"Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ"

Πολιτικά Θέματα

Αρχείο

ΤΟ Κυπριακό, βρίσκεται σε κρίσιμη φάση. Οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας πιόνια στα σχέδια των Αμερικάνων αποδέχονται όχι απλά το σχέδιο λύσης του Κυπριακού αλλά την ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ! Και μέσα στο "παιχνίδι" εξαπάτησης των δύο λαών βρίσκονται ΟΛΟΙ, Αμερική, ΕΕ και οι κυβερνήσεις Ελλάδας-Τουρκίας, αλλά και το Κυπριακό ΑΚΕΛ. Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει σήμερα ένα άρθρο του ΔΗΜΗΤΡΗ Ι. ΚΑΤΣΑΓΑΝΗ όπου ξεκαθαρίζει το θολούρα που πλανιέται πάνω και στην ίδια την Αριστερά στη χώρα μας.

Ο στίχος του Σεφέρη για την Κύπρο "χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος" στην παρούσα ιστορική περίοδο, αρνείται τον φυσιολατρικό του χαρακτήρα και γίνεται πολιτική πραγματικότητα. Το δημοσιευμένο σχέδιο "λύσης" του γνωστού εντολοδόχου των ιμπεριαλιστών κ. Κόφι Ανάν είναι φυσικό να αναπέμπει στο νου ολόκληρη την ιστορία του μαρτυρικού νησιού.

...2003 τι;

Οι γραμμές αυτές βέβαια, δεν πρόκειται να καλύψουν μια εκτενή ιστορική αναδρομή. Με δυο λόγια μόνο θα μπορούσαμε να πούμε ότι το λεγόμενο "αβύθιστο αεροπλανοφόρο" έχει κατά καιρούς χώσει στα αμπάρια του τον ανθό του νησιού όταν ο διεθνής ιμπεριαλισμός είχε τα κέφια του να επαναχαράσει τους δρόμους των πετρελαίων στην περιοχή της ευρύτερης Μέσης Ανατολής και Βορείου Αφρικής. Από την εποχή της τυραννίας των Σταυροφόρων μέχρι την Οθωμανική κατοχή. Από την αγορά του από τους Βρετανούς πριν διακόσια χρόνια, μέχρι την ΕΟΚΑ Α. Κι από τη Ζυρίχη του Μακάριου και του Καραμανλή μέχρι την ΕΟΚΑ Β του Ιωαννίδη, το πραξικόπημα του Σαμψών, την τούρκικη εισβολή του ΄74 και τις μακροσκελείς συνομιλίες του Ντεκτάς με τους Ελληνοκύπριους ηγέτες της κυπριακής δημοκρατίας. Φυσικά δεν πρέπει να παραλείψουμε και τα ξεκοιλιάσματα των Τουρκοκυπρίων από το χίτη στρατηγό Γρίβα το ΄63-΄64.

Από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 με την έναρξη των γιουγκοσλαβικών πολέμων το ημερολόγιο πέριξ του Αιγαίου ξαναγράφει για πιθανούς πολέμους, κινητικότητα και ενίοτε στασιμότητα. Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Τουρκία με την οικονομική καταβαράρθρωση και την εκλογή του Τούρκου Αβραμόπουλου Ερτογάν, που έσπρωξε έξω τα κεμαλικά κόμματα, έφεραν τα πράγματα σε κρίσιμο σημείο. Οι ιμπεριαλιστές φαίνεται να προσδοκούν από την υπερκείμενη δομή των Βρυξελών μια προσωρινή έστω πολιτική ρύθμιση που θα επιδιώξει αναβολή της σύγκρουσης μεταξύ των παλιών εχθρών. Ωστόσο όμως κάθε ιμπεριαλιστική παρέμβαση, για ιστορικούς λόγους, εμπλέκει περισσότερο τα πράγματα. Το σημερινό σχέδιο του Ανάν έρχεται να επιβεβαιώσει την πριν από καιρό δημοσιευμένη θέση του ΕΕΚ Τροτσκιστές για τον φλογισμένο άξονα Στοκχόλμης-Καΐρου μετά την ενδόρρηξη της Σοβιετικής Ένωσης το 1990 και την άμεση ανάγκη του ιμπεριαλισμού να αναδιανέμει τις σφαίρες δραστηριότητάς του στην ευρύτερη περιοχή. Είναι ένα ρυθμιστικό ιμπεριαλιστικό σχέδιο για ένα μικρό διεθνιστικό κράτος που τυχαίνει να δεσπόζει μιας ολόκληρης γεωγραφικής περιοχής που φλέγεται.

Η διαρκής εξέλιξη της Ιντιφάντα στην Παλαιστίνη, ο πόλεμος στο Ιράκ, αλλά και η διαφαινόμενη έκρηξη εντός των εθνικιστικών αραβικών καθεστώτων έφερε τους Αμερικάνους και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές στην "ευχάριστη θέση" να "λύσουν" το Κυπριακό μιας και υπάρχουν, κατ΄ αυτούς, οι συνθήκες υποδοχής του μέσα στην ίδια την Κύπρο και στην Ελλάδα τουλάχιστον. Πριν απ΄ όλα η Σοβιετική Ένωση που μέσω της διπλωματικής οδού έδινε εντολές στο ΑΚΕΛ δεν υπάρχει πια. Το ίδιο το ΑΚΕΛ, υπό την ηγεσία του κ. Χριστόφια έχει μεταλλαχτεί τόσο δεξιά που δεν αναγνωρίζεται πια. Ο Χριστόφιας είναι αυτός που όχι μόνο έγινε πρόεδρος της Βουλής μέσω μηχανογραφιών και ανταποδοτικότητας, αλλά λόγω του "μαρξισμού-λενινισμού" του έκανε πολλαπλές αναλύσεις στους ενδιαφερόμενους τόσο για την είσοδο της Κύπρου στην Ε.Ε., αλλά και με "σοφία" έβγαλε τον όρο "άσοφο" για κείνους που θα σκεφτούν να απορρίψουν το σχέδιο Αναν. Η θέση αυτή έχει άμεση βαρύτητα και στους Τουρκοκύπριους με τους οποίους οι του ΑΚΕΛ μόνο είχαν σχέσεις λόγω του όποιου κομμουνιστικού τους παρελθόντος. Έτσι ο σταλινισμός έκανε το χρέος του πάλι απέναντι στο ιμπεριαλισμό με τον βρώμικο τρόπο που μόνο αυτός ξέρει να κάνει.

Οι Κύπριοι ηγέτες, με εξαίρεση μέχρι στιγμής τους ακροδεξιούς, αλλά και τον Λυσσαρίδη που λειτουργεί ενάντια στο κόμμα του που τα έχει βρει με τον Κληρίδη έχουν αποδεχτεί το σχέδιο Ανάν ως σοβαρή βάση διαπραγμάτευσης, αν και πολλοί μιλούν για προσυμφωνημένα πράγματα. Οι Κύπριοι αστοί πολιτικοί, συμπεριλαμβανομένου βεβαίως και του Χριστόφια, κάτω από την ώθηση των Ελλήνων αδελφών τους φαίνεται πως αλλάζουν σκηνή για την εμπορική εκμετάλλευση του Κυπριακού δράματος. Καταλαβαίνουν ότι η νέα ιστορική περίοδος που ανοίγεται πρέπει να τους προσδέσει πιο στέρεα στους διεθνείς ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς κι αυτό κάνουν. Ως εκ τούτου δεν τους ενδιαφέρει ούτε το εδαφικό ούτε οι τρεις σημαίες ούτε το ότι θα γιορτάζουν το ραμαζάνι μαζί με τους Τούρκους σε επίσημες αργίες. Ούτε οι αγνοούμενοι τους πονάνε ούτε και το Πενταδάκτυλο και το Ριζοκάρπασο, ούτε οι πρόσφυγες που δε θα γυρίσουν στα σπίτια τουε. Θέλουν από την Κύπρο να γίνει κατά κάποιο τρόπο ένα υποθαλάσσιο τούνελ που θα συνδέει τη Λευκωσία με τα ευρωπαϊκά μητροπολιτικά κέντρα για να διοχετεύουν μαύρο και άσπρο χρήμα της Μέσης Ανατολής και μέσω του τουρκοκυπριακού κράτους του νεοσύστατου κράτους {;} να κάνουν οι Τούρκοι καπιταλιστές τις δουλειές τους με την Αγία Ευρωπαϊκή Ένωση. Ταυτόχρονα οι βρετανικές στρατιωτικές βάσεις θα επιτηρούν τη "νομιμότητα" και θα "ευλογούν" τις βομβαρδιστικές αποστολές προς την κατά πάσα πιθανότητα επαναστατημένη περιοχή.

Έτσι οι δεσποτάδες που κάποτε υποδέχονταν με τραγούδια και ψαλμωδίες τους Βρετανούς αγοραστές αποφάσισαν να μη δεχτούν το σχέδιο μπας και ανακτήσουν λίγο σεβασμό από τις μάζες, αφού το έχουνε φλωρίσει με τα ροζ σκάνδαλα και τις φανερές κλεψιές. Σύμφωνα με εκτιμήσεις έγκυρης κυπριακής πηγής οι μεσαίοι και κατώτεροι κληρικοί κλείνουν προς την αποδοχή του σχεδίου Ανάν ακολουθώντας την πολιτική ηγεσία ή γιατί γνωρίζουν ότι οι δεσποτάδες για το θεαθήναι το απορρίπτουν. Δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε σε κυπριακή εφημερίδα έβγαλε ότι το 52% απορρίπτει το σχέδιο Αναν. Σύμφωνα με πληροφορίες από την Κύπρο η απόρριψη πλειοψηφεί στη νεολαία είτε γιατί μαθαίνουν την ιστορία τους σαν εργαζόμενοι στην Ενωμένη Ευρώπη είτε γιατί τόσα χρόνια μεγάλωσαν στο εθνικιστικό μίσος που υποδαύλιζαν οι ηγέτες τους προκειμένου να μένουν στο απυρόβλητο αποκρύπτοντας τη δική τους ευθύνη για τις αιματηρές διαμάχες μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Η συνέχεια, με δεδομένο ότι θα είναι μακρά, θα δείξει πολύ περισσότερα από τις αντιδράσεις των μαζών σε πολλά πεδία. Το πλαίσιο είναι φλογώδες. Η ελλαδική κυβερνητική αντίδραση στο σχέδιο είναι προαγωγική και καθόλου κριτική. Η ελληνική αστική τάξη και οι κυβερνήσεις της, κλείνοντας από το 1922 τις εδαφικές διεκδικήσεις της μετά την Μικρασιατική καταστροφή και το τέλος της Μεγάλης Ιδέας σχετίζεται με τους Κύπριους αστούς ηγέτες στη βάση του κοντραμπαδόρου και πράκτορα των συμφερόντων των καπιταλιστικών μητροπόλεων με ότι συνεπάγεται αυτό σε όλους τους τομείς. Για παράδειγμα το υπουργείο Άμυνας ανήμερα της επετείου του Πολυτεχνείου βράβευε τους πρωτεργάτες του πραξικοπήματος στη Κύπρο κατά του Μακαρίου, που είχε δώσει το πρόσχημα στη απόβαση του τούρκικου στρατού με τα γνωστά αποτελέσματα. Ο Παπαντωνίου κάνει πως δεν ξέρει τίποτα. Είτε λάθος ήτανε, είτε αυτοί που τα δώσανε - πολύ πιθανόν - δεν ξέρουν καθόλου ιστορία, η ουσία είναι ότι η πασοκική διακυβέρνηση έχει αυτό το χαρακτήρα. Ο φερόμενος ως αρχιτέκτονας της ελληνοτουρκικής επαναπροσέγγισης κ. Παπανδρέου, γνήσιο φερέφωνο του Μπους, αφού ηγήθηκε των χούλιγκανς σε ποδοσφαιρικό αγώνα στην Πόλη και έφαγε πολλά γιαούρτια στο κούτελο έδειξε το ειδικό του βάρος και τις εκλεκτικές του συγγένειες. Στη συνέχεια επισκέφτηκε τον αρχηγό της ελληνικής ακροδεξιάς τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο για να τον χαϊδέψει και να μυρίσει τον ιερό ιδρώτα του αποδείχνοντας περίτρανα την κρυφή λαχτάρα του ΠΑΣΟΚ προς το ράσο. Ο μέγας Χριστόδουλος έστειλε δικούς του στη Λευκωσία για να δει τι λένε τα άγια αδέλφια του για να βγάλει το δικό του χρησμό ο οποίος τελικά δεν είναι ο ίδιος με αυτόν του Αγίου της Κύπρου.

Η Νέα Δημοκρατία το δέχεται το δέχεται κι αυτή ως όρισεν ο μέγας αφέντης. Ο ΣΥΝ που στηρίχτηκε στο "σοφό" Χριστόφια το απεδέχθη, μιας και παρίστατο ύστερα από πολύ καιρό και η επίσημη ενδιάμεση ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ κυρία Δαμανάκη. Το αριστερό ρεύμα του ΣΥΝ που δεν συμφωνούσε ακριβώς, ηττήθηκε πανηγυρικά. Ο Λεωνίδας Κύρκος, αυτή η ομιλούσα μούμια του σταλινικού μουσείου, αρθρογράφησε σε εφημερίδα ως Ανάν Β΄, φτάνοντας να ταυτίσει το ΚΚΕ με τη "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ", επειδή δεν συμφωνεί με τον Ανάν {Ελευθεροτυπία 19/11/2002} δείχνοντας το κορμί της θρυλούμενης και εκκολαπτόμενης παναριστεράς με γαλανόλευκο φουστανάκι. Το ΚΚΕ καταδίκασε το σχέδιο και το απέρριψε, στεναχωρώντας τον φίλο του Χριστόφια, αν και ο περιβάλλων του κόσμος πατάει και στο πατριωτικό αλωνάκι που διευρύνεται, πήδησε προς το "πατριωτικό" παρα-ΠΑΣΟΚ και άλλους εθνικιστικούς αστέρες που γαυγίζουν στα παράθυρα των ΜΜΕ θέλοντας να αποτελέσει το αντίπαλο δέος στον Καρατζαφέρη με το βραχνό κοκοράκι του Τσοβόλα. Ένα τέτοιο "εθνικό" θέμα φαίνεται να τραβάει τα φύλλα συκής και σε άλλους της πέραν αυτών "αριστεράς" γιατί η ταξική τους συνείδηση φλερτάρει την αγαθότητα του ΟΗΕ, όπως είδαμε στο πανό της συνέντευξης Παπαρήγα.

Ωστόσο θα πρέπει να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες μας ότι οι εκρήξεις του Κυπριακού προβλήματος έγιναν στρατολόγοι λαϊκών αγωνιστών από το 1955 μέχρι τις μέρες μας. Μ΄ άλλα λόγια θέλουμε να πούμε ότι μπορεί ο Αναν να ξεκίνησε αυτό το πανηγύρι και ακολούθησαν οι καθ΄ ύλην αρμόδιοι γνωστοί και άγνωστοι λακέδες των ιμπεριαλιστών, αλλά οι μάζες δεν έχουν ακουστεί ακόμα. Ο χορός τώρα γίνεται μ΄ αυτούς που φορούσαν οι πρωτοφόρεσαν τώρα το παπιγιόν που μοίρασε ο ιμπεριαλισμός. Το σχέδιο Ανάν μπορεί να λέγεται ότι βγήκε στα μέτρα του Βελγίου ή της Ελβετίας για να βαυκαλίζει τους αθώους εδώ είναι Βαλκάνια. Μ΄ άλλα λόγια λογαριάζουν χωρίς τις θελήσεις των μαζών που έτσι κι αλλιώς κάνουν την ιστορία. Ο Κυπριακός λαός δεν έδωσε ακόμα την απάντησή του επί της ουσίας μιας και τον έχουν συγχύσει με τα διπλωματικά τερτίπια.

Στο κάτω - κάτω της γραφής δεν έχει πάρει καμιά απάντηση στο τι εισπράττει για το αίμα και τα δάκρυα που έχει χύσει και αχνίζουν ακόμη σε όλο το νησί. Αυτό είναι μέρος και καθήκον της επερχόμενης σοσιαλιστικής επανάστασης που θα θέσει τέλος στο ιστορικό πρόβλημα της περιοχής.

 26/11/2002