Όχι στην Oλυμπιακή τρομοκρατία

 NA YΨΩΣOYME ΣYΛΛOΓIKA TH ΦΩNH MAΣ

Της Kατερίνας Μάτσα

Nα υψώσουμε, συλλογικά, τη φωνή μας ενάντια σε όλους όσους μας θέλουν σιωπηλούς, τρομοκρατημένους και υποταγμένους. Στο όνομα της ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων εφαρμόζοντας και στην Ελλάδα το δόγμα Bush, του «πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία», κυβέρνηση και αντιπολίτευση, σε αγαστή σύμπνοια, εφαρμόζουν μία πολιτική άγριας αστυνομοκρατίας και καταστολής. Η Αθήνα γίνεται μια πόλη-φρούριο, ο δημόσιος χώρος περιορίζεται διαρκώς, ιδιωτικοποιείται, αστυνομεύεται. Μυστικές υπηρεσίες, ντόπιες και ξένες, στρατιωτικές δυνάμεις, με τη συνδρομή του ΝΑΤΟ, βρίσκονται εν δράσει για να ελέγχουν ασφυκτικά κάθε μας κίνηση.  Τα εργασιακά μας δικαιώματα παραβιάζονται. Μια σειρά κλάδων (εργαζόμενοι στην υγεία, στις συγκοινωνίες, στις τράπεζες και αλλού) υποχρεώνονται σε επιφυλακή όλο τον Αύγουστο, ενώ άδειες το μήνα Αύγουστο δεν δίνονται, ούτε βέβαια και οικονομική αποζημίωση –μόνο στους αστυνομικούς το αστυνομικό επίδομα, για να διατηρούνται σε φόρμα. Τα δημοκρατικά μας δικαιώματα απειλούνται. Όπως έχει ανακοινωθεί, δεν θα επιτραπούν κινητοποιήσεις, απεργιακές και άλλες κατά τη διάρκεια των αγώνων, ούτε ελεύθερη έκφραση δημόσιας κριτικής στο χώρο των ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Οι ατομικές και οι συλλογικές ελευθερίες μας απειλούνται. Από τις 19/7/04 ένα τεράστιο αερόπλοιο, 59 μέτρα μήκος και 20 ύψος θα πετάει στον ουρανό της Aττικής 20 ώρες το εικοσιτετράωρο, ελέγχοντας, μαζί με τις 1600 κάμερες που έχουν τοποθετηθεί συνολικά –οι 551 στους δρόμους της Αθήνας– και μεταδίδοντας απευθείας εικόνες των πάντων στους σταθμούς εδάφους στη ΓΑΔΑ και στα κέντρα επιχειρήσεων που έχουν στήσει οι ντόπιες και ξένες μυστικές υπηρεσίες. Πραγματικά Oργουελιανό το σκηνικό, με τα μάτια του Μεγάλου Αδελφού στραμμένα πάνω μας κάθε στιγμή για να παρακολουθούν τις κινήσεις μας και φυσικά όχι μόνο μέχρι τους Ολυμπιακούς. Το πολιτικό άσυλο στην πράξη έχει καταργηθεί, η ελεύθερη κίνηση των προσφύγων –πολιτικών και άλλων– είναι πρακτικά αδύνατη. Οι διακρίσεις σε βάρος των μειονοτήτων (Ρομά, Μουσουλμάνοι και άλλοι) έχουν γίνει μέρος της Ολυμπιακής καθημερινότητας. Με βάση δημοσιεύματα του Τύπου, που δεν διαψεύσθηκαν επίσημα, φακελώνονται οι πολίτες. Τα στοιχεία αντλούνται από την ΕΥΠ, την ΚΥΠ, την ΕΛΑΣ, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και άλλες πηγές

Δημιουργείται ειδικό αρχείο –που φυσικά δεν πρόκειται να καταστραφεί μετά τους Ολυμπιακούς– για 4 κατηγορίες πολιτών, που αποκτούν  ειδικό φάκελο, αυτούς που έχουν καταδικασθεί για εγκλήματα, αυτούς που έχουν συλληφθεί ή καταζητούνται με ένταλμα σύλληψης (συμπεριλαμβάνονται οι διαδηλωτές), αυτούς που έχουν στερηθεί τα πολιτικά τους δικαιώματα, τους τοξικομανείς και τους ψυχασθενείς. Με βάση ένα ειδικό νομικό πλαίσιο, που διαμορφώνεται μέσα σ’ αυτούς τους όρους, με το νέο τρομονόμο, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, το μεγάλης έκτασης φακέλωμα. διαμορφώνεται ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης και αναπτύσσεται ένα κλίμα φόβου και γενικευμένης ανασφάλειας. Όλοι όσοι δεν προσαρμόζονται σ’ αυτό το κλίμα είναι εν δυνάμει ύποπτοι και επομένως αντικείμενο αστυνομικών και άλλων διώξεων. Απ’ αυτό το πνεύμα διαπνέονται οι περίφημες επιχειρήσεις σκούπας της αστυνομίας ενάντια σε τοξικομανείς, αστέγους, μετανάστες, και άλλους κοινωνικά αποκλεισμένους. Όλοι αυτοί σχεδιάζονταν να οδηγηθούν σε ειδική Ολυμπιακή φυλακή, που διαμορφωνόταν σε πρώην αμερικανική βάση στον Ασπρόπυργο. Βέβαια, η γενική κατακραυγή μετά τις δημόσιες αποκαλύψεις του σχεδίου φαίνεται πως το ματαίωσε προς το παρόν. Μήπως όμως ψάχνουν για άλλους χώρους, κάποιο ερημονήσι, ίσως για να εξαφανίσουν από τη Δημόσια θέα όσους θεωρούνται ανθρώπινα σκουπίδια; Κατά τον Υφυπουργό Δημοσίας Τάξης Μαρκογιαννάκη εξάλλου, ο τοξικομανής θα πεθάνει είτε βρίσκεται στην Ομόνοια είτε στον Ασπρόπυργο! Είναι τυχαίο άραγε ότι προβάλλεται τόσο πολύ και τόσο συστηματικά από παράγοντες της σημερινής αλλά και της προηγούμενης κυβέρνησης η θέση ότι ο τοξικομανής είναι χρόνιος, ανίατος άρρωστος; Είναι τυχαία η ενίσχυση και η επέκταση των προγραμμάτων συντήρησης της εξάρτησης μέσα από τα υποκατάστατα; Είναι τυχαία η αδιαφορία – και ο κυνισμός– της πολιτείας απέναντι στους απεξαρτημένους, στους οποίους δεν διασφαλίζεται καμιά επαγγελματική και άλλη κατοχύρωση για την κοινωνική τους επανένταξη; Αυτό που το καπιταλιστικό σύστημα επιδιώκει στη σημερινή φάση της ύστερης παγκοσμιοποίησης  είναι πάνω απ’ όλα η επιλογή του πιο άγριου και πιο γενικευμένου κοινωνικού ελέγχου. Όσο βαθαίνει η κοινωνική και οικονομική κρίση και η συνεπαγόμενη κοινωνική και ατομική δυσφορία, που παίρνει πολλές μορφές συμπεριλαμβανομένης και της στροφής των νέων στις ουσίες, τόσο εντείνονται από την άρχουσα τάξη τα μέτρα της καταστολής, τα μέτρα του στιγματισμού, της περιθωριοποίησης και του αποκλεισμού κάθε μορφής διαφορετικού, κάθε παρεκκλίνοντος, κάθε ατόμου που χαλάει τη βιτρίνα του καθωσπρεπισμού μιας κυρίαρχης τάξης σε βαθιά παρακμή. Με τρόπο συστηματικό και μεθοδευμένο επιχειρείται η καλλιέργεια της κουλτούρας του αποκλεισμού του διαφορετικού και η ανάπτυξη αντανακλαστικών κοινωνικού ρατσισμού, μηδενικής ανοχής απέναντι στο διαφορετικό, αφού η ζωή των διαφορετικών δεν μπορεί παρά να έχει μικρότερη αξία από τη ζωή των άλλων. Μέσα σ’ αυτό το σκηνικό επιχειρείται η καταπάτηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών μας, ατομικών και συλλογικών. Μέσα σ’ αυτό το σκηνικό χάνεται η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη δημοκρατία και τα “έκτακτα μέτρα” και εκκολάπτεται το αυγό του φιδιού. Γι’ αυτό έχει τόση σημασία η αντίστασή μας, η άρνηση υποταγής μας σ’ αυτό το απάνθρωπο κλίμα των διακρίσεων, του ρατσισμού, της αστυνομοκρατίας. Μπορεί να βγήκε ο υπουργός Υγείας μετά το θόρυβο για τις επιχειρήσεις-σκούπα και να δήλωσε ότι δεν θα γίνει «μπόγιας ψυχών».  Μπορεί να βγήκε η δήμαρχος των Αθηνών και να απάντησε στην ένωση ξενοδόχων, που ζητούσε την απομάκρυνση των μονάδων του ΟΚΑΝΑ, των μικροπωλητών και των ιερόδουλων από το κέντρο της Αθήνας, ότι δεν θα εξωραΐσουμε την πόλη εν όψει των Ολυμπιακών αγώνων. Παρ’ όλα αυτά εμείς ανησυχούμε γιατί οι δηλώσεις δεν αλλάζουν το γενικότερο κλίμα ούτε ακυρώνουν τους κινδύνους που αυτό εγκυμονεί για την ελευθερία μας. Γιατί γνωρίζουμε από την Ιστορία ότι οι αντιτρομοκρατικές νομοθεσίες και τα ανάλογα μέτρα έχουν καταλήξει σε χειρότερες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από αυτές που τέλεσαν οι όποιοι εγκληματίες. Γιατί πιστεύουμε ότι όλες αυτές οι επιχειρήσεις-σκούπα αποτελούν “γυμναστικές επιδείξεις” του συστήματος που θα γενικευτούν μετά τους Ολυμπιακούς για να τσακίσουν το εργατικό κίνημα, που δεν τα σκύψει το κεφάλι στην άγρια λιτότητα, την ανεργία τα κοινωνικά δεινά που θα φέρει μαζί της η υπερχρέωση της χώρας λόγω και των αγώνων. Γιατί, πιστεύουμε κι εμείς μαζί με τον πρόεδρο του ΚΕΘΕΑ καθηγητή Ν. Παρασκευόπουλο ότι “οι σκούπες αυτές μπορεί να συμβεί να σκουπίσουν και τα παιδιά μας” (Ελευθεροτυπία  /7/04). Γιατί παλεύουμε να συσπειρώσουμε όλες τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς σ’ ένα κίνημα αντίστασης όλων των καταπιεσμένων, των καταφρονημένων των απόκληρων αυτής της κοινωνίας, ντόπιων και ξένων, ενάντια “στην κοινωνία της πειθάρχησης και του ελέγχου”, για μια κοινωνία ελεύθερη από εκμετάλλευση, καταπίεση, ταπείνωση ανθρώπου από άνθρωπο. Ένα κίνημα ανατροπής αυτού του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος μέσα από τη συλλογική μας δράση. Αντιστεκόμαστε λοιπόν, με όλες τις δυνάμεις μας, και με πίστη στο δίκαιο του αγώνα μας, στο καθεστώς της αστυνομοκρατίας και της καταστολής, “χαμογελώντας στο φόβο” όπως μας καλεί η Ραδιοφωνική Ομάδα της Κοινωνικής Επανένταξης του 18 Άνω  και οργανώνουμε συλλογικά τη δράση μας χωρίς να σκύβουμε το κεφάλι στους τυχερούς.      

05/08/2004