Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει σήμερα ένα πολιτικό χρονογράφημα που δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ της Κυριακής με τίτλο "Η ΣΑΠΙΛΑ ΤΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ".

Παραιτήθηκε ή αποπέμφθηκε, μικρή σημασία έχει. Αντιθέτως, αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι ότι για εφτά ολόκληρα χρόνια, ο Γ. Πανταγιάς υπήρξε ο επικεφαλής του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού Κ. Σημίτη, επιλεγμένος και προστατευόμενος του ίδιου. Σημασία, επίσης, έχει ότι αποτελεί τον δεύτερο "σύμβουλο επικοινωνίας" του πρωθυπουργού μετά τον Τσουκάτο, που απομακρύνεται από το μέγαρο Μαξίμου.

Η αφορμή και στις δύο περιπτώσεις υπήρξε περίπου η ίδια, μια υπόθεση στα όρια της διαφθοράς: Οι σχέσεις με τον Κόκαλη και τα κότερα για τον Τσουκάτο και η παρέμβαση στο ΣΔΟΕ για τον Πανταγιά. Η υπόθεση του δεύτερου βγήκε στη δημοσιότητα έπειτα από άρθρο της Καθημερινής που υποστήριζε ότι ο Πανταγιάς παρενέβη για να ρυθμιστούν ευνοϊκά τα χρέη του Νταλάρα στην Εφορία. Έπειτα από συνεννόηση του Κ. Σημίτη με τον Χριστοδουλάκη, ο οποίος παρενέβη στον αρμόδιο προϊστάμενο του ΣΔΟΕ για να δείξει την "απαιτούμενη αποφασιστικότητα", ο σύμβουλος "παραιτήθηκε". Ταυτόχρονα, συνδέεται με την παρέμβαση Καραμανλή, ο οποίος "κάρφωσε" στην ομιλία του στη Βουλή τον Γ. Πανταγιά για τις δραστηριότητες του ομίλου "Πειραιώς Πολιτεία", που οικοδόμησε σαν δικό του μηχανισμό προβολής στην εκλογική περιφέρεια όπου σκόπευε να βάλει υποψηφιότητα.

Πίσω από όλα αυτά κρύβεται ο αντιδραστικός, αντιδημοκρατικός και σχεδόν συνωμοτικός χαρακτήρας των διαφόρων "συμβουλίων", όχι απλώς έξω από το κοινοβούλιο, αλλά έξω και από την κυβέρνηση. Οι "σύμβουλοι επικοινωνίας" του πρωθυπουργού, μέσα σε αυτούς τους κλειστούς και πλήρως ανεξέλεγκτους μηχανισμούς, αποκτούν συχνά μεγαλύτερη πραγματική εξουσία από τον οποιονδήποτε διορισμένο επίσημα υπουργό. Στην πραγματικότητα, η κόντρα Πανταγιά με τον Λαλιώτη υποκρύπτει τη διαρκή αντίθεση ανάμεσα στο μηχανισμό του κόμματος και τον πρωθυπουργικό μηχανισμό. Η διαφθορά του δεν είναι άσχετη με τον παρασιτικό χαρακτήρα του: εκατομμύρια ευρώ προβλέπονται από τους προϋπολογισμούς για τους διάφορους "συμβούλους". Ας μην διαμαρτύρεται και ο Καραμανλής, γιατί μέσω του δικού του "πρωινού καφέ" ετοιμάζει το δικό του πρωθυπουργικό μηχανισμό. Όλοι τον αντιγράφουν από το μοντέλο Νίξον, που πρώτος τον δημιούργησε.

Από εκεί και πέρα, η αμετροέπεια και η εκσυγχρονιστική "μαγκιά" της δήλωσης παραίτησης του Πανταγιά, δείχνει ότι οι "κοκότες" της εξουσίας και οι "επιβήτορες" του λαού ενδημούν στο νεοπασοκικό κατασκεύασμα της σημιτικής εποχής. Το πόσο μεγάλη κοκότα της εξουσίας είναι ο πρώην σύμβουλος φαίνεται και από τη γλοιώδη στάση απέναντι στον πρώην εργοδότη του, όπως παρουσιάζεται εύγλωττα στην επιστολή παραίτησης: "Πίστευα και πιστεύω ότι ο Κώστας Σημίτης είναι μια νέα ήπειρος στην πολιτική ζωή του τόπου"!

 12/02/2003