ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΚΑΤΟΧΗ
Όχι στους Ολυμπιακούς της εκμετάλλευσης
Με αφορμή τις φιέστες που οργανώθηκαν στην Πάτρα και τις υπόλοιπες «Ολυμπιακές πόλεις» την προπερασμένη εβδομάδα, αγωνιστές της ριζοσπαστικής Αριστεράς, εκφράζοντας την αντίθεση
τους «στη νέα Μεγάλη Ιδέα της συναίνεσης στην επίθεση του κεφαλαίου», εξέδωσαν ανακοίνωση, την οποία μοίρασαν στο χώρο των εκδηλώσεων. Στην ανακοίνωση τονίζεται ότι η Ολυμπιάδα «δεν είναι για τους εργαζόμενους και τη νεολαία», ενώ
καλούνται οι πολίτες να μην μετατραπούν σε «εθελοντές στα οράματα του κεφαλαίου». Στην Ολυμπιάδα και την πολιτική της εκμετάλλευσης, της καταστολής, της περιβαλλοντικής καταστροφής και της «ντόπιας», αντιπροτείνεται αγώνας για την «ανατροπή
της πολιτικής της κυβέρνησης, της ΕΕ και του κεφαλαίου». Επιπλέον, τα μέλη της ριζοσπαστικής Αριστεράς απαιτούν: «Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους, νόμιμη, σταθερή, με ασφάλιση. Διεύρυνση των συλλογικών δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Αύξηση των
κοινωνικών δαπανών για παιδεία, υγειά και αθλητισμό για όλους». Με αφορμή αυτές τις ανακοινώσεις το
ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ
δημοσιεύει σήμερα ένα μικρό χρονογράφημα της καλής μας φίλης
ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΤΖΙΑΝΤΖΗ
με τίτλο: ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΚΑΤΟΧΗ.
Κατεχόμενη χώρα θα είναι η Ελλάδα του χρόνου τον Αύγουστο. Μόνο που στον πολυεθνικό στρατό κατοχής και στο αρχηγείο του θα συμμετέχουν και έλληνες στρατιώτες και αξιωματικοί. Ήδη άρχισαν οι
επισκέψεις των επιθεωρητών του ΟΗΕ – συγνώμη, της ΔΟΕ – που δεν αναζητούν όπλα μαζικής καταστροφής, αλλά πιθανές «τρύπες» στα συστήματα ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων. ΟΙ ενδιαφερόμενοι συντάσσουν εκθέσεις, δίνουν συνεντεύξεις, δίνουν προθεσμίες κι εμείς δίνουμε εξηγήσεις,
αντικρούουμε τις συχνά άδικες επικρίσεις και επιφυλάξεις τους.
Οι υποτιμητικές για τη χώρα μας εκτιμήσεις δεν οφείλονται σε κάποια διεθνή συνωμοσία, σε κάποιο ανθελληνικό κέντρο που ενορχηστρώνει ποικίλες επιθέσεις και επιθεσουλες. Έχουν σχέση με το ίδιο το
περιεχόμενο των αγώνων, με τη σκληρότητα και την ακαμψία των επιχειρηματικών συμφερόντων που δίνουν το γενικό τόνο. Κράτη και επιχειρήσεις επενδύουν μεγάλα ποσά στο ολυμπιακό χρηματιστήριο σωμάτων και οραμάτων, και είναι φυσικό να ενδιαφέρονται για την ασφάλεια της επένδυσης τους.
Ίσως ο καλύτερος τρόπος για να επιτευχθεί η ασφάλεια θα ήταν η μετατροπή όλης της Αθήνας σε θάλαμο αρνητικής πίεσης, όχι για να εμποδιστεί η διάδοση της επιδημίας του
SARS
, της εισαγόμενης τρομοκρατίας, αλλά για να κρατηθεί ο λαός, η αληθινή ζωή μακριά από τους ολυμπιακούς χώρους. Μόνον οι περασμένοι από σαράντα κύματα εθελοντές, όπως και οι χιλιο-σκαναρισμενοι αγοραστές εισιτηρίων θα έχουν δικαίωμα να βιώσουν από
πρώτο χέρι το «θαύμα». Το ίδιο και τα μέλη του παρά-ολυμπιακού ιερατείου, τα σπουργίτια και τα κοράκια που ελπίζουν να τσιμπήσουν λίγες φέτες ΄η λίγα ψίχουλα από την αφράτη, βουτυρένια ολυμπιακή πίτα.
Η Αθήνα του 2004 θα είναι μια πόλη εκκενωμένη. Όχι μόνον από ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της, αφού πολλές επιχειρήσεις θα
δώσουν υποχρεωτική άδεια στους εργαζόμενους τους, αλλά από την ίδια την ψυχή της, απ΄
ότι δίνει ζωή και νόημα στην καθημερινότητα της. Δεν θα
΄ναι η ώρα του αρχαϊκού Κούρου και της Κόρης με το λεπτό, ειρωνικό μειδίαμα. Θα είναι η ώρα για το πλαστικό, επικοινωνιακό χαμόγελο της κυρίας Γιάννας Αγγελοπούλου, για το ανέκφραστο μη-πρόσωπο των πλατυπόδαρων Φοίβου και Αθήνας και για τους σιδηροφραχτους πληρωμένους ιππότες
της χαι-τεκ ελεεινής μορφής.
|
|
