιβάλλον, τις ανάγκες και το μέλλον
μας. Όλα αυτά που υλοποιεί το ΠΑΣΟΚ,
που χειροκροτεί ο ΣΕΒ, που θέλει να
διαχειριστεί η ΝΔ, που δεν
αντιπαλεύουν η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ. Όλα
αυτά στα οποία δεν μπορεί να πάει
κόντρα η αριστερά των ΚΚΕ και ΣΥΝ που
υποδέχεται στα κεντρικά της γραφεία
την Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη,
υπογράφοντας τη δική τους «Ολυμπιακή
εκεχειρία».
Είναι
η ώρα μέσα από τη συλλογική δράση,
μέσα από σωματεία και συλλόγους,
σχήματα και κινήσεις της μαζικής
πάλης, μέσα από κάθε δρόμο που περνάει
ο αγώνας, η συσπείρωση και η έκφραση
των εργαζόμενων και της νεολαίας, της
κοινωνικής πλειοψηφίας να
αντισταθούμε στις αλλαγές που φέρνει
η Ολυμπιάδα.
Είναι
η ώρα της ενημέρωσης, της αποκάλυψης,
αλλά και της πρωτοβουλίας. Όπως
δείξαμε και τον Ιούνη του 2003 στη
Θεσσαλονίκη, μπορούμε να φέρουμε τις
κοινωνικές ανάγκες και τα δικαιώματα
της πλειοψηφίας στο προσκήνιο.
ΑΓΩΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ – ΟΧΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ
ü
Όχι
άλλο αίμα εργατών για την Ολυμπιάδα
των πολυεθνικών
ü
Όχι
στις «έκτακτες συνθήκες» εργασίας με
αφορμή την Ολυμπιάδα. Καμιά αλλαγή
στο ωράριο, τις εργασιακές σχέσεις,
ü
Κανένας
νέος, κανένας εργαζόμενος εθελοντής.
Ούτε μια ώρα απλήρωτη εργασία.
ü
Καμιά
ανοχή στην καταστροφή του
περιβάλλοντος
ü
Κανένας
συμβιβασμός για τα δημοκρατικά
δικαιώματα. Καμιά καταπάτηση
συνδικαλιστικών ελευθεριών.
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ
AΪTH O Aριστίντ φυγάς στο
εξωτερικό
Aντάρτες και HΠA στο Πορτ O Πρενς
Συνοδευόμενος από
70 ένοπλους άνδρες, ο Γκι Φιλίπ,
αρχηγός των ανταρτών μπήκε στην
πρωτεύουσα της Aϊτής Πορτ O Πρενς, την
Δευτέρα 1 Mαρτίου. Mαζί του όμως μπήκαν
και 300 αμερικανοί στρατιώτες που
κατέλαβαν στρατηγικά μέρη και το
αεροδρόμιο. Eίναι οι προπομποί μιας
μεγαλύτερης ιμπεριαλιστικής
στρατιωτικής δύναμης, ύστερα από
συμφωνία των HΠA με τη Γαλλία.
Tην προηγουμένη
μέρα (Kυριακή), ο πρόεδρος της Aϊτής Ζαν-
Μπερτράντ Αριστίντ είχε παραιτηθεί
και διαφύγει στο εξωτερικό. O Aριστίντ
αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν οι Hνωμένες
Πολιτείες απέσυραν την υποστήριξή
τους προς το πρόσωπό του. Aπό το
εξωτερικό κατηγόρησε τις HΠA, τους
πρώην προστάτες του, για πραξικόπημα.
Kαταγγελίες Αριστίντ
Μιλώντας
στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN
από τη Δημοκρατία της Κεντρικής
Αφρικής όπου βρίσκεται, ο Αριστίντ
δήλωσε ότι υποχρεώθηκε σε φυγή. «Παρά
τις διαπραγματεύσεις που είχαμε, ώστε
να αποτραπεί μια αιματοχυσία,
υποχρεωθήκαμε να φύγουμε και να
περάσουμε είκοσι ώρες σε ένα
αμερικανικό αεροπλάνο, δίχως να
γνωρίζουμε πού πηγαίνουμε. Μόλις
είκοσι λεπτά πριν προσγειωθούμε μάς
είπαν ότι θα προσγειωθούμε στην
Κεντρική Αφρική», κατήγγειλε. Αν και ο
παραιτηθείς πρόεδρος απέφυγε να
απαντήσει στην ερώτηση εάν απήχθη από
τις αμερικανικές δυνάμεις ασφαλείας,
στις ΗΠΑ έχει προκληθεί έντονη
αντιδικία για το θέμα και
υποστηρικτές του πρώην προέδρου της Aϊτής
ζητούν τη διεξαγωγή έρευνας σχετικά
με τον ρόλο της CIA στην εξέγερση που
οδήγησε στην πτώση του Αριστίντ. Η
κυβέρνηση δια του υπουργού
Εξωτερικών, Κόλιν Πάουελ, αντέκρουσε
ως «εξοργιστικές» κατηγορίες, ενώ ο
εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Σκοτ
Μακλέλαν, δήλωσε ότι οι θεωρίες
συνωμοσίας δε βοηθούν το λαό της
Αϊτής να στραφεί στο μέλλον.
«Ενεργήσαμε
για την προστασία του κ. Αριστίντ και
της οικογένειάς του. Η παραίτηση ήταν
απόφαση του ιδίου και έχει ήδη
εξηγήσει τους λόγους", είπε ο κ.
Μακλέλαν.Έτσι κι αλλιώς, ο ρόλος της CIA,
και των στρατιωτικών δυνάμεων του
αμερικανικού ιμπεριαλισμού ήταν
καθοριστικός για την ανατροπή του Aριστίντ.
Στο μεταξύ ο Γκι
Φιλίπ αυτοτιτλοφορήθηκε
αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της
μικρής χώρας. Kατά την είσοδό του στην
πρωτεύουσα η πρώτη στάση του ήταν το
αστυνομικό τμήμα της Πορτ O Πρενς,
γιατί όπως είπε θέλει να συνεργαστεί
με την αστυνομία και με τις
ειρηνευτικές δυνάμεις για να
επαναφέρει την τάξη στη χώρα.
Oι
Αμερικανοί πεζοναύτες έφτασαν στην
Αϊτή για να αποκαταστήσουν, όπως
είπαν, την τάξη μετά την παραίτηση και
φυγή στο εξωτερικό του προέδρου Ζαν-
Μπερτράντ Αριστίντ.
Οι
αμερικανικές δυνάμεις θα ηγηθούν
μιας μεγαλύτερης πολυεθνικής δύναμης
στην οποία θα συμμετέχουν
στρατεύματα από την Γαλλία και τον
Καναδά. Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας,
Ντόναλντ Ράμσφλεντ, είπε ότι οι ΗΠΑ
αποστέλλουν 1500 έως 2000 στρατιώτες για
να συμμετάσχουν σε μια ειρηνευτική
δύναμη περίπου πέντε χιλιάδων
στρατιωτών. Ο Λευκός Οίκος
χαρακτήρισε «ανοησίες» τις φήμες που
ήθελαν τους Αμερικανούς πεζοναύτες
να αναγκάζουν σε φυγή τον κ. Αριστίντ.
Σχολιάζοντας την ανάπτυξη των
Αμερικανών στρατιωτών στην Αϊτή, ο
υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Κόλιν
Πάουελ, είπε: «Δεν νομίζω ότι θα
σημειωθούν μεγάλες μάχες, όμως οι
στρατιώτες μας πρέπει να είναι
προετοιμασμένοι γι’ αυτές».
Οι
Αμερικανοί πεζοναύτες έχουν ήδη
στήσει ένα διοικητικό κέντρο στην
αίθουσα επισήμων του αεροδρομίου.
Μετά τις αμερικανικές δυνάμεις, στο
Πορτ O Πρενς κατέφθασε και ο προπομπός
των γαλλικών δυνάμεων, ενώ στο νησί
ήδη βρίσκεται μικρός αριθμός
επίλεκτων καναδών στρατιωτών.
Στην
Αϊτή αναμένεται να φθάσει τις
επόμενες ημέρες και «ομάδα
αξιολόγησης» των Ηνωμένων Εθνών.
Επιβεβαιώθηκε
στο μεταξύ ότι ο ανατραπείς πρόεδρο
Αριστίντ έφτασε στην Μπανγκί,
πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της
Κεντρικής Αφρικής. Όπως αναφέρεται,
τελικός προορισμός του πρώην
προέδρου της Αϊτής είναι η Νότια
Αφρική. Ο Ζαν Μπερτράν Αριστίντ έγινε
ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος
πρόεδρος της Αϊτής το 1990,
καταγγέλλοντας το τυραννικό καθεστώς
του προκατόχου του δικτάτορα Ζαν
Κλοντ Ντιβαλιέ. Tο καθεστώς του Nτιβαλιέ
είχε ανατραπεί ύστερα από λαϊκή
εξέγερση. Aρχικά, ο Aριστίντ είχε την
υποστήριξη των HΠA.
Σύντομα το καθεστώς του
χρεοκόπησε ανίκανο
να αντιμετωπίσει τα προβλήματα. Για
να παραμείνει στην εξουσία άρχισε να
απαγορεύει τις διαδηλώσεις και την
κριτική εναντίον του.
Kατηγορείται
ότι νόθευσε τις εκλογές του 2000,
προκαλώντας την ένοπλη αντίδραση
αντιπολιτευτικών δυνάμεων.
Όχι στην
ιμπεριαλιστική στρατιωτική επέμβαση
[Tο
παρακάτω κείμενο είναι από το
COMBAT OUVRIER από τη Mαρτινίκα και
Γουαδελούπη, ομάδας συμπαθούσας της
γαλλικής τροτσκιστικής
Lutte ouvrier.]
Tη
στιγμή που γράφουμε τα γεγονότα στην Aϊτή
έχουν δημιουργήσει μια νέα κατάσταση,
καθώς πρακτικά η χώρα έχει διαιρεθεί
στα δύο ανάμεσα στο Βορρά, που
ελέγχεται από τις ένοπλες δυνάμεις
του πρώην κανιβαλικού στρατού, ο
οποίος καταφανώς επανενώθηκε σήμερα
από πρώην στρατιωτικούς και
παραστρατιωτικούς που είχαν
διαπράξει το πραξικόπημα το 1994.
Πολυάριθμες πόλεις της κεντρικής και
της βόρειας Αϊτής βρίσκονται στα
χέρια των «επαναστατών» που
ονομάζουν τους εαυτούς τους «Μέτωπο
Απελευθέρωσης των Αρτιβονιτών;;;».
Και αυτοί απειλούν να προελάσουν στο
Πορτ ο Πρενς. Γι αυτό το λόγο αυτή η
απειλή αναπτύσσεται πολύ περισσότερο
από μια απλή εξέγερση ένοπλων
συμμοριών, παρόλο που οι μεγάλες
δυνάμεις θα ήθελαν πολύ να
διατηρήσουν στην εξουσία τον
Αριστίντ, στο όνομα της τάξης, της
νομιμότητας (την οποία ωστόσο οι
ίδιοι δεν την σέβονται και πάρα πολύ:
βλ. την ψεύτικη δικαίωση της
αμερικάνικης εισβολής στο Ιράκ). Αυτή
τη φορά όμως πρόκειται για την δική
τους «τάξη». Αν αφήσουν την κατάσταση
στην Αϊτή να εξελιχθεί,
ριψοκινδυνεύουν την δημιουργία μιας
κατάστασης ανεξέλεγκτης στην πόρτα
των ίδιων των ΗΠΑ, με ανυπολόγιστες
συνέπειες, με πρώτη αυτή που έχει ήδη
αρχίσει να παρατηρείται, την άφιξη
εκατοντάδων ή και χιλιάδων «αθλίων»
που φεύγουν από την Αϊτή εξαιτίας της
βίαιης επιβάρυνσης της κατάστασης. Τα
καινούρια δεδομένα, όπως η άφιξη
ενισχύσεων για τους αντάρτες του
Ζοβαϊν, των πρώην πουτσιστών του 1991, η
κατάληψη μιας μεγάλης πόλης όπως η
Ινς και ο έλεγχος στην πράξη του Σαιντ-Μαρκ,
ενός λιμανιού στο οποίο καταφθάνουν
εμπορεύματα, πετρελαϊκά προϊόντα και
ναρκωτικά θα προκαλέσουν κατά πάσα
πιθανότητα την επέμβαση των διεθνών
δυνάμεων για να εμποδίσουν την βίαιη
ανατροπή του καθεστώτος του Αριστίντ.
Αν το κάνουν όμως αυτό, ο Αριστίντ και
πάλι θα «πέσει», καθώς θα μετατραπεί
σε μια μαριονέτα τους, χωρίς δύναμη.
Παρόλα αυτά μπορούμε να θέσουμε την
ερώτηση: η απειλή αυτών των πρώην
πουτσιστών (πραξικοπηματιών) δεν θα
αναζωογονήσει τη θέληση των φτωχών
μαζών να αντισταθούν στους εχθρούς
και τους δολοφόνους του 1994; Αλλά κατά
πάσα πιθανότητα είναι πολύ αργά για
μια τέτοια αντίδραση από έναν λαό που
απογοητεύτηκε, συνεθλίβη το 1991,
εξαπατήθηκε εκ νέου από τον Αριστίντ
το 1994 και το 2000, οπότε και επανεκλέγη,
από έναν λαό που βρίσκεται κάτω από
την πίεση επιχορηγούμενων αλητών, οι
οποίοι κυνικά χρησιμοποιήθηκαν από
τον Αριστίντ. Δυστυχώς, υπάρχουν πολύ
λίγες ελπίδες ότι θα αφυπνιστεί στον
πληθυσμό ένα ένστικτο αυτοπροστασίας
ενάντιας στου πρώην πουτσιστές, που
συνδέονται με τους χούλιγκαν του
Ζοναϊβ. Όλοι αυτοί οι τύποι είναι
επίσης θανάσιμοι εχθροί του
πληθυσμού. Είναι λαθρέμποροι και
μαφιόζοι, που δεν πολεμούν για κανένα
ιδανικό, για καμία πολιτική αλλαγή,
αλλά πολύ απλά για να διατηρήσουν τις
μίζες στο φέουδό τους από το εμπόριο
ναρκωτικών και των διαφόρων άλλων
αγαθών που παραδίδονται στο λιμάνι
του Σαιντ-Μαρκ και στο Ζοναϊβ. Ποιος
θα ξεσηκωθεί για να υπερασπιστεί το
καθεστώτος του αρχιδιεφθαρμένου
Αριστίντ; Κανείς, εκτός από μια «στρατιωτική
αποστολή» του ΟΗΕ, αν οι Αμερικάνοι το
επιτρέψουν, ή/και της Γαλλίας που δια
στόματος του Ντομινίκ ντε Βιλλεπέν,
του γάλλου υπουργού εξωτερικών, ήδη
προσέφερε τις καλές της υπηρεσίες.
Πρότεινε δηλαδή να γίνουν οι
λεγόμενες γαλλικές Αντίλλες βάση για
την έναρξη μιας τέτοιας επέμβασης. Η
πρόταση του Βιλλεπέν ήταν εκτός των
άλλων αρκετά διφορούμενη, καθώς
εκουσίως συνέχεε την αποστολή
ανθρωπιστικής βοήθειας και την
παροχή τεχνικής και οικονομικής
βοήθειας με την στρατιωτική επέμβαση!
Θα δούμε σύντομα αν οι εντολοδόχοι
αμερικάνοι προτιμούν να αφήσουν
αυτόν τον ρόλο στην Γαλλία και να
παραιτηθούν από το «αϊτινό ζήτημα» ή
να κανονίσουν το πρόβλημα που
προέκυψε στην αυλή του σπιτιού τους
μόνοι τους. Εδώ και 48 χρόνια ένας λαός
καταπιέζεται, συντρίβεται και
δεινοπαθεί κάτω από την μπότα
πολιτικών ή στρατιωτικών δικτατοριών.
Εδώ και 48 χρόνια οι κάτοικοι της Αϊτής
έχουν περάσει από macoutes??????
από στρατιωτικούς και μετά από τις
χίμαιρες του Αριστίντ. Σήμερα,
επαπειλούνται από τον, σωστά
επονομαζόμενο, «στρατό των κανιβάλων»
του Ζοναϊβ. Οι μεγάλες δυνάμεις
λοιπόν, και κυρίως η Γαλλία και οι ΗΠΑ,
που κλείνουν τα μάτια ή που θέλουν να
το παίξουν διαιτητές, έχουν από την
πλευρά τους πολύ μεγάλη ευθύνη σε
αυτήν την κατάσταση. Πρέπει να
καταλάβουμε ότι ιστορικά έχουν
απαιτήσει πολύ μεγάλη πληρωμή για το
θράσος των πρώην μαύρων σκλάβων της
Αϊτής, που πρώτα απελευθερώθηκαν οι
ίδιοι από τη σκλαβιά τους και μετά
μάλιστα νίκησαν τα δυτικά
στρατεύματα (γαλλικά) που
αποβιβάστηκαν στα εδάφη τους.
Απαίτησαν πολύ μεγάλη πληρωμή σε όλον
τον 19ο και 20ο αι. την τόλμη
τους να διακηρύξουν την πρώτη μαύρη
δημοκρατία. Έπρεπε οι Αϊτινοί να
ζήσουν μέσα σε αυταρχία, υπό
επιτήρηση, αποκομμένοι από έναν κόσμο,
όπου για πολλές δεκαετίες
εξακολούθησε να ισχύει το καθεστώς
δουλείας (ΗΠΑ: κατάργηση δουλείας το
1865!) μέσα σε μια γυάλα. Μέσα από αυτές
τις συνθήκες γεννήθηκαν τα διάφορα
δικτατορικά καθεστώτα που
καταπιέζουν τον ίδιο τους το λαό εδώ
και δύο αιώνες, με τις ευλογίες του
μεγάλου γείτονα, υπό τον όρο ότι θα
επικρατεί τάξη στην αυλή τους και η
δυστυχία θα περιορίζεται στο
εσωτερικό της Αϊτής.
Αϊτή: Ο φτωχός
πληθυσμός θύμα του πολέμου συμμοριών
Οι
Αμερικάνοι ακτοφύλακες έχουν
διακηρύξει ότι βρίσκονται σε διαρκή
επιφυλακή και ότι η βάση του
Γκουαντανάμο στην Κούβα είναι έτοιμη
να υποδεχτεί εκατοντάδες «ανθρώπους
σε βάρκες». Προσπαθούν επίσης να
αποθαρρύνουν με κάθε δυνατό τρόπο
αυτούς που θα δοκιμάσουν να
εγκαταλείψουν την Αϊτή. Οι φτωχοί για
άλλη μια φορά βλέπουν τους θαλάσσιους
δρόμους σαν διέξοδο από την κατάσταση
που έχει γίνει ανυπόφορη. Έχουν
εγκλωβιστεί ανάμεσα στις ένοπλες
εξεγερμένες συμμορίες και στις
αστυνομικές δυνάμεις του προέδρου
Αριστίντ από την μια μεριά και στην
αντιπολίτευση από την άλλη, που
αποτελείται από πολιτικούς που δεν
ενδιαφέρονται παρά για να πάρουν την
εξουσία. Οι «επαναστάτες», αυτοί οι
παλιοί ονειροπόλοι που τώρα έχουν
στρέψει τα όπλα τους ενάντια στον
παλιό αφέντη τους τον Αριστίντ, έχουν
λάβει την υποστήριξη του Λουι-Ζοντέλ
Σαμπλαίν και του πρώην επιτρόπου Γκι
Φιλίπ, πρώην πουτσιστών στην υπηρεσία
το Ραούλ Σεντρά και του Τότο Κονστάντ.
Και οι δύο αυτοί επέστρεψαν στην Αϊτή
ενώ ήταν εξόριστοι στην γειτονική
Δομινικανή Δημοκρατία, με σκοπό,
μεταξύ άλλων, να επιτεθούν στο Πορτ O
Πρενς. Εν τω μεταξύ, το «Μέτωπο για την
Αντίσταση των Αρτιβονιτών», ,
επιτίθενται στον πληθυσμό της ζώνης
που γειτονεύει με αυτήν του Ζοναϊβ
στον Σαιντ Μαρκ, και ξεχύνονται στο
κεντρικό οροπέδιο της χώρας, το οποίο
καταληστεύουν καθώς βρίσκεται στο
επίκεντρο των αντιπαραθέσεων. Στις
ζώνες της χώρας όπου οι άνθρωποι του
Αριστίντ ελέγχουν την κατάσταση, όπως
στο δυτικό διαμέρισμα ή στο Πορτ-Πρινς
οι κάτοικοι βρίσκονται υπό διαρκή
απειλή. Στις 15 Δεκέμβρη μια διαδήλωση
από την Ενωμένη Αντιπολίτευση
μπλοκαρίστηκε σε ένα δρόμο του Δελμάς
από τους «επαναστάτες» με την βοήθεια
των αστυνομικών δυνάμεων που έριξαν
δακρυγόνα. Δηλώνοντας την
συμπαράστασή του στον πληθυσμό του
Βορρά που απαιτεί την αποχώρηση του
Αριστίντ, ο εργοδότης Αντρε Απαιντ,
συνεργάτης στην Ομάδα των 184, πήρε
αποστάσεις από το ένοπλο κίνημα του
Ζοναϊβ. Yπενθύμισε τον «ειρηνικό
χαρακτήρα των αντί-Λαβαλας». Αυτόν
τον πασιφισμό οι εργοδότες δεν τον
εφαρμόζουν στις επιχειρήσεις τους
όπου συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται
τους εργάτες για τον μηδαμινό μισθό
των 76 γκουρντ, λιγότερο δηλαδή από 2
ευρώ, για ένα 8ωρο, ενώ οι εργάτες
απολύονται για τον παραμικρό
πολιτικό υπαινιγμό. Οι μαυραγορίτες
με μεγάλη ευκολία ανταλλάσσουν στην
αγορά 1 ευρώ με 59 γκούρντ. Αυτή η
κατάσταση αντιπαράθεσης και αταξίας
ευνοεί και κάθε είδους εκβιασμό. Οι
τιμές των βασικών τροφίμων έχουν
πάρει φωτιά, οι δημόσιες συγκοινωνίες
δεν υπάρχουν πλέον, το φωτιστικό
πετρέλαιο έχει γίνει ένα σπάνιο
προνόμιο, οι επιθέσεις
πολλαπλασιάζονται, οι κάτοικοι
βρίσκονται στο έλεος του πρώτου
χαμάλη κάθε στρατού. Στο προάστια του
Βορρά, στα οποία η πρόσβαση έχει
αποκοπεί στο Ζοναϊβ, η επισφαλής
κατάσταση έχει γίνει καταστροφική
για τον φτωχό πληθυσμό. Οι μάχες που
διεξάγουν ο Αριστίντ και οι δυνάμεις
καταστολής δεν έχουν στόχο παρά να
προσκολληθούν στην εξουσία, όμως
εγκαταλείπονται από αυτούς που
νοιώθουν τον άνεμο να γυρίζει. Οι
κυβερνήσεις των ΗΠΑ, της Γαλλίας και
του Καναδά ζήτησαν από τους υπηκόους
τους να εγκαταλείψουν την Αϊτή. Καθώς
οι προνομιούχοι εγκαταλείπουν την
χώρα, οι μπουρζουάδες του Σαιντ
Ντομινίκ, των ΗΠΑ και του Καναδά
φτιάχνουν μια ζώνη ασφαλείας για να
αποτρέψουν την φυγή των φτωχών από
την χώρα.
|
|
