ΚΥΠΡΟΣ: ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗ ΤΟ 1974 ΣΤΗΝ "ΤΕΛΙΚΗ"
ΚΑΡΑΤΟΜΗΣΗ ΤΩΡΑ!

Στην τανάλια των ιμπεριαλιστών βρίσκεται η Κύπρος κι ο λαός της, και της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Το όμορφο νησί της Αφροδίτης, με την κρίσιμη γεωστρατηγική θέση του στην Ανατολική Μεσόγειο, δίπλα στην πετρελαιοφόρα Μέση Ανατολή, πάντα αποτελούσε "μήλο της έριδος".
Τι λένε οι συνεργάτες του ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ για την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στη Διεθνή πολιτική σκηνή γύρω από το Σχέδιο Ανάν και το Κυπριακό ζήτημα;

Έχοντας κερδίσει την ανεξαρτησία της με αγώνες κατά της Βρετανικής αποικιοκρατίας, η Κύπρος αποτέλεσε στη δεκαετία ΄60 με την αδέσμευτη πολιτική που πολλές απ΄ τις χώρες του 3ου κόσμου εκείνη την εποχή ακολουθούσαν, έναν ενοχλητικό (για τις ΗΠΑ) "ψύλλο" - κατά την έκφραση του αμερικανού προέδρου Τζόνσον. Βάλθηκαν λοιπόν να τη εξαλείψουν. Με τη βοήθεια των ακροδεξιών ομάδων του Γρίβα, με δολοφονίες και προβοκάτσιες έσπειραν τρόμο στην τουρκοκυπριακή κοινότητα δημιουργώντας αβίωτη κατάσταση. Μετά, με προτροπή της CIA η χούντα του Ιωαννίδη οργάνωσε πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, ανάβοντας το πράσινο φως στην εισβολή του τουρκικού Αττίλα και την
κατοχή του 40% του νησιού.

Ύστερα από 28 χρόνια αυτοί που αρνούνταν την εφαρμογή των ψηφισμάτων και αποφάσεων του ΟΗΕ, οι ΗΠΑ πρώτα πρώτα και κατά δεύτερο λόγο η Βρετανία, έρχονται και με όργανό τους τον Ανάν του ΟΗΕ πιέζουν εκβιαστικά για άμεση, εδώ και τώρα "λύση". 

Η Ελληνική πλευρά, πρώτα πρώτα η κυβέρνηση Σημίτη θεωρεί ως βάση διαπραγματεύσεων το σχέδιο Ανάν. Με πιέσεις από την Άγκυρα (που απαιτεί ως αντάλλαγμα την έναρξη διαπραγματεύσεων για την ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση) ο Ντεκτάς φαίνεται υποχρεωμένος να κάνει το ίδιο.

Το σχέδιο, θολό και ασαφές - με ένα κράτος και δυο κρατικές οντότητες - αποκαλύπτει ξεκάθαρα τις προθέσεις των εμπνευστών του. Η επιδιαιτησία τριών ξένων δικαστών σηματοδοτεί την υπαγωγή της Κύπρου σε μια νέα κατάσταση
αποικιοκρατίας. Το "σχέδιο επίλυσης" του Κυπριακού είναι αξεχώριστο από τα βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα στρατηγικά ιμπεριαλιστικά σχέδια. Ο πόλεμος κατά του Ιράκ με τις αναδιατάξεις στη Μέση Ανατολή που σηματοδοτεί, η διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς στο χώρο της πρώην ΕΣΣΔ, ο πόλεμος στο Αφγανιστάν και στα Βαλκάνια, είναι αλληλένδετα με την "επίλυση του Κυπριακού".

Η Κύπρος, αφού μπήκε στην κλίνη του τουρκο-αμερικανικού Προκρούστη το 1974, τώρα μπαίνει στην "τελική" διευθέτηση-καρατόμηση. Στην πραγματικότητα η λύση
δεν είναι απλώς "κακή" ή "επώδυνη". Ούτε θα εξομαλύνει την κατάσταση στην Κύπρο και στο Αιγαίο. Αντίθετα, θα οξύνει παραπέρα τις αντιφάσεις, καθιστώντας αναγκαία στο διηνεκές την ιμπεριαλιστική επικυριαρχία. Η λύση δεν βρίσκεται στα ιμπεριαλιστικά μαγειρεία. Η λύση μπορεί να δοθεί μόνο από
το λαό των δύο κοινοτήτων, αλλά κι από τους εργαζόμενους της Ελλάδας και της Τουρκίας. Παρά το κλίμα αμοιβαίας εχθρότητας που οι εκατέρωθεν εθνικισμοί και οι φασιστικές αντιλήψεις έχουν προκαλέσει, οι μαζικές διαδηλώσεις στον τουρκοκυπριακό τομέα δείχνουν ότι μια νέα ενότητα μπορεί να δημιουργηθεί.
Οι εργάτες και οι φτωχοί δουλευτές ανεξαρτήτως εθνότητας δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Η ελευθερία, η κοινωνική προκοπή και η ειρήνη μπορεί να επιτευχθούν ενάντια στον ιμπεριαλισμό, ενάντια στις αστικές τάξεις, με το διώξιμο όλων των ξένων στρατών (ελληνικού, τουρκικού και των βρετανικών
βάσεων) σε μια Κύπρο ανεξάρτητη, ενιαία σοσιαλιστική.

 13/12/2002